Ik was me een beetje aan het vervelen.. Dus ben ik begonnen aan een verhaal.. Het is mijn eerste verhaal, en ik ben niet zo handig met alinia's enzo.
Ik hoor mijn naam, meteen kijk ik op en zie het lachende gezicht van Michelle. Je bent van mij zegt ze tegen me, terwijl ze mijn stal binnen loopt en me een knuffel geeft. Meteen word ik helemaal gelukkig van binnen. Ik ben dol op Michelle. Ze moet nog veel leren, maar ze is een goede ruiter. Michelle doet mijn halster bij me om, en ze doet de staldeur open. “Kom, we gaan naar buiten Little zegt ze dan. Ik loop braaf met haar mee en laat me rustig vastzetten op de poetsplaats. Ik kijk geïnteresseerd om me heen, ik ben hier nog nooit eerder geweest. De poetsplaats is namelijk alleen voor pensionpaarden, en ik ben altijd al een manege paard geweest. Hoewel ik Little heet ben ik niet bepaald klein, ze zeggen allemaal tegen me dat ik een mooie kwpner ben. Ik merk dat Michelle me begint te poetsen, heerlijk vind ik het als ze dat doet. Ik sta half te slapen als ze stopt. Ik kijk op en zie dat ze een zadel op mijn rug legt. Het is een mooi nieuw zadel, en het past goed. Veel beter dan het zadel dat ik eerst had. Michelle doet mijn halster om mijn nek en pakt het hoofdstel. Ik vind het een mooi hoofdstel, en pak dan ook vrijwillig het bit. Als Michelle klaar is met mij opzadelen brengt ze me naar de grote springweide. Ik ben altijd dol geweest op springen, maar ik mocht altijd alleen maar over kleine hindernissen in de bak. Ik kijk om me heen en zie Linda de vriendin van Michelle op ons af lopen. Ze heeft een soort schoenen bij zich. Springschoenen noemen ze het. Michelle kende ze nog niet, tijdens de lessen gebruikte ze die nooit. Linda, die al jaren een eigen pony heeft, laat zien hoe je ze om moet doen. Michelle verteld me dat Linda haar gaat helpen met mijn verzorging, en ons ook les gaat geven. Eindelijk word ik nog een keer aangesingeld en worden de beugels op maat gemaakt. Als Michelle zit en de teugels goed op maat heeft word ik aangespoord om te gaan lopen. Ik loop meteen enthousiast op de hindernissen af maar ik word er vanaf gestuurd. Volgends Linda moeten we eerst nog warm lopen. Ik stap stevig door en Michelle hoeft dan ook geen moeite te doen om me te laten doorstappen. Michelle laat de teugels wat vieren en begint me aan te drijven. Vrijwel meteen ga ik in draf over. Terwijl wij aan het draven zijn legt Linda de balkjes klaar. Michelle stuurt mij over de balkjes heen en laat me stevig door draven. Ik draaf een aantal keer over de balkjes heen en word dan op een laag kruisje aangestuurd. Ik spring in galop en maak een mooie hoge sprong. Meteen na de sprong word ik terug genomen naar draf. Het was helemaal niet de bedoeling dat ik vanuit galop zou springen hoorde ik Michelle zeggen. Ik word weer op het kruisje aangestuurd, en word een beetje ingehouden. Ik draaf richting het kruisje en spring er met een grote boog overheen. Volgends Linda heb ik aanleg voor springen. Ze legt de balk een stuk hoger en maakt er een stijlsprong van. Nu mag ik wel in galop, en ik galoppeer er dan ook snel op af. Ik raakte de balk, en die viel. Volgends Michelle zette ik veel te vroeg af waardoor ik door de hindernis sprong. De balk word weer terug gelegd en ik word er weer naartoe gestuurd. Deze keer sprong ik er makkelijk overheen. Na nog en aantal sprongen te hebben gemaakt worden de hindernissen weer afgebroken. Michelle geeft mij een lange teugel en laat mij rustig rond stappen. Na ongeveer 5 minuten stijgt Michelle weer af en brengt mij weer naar de poetsplaats. Daar word ik afgezadeld, en krijg ik een dunne deken om. Volgends Michelle koel ik anders te snel af. Ik word lekker in het land gezet, en ga lekker rollen. Na 2 uur word ik weer uit het land gehaald. Het is al redelijk donker geworden, en ben dan ook blij dat ik naar binnen mag, het was een vermoeiende dag geweest. Als ze het eten komen brengen sta ik al half te slapen. Nadat ik mijn eten op heb ga ik liggen en val in een diepe slaap. Ik word wakker van een harde gil. Ik sta bijna meteen overeind. Ik zie Linda huilen en zie dat Michelle haar probeert te troosten. Ze staan bij de box naast me. Zou er iets met Speedy zijn, mijn beste vriend. Ik kijk tussen de tralies door maar ik zie hem niet, zijn boxdeur staat open. Waar zou Speed zijn.. Ik hinnik zacht. Onze speciale roep. Ik krijg een zacht antwoord. Meteen begin ik hard tegen de boxdeur te slaan. Michelle merkt het en wil naar binnen lopen, zodra ze de deur open heeft loop ik snel naar buiten. Ik draaf richting de kant waar het geluid vandaan kwam. Michelle volgt mij maar ik zorg er steeds voor dat ze me niet kan pakken. Ik loop naar buiten, naar de stallen van de manege.Ik hinnik nog eens als Michelle op adem probeert te komen. Het antwoord klinkt nu harder, en dichterbij. Als Michelle weer op adem is draaf ik weer verder. De manege stallen in. Daar zie ik Speed staan. Hij ziet er slecht uit. De altijd zo sierlijke en mooie Speed ziet eruit als een zwerver. Er zijn grote plukken uit zijn staart en manen, en zijn vacht is erg vies. Ik hinnik om zeker te weten dat het Speed is. Ondertussen heeft Michelle mij ingehaald en kijkt waarom ik zo snel hierheen wou. Als zij Speed ook ziet staan rent ze snel weer weg. Ik loop naar speed toe en probeer zijn veel te krappe box open te krijgen. Als ik hem net open heb zie ik Michelle terug komen, samen met Linda. Linda vliegt Speed om zijn hals. Ik krijg een heleboel knuffels en lekkers. Dan loop ik ineens naar de manege eigenaar die vuur rood weg liep. Michelle vraagt hem of hij wat heeft gezien, hij zegt van niet. Maar aan de vlekken op zijn shirt is duidelijk te zien dat hij bezig is geweest met Speed. Ze bellen de politie, en ik word weer terug in stal gezet. Later die dag hoor ik dat de manege eigenaar Speed zo wou behandelen dat Linda hem niet meer wou en hij hem goedkoop kon kopen. Speed was daardoor zo erg mishandeld dat hij zeker 2 maanden niet bereden mag worden. Ik ben zo geconcentreerd op het gesprek dat ik niet merk dat Michelle mij uit mijn stal wil halen.