Morgen weer een dag
waarin raadselen elkaar opvolgen
als druppels in een regenbui.
Op zoek naar betekenis
creëert ze metaforen die
ook al zijn ze nog zo knap gevonden
gedoemd zijn tot vergetelheid.
Hongerig naar inspiratie
speurt ze de horizon af, terwijl
zich achter haar in al zijn pracht
het leven voltrekt.
Moe legt ze zich te rusten
en trekt de lakens over zich heen
terwijl ze denkt: Morgen,
morgen vind ik het.
Ze sluit haar ogen en tast
naar de geruststellende deken van slaap
die haar in alle veiligheid
de kans op wonderen ontneemt.
Morgen weer een dag.
Ik zit zelf altijd te emmeren met het gebruik van leestekens, het liefst gebruik ik ze helemaal niet, maar dat vind ik er ergens ook weer niet uitzien
Hoe doen jullie dat?
