Bokt.nl

verhaal schreef:

Sheila en haar ouders, waren aan het eten. “Maar waarom willen jullie niet naar het platteland?” vroeg ik. “Sheila, hoe vaak moeten we het nog uitleggen? Ik heb een druk bedrijf en kan en wil hier gewoon niet weg!” “Maar pap… we kunnen een grote winkel aan huis beginnen! Dan hoef jij ook niet elke dag een kwartier naar je winkel te rijden” het was even stil aan tafel. “Liefje het antwoord is gewoon nee” zei haar moeder op rustige toon tegen haar. De rest van de tijd was Sheila stil. Haar ouders spraken vooral over de winkel en de site, zoals gewoonlijk. Sheila had ermee leren omgaan haar moeder die altijd bezig was met de site of de pakketjes op de bus te doen. En haar vader was elke dag in de winkel om ruiters te helpen met het vinden van de artikelen die ze nodig hadden. Na het eten ging ik direct naar boven. Ik startte mijn computer op en MSN ging ook gelijk aan. Ze zag dat haar vriendin Lindsey online was en opende een gesprek:
Sheilalalala: Hoaj meid! (K)
Linnie: Hoi mop (K)
Sheilalalala: Alles goed?
Linnie: Ja hoor, met jou ook dan?
Sheilalalala: Ja, alleen me ouders zeiden weer nee.
Linnie: Waar tegen? Een eigen pony of het platteland?
Sheilalalala: Platteland : (
Sheilalalala: Ik heb gezegd dat papa dan een winkel aan huis kon beginnen maar dat wou die niet.
Linnie: Ah zo, maar Shei waarom wil je persé naar het platteland? En blijf je niet gewoon lekker hier!?
Sheilalalala: Tja, ik wil het gewoon erg graag, wordt het leven in de stad beetje zat. En we kunnen ook aan de rand van de stad een boerderijtje zoeken! Dan woon ik nog steeds een beetje in de stad.
Linnie: Dat zou ook kunnen, maar zeg ik ga hoor (K)
Sheilalalala: Oké, Doeii!! HvJ!

Ze sloot het gesprek af, en ging op internet wat rond surfen. Ze bleef een half uurtje op de computer en sloot hem toen af. Ze had zin om naar Mirtha te gaan, kon ze lekker op de rug van Alonko alles vergeten! Dat zou ze maar is doen. Ze stuurde Mirtha een sms-je:
”Hoooij, ben je nu bij de Alli of niet? Ik had zin om vandaag op hem te rijden zie je.. kan dat? Of hebben jullie al gereden?”
Ze verstuurde het sms-je, en wachtte tot ze iets terug kreeg. Haar mobiel ging af en ze keek op het schermpje, ze had een sms-je terug gekregen:
”Heaj, nee ben nu niet bij Alli maar ook niet thuis. Ik zit nu bij me oma en opa, maar Tirza is wel thuis of ze is naar Alli gegaan. Je zou haar is kunnen bellen of smsen, owja volgens mij heeft ze nog niet gereden”
Ze besloot Tirza maar gewoon op huis telefoon te bellen. En gelukkig nam Tirza zelf op:
”Hoi Tirz! Ik ben het Sheila”
”Heaj Shei! Wat is er?”
”Zeg heb jij al op Alonko gereden? Ik had wel zin om er vandaag is weer op te stappen”
”Nou toevallig wou ik er net heen gaan, ik had nog niet gereden”
”Oké! Dus je gaat nu weg?”
”Ja, als jij nu ook weggaat dan zie ik je op de manege wel. En als ik er nog niet ben je weet de spullen te liggen”
”Oké, dan pak ik even me rijbroek en cap en ga ik weg, Tot strakjes!”
”Doei, tot zo”
En ze sloten het gesprek af.
Sheila holde naar boven om haar rijbroek en cap te pakken, ze zal zich daar wel omkleden, de vorige keer had ze haar rijlaarzen ook laten liggen dus besloot ze daarom ook om zich daar in de wc maar om te kleden. Ze stapte op haar fiets en keek op haar horloge ‘half 7’ een mooie tijd om te rijden vond ze.
Ze sloot het gesprek af, en ging op internet wat rond surfen. Ze bleef een half uurtje op de computer en sloot hem toen af. Ze had zin om naar Mirtha te gaan, kon ze lekker op de rug van Alonko alles vergeten! Dat zou ze maar is doen. Ze stuurde Mirtha een sms-je:
”Hoooij, ben je nu bij de Alli of niet? Ik had zin om vandaag op hem te rijden zie je.. kan dat? Of hebben jullie al gereden?”
Ze verstuurde het sms-je, en wachtte tot ze iets terug kreeg. Haar mobiel ging af en ze keek op het schermpje, ze had een sms-je terug gekregen:
”Heaj, nee ben nu niet bij Alli maar ook niet thuis. Ik zit nu bij me oma en opa, maar Tirza is wel thuis of ze is naar Alli gegaan. Je zou haar is kunnen bellen of smsen, owja volgens mij heeft ze nog niet gereden”
Ze besloot Tirza maar gewoon op huis telefoon te bellen. En gelukkig nam Tirza zelf op:
”Hoi Tirz! Ik ben het Sheila”
”Heaj Shei! Wat is er?”
”Zeg heb jij al op Alonko gereden? Ik had wel zin om er vandaag is weer op te stappen”
”Nou toevallig wou ik er net heen gaan, ik had nog niet gereden”
”Oké! Dus je gaat nu weg?”
”Ja, als jij nu ook weggaat dan zie ik je op de manege wel. En als ik er nog niet ben je weet de spullen te liggen”
”Oké, dan pak ik even me rijbroek en cap en ga ik weg, Tot strakjes!”
”Doei, tot zo”
En ze sloten het gesprek af.
Sheila holde naar boven om haar rijbroek en cap te pakken, ze zal zich daar wel omkleden, de vorige keer had ze haar rijlaarzen ook laten liggen dus besloot ze daarom ook om zich daar in de wc maar om te kleden. Ze stapte op haar fiets en keek op haar horloge ‘half 7’ een mooie tijd om te rijden vond ze.

