Commentaar waar ik wat mee kan/ tips zijn altijd welkom
Voor een titelverklaring, och, een gedicht waarin iemand zijn/haar opgekropte gevoelens eindelijk laat gaan, vrijlaat, in de vrije loop.. etc 
Opgekropte vrijheid
Ik wil schreeuwen, zo eindeloos hard schreeuwen
maar er is niets of niemand
die mij ooit horen zal
laat staan begrijpen kan.
Ik wil zien dat
mijn gegil het glas kan doen breken
van de gesloten ramen in mijn hoofd
en de buitenwereld zich tonen zal.
Ik wil horen hoe
mijn stem heen en weer zal galmen
tussen de hoge muren in mijn hoofd
van donkere gangen zonder einde.
Ik wil proeven dat
mijn gegil niet hoog maar zo ruw zal zijn
dat mijn keel de woede niet meer aankan
en zal bloeden van verdriet.
Ik wil voelen hoe
mijn stem zichzelf zal verliezen
in deze eindeloze leegtes
van mijn eeuwige eenzaamheid.
Ik wil schreeuwen, zo ontzettend hard schreeuwen
maar er bestaat geen enkel geluid
dat deze leegtes
ooit nog kan vullen.





) Nee zonder gein; echt heel mooi. Lang, maar dat verveelt niet. Zou het mooi doen in een of andere fotobewerking!