Geplaatst Weer een nieuw gedicht van de reeks(de verhalen en gedichten zijn dus op het zelfde onderwerp gebasseerd)
. Andere topic's:
[verhaal] kort afgesloten verhaal
[gedicht] arpart soort gedicht
[verhaal] Dit verhaal durfde ik eerst niet te plaatsen. dus deed een vriendin dat voor me
[gedicht] Waarom?
En nu het gedicht:
Treuren om het verleden,
wachtend tot ik mijn tranen kan trotseren.
Wetend dat ik door moet gaan,
maar toch aan je blijf denken.
Ik moet verder gaan,
en niet blijven steken op het punt waar ik al weken zit.
Tranen stromen uit mijn ogen,
als ik de zoveelste streep over mijn arm trek.
Met jouw gezicht in mijn hoofd,
vermink ik mezelf.
Ik schrijf, teken en vertel mijn verhaal,
geef het stilletjes door.
Laat anderen dit niet overkomen,
nooit gun ik iemand dezelfde pijn.
Je wou vrienden blijven,
maar ik denk niet dat ik je ooit weer normaal kan aankijken.
Niet vandaag, morgen of over een jaar,
daarvoor heb ik teveel van je gehouden.
Te afhankelijk van je geweest,
en vooral te dicht bij je geweest...