Ze was er bijna en toen ze er was zag ze de fiets van Tirza nog niet staan. Dat betekent dat ik Alonko op moet zadelen en al, niet erg. Ze liep naar de stal van Alonko en pakte hem eruit. “Zo jochie vandaag zul je mij ook weer op je rug hebben.” Ze leidde hem de stal uit, en zette hem op de poetsplaats neer. Op dat moment kwam Tirza eraan gelopen. “Sorry, ik moest nog wat drinken van me moeder” “Niet erg hoor! Zullen we dan maar gaan poetsen?” zei ik tegen Tirza. “Shei, ik ga even naar de kantine moet Frank nog even hebben die zal vast wel boven zitten” “Oké is goed” Sheila wist dat Frank de leiding had over de manege, maar hij was de eigenaar niet. Die was te oud om de manege helemaal goed te runnen. Hij hielp wel regelmatig met allerlei klusjes en hield de administratie een beetje bij zover die kon. Sheila poetste Alonko zo goed als ze kon, en toen Tirza weer terug kwam had ze het zadel er al op liggen. “Zal ik het hoofdstel dan maar doen?” bood Tirza aan. “Is goed, dan ga ik me even verkleden. En ik ga er niet als eerste op! Test jij maar even hoe wild hij is” en toen ze aan het lachen was liep ze weg. Tirza die door die opmerking in de slappe lach schoot moest even bijkomen voordat ze de lieve Alonko een hoofdstel om kon doen. Alonko was namelijk het braafste paard op de manege! Hij had helemaal niks geen kwaads, maar wilde bij de gevordenen wel is wat uit proberen. Maar wild, nee dat was hij zeker niet!

