Bokt.nl

Citaat:

Ik glimlachte en begon te spelen op mijn gitaar. Vandaag zou ik weer de helft van de dag gaan oefenen, vandaag was namelijk zondag. Ik zat al sinds mijn tiende op gitaarles, en ik was nu 6 jaar ouder. Ik keek naar de noten die ik moest spelen en voerde ze met gemak uit. Zachtjes begon ik erbij te zingen. Zingen en gitaarspelen waren de dingen die ik echt leuk vond. En paardrijden, dat vond ik soms ook wel leuk. Plots hoorde ik getik tegen de muur en zag mijn moeder staan. ‘’kan je die herrie niet in de garage gaan maken?’’ vroeg ze nukkig. Ik zuchtte. ‘’Oke’’ ze haatte de dingen die ik speelde. Ik speelde namelijk geen accoustisch, maar elektrisch, veel beter vond ik. Ik liep naar beneden en nam de gitaar mee. Vervolgens ging ik de garage in. Hier speelde ik vaker op zondag, maar soms speelde ik ook in huis. Ik plofte in de zetel en begon harder, veel harder te spelen dan daarnet. Na een uurtje stopte ik ermee en liep naar buiten, opzoek naar de motor van mn broer. Toen ik heb nog zag staan liep ik er op af en grijnsde toen ze sleutels er nog opzaten. Hij was 16, evenoud als ik, maar ik kreeg geen motor. Glimlachend stapte ik op en startte de motor. Binnen enkele seconden was ik weg.

Vrolijk reed ik de straten door, harder dan eigenlijk mocht. Dit was leuk, zeer leuk. Ik haalde andere autos in en bleef even op de verkeerde weghelft rijden. De auto kwam in volle vaart op me af, maar net optijd ontweek ik en reed weer op de goede rijstrook. Enkele mensen duuwde op hun toeters omdat ik zo roekeloos reed, maar dat boeide me niet. Soms moest je gewoon lol maken in het leven, soms was dat gewoon nodig. Je kon niet gewoon altijd thuis zitten en depressief wezen. Afwezig stopte ik toen de rest van de rij autos ook stopte. Ik zag een stoplicht. Rustig wachtte ik tot iedereen weer doorgereden was en sloeg toen links af, in de richting van de straat van een vriendin. Voor haar huis remde ik en stapte af. Gehaast sloot ik de motor af en liep in de richting van de deur van het huis. Vrolijk belde ik aan. Stiekem motorrijden was leuk. De laatste keer dat ik het deed kreeg ik straf, maar daar kon ik wel mee leven. Eindelijk werd er opengedaan, door Lizz. ‘’He Amy’’ zei ze vrolijk. Ik bekeek haar even. ‘’Kleed je aan en kom dan naar buiten’’ zei ik grijnzend en wees op de motor. Ze knikte en verdween meteen weer. Na ongeveer tien minuutjes kwam te weer naar buiten. ‘’Zo, klaar’’ zei ze grijnzend. Samen liepen we naar de motor. Ik ging voorop, zij achterop. Ik startte de motor en reed weg. Hard gingen we de straat door. ‘’Weet je broer dit?’’ vroeg ze grinnikend. Ik keek even naar mn horloge. 11 uur. ‘’Nee, die licht als het goed is nog in z’n nest’’ zei ik lachend. We reden enkele straatjes door en kwamen toen weer bij haar thuis aan. Ik remde, zette de motor af en stapte af. Aarzelend keek ik haar aan. ‘’Wat’’ vroeg ze toen ze mijn blik zag. Ik schudde mijn hoofd. ‘’Niks, laatmaar.’’ Antwoordde ik. ‘’Vraag nu ook maar’’ ‘’nee, hoeft niet’’ wierp ik tegen. Het idee leek me gewoon leuk, maar ik wist zeker dat ze het niet zou willen. Ze zuchtte even. ‘’Oke’’ mompelde ze en stapte af. ‘’Kzie je wel morgen op school’’ zei ik en startte toen de motor weer. In het zelfde tempo dat ik gekomen was, reed ik weer naar huis.

