Bokt.nl

Citaat:

Het spookbos

‘ik vind het eng’ fluisterde Dave, ‘ik wil terug’.
‘stel je niet zo aan mafkees!’ zei Kay terug.
‘Dat jij nou schrok van de uil die overvloog, betekend niet dat iedereen bang is! We gaan niet terug naar de camping!’ viel Rory Kay bij.
‘Jongens, doe niet zo hard tegen Dave, hij vindt het echt eng! Ik voel me ook niet bepaald op mijn gemak hier in dit bos!’ zei Delilah. Delilah neemt het ook altijd voor Dave op! Dacht Ilona bij zichzelf. Wel lief van haar, al stelt Dave zich op dit moment wel een beetje aan!
5 minuten geleden was er uit een boom rechts van het groepje een uil opgevlogen en Dave had gegild alsof hij een spook zag.
Sinds dat gebeurd was liep Dave alleen maar te zeuren dat hij terug wou naar de camping.
Ongeveer een uur geleden om 00:30 waren de 7 tieners uit de tenten geglipt en zijn ze met z’n alle stiekem het bos ingegaan dat aan de rand van de camping ligt. De campingeigenaar had gezegd dat ze niet het bos in moesten gaan, hij had verteld dat het daar spookte. Maar Kay, Ilona, Jesper, Jasmine, Rory, Delilah en Dave wouden er niks van geloven. Ze waren nu al een uur in het bos en hopeloos verdwaalt.

‘Wat was dat?’ vroeg Jasmine een beetje bang.
‘Vast weer een opvliegende uil’ antwoorde Kay met een schuin oog op Dave.
‘Kay, laat Dave even met rust wil je?’ zei Delilah rustig.
Dave had de opmerking gelukkig niet gehoord.
‘Nee het was geen uil Kay!!’ zei Jasmine, ‘het klonk meer als iets dat ons besluipt, ik heb de hele weg trouwens al het gevoel dat iemand ons bekijkt.’
‘Dat zal wel niet hoor Jasmien! Je verbeeld je het vast!’
‘Dat zal dan wel…’
Zo loopt het groepje nog een kwartier verder. Niemand zegt iets, iedereen luistert ingespannen of ze dat geluid horen waar Jasmine het over had.
Dan opeens geeft Jasmine een hele korte en zachte gil.
‘Daar is het weer’ fluistert ze.
Ook Dave krijgt nu de rillingen over zijn rug en geeft Jasmine gelijk dat ze schrok.
Nu horen de andere het ook.
Een zacht geritsel dat langzaam dichterbij komt.
‘Dit vind ik echt eng’ fluistert Jasmine nu nog zachter en pakt Ilona’s hand vast.
‘Rustig maar Jasmine het is vast niks ergs.’ Probeert Ilona Jasmine gerust te stellen.
‘Nou Jasmien, ik weet het nog zo net niet.’ Zegt Rory, ‘misschien is het wel een moordenaar met een hakbijl!!’ Jasmine barst meteen in snikken uit.
‘Rory!!!!!’ klinkt het boos van alle kanten.
‘ik maakte alleen maar een geintje hoor!’ antwoordde Rory verontwaardigd. ‘weet ik veel dat ze ervan gaat janken!’.
‘Rory doe eens niet zo onaardig!!’ beet Jesper hem toe.
Voor het eerst de hele avond zei Jesper wat.
‘je zag toch dat ze bang was!! Dan moet je niet dat soort opmerkingen maken! Dat weet je best!!’
Met deze woorden draait hij zich om een loopt naar Jasmine toe.
‘gaat het een beetje Jasmine??’ vraagt hij aan haar. ‘Rory maakte maar een grapje, het is vast een muis ofzo’
‘denk je dat echt??’ vraagt Jasmine aan hem met een bibberige stem.
‘tuurlijk! De zitten hier heust geen beren ofzo!’
‘Ik hoop maar dat je gelijk heb, want ik vind het hier echt eng geworden. En dan zijn we nog verdwaalt ook!! Ik wil nu echt zo snel mogelijk terug naar de camping!’
‘Kay weet je al hoe e uit het bos moeten komen??’ vroeg Ilona en ze loopt naar hem toe.
‘Ik heb werkelijk geen idee’ fluistert Kay tegen haar.
‘Wat moeten we dan doen? Jasmine is overstuur, Dave is bang en dat rare geluid is er nog steeds!!’
‘ik weet het. Ik denk dat we maar gewoon de hele tijd naar rechts moeten lopen, dan komen we vanzelf bij de rand van het bos.’
‘nou dan zullen we dat maar doen.’ Antwoordde Ilona.
Kay knikte en liep weer naar Rory toe. Ilona ging weer naar Jasmine toe.
Toen ze bij Jasmine kwam zag ze dat die gestopt was met huilen.
Jesper heeft haar waarschijnlijk getroost dacht Ilona.
‘Gaat het weer een beetje?’ vroeh ze aan haar.
‘j…jawel h…hoor’ antwoordde Jasmine bibberig.
‘Kom we gaan weer lopen’ riepen Kay en Rory.
Iedereen stond op van waar die zat en liep achter Kay aan. Iedereen, vooral Jasmine merkte dat dat ritslende geluid nog steeds achter ze zat.
‘Kay, dat geluid wordt alleen maar harder!’ zei Jasmine met iets in haar stem dat op paniek leek.
‘Ik hoor het ook’ antwoordde Kay.
‘Het is vast niks, Jasmien, doe maar rustig.’ Stelt Ilona haar gerust
Ze keek even naar Dave, die was helemaal aan het bibberen zag Ilona.
Opeens hoorden ze een raar geknor achter zich en Jasmine slaakte een kreet!