Dit is het eerste gedicht dat ik hier op bok zet. Het is al wat ouder. Maar wou jullie mening er wel is over horen. Ik ben nog niet zo lang aan het dichten, en hoop dat ik hierdoor wat opbouwende kritiek kan krijgen en daardoor vooruit kan gaa. Bedankt
waarom huilen waarom ben ik bang waarom blijven mijn tranen stomen en duurt het nog zo lang
ik heb een gedachte een vraag in mijn hoofd waarom hadden we geen afscheid u had het nog zo beloofd
nog even warmte voelen wou u nog dingen vragen misschien dat ik dan weer wat meer rust bij mij zou dragen
geen gedachten geen chaos rust in mijn hoofd ik hoop zo dat ons lichtje niet voor altijd is gedoofd.