Geplaatst 
en mijn engels is ook niet geweldig. hier komt ie
Citaat:Twee prachtige vrouwen liepen door de straten van NY. De een met goudblond haar en helblauwe ogen. Genaamd: Peyton . De ander met haar ravenzwarte haar en donkere ogen zij heette: Liv. Ze leken niet op elkaar, maar toch weer wel. Ze waren een tweeling. Een 2-eiigen tweeling om precies te zijn.
De twee liepen druk kwetterend verder. Jeetje man. Wat is het hier druk zeg! En het stinkt hier zo! Ik had me deze vakantie niet zo voorgesteld zei Liv. Maar ach, we zullen er maar het beste van ma… Peyton hield haar hand tegen Liv’s mond zodat ze niet verder kon praten.
Wauw! Wat een prachtige jurken, Riep Peyton bewonderend. Liv keek nu ook. En zei: zulke jurken hebben ze niet in Nederland! Kom we gaan kijken. Peyton wou tegensputteren en zei dat de jurken vast te duur zouden zijn. Die Amerikanen waren toch al zo rijk. Ze reden in grote cabrio’s, hadden de duurte kleren aan, grote huizen, en dan ook nog de duurste apparaten. Nee, zulke dingen zouden hun ouders nooit kunnen betalen. Niet dat ze dat wilden. Ze was tevreden. Zij en Liv hadden een huisje in een schattig dorpje en hadden 2 paarden waar ze dressuur mee reden. Peyton zuchtte en ging mee met Liv naar binnen. Ze had gelijk, ze waren duur! Maar wel prachtig.
Liv mompelde iets van: als die Amerikanen zulke jurken voor een feest zouden kopen, zijn ze opgelicht!
Ze liepen teleurgesteld de winkel weer uit. En de kassamevrouw keek hun boos aan omdat ze niks hadden gekocht.
Vriendelijke vrouw giechelde Liv. Peyton lachte met haar mee.
Ze liepen weer verder de stad in. En bewonderde alle kleren die er waren.
De volgende dag waren ze helemaal uitgerust van de reis, en konden ze er die avond lekker tegenaan. Ze gingen de stad weer in, en gingen een winkel in met jurken. Waar ze gelukkig een stuk goedkoper waren.
Peyton had een mooi kort lichtblauw jurkje gekocht met bijpassende sieraden en schoenen, die prachtig bij haar blonde haren stonden. Liv had een zachtroze jurkje uitgezocht met ook weer de bijpassende schoenen en sieraden. Die het met haar haren en ogen mooi afkleedde. Ze waren trots op hun aankopen.
Ze liepen weer verder. En ineens stormden een hele groep meiden lang hun heen die hysterisch zaten te gillen. Peyton snoof geërgerd, vast en zeker een beroemdheid. Dat zijn ook maar mensen! Ineens zag Liv een klein meisje dat zoekend rondkeek met betraande wangen. Liv liep op het meisje af en Peyton volgden haar verbaasd. ‘hello girl’ where’s your mother?
Het meisje keek Liv verbaasd aan en schudde met haar hoofdje. ‘do you speak english?
Het meisje schudde weer het haar hoofdje, en zei hakkelend: Nederlands. Liv keek verrast op naar Peyton en begon weer verder te praten: waar is je mamma? Het meisje begon nu te snikken en zei stotterend: w weet ik ni nihiet. En begon nog harder te snikkenen, mensen keken geërgerd naar het meisje; alsof het een schande was een meisje huilend op de straat in hun Amerika te hebben. Peyton beschermde het meisje en riep naar de omstandigers die nog steeds geërgerd toekeken. Do something yousefull. this little girl lost her mother in a very big city! Goodbye! De mensen bleven staan en Peyton werd kwaad en riep naar de mensen: GO! Buy a dress from 1500 dollar! Now GO!
Liv keek haar zus dankbaar aan en praatte weer verder met het meisje. Waar logeer je op dit moment? Er van uit gaand dat het meisje niet in Amerika woonde. ‘in een hotel’ ja, daar kwam je niet ver mee! Dacht Liv in zichzelf. In welk hotel? Het meisje dacht even na en zei toen blij: in New Dahlia! Het meisje grijnsde trots omdat ze het zo goed wist. Dan brengen we je naar je hotel!
En hoe heet je? ‘Rosa.’ Mooie naam! Past eigenlijk wel bij haar. Mooi rode haren en lippen dacht Peyton bij zichzelf. En Rosa? Wat dacht je van een ijsje? Rosa hapte meteen toe en riep uitgelaten: Lekker! Peyton en Liv hadden allebei maar 1 bolletje aardbeien. Rosa had er 3 chocola, wit, puur en melk. Een echte chocolade-gek dacht Liv hardop. Rosa en Peyton grijnsde.