Ze leidde Alonko naar de bak en stapte op. Ze zou hem voor Sheila alvast een beetje warm rijden. Toen Sheila klaar was kwam ze eraan, nog een beetje giechelig. “En is hij wild?” vroeg ze met een plagerig, lacherig stemmetje. “Ja, hij is héél wild” zei Tirza, met dikke glimlach op haar gezicht. “Oh néé dan wil ik er niet op hoor!” de 2 meiden lagen ondertussen helemaal in een deuk. Tirza reed Alonko nog even zodat hij lekker warm was als Sheila erop ging. “Zo, jij mag erop” zei Tirza die in het midden ging halthouden. Sheila liep meteen de bak in, en liep naar Alonko. De beugel maat van Tirza en Sheila waren vrijwel gelijk, hier hadden de 2 meiden geluk mee. Sheila zat op Alonko en dreef hem aan, ze stapte eerst een paar rondjes op de hoefslag, zodat Tirza haar kon corrigeren op haar houding. Doordat ze op de hoefslag stapte kon Tirza zich volledig storten op Sheila’s houding en zei ook continu: “Tenen naar binnen” “Hakken uitdrukken” “Naar voren kijken” en toen Sheila het een rondje volhield om netjes en goed in het zadel te zitten gingen ze wat figuren rijden. Tirza moest nog regelmatig Sheila wijzen op haar houding, maar het werd elke keer dat ze reed een stukje beter. Ze moest nog veel leren maar dat maakte niks uit! De figuren werden ook steeds netter en Sheila gaf steeds beter de hulpen. Dit was al een heel goede vooruitgang van haar. “Zeg durf je een galop aan?” vroeg Tirza. “Uh, ben ik daar klaar voor dan?” “Ja, spring maar aan in de volgende hoek als je durft” “Wat zijn de hulpen voor de galop dan?” “Owja, sorry, binnenbeen in dit geval je rechter iets achter de singel en je buitenbeen, je linker been dus op de singel.” Sheila sprong in de volgende hoek aan, en het zag er redelijk netjes uit. “Hé, dit zit veel relaxte dan de draf!” “Ja, dat klopt, maar denk wel aan je houding” Sheila galoppeerde 2 rondjes, en toen moest ze van hand veranderen. “Nu spring je straks weer aan, maar geef je de omgekeerde hulpen dan net. Snapie?” “Ja, ik snap het” Sheila sprong in de volgende hoek aan en het zag er zelfs nog netter uit dan net. Alonko genoot er ook werkelijk van! Tirza liet hun 3 rondjes galopperen en ze zag aan de 2 dat ze het allebei fantastisch vonden. “Zo ga nu maar even stappen” zei Tirza tegen Sheila. “Oké” was mijn reactie. Sheila ging langzamer, uiteindelijk zat ze in stap. “Moet ik hem met lange teugel laten stappen?” “Ja, doe maar even” Tirza liep op Sheila af en ze begon te praten. “Je gaat echt vooruit hoor! Ik zal als ik jou was je ouders een keer meevragen, dan zien ze hoe goed je al rijdt” “Dat zou echt fantastisch zijn als ze dat doen. Ze hebben het de laatste tijd erg druk met het bedrijf, dus er zit weinig kans in” Op dat moment kwam Frank eraan. Hij ging aan de bak rand staan en keek even naar de 2 meiden en Alonko. Hij vond Sheila en Alonko een goede combinatie. En Tirza en Mirtha gaven Sheila les. Tirza vooral op haar houding en Mirtha dat ze de figuren netjes reed. Toen de 3 bijna langs Frank kwamen zei hij: “Zeg Tirza ga jij er maar even op, ik wil wat overleggen met Sheila” “Oké dat is goed Frank” zei Tirza. Ze nam Alonko bij het hoofdstel en begeleide hem naar het midden van de bak. Sheila steeg af en liep naar Frank toe. Tirza steeg op en stapte met Alonko over de hoefslag. “Zo je gaat hard vooruit, maar wil je even meekomen naar mijn kantoor?” “Ja hoor” en ze liep Frank achterna naar zijn kantoor. Wat zou hij willen bespreken? Dacht ze bij zich zelf.

ik schreef:

