Bokt.nl

Citaat:

Ik schaatste over het ijs, het was geweldig. Hier had ik zo lang naar uitgekeken. Naar de tijd dat het weer winter werd. Mijn moeder wilde niet dat ik deed schaatsen. Ze vond het gevaarlijk en ze zei dat het me te veel afleidde van mijn schoolwerk. Ja, ik moest goede punten halen zodat als ik volwassen was ik een goede beroep kon doen. Ik was pas 14 en werkte me kapot. Studeren kon ik gewoon niet, het gaf me geen lekker gevoel. Het enige wat ik nog wilde was kunstschaatsen, al was het alleen met de winter zo. We woonde een kwartier van een meertje af en daar ging ik dan met mijn fiets heen. Vrolijk schaatste ik er op los. Ik sloot mijn armen waardoor ze meer vaart kreeg. Iets wat ik allemaal op internet had geleerd. Ik maakte een sprong door de lucht en stond binnen een paar tellen weer op het ijs. Ik ging sneller schaatsen en probeerde het nog eens. Daarna viel ik, en nog eens en nog eens. Het meertje was niet bepaald glas zoals een echte ijsbaan. Misschien moest ik maar eens naar een schaatbaan zoeken. Dat zou het een stuk leuker maken en bovendien kon ik dan ook in de zomer schaatsen. Met die gedachten probeerde ik het nog eens en weer viel ik. Ik bleef op mijn rug op het ijs liggen en staarde naar de hemel. Vandaag was het zondag, ik had hier de hele tijd geschaatst en was totaal de tijd vergeten. Vlug keek ik op mijn horloge. Het was al 8 uur. Voorzichtig maar toch snel stond ik op en schaatste naar de kant. Vlug deed ik mijn schaatsen uit en mijn normale schoenen aan. Daarna deed ik ze in mijn tas, draaide mijn fiets van het slot en fietste snel naar huis. Onderweg kwam ik veel mensen tegen die me met een scheef gezicht aankeken. Waarom wist ik niet, en veel kon het me niet schelen..

Snel haalde ik de deur van het slot en sloop voorzichtig naar boven. ,, Jonge dame ’’ hoorde ik mijn moeder kwaad roepen toen ik bijna boven was. Met een zucht liep ik weer naar beneden. ,,Hoe durf je zo laat thuis te komen?’’ zei ze daarna kwaad. Nogmaals zuchtte ik. ,,Omdat ik een de tijd vergeten was en twee geen zin had om naar huis te komen’’ reageerde ik chagerijnig. ,,Nou jongedame, als straf mag je nu meteen naar bed gaan’’ ,,Maar mam’’ smeekte ik. ,,Naar boven’’ beval ze. Met tegenzin stampte ik de trap op. Eenmaal op mijn kamer pakte ik kwaad een pyama uit mijn kast en schoon ondergoed en liep er mee naar de badkamer. Daar sloot ik me op en kleedde me uit. Meteen daarna ging ik de douche in en vulde een washandje met zeep. Toen begon ik me te wassen. Ik had er geen idee van hoelang ik er onder had gestonden want toen ik op mijn horloge keek was het half negen. Een half uur dus. Snel draaide ik de kraan uit, stapte de douche uit en droogde me af. Schoon en fris deed ik mijn ondergoed aan en mijn pyama. Vervolgens poetste ik mijn tanden, ruimde de badkamer op..

Ik keek naar het plafond, het was zo helder wit. Stiekem sloop ik mijn bed uit en zette de computer aan. Ik moest gewoon nog even mijn mail chekken en op msn gaan. Langzaam startte de pc op. Voor mij ging het me net iets te langzaam en gaf het ding een flinke trap waardoor het sneller werkte. Ik grinnikte en wachtte af. Na vijf minuten had ik mijn mailbox geopend en was msn opgestart. Net toen ik mijn mail wilde nakijken werd er tegen mij gepraat, het was Linda.

Linda -> in lovee zegt: Heey Kate
Kate, Just normal zegt: Ook hallo
Linda -> in lovee zegt: Weer geschaatst vandaag?
Kate, Just normal zegt: Ja, het was echt helemaal top.
Linda -> in lovee zegt: Ik snap echt niet wat er zo leuk aan is, maarja. Iedereen zijn hobbys.
Kate, Just normal zegt: Precies.

