Geplaatst Ook zou ik het fijn vinden om tips te krijgen hoe je de verhaallijn spannend houdt en als het ware een rode draad door je verhaal laat lopen.
veel lees plezier!
Een brief
July is een meisje van 15 en ze woont bij haar tante in een kleine boerderij met 2 verdiepingen. July`s ouders zijn gestorven toen ze 5 was en zij is bij haar tante gaan wonen. Voordat haar ouders stierven hadden ze een succesvolle manege, Manege Prinsenstal een mooie manege waar veel kinderen reden. Nadat haar ouders stierven zijn de pony`s verkocht en is de manege aan vrienden van haar ouders gegeven.
Het is zaterdag morgen 11 uur en July stapt uit bed, ze gaapt, loopt naar haar klerenkast en trekt er een schone paardrijbroek uit.
Vandaag gaat ze eindelijk weer paardrijden.Vroeger reed ze veel paard op de manege van haar ouders, maar haar tante en oom hebben niet genoeg geld om meer dan 1 uur in de week te kunnen betalen. Beneden ziet ze haar tante die het ontbijt aan het maken is. “Goed geslapen?” Vraagt ze. “Ja hoor.” Zegt July, maar dat is eigenlijk helemaal niet zo ze had een vreselijke nachtmerrie en ze heeft de hele nacht liggen woelen. Na het ontbijt gaat ze paardrijden.
Het is best een stukje fietsen maar July heeft het er wel voor over. Ze heeft ook een lievelings pony Olaf een schimmel ruin van 25 jaar, hij is oud, braaf en eigenlijk ook heel lelijk, maar hij is heel lief en daar gaat het om vindt July.
Als ze op de manege is ziet ze Inge de instructrice met een bezorgd gezicht voor de stal van Olaf staan, de dierenarts is er ook. “Wat is er aan de hand?” vraagt July. “Hij is kreupel” zegt Inge en ze kijkt er erg bezorgd bij, want Olaf heeft niet van die sterke benen en is ook niet echt jong meer. “Hij wordt toch wel weer beter?” “Waarschijnlijk niet.”zegt Inge en ze kijkt er erg triest bij, want ook zij vond Olaf altijd een schatje. Als Inge en de dierenarts weg zijn gaat July de box van Olaf in. Het oude paard snuift zachtjes in haar haar. “Olaf, O, Olaf wat gaan ze nu met je doen?” Eigenlijk wist July het antwoord al, paarden die niet meer kunnen rijden worden verkocht of gaan naar een weiland in België waar alle kreupele en zieken paarden van de manege staan. July gaat het aan Inge vragen waar Olaf naartoe gaat en ja hoor ook hij gaat naar dat weiland.July is heel verdrietig, maar ook heel blij, want ze weet dat veel manege`s hun kreupelen en onbruikbare paarden verkopen aan de slager.
Als July weer thuis is haalt ze die mooie foto van de zomer 8 jaar geleden weer te voorschijn, ze staat erop, samen met Olaf,
Ze hangt de foto boven haar bed en kijkt nog naar wat andere foto`s van Olaf als haar tante roept dat er een brief voor haar is. July gaat naar beneden en kijkt naar de brief die op tafel ligt, het is een deftige brief in een mooie beige enveloppe, July heeft nog even geen zin om de brief te lezen (ze is erg verdrietig om Olaf.). Ze gaat voor de tv hangen en als haar tante haar roept om te eten is ze de brief allang weer vergeten. Als ze in bed ligt denkt ze aan alle dingen die ze met Olaf gedaan heeft en ze vindt het jammer dat de manege morgen gesloten is en ze Olaf geen laatste appeltje kan geven, want maandag gaat hij naar België en dan moet zij weer naar school. Ze kan moeilijk in slaap komen, maar als ze dan toch inslaapt, wordt ze weer wakker, omdat ze ineens weer aan de brief denkt. Nou ja dan morgen maar lezen denkt ze.
