De feiten kan je niet ontwijken, ,
Wat doe je als echt niemand meer in je gelooft
Wat doe je als echt niemand meer je vertrouwd
Je heb vele haters en iemand die je figuurlijk beroofd
Van hetgene in het leven waar jij op heb gebouwd
Degene in het leven leven met hun eigen feiten
Terwijl jij het alleen kan weten maar toch niet kan begrijpen
Iedereen is tegen je, en ze hebben veel vooroordelen
Ze veroordelen je terwijl ze niet eens de realiteit weten
Maar bij wijze van spreken zullen ze mij nooit breken
Ik laat ze allemaal spreken want niemand deelt me pijn
Ik leef me eigen leven dus niemand maakt me klein
Haat en praat maar, kijk me aan bij elk gebaar
Zeg maar dat ik poedersuiker rap, als je 18+ checkt
maar weet dat ik me echte broeders hun rug dek
En fock wit en zwart laat dat want ik ben een straatrat
Dus haat wat want ik ben in de straten al genoeg gewend
Zovaak met mn gedachtes in de hoek doodgerend
Ik ben een mentale, maar de straten praten en raken
Ze brengen me schade, en herken nog zoveel manieren
Werk met mn hart en ziel als een levenloze machine
In een rap ben ik het type die in het echt nooit zal liegen
Nachten kan ik niet slapen, gedachtes die verdwalen
Vragen die ronddwalen, overvloedige tranen van water die me verlaten
Behalve me familie die staat naast me
Dat is wat ik zie en de conclusie het is wederzijds
Ik zal alles geven want wil niet leven met spijt