In het kantoor aangekomen keek ze eerst verbaasd om zich heen. Het kantoor was in de kantine, in een klein hoekje waar je eerder een rommelhok zou verwachten dan een kantoor! Aan de wanden hingen allemaal ingelijste foto’s van paarden. En op het bureau stonden ook nog wat foto’s is lijstjes. Er lag ook een stapel met allemaal papieren en er stond een kast. Er hing ook een TV, en daarvoor stond een bank. Frank ging op de stoel bij het bureau zitten. “Ga zitten Sheila”. Omdat er geen andere plek dan de bank was ging ze maar op de bank zitten! En oh wat zat die heerlijk dacht ze bij zichzelf. “Zo Sheila, omdat je hard vooruit bent gegaan wou ik je vragen of je misschien in mijn les mee wou doen?” hij keek Sheila vragend aan, en wachtte op haar reactie. “In jouw les? Maar die is toch alleen voor mensen die heel goed rijden en aan wedstrijden mee doen?” Ze keek Frank verbaasd aan en wachtte tot hij wat zei. Maar dat deed hij niet, hij keek immers vriendelijk en vragend naar Sheila. “Maar, rijd ik zo goed dat ik in die les mee mag doen? Maar me ouders dan?” ze begreep Frank nog steeds niet “Dat komt allemaal goed, ik heb het ook al met je ouders besproken” ze snapte er niks meer van, ze mocht van haar ouders nooit op les, nou echt les dan. Ze vonden het te duur en bovendien nutteloos. Daarom gaven haar vriendinnen Mirtha en Tirza haar les op Alonko hun leasepony. “Ik heb het dus met je ouders besproken, en ze vinden het goed, maar jij moet het ook willen en het word hard werken!” Sheila’s reactie was natuurlijk voorspelbaar, natuurlijk wou ze dat! “Natuurlijk wil ik dat! Ik wil niets liever, maar ik heb geen pony” Sheila keek Frank niet meer aan, ze keek rond en bekeek de foto’s. In 1 van de lijsten hing een foto van een prachtige schimmel. Frank zag dat ze erna keek en zei vervolgens “Mooi paard hè?” “Ja, het is een fantastisch paardje! Echt super.” “Het was ooit mijn paard, ik was 17 toen ik haar kreeg. Ze was toen nog helemaal groen en was niet bepaald groot voor een paard: 1m61” “Wat is er met haar gebeurd?” vroeg ik, toch wel erg benieuwd geworden. “Ik trainde haar zo hard als we aankonden en toen we er klaar voor waren gingen we wedstrijden rijden, het springen lag niet echt in ons voordeel omdat Misty behoorlijk klein was vergeleken met de andere maar ik wou toch springen” “Wonnen jullie veel?” ik was nog nieuwsgieriger, en dacht bij mezelf dat ze wel veel prijzen moesten winnen! Frank was immers een topruiter. “In het begin nog niet, maar toen Misty het door kreeg wonnen we heel veel. Helaas kreeg ze koliek, een ernstige koliek. Ze is er nooit bovenop gekomen” Sheila had iets anders verwacht, zo ging het immers altijd! Maar ze voelde dat er iets speciaals met dit paardje was en ze zag het in de ogen van Frank. Die opgestaan was, en naar de foto toe was gelopen.

“Misty had voor haar dood nog een veulen gekregen. De vader is onbekend, we weten ook niet hoe ze drachtig is geraakt. Waarschijnlijk in de periode dat ze de hele dag en nacht buiten liep. Het veulen is altijd gezond gebleven, en nu nog steeds. Het is een prachtig veulen van nu 5 jaar oud.” Sheila begreep er niets van, op de manege stond wel een schimmeltje, ook een plaatje om te zien die leek wel wat weg te hebben van Misty, maar dat kan toch niet? “Is Misty’s Champion het veulen van Misty?” vroeg ze “Ja, je kunt het wel horen aan de naam Misty’s …” Nu begreep Sheila het, waarom het paardje Misty’s ervoor had staan. Ze vond het maar raar en lelijk altijd. “Ja, daar had ik helemaal niet aan gedacht toen u het verhaal vertelde” Frank die weer op de stoel ging zitten begon opeens weer over de lessen.

