Geplaatst 
ik hoop dat jullie het leuk vinden. hier komt het:Emma lag gespannen met haar ogen open op haar bed. Ze had eindelijk een pony gevonden en ze stond te popelen totdat haar ouders terug kwamen met haar eigen paard! Er leken uren voorbij te gaan zonder dat er ook maar iéts interessants gebeurde, totdat uiteindelijk de bel ging. Emma sprong overeind en met bonkend hart staarde ze uit het raam. Ze zag haar ouder’s auto met een trailer achterop. Ze rende gestaag naar beneden en opende de deur. ‘’Hallo lieverd! alles is goed verlopen we hebben je paardje. Misschien wil je haar naar de stal brengen? Dan kan ze misschien een beetje tot rust komen’’ Haar moeder keek haar vriendelijk aan. ‘’Oke mam! ik ben echt zo blij! nu kan ik eindelijk met mijn vriendinnen rijden!’’ Emma stond te popelen voordat haar moeder de merrie uit de trailer haalde. Na 2 minuten stond er een Palomino op hun erf. ‘’Wauw! wat een mooierd!’’ Emma liep vol ontzag naar de palomino. De Palomino snuffelde meteen aan Emma en keek haar schichtig aan. ‘’Ze is nog een beetje bang, Logish natuurlijk als je in een vreemde omgeving komt! Breng jij haar naar haar stal?’’ Vroeg Haar moeder. ‘’Natuurlijk mam!’’ ‘’Kom maar schat. Kom maar.’’ Emma praatte gerust stellend tegen de Palomino zodat die zich al een beetje ontspannen voelde. ‘’Kijk hier is je stal’’ Emma zette de Palomino op stal en deed de deur dicht. Ze ging direct biks en hooi halen. Toen ze terug kwam stond de Palomino Nieuwschierig te kijken. Toen ze uiteindelijk de biks rook begon ze te hinneken. ‘’Rustig maar meid’’ Lachte Emma. Ze gaf de Palomino haar voer en hooi. Ze begon meteen te eten. Een goed teken. Dacht Emma, ze begint meteen te eten en ze snuffeld. ‘’Ik denk dat ik je gewoon Palomino noem’’ Zei Emma glimlachtend. ‘’Ja, Palomino’’. ‘’Nou eeh.. Palomino eet maar lekker’’ Emma liep grinnekend naar binnen. ‘’En schat, heeft ze al een naam?’’ Vroeg haar moeder nieuwschierig. ‘’Ja! Ze heet Palomino’’ Zei Emma entousiast. ‘’Haha bijpassende naam hé!’’ Haar moeder gebaarde haar een boterham te nemen. Emma smeerde vlug een boterham met kaas en at hem op. ‘’Mam? wanneer mag ik op haar gaan rijden?’’ Vroeg Emma met volle mond. ‘’Nou ik vind dat ze eerst even moet wennen en kijken of ze het naar haar zin heeft. Zodat dat echt duidelijk is mag je wel rustig beginnen met een ritje’’. ‘’Oke mam’’ Zei Emma. ‘’Maar ik mag haar toch wel gewoon poetsen of met haar wandelen of-
-Lieverd, Poetsen mag wel maar laat haar eerst maar even een weekje of 2 weekjes op stal staan. Dat kalmeerd haar en dan went ze.’’ Zei haar Moeder. ‘’Oke mam..’’ Er klonk een duidelijke teleurstelling in Emma’s stem. ‘’Oja, morgen ben ik met je vader naar de bioscoop, wil je mee of blijf je liever thuis?’’ ‘’Uhh.. ik blijf wel thuis’’. Emma fantaseerde die avond meteen hoe ze op Palomino door de bossen scheurde.. Racen op het strand of door de duinen. ‘’Pff jammer dat ze nog moet wennen anders zou ik allang gaan rijden. Tenzij...’’ ‘’ Ja! dat is het ‘’ Zei Emma. ‘’Ik ga morgen als mijn ouders weg zijn rijden! dat merken ze nooit’’. Emma glunderde van opwinding. Zo zin had ze. Die nacht droomde ze over haar rit met Palomino. Kate was er ook met Blitz! Ze reden samen door de duinen.. Crosseden over het strand en sprongen over de hoogste hindernissen. Maar de dromen veranderen. Nu zat ze in het kampioenschap springen! Ze zag alle beroemheden paardrijden! En zij deed mee? De zenuwen bekropen haar en ze dreef haar paard met trillende hulpen naar voren. Palomino ging in rengalop op de hindernis af. Emma gilde. Maar niemand leek het te schelen iedereen bleef rustig op zijn plek. Toen ze zo dicht bij de hindernis was kon ze zich niet meer voorberijden op de sprong.. En ze viel. Met paard en al! door de hindernis.... ‘’AAAAAHH’’ Gilde Emma. Ineens begreep ze dat het een nachtmerrie was. Ze lag gewoon in haar eigen bed. Alleen was ze helemaal klam van het zweet. Ze hijgde zwaar benauwd en kwam langzaam tot rust. Evenlater kwam haar moeder binnen stormen. ‘’Wat is er meid!’’ Vroeg ze bezorgd. ‘’Iikk.. ik weet niet.. iik had een nachtmerrie’’ Stamelde ze. ‘’Och meid. Gelukkig was het maar een droom!’’ ‘’Kleed je maar snel aan dan kun je naar Palomino’’. Emma’s gezicht klaarde op. Ineens herrinderde ze zich dat ze vandaag ging rijden! Ze sprong snel uit bed en begon zich aan te kleden. Even later ging de telefoon. TRING TRING
TRIG TRING.. ‘’Hallo met Kate is Emma er?’’ Klonk het aan de lijn. ‘’Ja natuurlijk is Emma er. Ik zal je haar geven doeg!’’ ‘’Hier Kate’’ Zei haar moeder. ‘’Dankje mam’’ Haar moeder knipoogde. ‘’Ehh.. Kate? Hoi’’
‘’Hoi Emma! ik hoorde dat je een pony hebt!? klopt dat? ik wil hem graag zien als je wilt kan ik te paard komen zodat we kunnen rijden samen?’’ Zei Kate enthousiast. ‘’Ik zou wel willen rijden maar ik mag niet. dus als je hier komt te paard dan snappen mijn ouders dat niet. Ik mag niet rijden omdat volgens mijn moeder Palomino nog moet wennen en daarom mag het niet. Maar ze gaan vanmiddag naar de bioscoop dus ik ga gewoon.. als je nu gewoon komt met de fiets kunnen we later als mijn ouders zijn vertrokken jou paard halen.’’
‘’Ohh das balen maarja wil je je paard echt wel meenemen? misschien moet je haar inderdaad nog even laten staan en wennen!’’ Antwoorde Kate. Emma keek verontwaardigd. ‘’Nahja Kate! kom op joh wat kan er nou gebeuren!’’ Zei Emma verontwaardigd. ‘’Nou tja eh.. als jij het zegt zal het wel goed zijn?’’ Zei Kate onzeker. ‘’Ja natuurlijk! maar kom nou maar gewoon dan kun je mijn paard ook nog zién’’. Zei Emma kortaf. ‘’Oke ik kom zo doeg!!’’ ‘’Doei’’ Emma legde de hoorn neer en zuchte. Waar maakt Kate zich zo druk om? Wat kan er in hemelsnaam fout gaan! Ze zijn nog met zijn 2en ook! Emma liep naar de keuken en pakte de Jus Orange en schenkte een glas in. Evenlater kwam haar vader de keuken in. ‘’Komt Kate hier?’’ Vroeg haar Vader. ‘’Ja pap, dan heb ik tenminste iemand om mee te spelen als jullie weg zijn. ‘’Ja dat klopt’’. Antwoorde haar vader. ‘’Maar we gaan nu! Veel plezier nog he!’’ Emma gaf haar vader een onhandige zoen op zijn wang en nam afscheid. ‘’Doei pap! tot straks’’. Ze zuchte nu was ze alleen en ze moest nog wachten op Kate. ze had inderdaar beter kunnen zeggen dat ze te paard kwam want Kate is mooi te laat! Straks hebben ze geen tijd meer. Want Emma wist niet hoe lang de film duurde. TRING TRING de bel! ‘’Hai Kate!’’ ‘’Hallo Emma’’. ‘’Ja sorry ik ben een beetje laat’’ Bekende Kate. ‘’Haha een beetje erg maar het maakt niet uit. We moeten alleen wel even jou paard gaan halen nadat je mijn paard hebt gezien! We moeten haar natuurlijk wel even opzadelen hé!’’ Antwoorde Emma. ‘’Ja ik wil haar dolgraag zien!’’ Zei Kate Enthousiast. ‘’Haha mooi zo! ik hoop dat Palomino in een goede bui is’’. Zei Emma Lachend. ‘’Hihi ik hoop het voor jou’’ Giegelde Kate. Toen ze bij de stal aankwam slaakte Kate een kreetje. ‘’Wauw wat een mooie!’ Zei Kate. ‘’Ja ik weet het! dat zei ik ook! dat iemand ooit zo’n mooierd zou weg doen’’. Zei Emma. ‘’Laten we niet overdrijven hé! Blitz is ook mooi!’’ Zei Kate Grinnekend. ‘Tuurlijk is Blitz mooi! Palomino en Blitz zijn de mooiste paarden!’’ Zei Emma overdreven. ‘’Dat klinkt al beter’’ Kate lachte. ‘’Laten we haar gaan poetsen’’ Zei Emma. ‘’Weet je? ik heb een beter idee als jij haar nou eens gaat poetsen dan ga ik Blitz alvast halen en dan zie ik je straks oke?’’ Zei Kate. ‘’Oh.. ok goed tot zo!’’ Emma ging snel poetsen en Palomino keek haar schichtig aan. Ze was nog een beetje bang voor het bit maar voor de rest ging opzadelen heel goed. Een kwartier later kwam Kate op Blitz het erf op. Emma pakte snel haar cap en stapte op. ‘’Daar ben ik dan’’ Grapte Kate. ‘’Ik ook’’ Zei Emma. Toen ze eenmaal over de weg heen reden werd Palomino druk. Ze was erg schichtig voor auto’s en soms wilde ze een sprintje trekken zodra er een auto te dicht bij haar kwam. ‘’Wat heeft ze’’ Vroeg Kate gechrokken toen Palomino met haar oren naar achteren begon te bokken. ‘’Ik weet het niet maar ik moet er wat aan doen!’’ Emma gaf Palomino een tik met de zweep. Palomino raakte vreselijk over de toeren en rende het bos in. Emma had totaal geen controle meer over het paard. Ze wist nauwelijks wat er gebeurde het ging allemaal zo snel.. In de verte hoorde ze een stem. Kate waarschijnlijk. Maar ze hoorde het niet. Palomino ging gestaag door met rennen. Emma kreeg de zenuwen en voelde zich helemaal niet op haar gemak. Het lieffst had ze naar haar moeder geluisterd.. Dan zat ze nu met Kate tv te kijken of iets dergelijks.. Maar iniedergeval iets veiligs.. Toen Palomino Echt begon te bokken begon Emma grip te verliezen. In de verte zag ze een opstakel. Een hóog opstakel. Iets waar Palomino onmogelijk nog door zou kunnen rennen. Emma dacht 1 minuut dat ze was gered en dat ze veilig was. Maar nee! Palomino was zo van streek dat hij het opstakel niet eens zág. Met volle vaard knalden ze tegen de grote steen aan...
ja ik ben al bezig aan een 2e deel 
maar omdat ik ook ng school heb gaat het nog eventjes duren! 
als er maar 1 iemand leest schrijf ik echt niet verder hoor...