‘’Hee punkzusje’’ riep Brian, mijn broer. ‘’Noem me niet zo, wil je’’ bromde ik en liep naar mijn kamer. Ondertussen gooide ik de sleuteltjes van zijn brommer in zijn richting. Ik voelde mijn pols vastgegrepen worden en keek grijnzend in brians ogen. ‘’Weer aan mn motor gezeten?’’ vroeg hij chagerijnig en drukte me tegen de muur. ‘’Ja’’ zei ik simpel en probeerde weg te komen. Maar hij hield me stevig vast. ‘’Kom nooit aan die motor, nooit!’’ schreeuwde hij bijna en verkocht me een klap. Redelijk geschrokken keek ik hem aan en voelde aan mijn oog. ‘’Auw’’ mompelde ik en duuwde hem weg. Snel liep ik naar mijn kamer en sloot de deur af. Nog steeds voelde ik aan mijn oog. Hij had me hard geraakt, echt hard. Ik begreep het sowieso niet. Normaal flipte hij ook niet zo erg. Ik haalde mijn schouders op, en besloot er de rest van de dag geen aandacht meer aan te besteden, misschien was dat het beste. Ik opende de deur weer en liep toen weer naar beneden, richting de garage. Ik kwam mijn broer tegen en ontweek zijn blik. Hij was zo te zien nog steeds kwaad. Eenmaal in de garage keek ik even rond. Ik kwam hier eigenlijk het meest. Mijn ouders parkeerde hun auto buiten, en hier kwam bijna nooit iemand. Opnieuw keek ik rond. De ruimte was er zeker, zeer zeker. Ik verschoof de bank, en ruimde wat oude troep op. Ik kwam uit bij een spuitbus waarmee ik eerder graffity spoot. De kick was altijd leuk geweest, maar toen ik betrapt werd ben ik gestopt met kliederen op muren. Nu deed ik het meestal op doek. Ik pakte een schilderij af en spoot een teken op de muur. Ik was blij met het resultaat. Het zag er goed uit. Misschien moest ik Lizz toch maar eens gaan vragen, evenals Mike en Will. Toch wist ik niet zeker wat zij er van vonden. Denkend knapte ik de garage nog wat meer op en verplaatste wat spullen. Nu zag het er zeker leuk uit. Vrolijk keek ik op m’n horloge. 2 uur alweer. De tijd ging vlug als je met leuke dingen bezig was. Vrolijk liep ik de garage weer uit. Ik besloot het ze morgen alle drie te vragen.


Ik liep het huis weer in en keek of ik m’n moeder ergens zag. Plots zag ik haar zitten op de bank. Rustig liep ik op haar af. ‘’Mam?’’ vroeg ik twijfelend. ‘’ja?’’ antwoordde ze glimlachend. ‘’Zou ik de garage voor wat dingen mogen gebruiken?’’ vroeg ik aarzelend. Ze knikte. ‘’We gebruiken hem toch nooit, dus waarom niet’’ ‘’bedankt’’ Blij liep ik de keuken in en pakte een pak melk uit de koelkast. Vrolijk schudde ik een glas vol en zette het pak weer weg. Nu was het alleen nog hopen dat Lizz, Mike en Will wel wilde. Denkend dronk ik mijn glas leeg en waste hem meteen af. Daarna zette ik hem weg. M’n moeder was ondertussen weer aan het huishouden begonnen. Ik ging zitten op de bank en probeerde nog wat te slapen, al leek het niet echt te lukken. Ik kon gewoon niet wachten. Gehaast pakte ik m’n mobiel en toetste het nummer van Lizz in. ‘’Kom over een kwartier naar mijn huis’’ zei ik en hing weer op. Hetzelfde deed ik met Mike en Will.

