stromend door het leven gaan
tot een gladde spiegel
van de zee
een traan valt in het water,
water dat rimpelt,
tot het einde,
op weg naar de horizon.
Het komt nooit meer terug
maar zal er altijd blijven
Blijven, in het leven in het donker
de Schaduwen
sluipen
langzaam naar binnen
Sluipen naar het strand
en rekken tot de zee
raken de zee
maar zullen de deining nooit bereiken