Ik hoorde mijn moeder de trap opkomen en babelde voor haar snel iets terug.

Kate, Just normal zegt: Sorry, moet gaan. Mams komt naar boven en ik had straf. Tot morgen.
Linda -> in lovee zegt: doei!

Snel sloot ik mijn pc af en sprong in bed. Net toen ik goed en wel lag kwam mijn moeder binnen. ,,Wat is er?’’ vroeg ik poeslief. Ze liep op me af en ging op de rand van mijn bed zitten. ,,Luister, ik wil dat je goed scoort op school net als je vader. Daarom hebben we af gesproken dat je iedere dag om negen uur naar bed gaat.’’ Zei ze. Ik geloofde mijn oren niet, wat zei ze daar nou. Voordat ik nog iets kon zeggen liep ze mijn kamer uit. Geweldig dacht ik bij mijzelf. Daar kwam het je moet weer op tijd naar bed verhaal weer net net als vorig jaar met de winter. Zuchtend draaide ik me om en sloot mijn ogen. Hier had ik dus echt geen zin in. Langzaam viel ik in een eideloze slaap.

,,Heey Kate’’ groette Linda mij vrolijk. Vandaag was ik niet echt in de stemming na gister avond. ,,Ook hallo’’ Probeerde ik op mijn vrolijkst. ,,Hoe gaat het ?’’ vroeg ik. ,,Goed, met jouw?’’ ,,Ook wel’’ Samen liepen we de school in. Het was al 10 uur, echt tijd voor de eerste les. Ik keek op mijn rooster; Aardrijkskunde. Ik zuchtte diep. Vandaag had ik echt geen zin in die leraar, maar ach. Wat boeide het ook eigenlijk. Ik friemelde wat met mijn haren tot we in het lokaal kwamen en zag tot mijn verbazing al een hele hoop mensen zitten. Ik wist niet waar ik moest kijken. Iedereen keek ons aan. ,,Ga maar naar de conrector;’’ beval de leraar. Met tegenzin liep ik met Linda naar de conrector en klopte op de deur. Langzaam liepen we naar binnen. Toen we heb zagen moesten we ons inhouden met lachen. Zijn haren stonden recht overeind, alsof hij door de elektischeteit geraakt was. ,,Oh, uh dames, wat is het probleem?’’ vroeg hij zenuwachtig. Door hem werd ik zelf ook zenuwachtig. Ik nam het woord op me. ,,Ik we, waren. Ik , we.’’ Stamelde ik. Ik voelde een por in mijn zei van Linda en liet het woord aan haar over. ,,We kwamen te laat in de les doordat ons gisteren verteld was dat de les naar 10 uur was verplaatst.’’ Loog Linda. Ze kon werkelijk goed liegen vond ik want we kregen een briefje en werden naar aardrijkskunde gestuurd. ,,Volgende keer niet zo zenuwachtig doen’’ grinnikte Linda tegen mij. Ik grinnikte mee tot bij ons lokaal en klopte op de deur. Meteen daarna liepen we naar de meneer, gaven ons briefje en ging aan een tafeltje zitten. We leerde over het land china dingen. Hoe saai kon je iets voorbereiden. Net toen de bel ging kreeg ik een vliegtuigje van papier naar mijn hoofd geschoten. Ik raapte het op en las het. Morgen om 10 uur op het meer.. stond er in. Bibberend gaf ik linda een por en overhandigde het haar. Ze begon te lachen. ,,Er is niks aan de hand geloof me’’ grinnikte ze zachtjes. Ik rolde mijn ogen en verliet de klas. Waarom kon ze nooit één keer serieus doen, al was het maar voor een keer. Ik werd op de voet gevold door Linda. ,,Boe’’ zei ze en ze sprong voor me. Meteen stopte ik en viel achterover in de armen van een jongen. Meteen daarna spong ik recht. Toen ik zag wie het was schrok ik dood. ,,Ik ehm, sorry, ik’’ stotterde ik zenuwachtig. Hij gaf me een knipoog. ,,niet erg’’ grinnikte hij. Meteen daarna liep hij door waarna ik voor de zoveelste keer op rij een por kreeg van Linda. ,,Je weet toch wie dat is?’’ vroeg ze grinnikend. ,,He gotver Linda, houd eens op met je eeuwige gegrinnik en gelach’’ snauwde ik. ,,Nou sorry hoor’’ antwoordde ze kwaad. Ditmaal begon ik de lachen als gevolg dat we lachend als halve garen het schoolgebouw uitliepen. Waarom moest dat mens je altijd aan het lachen krijgen bij alles wat je deed. Ik rolde mijn ogen en gaf haar een harde klap op de schouder. ,,Boe’’ Riep ik in haar oor. Meteen schoten we in de lach. Wat waren we toch een vreemd stel. Iedereen stond ons aan de gluren. ,,Waar kijk je naar?’’ riepen we lachend uit. Ik begon me toch wat te schamen en liep rood aan. ,,Heb je coke gesnoven ofzo’’ grapte ik. Ze schudde haar hoofd. ,,Wel middelen om vrolijk te worden’’ grapte ze terug. Mijn dag was tot vandaag perfect. Na school zou ik snel mijn huiswerk afraffelen en naar het meer gaan. Gelukkig hadden we maar een les vandaag gehad. Buiten in het fietsenhok sprongen we op onze fiets en fietste samen naar huis . Door ons gelach lette we niet op de weg waardoor ik midden op de weg fietste. Tot mijn grote schrik kwam er een auto aan. Met grote ogen keek ik ernaar. Elk bot in mijn lijf versperde mijn bewegingen. Ik kon niks anders dan blijven staan midden op de weg. De auto kwam steeds dichter en dichterbij tot hij met een klap tegen me opreed..