We zaten in de garage. ‘’Waarom wilde je ons nu zo zo dringend spreken?’’ vroeg Mike. Ik ritste m’n vest dicht en zuchtte even. Nu durfde ik het weer niet te vragen. Denkend staarde ik naar de grond. ‘’Hallo, aarde en Amy’’ zei Will lachend, maar stopte toen hij mijn blik zag. ‘’Wat is er? Is er iets ergs gebeurd?’’ ‘’nee, ik wilde jullie iets vragen.’’ Mompelde ik. ‘’maar ik weet niet of jullie het wel willen’’ Lizz, Mike en Will keken elkaar even aan en probeerde te raden waarover ik het had. ‘’Komop, vraag het nou maar gewoon.’’ Zei Lizz vrolijk en had al een idee waarover ik het had. ‘’Nou, ik vroeg me af,’’ begon ik. ‘’ja?’’ drong mike aan toen ik stopte. ‘’Of jullie in een bandje willen spelen? Ik heb de ruimte’’ maakte ik mijn zin af. Lizz speelde elketrische gitaar, Will ook en Mike deed drummen. Ikzelf zong en speelde gitaar, dus het zou leuk kunnen worden. Alle drie bleven ze stil en grijnsde. ‘’Nou?’’ drong ik aan. Ik vond het nooit zo leuk als mensen geheimzinnig gingen doen. ‘’We laten het je morgen op school weten’’ zeiden ze grinnikend, bijna tegenlijk. Ik trok een zielig gezicht. ‘’Oke’’ mompelde ik. ‘’Maar ik wilde het jullie eigenlijk morgen pas vragen, maar ik kon niet wachten’’ Ze lachten. ‘’Ongeduldig mens ook af en toe’’ zei mike en sloeg een arm om me heen. Zenuwachtig keek ik hem aan en sloeg uiteindelijk ook een arm om hem heen. Zo zaten we nog een tijdje.

Citaat:

We zaten in de garage. ‘’Waarom wilde je ons nu zo zo dringend spreken?’’ vroeg Mike. Ik ritste m’n vest dicht en zuchtte even. Nu durfde ik het weer niet te vragen. Denkend staarde ik naar de grond. ‘’Hallo, aarde en Amy’’ zei Will lachend, maar stopte toen hij mijn blik zag. ‘’Wat is er? Is er iets ergs gebeurd?’’ ‘’nee, ik wilde jullie iets vragen.’’ Mompelde ik. ‘’maar ik weet niet of jullie het wel willen’’ Lizz, Mike en Will keken elkaar even aan en probeerde te raden waarover ik het had. ‘’Komop, vraag het nou maar gewoon.’’ Zei Lizz vrolijk en had al een idee waarover ik het had. ‘’Nou, ik vroeg me af,’’ begon ik. ‘’ja?’’ drong mike aan toen ik stopte. ‘’Of jullie in een bandje willen spelen? Ik heb de ruimte’’ maakte ik mijn zin af. Lizz speelde elketrische gitaar, Will ook en Mike deed drummen. Ikzelf zong en speelde gitaar, dus het zou leuk kunnen worden. Alle drie bleven ze stil en grijnsde. ‘’Nou?’’ drong ik aan. Ik vond het nooit zo leuk als mensen geheimzinnig gingen doen. ‘’We laten het je morgen op school weten’’ zeiden ze grinnikend, bijna tegenlijk. Ik trok een zielig gezicht. ‘’Oke’’ mompelde ik. ‘’Maar ik wilde het jullie eigenlijk morgen pas vragen, maar ik kon niet wachten’’ Ze lachten. ‘’Ongeduldig mens ook af en toe’’ zei mike en sloeg een arm om me heen. Zenuwachtig keek ik hem aan en sloeg uiteindelijk ook een arm om hem heen. Zo zaten we nog een tijdje.




