Hoe jij daar zo voor me staat,
Me aankijkt met een verlangende blik,
Een liefdevol doch dwingend gebaar,
Dat me vanaf nu nooit meer loslaat..
Maar zie je dan echt niks,
Heb je dan echt niet door,
Dat ik van binnen koud en eenzaam ben,
Ookal doe ik me vaak anders voor..
Weetje dan niet, dat mijn lach niet echt is,
Weetje dan niet, dat wat ik zeg,
Niet meer hetzelfde is als wat ik bedoel,
Dat ik nu huilend naar de goede woorden zoek,
Om te verbergen wat ik voor je voel..?
Bedankt voor het lezen en zoals eerder gezegd; tips of commentaar van harte welkom..

Dn ik vind beetje jammer dat je dit:
maar ieder zn mening.. 