Geplaatst Aangezien ik weer een verhaal wilde maken, heb ik besloten dat ook te doen ook. Ditmaal heb ik dingen uit mijn eigen leven gebruikt. Het enige wat niet klopt is dat ik een broertje heb, want dat heb ik niet, en ik zit niet in de brugklas, en ik ben nog maar 12.
Citaat:Ik zuchtte diep en liep toen naar boven, naar mijn kamer. Verslagen liet ik mij op het bed zakken en voelde aan mijn oog. Alweer een blauwe plek. Denkend trok ik mijn knieen op. Het was gewoon niet eerlijk zoals ze met mij omging. Bij ieder ding dat ik verkeerd deed kreeg ik klappen, of werd ik voor de ergste dingen uitgescholden door mijn moeder. Alles in mijn lijf deed pijn door de klappen van net. Langzaam sloot ik mijn ogen en ging liggen. Na een aantal minuten zakte ik weg in een lange, diepe slaap.
‘’Opstaan,’’ brulde mijn moeder in de ingang van mijn kamer. ‘’Dadelijk ben je te laat voor school.’’ Vlug stond ik op en trok kleding uit mijn kast. Ondertussen was mijn moeder weer naar beneden gegaan en kon ik me aankleden. Net toen ik mijn haren had gekamt stond mijn broertje in de deuropening. Hij was 7 jaar, ik was 15. Hij was dus 8 jaar jonger. ‘’Kom je zo eten?’’ vroeg hij glimlachend. Ik schudde mijn hoofd van nee. ‘’Ik moet zo naar school. Als je wilt kun je meeliften, ik kom toch langs jouw school.’’ stelde ik voor. Hij knikte twijfelend. Samen liepen we naar beneden. ‘’Ga nog snel maar iets eten, ik wacht wel’’ zei ik en trok ondertussen mijn schoenen aan. Toen ricky klaar was wilde ik naar de deuropening lopen, maar ik werd tegengehouden door mijn moeder. ‘’Je moet eerst eten’’ zei ze streng. Ik schudde mijn hoofd van nee. ‘’Ik moet optijd naar school, en ik moet Ricky afzetten’’ ‘’Dat is geen excuus, eten!’’ brulde ze kwaad. Toen ik opnieuw mijn hoofd schudde ving ik een klap op in mijn gezicht. Langzaam voelde ik aan mijn lip. Hij bloedde. Geschrokken keek ik haar aan toen ze wegliep. ‘’Geen woord hierover opschool,’’ zei ik tegen Ricky. ‘’Anders krijg ik problemen.’’ Hij knikte braaf. We liepen het huis uit en ik ging op mijn fiets zitten. Vlug klom Ricky op de bagage drager. Toen hij zat fietste ik in een vlug tempo naar zijn school en zette hem af. ‘’Tot straks’’ zei ik glimlachend en fietste door, naar mijn eigen school.
‘’Je bloed’’ zei Tara. Ik haalde mijn schouders op. ‘’Gevallen.’’ Tara was een van mijn beste vriendinnen, maar ook de enigste. Verdere vrienden had ik niet, sterker nog, door de rest van de school werd ik altijd gekliert. Ik zuchtte even. Ik hoefde nog maar 2 jaar op deze rotschool te blijven, en dan had ik de Havo afgerond. Met zijn tweeen liepen we het schoolgebouw in. Nerveus keek ik om me heen. Voor de eerste keer in weken kreeg ik geen rotopmerkingen naar mijn hoofd gegooid. Iedereen zat me maar wat aan de kijken. ‘’Tara’’ zei ik.’’Waarom kijkt iedereen me aan?’’ ‘’Omdat je onder het bloed zit, en een bont en blauw gezicht hebt misschien’’ antwoordde ze. ‘’Oh’’ Vlug liepen we het lokaal Engels binnen. De klas zat al voor de helft vol. Toen we net zaten kwam ze de rest van de klas binnen en vervolgens ook onze docent. ‘’Vandaag hebben jullie toets’’ zei hij en deelde blaadjes uit. Geiriteerd keek ik hem aan en begon toen het proefwerk te maken. Om de 10 minuten keek ik mop de klok. Wat ging de tijd toch langzaam. Net toen ik alles had ingevuld ging de bel. Tara stond meteen op en haastte zich de klas uit. Verbaasd keek ik haar na, pakte haar tas en liep het lokaal uit. Ik werd bijna door iemand omver gerend. ‘’Ook hallo’’ siste ik. ‘’We hebben 2 uur lesuitval’’ zei ze vrolijk. Ik forceerde een klein glimlachje op mijn gezicht. ‘’Dan ga ik nog snel even wat huiswerk afmaken’’ zei ik en liep richting aula, gevolgd door Tara. ‘’Goed idee’’ We gingen zitten aan een tafel en klapte onze boeken open. Huiswerk was saai, maar lesuitval was soms handig als je iets niet afhad. Zo nu en dan hielp ik Tara, en zij mij. Ze twee uren vlogen snel voorbij en voordat we het wisten ging de bel weer. Vlug ruimde we onze boeken op en haastte ons naar natuurkunde. We waren net optijd want de docent liep na ons het lokaal binnen. Vlug zochten we een plaats op voorin. Meneer Bakhuyzen keek nors rond. ‘’Wie heeft de antwoorden van de toets gejat’’ brulde hij. Iedereen keek elkaar aan en haalde toen zijn schouders op. ‘’Misschien wilt u ons gewoon geen toets geven’’ zei Tara overvrolijk. Het was duidelijk Meneer Bakhuyzen de lol er niet van in zag. ‘’Eruit’’ brulde hij tegen haar. ‘’Wat zanik je nou. Ze maakte alleen maar een grapje. Ouwe eikel’’ dacht ik hardop. Iedereen moest lachen. ‘’Eruit, allebij!’’ brulde hij nog harder. Vlug pakte ik mijn tas op. ‘’Je bent net mijn moeder als je zo doet’’ mompelde ik nog en liep toen het lokaal weer uit. ‘’Waarom schreeuwt hij zo hard tegen ons. Hij lijkt mn moeder wel’’ zei ik buiten het lokaal tegen Tara. Deze knikte even twijfelend. ‘’Hoezo op je moeder?’’ ‘’Die schreeuwt ook altijd zo hard’’ Langzaam knikte Tara. Samen liepen we in de richting van de aula. Net toen ik binnen wilde stappen viel ik op de grond door Maaike die een voet uitstak. Kwaad stond ik op. ‘’Mooi he, de grond’’ zei ze lachend. Ze rest van haar groepje moest ook lachen. Kwaad smeet ik mijn tas op de grond en liep op haar af, om haar vervolgens bij haar keel te grijpen en tegen de muur te drukken. Met moeite wist ze mij van zich af te krijgen en verkocht me een klap in mijn gezicht. Opnieuw drukte ik haar tegen de muur en balde mijn vuist. Kwaad sloeg ik een aantal keren tegen haar neus zodat deze begon te bloeden. Zo vochten we nog even verder totdat we door de concierge uit elkaar gehaald werden. ‘’Trut’’ siste ik en liep weer naar Tara toe. Deze stond breeduit te grijzen. ‘’Goed gedaan’’ Ik glimlachte niet, maar voelde aan mijn oog. Nu waren beide blauw.
Vermoeid fietste ik in de richting van de school van mijn broertje en keek op mijn horloge. Ik had een telefoontje gehad dat hij nog niet was opgehaald door mijn moeder. Bij het hek van zijn school smeet ik mijn fiets tegen de grond en liep vlug de school binnen, in de richting van zijn klas. Zachtjes tikte ik tegen de deur en stapte binnen. ‘’Michelle!’’ riep hij blij toen hij me zag. Blij rende hij op me af en pakte me stevig vast bij mijn arm. ‘’Waar is je lerares’’ vroeg ik aan hem. ‘’Kom maar mee’’ zei hij en trok me aan mijn arm mee naar een of andere kamer. Voorzichtig klopte ik op de deur en opende hem. ‘’Eh, hoi?’’ groette ik twijfelend en liep op zijn lerares af. ‘’Meike Verhulst’’ stelde ze zich voor en schudde mijn hand. ‘’Michelle,’’ ‘’Waarom kwam mijn moeder Ricky niet ophalen?’’ ‘’Geen idee. Om 4 uur was ze er nog niet dus toen belden we jouw’’ Ik knikte even traag. ‘’Dan gaan we nu maar, he Ricky?’’ Vrolijk knikte hij en samen liepen we het kamertje uit, en verlieten toen het schoolgebouw. Zoals die morgen kwam hij weer achter op mijn fiets zitten en zo gingen we samen naar huis.
Vlug opende ik de voordeur en dumpte mijn tas onder de kapstok. ‘’Luister, ga maar even naar je kamer toe. Ik kom zo naar je toe, oke?’’ sprak ik tegen Ricky. Hij knikte en stampte de trap op richting kamer. Vlug hing ik mijn jas nog op en stapte toen voorzichtig de kamer binnen. ‘’Mam?’’ vroeg ik. ‘’Wat moet je?’’ sprak ze nors. Ik zuchtte. ‘’Waarom heb je ricky niet opgehaald?’’ ‘’Hij is oud genoeg om alleen naar huis te komen.’’ ‘’Oud genoeg!? Kom op zeg, hij is pas 7!’’ schreeuwe ik. Kwaad stond mijn moeder op en kwam op me af. ‘’Durf me niet te slaan’’ gilde ik, maar dat had geen zin. Voordat ik het wist werd ik bij de deur weggetrokken en werd mijn arm omgedraaid. ‘’Schreeuw niet tegen me ten eerste, en ten tweede, als jij je zo’n zorgen maakt om je broertje, haal je hem voortaan zelf maar op.’’ Ik trok een pijnlijk gezicht toen ze mijn arm omdraaide tot op mijn rug. ‘’Maar ik ben om drie uur op school’’ ‘’Dan zorg je maar dat je tijd maakt’’ siste ze en liet me los. Gehaast liep ik de woonkamer uit, greep mijn tas met boeken en rende naar boven. Ze was gek, gestoord gewoon. De arm die ze omgedraaid had kon ik nu niet meer gebruiken. Waarschijnlijk was hij gekneust. Verslagen dumpte ik mijn boekentas op mijn kamer en ging vervolgens naar de kamer van Ricky.
denk dat ik er alsnog wel aan ga beginne 
...