Ik hoorde mijn moeder roepen. Etenstijd. ‘’We gaan maar weer eens. Tot morgen meis’’ zei Mike en stond op. Vervolgens stond de rest ook op. ‘’ tot morgen’’ zei ik en liep de garage uit, ons huis weer in. Vlug waste ik mijn handen en schoof aan tafel. Ik keek in het gezicht van mijn broer en probeerde hem te negeren. Hij zag er nog steeds erg kwaad uit. ‘’Sorry’’ zei ik zachtjes. Hij zuchtte. ‘’Al goed’’ Er viel een stilte totdat ook mijn vader en tafel kwam. ‘’Hoe gaat het op school?’’ vroeg hij ons. Brian haalde zijn schouders op. ‘’Wel oke’’ mompelde hij. Ik vertrouwde het niet, maar besloot niks te vragen, niet nu tenminste. ‘’En met jouw?’’ vroeg hij aan mij. ‘’Ook wel goed’’ Toen m’n moeder aan tafel kwam zitten schudde iedereen iets te eten op. Denkend at ik mijn eten op en wierp zo nu en dan een blik op Brian.

‘’Brian?’’ vroeg ik toen we alleen in de woonkamer zaten. We hadden net gegeten. Pa en ma waren toch in de keuken. ‘’Wat?’’ snauwde hij. ‘’Hoe gaat het, er, eh, mee’’ vroeg ik aarzelend. ‘’Goed’’ ‘’Hm, oke’’ ik vertrouwde het echt niet. Denkend zette ik de tv aan en zapte naar TMF. Green Day was erop. Goede band naar mijn smaak. Vanuit mijn ooghoeken keek ik nogmaals naar mijn broer. Hij leek depressief. ‘’Ik ben naar m’n kamer’’ mompelde ik en vertrok zonder nog een verder woord naar boven. Boven kleedde ik me om en kroop m’n bed in. Na enkele minuten viel ik een lange, diepe slaap.

‘’He Lizz’’ zei ik vrolijk en groette daarna Mike en Will. ‘’En, doen jullie mee?’’ vroeg ik meteen. Alle drie knikten ze. ‘’Natuurlijk doen we mee’’ grijnsde Mike. Blij keek ik hen aan. ‘’Wanneer kunnen we onze instrumenten komen brengen’’ vroeg Will. ‘’Vanmiddag, meteen na school’’ antwoordde ik glimlachend. Alle drie knikten ze. Samen liepen we het schoolgebouw in en ging naar de eerste les van vandaag: natuurkunde. Zoals gewoonlijk was het weer saai. Toen mij iets gevraagd werd haalde ik mijn schouders op en zuchtte. Het uur leekt jaren te duren, en wat was ik blij toen de bel ging. Humeurig stond ik op en liep in de richting van Mike, Lizz en Will. ‘’Zin om wat leuks te gaan doen?’’ vroeg ik geiriteerd. Alle drie knikten ze en samen liepen we het lokaal uit, opweg naar buiten.

‘’Weet je, waarom halen we jullie instrumenten niet gewoon nu op’’ vroeg ik glimlachend toen we bijna bij mijn huis waren. Afwachtend keek ik hen aan. ‘’Jullie wonen niet heel ver weg, dus het moet eigenlijk wel kunnen.’’ ‘’Hm, oke. ‘’ zeiden ze alle drie, toch iets twijfelend. We sproken af over een uur bij mij thuis. Alle drie gingen ze hun eigen weg en opende ik de deur. Op de kamer van Brian hoorde ik geluid. Hij zou nu toch net als mij op school moeten zijn. Aarzelend liep ik de trap op, naar zijn kamer en klopte. ‘’Moment!’’ riep hij zenuwachtig. Ik hoorde wat lawaai en zuchtte. Hij verborg iets. ‘’Binnen!’’ riep hij nadat hij iets verborgen had. Mijn hele humeur was weer geswitcht. Ik kon er niet tegen als mensen dingen verborgen. ‘’Haj’’ Ongemakkelijk keek ik hem aan. ‘’Moet je niet op school zijn?’’ bromde hij. ‘’Nee, ik neem de rest van de dag vrije af’’ snauwde ik terwijl ik zijn kamer doorzocht naar iets verdachts. ‘’Je verbergt iets’’ mompelde ik. ‘’En ik kom er zeker achter wat’’ Met die woorden verliet ik zijn kamer weer. Ik zou er zeker achter komen wat hij te verbergen had, ik betrapte hem nog wel een keertje.