“Maar Sheila, je lessen die je dan krijgt van mij, daar heb je wel een vast paardje voor nodig. En omdat Misty’s Champion, oftewel Champion nog geen ruiter heeft mag jij hem rijden!” wat ze nu hoorde kon ze niet geloven! Ze mocht op het mooiste paard van de manege, en dan ook nog is op het veulen van Misty! “Maar dat kan toch niet?” “Waarom niet?” “Omdat Champion geen paard is voor zo iemand als ik” “Laat ik dat nooit weer horen Sheila! Champion is een geschikt paard voor jou, en jullie zullen aan de top komen. Maar neem je de lessen aan en zul je Champion gaan behandelen als jou eigen pony?” “Ja, maar wat bedoel je met behandelen als jou eigen pony?” ze keek Frank vragend aan “O, dat ben ik je vergeten uit te leggen. Alle mensen van mijn les hebben een eigen vaste pony waar ze op rijden, dat kan hun eigen pony zijn of een van de manege. Niemand anders rijd op die pony, en ze moeten het ook zelf verzorgen elke dag!” Sheila wist niet of ze dit wel kon, ze had immers nog haar school en vriendinnen. “Dus al me vrije tijd moet ik in die pony besteden? Kan ik dan nooit weg?” “Natuurlijk kan je wel weg! En je hoeft niet alle vrije tijd, 1 dag in de week hoef je Champion dan niet te verzorgen. En je kan hem elke dag rijden of kiezen voor ongeveer 4/5 keer per week” Gelukkig als dat mocht kon ze ook een keer gewoon even komen even de stal dan uitmesten en daarna wat leuks doen of huiswerk. “Dus hij moet minstens 4/5 keer per week gereden worden? En op die andere dagen dan?” “Sheila, je moet hem inderdaad minstens 4/5 keer per week rijden, wanneer dat mag je zelf weten! De stal moet vaak genoeg uitgemest worden, als je het 1 dag een keer overslaat, prima maar dan heb je de volgende dag dubbel werk. Als je maar 4/5 keer per week rijdt, dan moet hij ook minstens 2 keer per week even losgelaten worden in de bak of lekker aan de hand stappen ofzo” Poeh het was wel streng, maar het zal wel lukken. “Ik doe het!” “Oké dat is afgesproken ga maar snel naar hem toe”

Sheila stond op en rende de deur uit, de kantine in en vervolgens de trap af naar de stallen. Sheila liep naar de box van Champion, ze vond de naam Misty’s Champion al lang, maar Champion is ook nog steeds lang. Toen Frank aan het vertellen was had ze al iets bedacht! Ze zou Champion een bijnaam geven, iets korts. Ze koos voor de laatste 4 letters: Pion, het klonk grappig en was lekker kort. Aangekomen bij de box zei ze tegen het geweldige dier. “Zo Pion vanaf nu zul je het met mij moeten doen” ze aaide het dier over de hals en gaf zachtjes klopjes. Tirza die haar naar de stal van Champion zag gaan begreep er niks van en besloot maar even te kijken. Liza, die de stallen altijd uitmestte had gehoord wat Sheila zei en kwam naar haar toe. “Sheila hij heet Misty’s Champion hoor, en de afkorting is Champion geen Pion” “Dat weet ik Liza, maar ik vind Champion nog te lang, en heb een kortere afkorting bedacht Pion. Dat klinkt veel leuker” “Mij best, maar hoezo heb jij dat gedaan dan? Je doet er nooit wat mee!” “In het vervolg wel Liza, ik ga hem rijden en verzorgen en mag mee doen in de les van Frank” “Zozo, dat is leuk!” Tirza die het laatste stuk van het gesprek had gehoord snapte er niet veel van. Hoezo mocht Sheila Champion rijden? En waarom mocht ze in de les van Frank mee doen? “Waarom dat dan Shei?” vroeg ze. “Weet niet, toen die wat wou bespreken zei die dat, en hij had het al met me ouders besproken” “Wanneer is je eerste les? En ga je nu op hem rijden?” “Mijn eerste les is Woensdag neem ik aan, dan is zijn les altijd dus. Ik ga hem morgen rijden, vandaag even poetsen en ga hem even longeren, zodat hij aan mij kan wennen een beetje” “Dat is verstandig” vond Liza. “Zal ik je helpen?” bood Tirza aan. Sheila pakt het halster en touw en liep de stal in. “Ja doe maar!” Ze deed het halster om, en nam Champion mee.

Ze zette hem op de poetsplaats neer en liep naar de bak met borstels. “Sheila! Niet die borstels!” riep Liza “Hij heeft eigen borstels, die liggen in zijn kastje” Wow dat was wel luxe, ze hoefde de borstels niet meer te delen met de andere! En ze had voor Pion een eigen kastje. Ze liep naar het kastje en deed hem open. Huh? Dat was raar! Haar cap lag erin, en haar gympen + de andere kleren wie kan dat nou gedaan hebben?