Ik werd wakker in het ziekenhuis. Er stond een dokter naast mijn bed en ik zag Linda aan het bed zitten. Zenuwachtig keek ik naar de dokter. ,,Wat heb ik?’’ vroeg ik hees. ,,Niks ernstigs, alleen een kleine breuk in je pols. Over een uurtje mag je naar huis’’ antwoordde hij, daarna verliet hij de kamer. Ik keek naar mijn pols, hier kon ik toch niet mee thuis komen? Als ze me zo zagen mocht ik niet meer gaan schaatsen, voorlopig of voor altijd. Maar dat zou ik niet laten gebeuren. ,,Wat is er nou precies gebeurt Kate?’’ vroeg linda aan me. Ik haalde mijn schouders op. ,,Ik was niet op aan het letten.’’ Zuchtte ik. Ik keek op mijn horloge en stond op uit het bed. ,,Ze kunnen me wat, kom mee. We gaan’’ zei ik. We liepen de kamer uit opweg naar buiten. ,,Is mijn fiets nog inorde?’’ vroeg ik. ,,Ja, ik heb hem voor je mee gesleept’’ antwoordde ze. Zonder verder nog iets te zeggen liepen we door. Eenmaal buiten zag ik dat hij inderdaad nog heel was. ,,Bedankt’’ antwoordde ik blij. ,,No problemo’’ grinnikte ze.

Ik opende de deur en liep het huis binnen. Echt op mijn gemak voelde ik me niet. Meteen sloop ik naar boven naar mijn kamer. Ik keek wat rond, zo te zien was mijn moeder op mijn kamer geweest. Langzaam liep ik naar mijn bed en viste er mijn schaatsen onderuit. Ik moest toegeven dat een pols in het gips erg vervelend was. Meteen ging ik opzoek naar een tas. Toen ik deze gevonden had propte ik mijn schaatsen erin en sloot hem af. Zachtjes sloop ik mijn kamer uit naar beneden. In de gang haalde ik opgelucht adem en liep naar buiten. Daar stapte ik op mijn fiets en ging op weg naar het meertje.