Ze gingen weer verder naar het hotel. Daar aangekomen stond Rosa’s moeder boos in de hal. Zodra ze Rosa zag vloog ze als een kat op haar en gaf haar een mep. Haar moeder gilde hysterisch: HOE KON JE! JIJ KLEINE HEKS! Liv rook de alcohol. Dit was te veel voor Liv. Ze gaf een mep in het gezicht van de moeder die verbaasd naar achteren wankelden. Liv riep buiten haar normale en rustige doen: WIE IS HIER DE HEKS? JIJ! JE SLAAT JE KIND NIET! IK RUIK DE ALCOHOL VAN MIJLENVER AL! Het gezicht van de moeder verstrakte. Peyton deed niks. En Liv ging weer verder. JIJ LAAT JE KIND ALLEEN ACHTER IN EEN GROTE STAD. ONVERANTWOORDELIJK NOEM IK DAT! JE MOET ALTIJD OP EEN KLEIN KIND LETTEN! JIJ JIJ… de moeder gilde nu: WAT BEN IK? Peyton was degene die nou riep: een heel dom iemand! BEN IK DOM? AANPAKKEN MOET IK DAT KIND!
Liv zichzelf weer onder controle hebbend zei nou op een rustigere toon: waar is de vader? Moeder antwoordde niet. Rosa deed het voor moeder. ‘in het hotel hiernaast. Liv knielde nu voor Rosa en vroeg aan haar of ze naar haar vader toewilde. Rosa knikte. De moeder stampte boos weg. Kom. We gaan naar je vader. Liv en Peyton pakte Rosa allebei aan de hand ieder aan een andere kant. Ze vroegen aan de jongen achter de balie waar Rosa’s vader kamer zat; die nu Paul Madsen heet. Ze klopten op de deur. De deur werd opengedaan door een aantrekkelijke man. Hij was vrij gespierd, met mooie rode haren en een vriendelijk gezicht. Hij keek verbaasd toen hij ons zag. Alleen toen hij zijn dochtertje zag begon hij te stralen en drukte hij Rosa dicht tegen zich aan. Liv en Peyton stonden er glimlachend bij. Hij liet Rosa weer los die er nu stralend bijstond. My name is Paul. En hij stak zijn hand uit. Liv stak haar hand uit. my name is Liv and my sister listen to the name Peyton. Die Paul op haar beurt een hand gaf. But we speak Dutch. Geboren en getogen in de Nederlanden zei Peyton grijnzend. Okay zei Paul in het Engels. Paul lachte omdat hij het in het Engels zei. Kom binnen zei hij toen en deed een stap opzij zodat Liv en Peyton binnen konden stappen.
Peyton vroeg meteen recht voor zijn raap waarom zijn vrouw in een ander hotel verbleef. Paul keek nu ongemakkelijk en vroeg aan Rosa of ze wat drinken voor de gasten wou halen. Paul begon: mijn vrouw wil niet dat ik Rosa zie. Ik hou niet meer van Anna, Anna is mijn vrouw verduidelijkte hij toen Peyton, Paul vragend aankeek. Ik heb een andere vrouw ontmoet en wil graag verder met haar leven samen met Rosa. Ze heeft zelf een zoontje dus weet hoe ze met kinderen moet omgaan. Zodra ik haar het nieuws vertelde begon ze te drinken, en sloeg ze Rosa. Ik ging bij haar weg en Rosa moest achterblijven van de rechter. Zodra de papieren rond zijn mocht Rosa bij mij wonen alleen Anna houdt haar uit mijn beurt. Ik zag haar heel af en toe. Toen ik hoorde dat mijn vrouw en Rosa op Amerika. Ben ik ze gevold bang wat mijn vrouw met Rosa ging doen. Op de vlucht, moord. Ik acht haar in alles in staat. Paul stopte met zijn verhaal omdat Rosa met drinken binnen kwam lopen morsend tijdens het lopen. Liv vroeg nu aan Rosa of ze het wel naar haar zin had bij de nieuwe vrouw en haar zoontje.
‘ik vind het erg leuk! Jessica (de nieuwe vrouw dus) en Erik (het zoontje) zijn heel aardig. Heel anders dan mamma zei Rosa met een triest gezichtje.
En wat zijn je hobby’s vroeg Peyton nu? ‘paardrijden! En ik schilder en lees graag’
Wij hebben twee eigen dressuurpaarden, mijn merrie heet Lady Love en die van Peyton heet Lady Louise. Rosa begon te stralen.
Ik mag van pappa en mijn nieuwe mamma een eigen pony hebben het kleine meisjeshoofd straalde nu. En wat voor eentje wil je? ‘ik zou heel graag een sneeuwwitte pony willen hebben. Peyton glimlachte en stelde voor dat Rosa haar en Liv eens moest opzoeken. ‘ja! Pappa mag ik? Mag ik? Paul keek twijfelachtig. Liv stelde hem gerust dat hij gerust mee mocht komen met Jessica en haar zoontje. Dat gaf de doorslag. Ze gaven elkaars adressen en telefoonnummers door, en spraken af dat ze elkaar gauw zouden opzoeken. Ze namen afscheid van Paul en Rosa en stapte de deur uit. Liepen naar beneden terug de drukke straten op van New York. Daar wachten hun echter de moeder van Rosa op. Ze keek niet bepaald vriendelijk en had de houding van een woeste beer.
ben benieuwd hoe het verder gaat 