Als ze de volgende morgen wakker wordt is het erg stil in huis, het is ook pas 8 uur en haar tante en oom slapen nog. Ze kleedt zich aan en gaat naar beneden om de brief te lezen. Ze scheurt het envelopje open en als ze de brief gelezen heeft valt haar mond open van verbazing, dan maakt ze een dansje door de kamer. Dit staat er in de brief:
Manege Prinsenstal
aan: July van der Zande
Hai July
Ik ben Lisa, ik weet niet of je me nog kent, ik en mijn man Paul hebben de manege van je ouders over genomen. Helaas gaat het niet goed met Paul`s moeder in Noorwegen en wij gaan daar nu wonen, om geld voor de reis te verdienen hebben we alle pony`s van de manege op 5 na verkocht, we hebben bij deze brief de eigendomsakte van de manege gedaan en de manege is voor jou, wij hopen dat je er wilt gaan wonen met je tante en oom anders moeten we helaas de hele manege verkopen. Alles is nog zoals het vroeger was alleen zijn de stallen vorig jaar vernieuwd. Als je interesse hebt kun je maandag om 4 uur naar de manege bellen of langs komen, wij zijn dan aanwezig en we kunnen de zaak verder regelen. Nou denk er goed over na!
Vriendelijke groeten Paul en Lisa Verstraten
p.s.jou Shetland pony is er ook nog!
July is super blij en vertelt het meteen aan haar tante en ook die vindt het heel gaaf, helaas moet July maandag gewoon naar school, maar haar tante beloofd dat ze Lisa eens gaan bellen om een afspraak te maken voor in de vakantie. Als July in bed ligt kan ze er bijna niet van slapen. De manege is heel ver weg van waar ze nu is, maar in de vakantie gaat ze er naartoe. De volgende morgen is July al om 6 uur wakker en na zich aan gekleed te hebben besluit ze om nog even naar Olaf toe te gaan om hem gedag te zeggen. Na nog snel een boterham van de plank gegrist te hebben en een paar worteltjes voor Olaf te hebben gepakt gaat ze naar de manege. Daar aangekomen ziet ze dat Inge er ook al is. Ze verteld Inge over de manege die ze gekregen heeft en Inge beloofd een keer langs te komen. Na Olaf een uitgebreide poetsbeurt en de worteltjes gegeven te hebben moet ze echt weer naar huis. Ze geeft Olaf gauw nog een zoen en springt weer op haar fiets om naar huis te racen. Gelukkig zijn haar oom en tante nog niet wakker, want ze hadden het nooit goed gevonden dat July al zo vroeg naar de manege ging. Ze springt snel onder de douche als de telefoon gaat. “July! Het is voor jou!” Roept haar oom. Aai, ze staat in haar blootje. Ze schiet even snel in haar onderbroek en met haar handdoek voor haast ze zich naar de studeerkamer om de telefoon op te nemen. “Met July van der Zande” Het is even stil aan de andere kant van de lijn, maar dan zegt een vrouwenstem: “Hey, July met Lisa. Ik heb gehoord dat je de brief ontvangen hebt en wilde vragen of je met je oom en tante zin had om een weekje te blijven logeren.” Wow dat was cool blijven logeren op haar manege, wat een raar gevoel dat het gewoon haar manege was. “Natuurlijk moet je het ook wel met je oom en tante bespreken.” Aaj, daar had July nog niet aan gedacht. Gelukkig willen haar tante en oom de manege ook wel zien en ze spreken met Lisa af dat ze aankomende zaterdag en in de meivakantie komen die over twee weken begint.