Ingewikkeld trok ik mijn schaatsen aan. Plots moest ik weer aan dat briefje denken. Waarschijnlijk had Linda het geschreven anoewel ik haar zoiets niet echt snel zag doen. Denkend knoopte ik mijn veters vast en stond op. Sloffend verplaatste ik me door de sneeuw en bereikte het ijs binnen een paar seconde. Voorzichtig zette ik mijn voeten erop en begon met een eenvoudig figuurtje: een grote acht. Na een paar minuten versnelde ik mijn vaart en sprong omhoog. Eenmaal in de lucht draaide ik twee maal rond. Behendigd kwam ik met een voet neer. De andere zwaaide nog in een kring rond en kwam daarna neer. Ik liet me achterover vallen op het ijs en keek omhoog naar de lucht. Nu wist ik het zeker; ik ging schaatslessen nemen, of mijn ouders het nu wilde of niet. Met deze beslissing stond ik weer op en schaatste naar de kant. Daar stapte ik weer in de sneeuw en ging op de plek zitten waar ik mijn schaatsen had aangedaan. Ik hoorde een auto stoppen voor het meer en keek op. Geschrokken stond ik op. Mijn moeder stond daar. Meteen kwam ze op me af lopen. Ik rolde mijn ogen, wat was er nu weer. Ik keek op mijn horloge. Het was al 7 uur. Ik had best honger aangezien ik gisteren en vanmorgen helemaal niks gegeten had. ,,Waarom hang je hier altijd rond? Je moet je huiswerk nog maken en’’ verder zweeg ze. Haar blik viel op mijn pols. Ze greep hem vast en keek ernaar. ,,Hoe kan dit’’ vroeg ze kwaad. Ik beet op mijn lip, niet van plan om te zeggen hoe het kwam. ,,Laatmaar, als je thuiskomt kun je meteen naar bed gaan. Zonder eten’’ Beval ze. Ik ging zitten, trok mijn schaatsen uit en deed mijn schoenen weer aan. ,,Meekomen’’ beval ze toen, wijzend op de auto. Heftig schudde ik mijn hoofd. ,,Ik heb een fiets, dat weet je’’ antwoordde ik eigenweis. Ze gaf me een kwade blik en liep toen op de auto af. Zonder iets te zeggen draaide ik me om en liep naar mijn fiets. Zo snel als mogelijk fietste ik naar huis.

Kwaad stampte ik ons huis weer binnen. Meteen schoot ik door naar boven. Tot mijn verbazing was ik eerder dan mijn moeder thuis. Even keek ik weer op mijn horloge; half acht. Ik schudde mijn hoofd en liep langzaam mijn kamer binnen. Vermoeid liet ik me daar op bed vallen. Gelukkig had ik vandaag geen huiswerk, dat zou ik gewoon niet aankunnen. Na een aantal minuten stond ik op en pakte een pyama en wat ondergoed uit mijn kast. Daarmee liep ik naar de badkamer en sloot me op. Niemand mocht me nu nog storen, niemand. Ik draaide ze kraan aan en kleedde me uit. Toen ik dat had gedaan stapte ik de douche in en liet het water over me heen stromen. Het was heerlijk na vandaag. Lang stond ik niet onder de douche want na een aantal minuten werd ik al gestoord. ,,schiet op, ik moet ook nog douchen’’ beval mijn vader me. Hard bonkte hij op de deur. ,,Jaja!’’ riep ik kwaad. Snel draaide ik de kraan uit en droogde me af. Daarna deed ik mijn pyama aan en haalde de deur van het slot. Snel liep ik naar mijn kamer en sloot mezelf daar op. Ik keek voor de zoveelste keer vandaag op mijn horloge. Het was pás acht uur. Ik zette mijn wekker voor de volgende dag en zette de computer aan. Daar achteraan zette ik de tv aan. Er was een leuke film op; Wrong turn. Het ging over een aantal mensen die in het bos waren en er waren drie engerds. Deze namen de mensen te grazen en vermoordde ze. Slechts twee overleefde het. Deze film had ik al zo vaak gezien, maar toch bleef hij leuk. In gedachte verzonken keerde ik me op de computer die ondertussen al helemaal opgestart was. Op msn zette ik mijn status op offline en opende internet. Meteen typte ik de site van google in en zocht naar een schaatsbaan hier in de buurt. De enige die een beetje in de buurt was was er eentje van een half uur met de fiets hier vandaan. Dat zou best haalbaar zijn. Ik bekeek de prijzen, 450 euro voor 5 maanden. Ik zuchtte. Dat werd dus een bijbaantje. Ik bedacht me dat ze daar misschien mensen zochten. Even keek ik bij de vacatures, en ja hoor. Daar stonden een paar baantjes. Eentje diende als bediende in het bijhorende restaurant. Per maand verdiende je 300 euro. Iedereen vanaf 14 werd aangenomen. Dat kwam goed uit, ik was 14. Glimlachend sloot ik de pc af en liep naar mijn bed. Zachtjes ging ik op mijn bed zitten en keek de film verder af. Ondertussen keek ik op mijn klok; al half tien. Ik zette de tv uit en ging onder de dekens liggen. Langzaam sloot ik mijn ogen en begon te denken. Na een tijdje viel ik in een onrustige slaap.