Een uur later kwamen Lizz, Mike en Will precies tegenlijk aan met hun instrumenten. Denkend opende ik de garage. Samen stalden we de instrumenten uit. Lizz, Will en ik stoken onze gitaren in, in de versterkers. We begonnen even rustig met z’n vieren, maar dat ging steeds harder. Nu klonk het nog nergens naar, maar we hadden ook geen muziek wat we zouden spelen. We speelde gewoon wat in het wilde weg. Toen ik stopte, stopte de rest ook. Glimlachend keek ik hen aan. ‘’Nu nog een liedje’’ zei Lizz grinnikend. ‘’Misschien dat we iets van Green Day kunnen spelen?’’ stelde ik voor. De rest stemde in en samen kozen we een liedje. We kwamen tot de conclussie dat American idiot leuk zou zijn. Tegelijktijd begonnen we, en tegelijkertijd eindigde we. Er verscheen een grijns op Lizz’ gezicht. Blijkbaar ging het goed. ‘’Nu nog eigen liedjes’’ zei Mike glimlachend. Ik knikte instemmend en plofte op de bank. Even keek ik op mijn horloge. ‘’12 uur pas’’ zei ik glimlachend. We keken elkaar grijnzend aan. ‘’Lol trappen?’’ vroeg Will lachend. Ik knikte en wachtte op een reactie van Lizz en Mike. Ze knikte beide. Vrolijk liepen we de garage uit, richting café.


We zaten met z’n vieren aan een tafel en kletste vrolijk met elkaar. Overal allerelie dingen. Toch bleef ik met dezelfde vraag zitten. Wat was er met mijn broer. Will porde me even aan. ‘’Waar zit je toch met je gedachten’’ vroeg hij lacherig. Ik haalde mijn schouders op. ‘’Bij mijn broer. Hij gedraagt zich raar’’ antwoordde ik kalm en zuchtte. ‘’Vraag hem’’ ‘’Al gedaan, maar hij negeert de vragen. Maarja, ik kom er nog wel achter, kosten wat het kost’’ mompelde ik en keek even het café rond. Bijna iedereen keek ons aan door ons hard gepraat. ‘’Waar kijken jullie naar?’’ snauwde ik geiriteerd en stond op. Schuldig keek ik hen aan. ‘’Ik denk dat ik maar ga.’’ Zei ik twijfelend. Mike stond op. ‘’Als jij gaat, ga ik ook’’ zei hij vriendelijk. ‘’Wij blijven denk ik nog even’’ zei will en keek naar Lizz. Ze knikte. Samen verliet ik met mike het café. ‘’Bedankt’’ zei ik dankbaar. ‘’Het is niks’’ zei hij en sloeg een arm om me heen. Samen liepen we naar mijn huis en praatte nog wat. Hij voelde vertrouwd.