Het is een vreselijke week voor July, ze kan niet wachten tot ze naar manege Prinsenstal gaan. Dan is het eindelijk zaterdag, vanmiddag gaan ze naar manege de Prinsenstal, maar eerst gaat July lekker paardrijden! Om tien uur fietst ze naar de manege. Ze kijkt op indelingen bord en ziet dat ze op Dancer moet rijden. Leuk! Na Olaf is Dancer haar lievelings paard. Olaf, ze mist hem wel heel erg. Ze loopt naar de stallen en pakt het zadel van Dancer uit de zadelkamer, het is een mooi dressuur zadel. Het past precies bij Dancer mooi en duur. Dancer is eigenlijk het tegenovergestelde van Olaf, druk, mooi, zwart en heel erg eigenwijs. July is een van de weinigen die Dancer kan rijden, maar als ze je vertrouwd, dan doet ze alles voor je. Als ze het zadel bij Dancers box heeft gehangen loopt ze door naar de stal van Olaf, kleine kindertjes hebben tekeningen op de box deur van hun lievelingspaard gehangen en July krijgt er een brok van in haar keel. Ze beseft dat ze niet de enige is die Olaf mist en dat hij nu vrolijk in de wei in België staat troost haar wel. Oow, nog maar een kwartier voordat de les begint. Snel poetst en zadelt ze Dancer en ze is precies klaar als Inge haar en de andere meiden in haar groep zegt dat ze de bak binnen mogen komen. “Waarneer ga je naar je manege?” vraagt Inge. “Vanmiddag, en in de meivakantie ga ik een weekje” July denkt weer aan wat er vanmiddag gaat gebeuren en ze krijgt kriebels in haar maag. “Leuk zeg, nou als je daar echt gaat wonen dan kom ik eens langs!” Dat vindt July niet erg, juist leuk! Na de les verzorgt July Dancer en ze fietst weer snel naar huis. Hoe eerder ze thuis is hoe eerder ze weg gaan! Haar oom en tante staan al klaar om weg te gaan. July pakt snel haar tas in en rent naar beneden. Na drie uur in de auto komen ze eindelijk bij de manege aan. Een groot bord verteld ze dat ze goed zitten. July stapt uit de auto en samen met haar oom en tante loopt ze het manege terrein op. Ze voelt vlagen van herinnering en denkt aan de tijd dat ze samen met haar ouders buiten reed op haar shet Penotti. July voelt zich opeens verdrietig, maar dan denkt ze aan de leuke tijd die ze bij haar tante en oom heeft en aan hoe dankbaar ze hun is. Terwijl ze verder lopen bedenkt July ook wat ze met de manege gaat doen. Alle overgebleven paarden verkopen, of gaat ze het bedrijf weer openen. Zelf denkt ze het tweede, maar het wordt wel heel lastig met school en haar tante en oom hebben helaas geen verstand van paarden. Nou ja, ze vinden vast wel een oplossing en anders maakt ze eerst haar school af. Een bordje wijst ze de weg naar de kantine. De kantine is erg gezellig ingericht. Er staan acht tafels met stoelen in en in het midden is een mooie bar gemaakt waar je iets te eten en iets te drinken kunt kopen. Aan het eind van de kantine staan ook stoelen, vanaf die stoelen kun je door een groot raam zo de bak in kijken. Er zitten wat moeders bij het raam en in de bak staat een jonge vrouw les te geven aan een paar beginnertjes. Er lopen drie hele leuke pony`s in de les. Een Shetlander die July herkent als Penotti. Ze kreeg Penotti voor haar derde verjaardag en het is leuk om het beestje na tien jaar weer terug te zien. Verder loopt er een kleine Welsh pony en een ijslandertje in de bak. Alle drie de pony`s dragen een klein ruitertje op hun rug en ze draven voorzichtig over de hoefslag. Een man verschijnt door een deur voorin de kantine. “Hallo, jullie zijn zeker July, Peter en Liesbeth?.” Zegt de man tegen July en haar oom en tante. “Ja, hallo dan bent u zeker Paul?” zegt July`s tante. “Haha, dat klopt en zeg maar jij hoor.” “Hallo, July ik denk dat je wel graag een rondleiding door de manege wilt hebben, daarna kunnen we dan wat drinken samen met mijn vrouw Lisa, ze geeft nu nog les, maar over een half uurtje is de les afgelopen.” “Wij blijven wel even hier.” Zeggen haar om en tante. July weet wel waarom, haar tante en oom houden totaal niet van paarden en zijn er zelfs bang voor.
