Geplaatst Het gedicht hebben ik en een klasgenootje in maart dit jaar geschreven voor n schoolopdracht. We moesten bij engels een gedicht schrijven met als onderwerp "watertight".
In het begin waren we totaal inspiratieloos, totdat we eenmaal bezig waren. Toen ging het echt super.
Ik kwam hem net weer tegen en ik blijf hem zo mooi vinden en ben er erg trots op
Dus ik wou hem even met jullie delen... Tsunami
Water is running down the street
It’s starting to crawl up my feet
What’s going on? What’s happening?
It was just a sunny day, no strange thing
Everything was normal, everything was clear
Then suddenly we were all frozen with fear
I see my family running around
They’re telling me to go, but I can’t hear their sound
My ears are filled with the rustle of the sea
Is this the start of an unforgettable tragedy?
I couldn’t believe my eyes, it felt so unreal
I just didn’t know what to feel
Then I realize, it’s coming right at me
Around me people are starting to flee
I start to run, as fast as I can
Unfortunately it didn’t go according to plan
The sea swept me away from my feet
And my frightening nightmare is complete…
My life wasn’t watertight
Kuzz Jenn