Ik zette de tv aan en glimlachte naar Mike. ‘’Wat wil je drinken?’’ vroeg ik glimlachend. ‘’Doe maar wat cola’’ Ik knikte en verdween de keuken in. Vervolgens kwam ik met twee glazen de woonkamer weer binnen. ‘’1 cola voor meneer’’ zei ik glimlachend. Lachend keek hij me aan en trok me de bank op. Samen keken we naar de tv. Veel was er niet op. Enkel en alleen belspelletjes en wat reclame. Hij legde een hand op mijn schouder en glimlachte. Voorzichtig glimlachte ik terug en nam een slok van mijn cola. ‘’Nog wat bijzonders gebeurd?’’ vroeg ik glimlachend aan hem. Hij haalde zijn schouders op. ‘’Niet dat ik weet’’ Ik knikte en concentreerde me weer op de tv. Toch lukte het niet helemaal. Plots hoorde ik de deur open gaan en wierp een blik op de klok. Mijn vader zou nu thuis komen. Toen hij de woonkamer inkwam keek hij ons even verbaasd aan. ‘’School was eerder uit’’ loog ik. Als ik zou vertellen dat we gespijbelt hadden kreeg ik waarschijnlijk straf. Hij knikte en liep de keuken in. ‘’ik ga denk ik maar eens’’ zei mike en stond op. Vlug dronk hij zijn cola nog op en maakte aanstalten om weg te lopen. Vlug stond ik op en liep achter hem aan. ‘’Tot morgen’’ zei ik glimlachend toen hij het huis uit liep. ‘’Tot morgen’’ Gehaast sloot ik de deur en wilde net de gang uitlopen, toen ik iets hoorde op de kamer van mijn broer. Zachtjes sloop ik via de trap naar boven en stopte voor de deur van zijn slaapkamer. Ik haalde diep adem en stapte toen zelfverzekerd binnen. Wat ik daar aantrof was niet normaal...

Citaat:

Ik zette de tv aan en glimlachte naar Mike. ‘’Wat wil je drinken?’’ vroeg ik glimlachend. ‘’Doe maar wat cola’’ Ik knikte en verdween de keuken in. Vervolgens kwam ik met twee glazen de woonkamer weer binnen. ‘’1 cola voor meneer’’ zei ik glimlachend. Lachend keek hij me aan en trok me de bank op. Samen keken we naar de tv. Veel was er niet op. Enkel en alleen belspelletjes en wat reclame. Hij legde een hand op mijn schouder en glimlachte. Voorzichtig glimlachte ik terug en nam een slok van mijn cola. ‘’Nog wat bijzonders gebeurd?’’ vroeg ik glimlachend aan hem. Hij haalde zijn schouders op. ‘’Niet dat ik weet’’ Ik knikte en concentreerde me weer op de tv. Toch lukte het niet helemaal. Plots hoorde ik de deur open gaan en wierp een blik op de klok. Mijn vader zou nu thuis komen. Toen hij de woonkamer inkwam keek hij ons even verbaasd aan. ‘’School was eerder uit’’ loog ik. Als ik zou vertellen dat we gespijbelt hadden kreeg ik waarschijnlijk straf. Hij knikte en liep de keuken in. ‘’ik ga denk ik maar eens’’ zei mike en stond op. Vlug dronk hij zijn cola nog op en maakte aanstalten om weg te lopen. Vlug stond ik op en liep achter hem aan. ‘’Tot morgen’’ zei ik glimlachend toen hij het huis uit liep. ‘’Tot morgen’’ Gehaast sloot ik de deur en wilde net de gang uitlopen, toen ik iets hoorde op de kamer van mijn broer. Zachtjes sloop ik via de trap naar boven en stopte voor de deur van zijn slaapkamer. Ik haalde diep adem en stapte toen zelfverzekerd binnen. Wat ik daar aantrof was niet normaal...

--

Ik verstijfde helemaal. Dat mocht niet. Ik schraapte even mijn keel. ‘’Nee’’ zei ik, bijna onhoorbaar. Duidelijk geschrokken keek hij me aan. Vervolgens stond hij op en kwam mijn richting uit. Ik wilde wegrennen, maar het lukte niet. Ik zag hem steeds dichterbij komen. Hij trok me naar zich toe en deed toen de deur dicht. Ik klampte me stevig aan hem vast. ‘’Waarom’’ vroeg ik trillend. ‘’Waarom snuif je..drugs’’ ‘’Vertel niks tegen ma en pa, alsjeblieft niet doen’’ smeekte hij. Voorzichtig liet hij me los en ging zitten op zijn bed. ‘’Waarom snuif je ze’’ herhaalde ik. ‘’Daarom’’ ‘’Als je me de reden niet vertelt, ga ik naar pa en ma’’ snauwde ik. Het deed me pijn dat hij snoof. Ik had altijd gehoopt dat hij er nooit aan zou beginnen, maar hij had het toch gedaan. Hij zuchtte. ‘’Ik stop wel’’ mompelde hij. Hij negeerde het gewoonweg. Hij negeerde mijn vraag. Verontwaardigt keek ik hem aan. ‘’mijn vrienden doen het ook,’’ Mijn verontwaardigde blik ging over naar een geschrokken blik. ‘’Jack ook?’’ vroeg ik zachtjes. Hij schudde zijn hoofd. ‘’Jack niet, en Ethan en Danielle, ook niet’’ ‘’Maar jij wel’’ zei ik. Hij keek naar het plafond en zuchtte. Het een en ander mompelend liep ik zijn kamer uit en stormde toen de trap af, naar beneden. Op de helft viel ik naar beneden. Kreunend stond ik op en bekeek even mijn arm. Echt lekker lag hij er niet bij, en hij deed verschrikkelijke pijn. Ik zuchtte even en haastte me toen het huis uit.