Samen met Paul loopt July de kantine uit, ze komen in een halletje waar vier kinderen zich verdringen om een blik op het indelingen bord te werpen om te kijken op welke pony ze moeten rijden. “Nou, hier zien de kinderen dus op welk paard of op welke pony ze moeten rijden.” Vertelt Paul. Alle kinderen gaan rond Paul staan en vuren vragen op hem af over ruilen en niet op een bepaalde pony willen. Ze roepen zo hard dat July het niet eens kan verstaan, maar Paul roept: “Nee meiden vandaag wordt er even niet geruild, wij zijn nu druk bezig met de verhuizing en al jullie ruilplannen kunnen er even niet meer bij.” Drie kinderen lopen beteuterd weg, maar een blijft in een hoekje staan en begint te huilen. Paul zucht, maar loopt toch naar het meisje toe en zegt tegen haar: “Wat is er Anne?” “Ik, ik, ik durf Penotti na de les niet af te zadelen.” Hakkelt Anne. “Nou.” Zegt Paul. “Ik denk dat July hier je straks heel graag wil helpen.” En dat is zo. July kan niet wachten om te zien welke paarden er nog meer zijn en natuurlijk wil ze ook Penotti graag zien. Helaas moet Penotti nog een uur rijden, maar daarna gaat ze Anne helpen met het afzadelen van de vriendelijke shet. “Hier kunnen de kinderen ook al hun caps, zweepjes en borstels neerleggen.” Gaat Paul verder. En inderdaad, er liggen wel zeker zeg caps en zweepjes en ook borstels liggen verspreid door de hal. Ze lopen verder en komen bij twee deuren, één daarvan is de buitendeur en leidt naar het terrein, de ander naar de stallen. Ze nemen eerst de deur naar het terrein en lopen het erf over. Paul laat July de hooi schuur zien en het weiland. Dan komen ze bij een grote buitenbak, longeercirkel en een paddock. “Het ziet er goed uit zeg.” Zegt July. “Nou, dan wordt het maar eens tijd om naar de stal te gaan” Zegt Paul. Daar zegt July geen nee tegen, ze wil wel eens zien welke paarden er nog zijn en natuurlijk wil ze Penotti aaien en knuffelen. Ze gaan eerst nog even langs de ingang van de binnenbak, zodat July even kan kijken hoe de pony`s eruit zien. De beginnende ruitertjes stijgen af en geven hun pony`s over aan de vier meisjes die Paul en July tegen kwamen in het halletje. Penotti wordt overgenomen door het huilende meisje en verder worden ook de Welsh en de IJslander overgenomen. Er komt een andere pony de bak in, een Appaloosa die wat ongeduldig heen en weer dribbelt, een heel mooi paardje. Vier van de vijf overgebleven paarden staan nu in de bak en July vraagt zich af hoe het vijfde paard eruit ziet. “Zullen we verder gaan?” Vraagt ze aan Paul. “Ja hoor” Zegt Paul en ze lopen verder. Ze komen nog langs een klein weilandje en gaan dan de stal binnen. De stal is licht en de boxen zijn ruim met halve deuren, zodat de paarden over de boxdeuren kunnen kijken. Er zijn heel veel stallen, maar de meeste zijn leeg. Ze lopen helemaal naar het einde van de stal langs alle lege boxen en komen dan bij boxen met stro erin. Helemaal aan het einde steekt een prachtige schimmel haar hoofd over de deur. Het is over duidelijk een Arabier. “Dit is Silver Princess een Arabische merrie” Vertelt Paul haar. Hij hoeft July niet te vertellen dat het een dochter is van haar moeders merrie, dat was precies zo`n mooie schimmel. “Dag mooie” Praat July zachtjes tegen de merrie die aan haar hand snuffelt. “Waarom loopt zij niet mee in de les?” “Tja, ze is geen beginners paardje en alle gevorderden lessen hebben we stop gezet.” Antwoord Paul. “O, waarom dat dan?” Vraagt July. “In verband met de verhuizing en er zijn nog maar vijf paarden over en twee daarvan kun je als gevorderden niet eens op zitten zonder dat je benen over de grond slepen.” July weet meteen dat hij Penotti en de kleine Welsh pony bedoelt. “En ook de beginners lessen stoppen over vijf weken.” Gaat Paul verder. “Wij gaan al over zes weken weg naar Noorwegen.” Paul zucht. July ziet aan zijn gezicht dat hij liever hier bij de manege wil blijven. Voordat July iets kan zeggen gaat Paul verder: “Dan moeten alle kinderen hier van het erf verdwenen zijn, zodat jij kunt beslissen wat je met de manege en de resterende paarden wilt doen.” Paul kijkt haar aan en zegt dan: “Heb je daar al over nagedacht? “Nee, niet echt, maar in ieder geval wil ik Penotti houden.” July denkt nog eens na en zegt waar ze eigenlijk al een tijdje aan dacht: “Ik denk dat ik het gewoon laat zoals het is en doorga met de manege.” Paul vindt het zichtbaar leuk om dat te horen, maar zegt wel dat ze natuurlijk ook naar school moet. Oei, daar had July niet echt over nagedacht. Maar ze hoeft nog maar een jaar en dan kan ze naar de instructrice opleiding die hier gelukkig in de buurt is. In de tussentijd kan ze wel wat kinderen les geven en vijf paarden zijn niet zo veel werk als dat er tien in de stal staan.
Bij positieve reacties en/of handige tips zal ik verder gaan en meer plaatsen
b 