Ik drukte op de bel en wachtte geduldig tot er open gedaan werd. ‘’Hee liefje’’ groette jack me en glimlachte. Zijn blik vloog naar mijn arm. ‘’Wat heb je gedaan?’’ ‘’Me gehaast toen ik hierheen kwam, en daardoor van de trap gedondert’’ bromde ik geergerd en stapte naar binnen. Zachtjes sloot hij de deur. ‘’Wat is er dan?’’ ‘’Dan leg ik je boven wel uit’’ mompelde ik. Hij knikte en samen liepen we de trap op, opweg naar zijn kamer. ‘’Wat is er nou?’’ herhaalde hij toen we op zijn kamer zaten. Ik kreeg een raar gevoel in mijn maag, zoals ik dat wel vaker bij jongens had die ik goed kende, maar niet zoals nu. ‘’Jij gaat mij helpen’’ begon ik. Niet begrijpend keek hij me aan. Hij wist het dus niet. ‘’Drugs’’ mompelde ik. ‘’Brian, mijn broer, zit aan de drugs. En jij gaat mij helpen om hem er vanaf te krijgen’’ vervolgde ik. Geschokt keek hij me aan. ‘’Wat wil je doen dan om hem te helpen. Ik bedoel, hij zal het echt niet waarderen om naar je ouders te gaan’’ ‘’Ik weet het niet. Ik hoopte juist dat jij me ermee kon helpen. Hij zei al dat hij ging stoppen, maar ik vertrouw hem niet.’’ ‘’Probeer hem dan tenminste te geloven’’ ‘’Hij zei dat zijn vrienden er ook aan zitten. En dan heb ik het over Thomas, Tom, Erik en Martin’’ ‘’Danielle en Ethan niet?’’ vroeg hij verbaasd. Ik knikte. ‘’Hij heeft sinds kort met Danielle, dus misschien wel zo handig om te zorgen dat zij er niet achter komt’’ Nu was ik degene die verbaasd kon zijn. ‘’Relatie, met Danielle?’’ Hij knikte. Opzich mocht ik Danielle wel, maar ze had het me toch even kunnen laten weten. Ik besloot er geen aandacht meer aan te besteden. ‘’Dan laat ik het wel rusten’’ mompelde ik. ‘Voorlopig tenminste.’’ Er viel een stilte. ‘’Wil je iets drinken?’’ vroeg hij, de stilte verbrekend. ‘’Ja lekker’’ glimlachte ik. ‘’Wat dan?’’ ‘’Heb je drank in huis?’’ vroeg ik aarzelend. Hij knikte. ‘’Doe daar maar iets van dan’’ Opnieuw knikte hij en liep weg. Denkend plofte ik op zijn bed en keek even de kamer rond.

‘’Alsjeblieft. Een Whisky voor mevrouw’’ glimlachte hij. ‘’Bedankt’’ zei ik glimlachend. Denkend nam ik een slok. Ik merkte dat hij naast me kwam zitten. Ik zuchtte even en dronk de rest leeg. ‘’Ik denk dat ik maar naar huis ga’’ zei ik en stond op. Hij pakte mijn pols vast en stond ook op. Ik wilde me los trekken, maar voordat ik dat gedaan had werd ik gezoend. Daarna liet hij los. Redelijk geschrokken keek ik hem aan. Het voelde raar. ‘’Ik zie je morgen denk ik wel weer, op school’’ stotterde ik en liep zijn kamer uit.

Toen ik thuis was, zag ik dat Brians motor weg was. Bezorgd liep ik ons huis binnen. ‘’Pap, waar is Brian?’’ vroeg ik geschrokken. ‘’Naar Martin’’ zei hij glimlachend. Mijn gezicht betrok. ‘’Maareh, ik heb een verassing voor je’’ glimlachte hij en liep op me af. ‘’Wat?’’ vroeg ik gehaast. ‘’Loop maar mee’’ Ik deed wat hij zei en kwam in de achtertuin terecht. Met grote ogen staarde ik naar de motor. ‘’Bedankt’’ zei ik glimlachend. ‘’Mag ik er al mee rijden’’ Ik wachtte niet eens meer op het antwoord en pakte de helm die bij de scoot lag en liep met het ding de tuin uit. Buiten de tuin stapte ik op en reed weg, de richting van martins huis uit. Ik ontweek enkele autos en kwam uiteindelijk ongedeerd bij het huis van Martin aan. Ik zag de scooter van mijn broer. Als een gek stapte ik van mijn scooter af, zette hem op slot en belde aan bij het huis. Toen er opengedaan werd door zijn moeder groette ik haar vlug en maakte me toen naar boven, naar Martin’s kamer. Kwaad stapte ik binnen. Ik zag de twee opkijken. Ik sloeg de deur weer dicht en liep op Martin af. Beide hadden ze nog niks gebruikt merkte ik. Toen ik voor hem stond duuwde ik hem naar achteren tegen de muur en gaf hem een klap in zijn gezicht. ‘’Door wie zijn jullie begonnen met die rotzooi’’ schreeuwde ik kwaad. Ik kon het gewoon niet laten rusten. ‘’Dat kan ik niet zeggen’’ Opnieuw verkocht ik hem een mep. ‘’Zeg!’’ Hij schuddde zijn hoofd. Ik verkocht hem nog een klap. Toen ik voor de vierde keer uit wou halen werd ik weg getrokken door Brian. Woest trok ik me los en sloeg nu Brian. ‘’Wie, van wie hebben jullie die rotzooi’’ herhaalde ik kwaad. ‘’En als je me het niet zegt ga ik naar je vriendinnetje toe’’ vervolgde ik. Geschrokken keek Brian me aan. ‘’Van Thomas’’ zei hij. ‘’Bedankt’’ mompelde ik en maakte me weg uit de kamer.

Ik belde aan bij Thomas. Door hem zelf werd er opengedaan. Glimlachend keek hij me aan. ‘’Kom’’ zei hij vrolijk en nam mijn hand. Vrolijk trok hij me naar binnen en liep toen naar boven. Aarzelend liep ik achter hem aan. Op zijn slaapkamer keek ik even rond. Afwachtend keek hij me aan. ‘’Zo’’ begon ik. ‘’En nu ga jij mij vertellen waarom je ervoor gezorgd heb dat Brian en de rest aan de drugs zitten’’ ‘’Drugs zijn goed voor je. Ze zorgen dat je je problemen vergeet’’ Zei hij glimlachend. Ongelovig keek ik hem aan. ‘’Echt waar. Wil je anders eens proberen?’’ ik slikte even. ‘’Ehm.’’ ‘’Vast wel’’ zei hij, nog voordat ik uitgepraat was. Hij liep naar zijn bureau en pakte een doosje pillen uit. ‘’Hier’’ zei hij glimlachend en overhandigde me een van de pilletjes. Ik staarde er een tijdje naar en keek hem aan. Toen stopte ik hem in mijn mond en slikte door.