Hard werd er op mijn kamerdeur gebonkt en meteen schrok ik wakker. ,,Doe open!’’ schreeuwde mijn moeder. ,,Bekijk het je’’ antwoordde ik kwaad, nog steeds van gisteren. Snel deed ik mij kleren aan, zocht mijn schaatsen en mijn boekentas. Voorzichtig opende ik de deur, stormde zonder iets te zeggen naar beneden, trok mijn schoenen aan en verliet snel het huis. Buiten sprong ik op mijn fiets en fietste langzaam naar school. Ik fietste met een hand omdat mijn andere in het gips zat. Even keek ik op mijn horloge. Kwart voor tien, over een kwartier moest ik op het meer zijn, maar om elf uur op school. Zuchtend draaide ik me om en fietste naar het meer. Daar kwakte ik mijn fiets tegen het gras en liep voorzichtig door de nog steeds niet gesmolten sneeuw naar het ijs. Degene van het briefje was er nog niet, daarom besloot ik maar even te gaan schaatsen. Voorzichtig trok ik mijn schaatsen aan en stapte naar het ijs. Dit maal ging ik behendiger als anders op het ijs staan en begon wat rondjes te schaatsen. Ik werd steeds zenuwachtiger en nieuwschierig naar het feit wie mij hier zo ‘vroeg’ wilde hebben. Ongeduldig keek ik op mijn horloge; het was al 10 uur. Vereweg van rustig schaatste ik over het ijs. Ik was onvoorzichtiger dan normaal en begon maar wat rond te springen en te denken. Was het dan toch linda die mij voor de grap dat briefje geschreven had. Wanhopig schaatste ik nog een rondje en ging toen aan de kant zitten. Als het werkelijk linda was geweest was dit een van de ziekelijkste grappen die ze ooit met me had uitgehaald. Maar snel bedacht ik me dat Linda zóiets nooit zou doen. Ik trok mijn schaatsen uit en deed moeizaam mijn schoenen aan. Ik bedacht me dat ik vanmorgen weer niks gegeten had. Twee dagen zonder voedsel was zwaar vond ik. Ik stond op. Degende die me verwachtte was niet komen opdagen. Ik borg mijn schaatsen op in mijn boekentas en sloot hem af. Vandaag had ik weer niet veel lessen, iets wat meestal was als we bijna een vakantie hadden. Net toen ik me om wilde draaien werd ik op mijn schouder getikt.

Toen ik zag wie het was gilde ik heel hard en versnelde terug naar mijn fiets. Net toen ik op wilde stappen werd ik bij mijn pols gegrepen. ,,Wacht nou even’’ Vroeg hij. ,,Nee, laat me met rust’’ gilde ik. Hij duuwde me tegen de grond en keek me kwaad aan. ,,Wat moet je eigenlijk van me?’’ vroeg ik ongelovig. ,,Ik wil je terug’’ zei hij zachtjes. Ik probeerde me los te wurmen, dit zonder enig succes. Hij ging op me liggen en begon me te zoenen. ,,Alsjeblieft, laat me gaan’’ Ik begon te huilen. Meteen kreeg ik een klap in mijn gezicht. ,,Je bent van mij’’ zei hij mij een grijns op zijn gezicht. Ik probeerde alles om los te komen maar het tegendeel bewees zich weer eens. Hij was sterker. Steeds ruwer begon hij me te zoenen en ik merkte dat hij mijn broek los probeerde te krijgen. ,,Nee, alsjeblieft niet’’ Smeekte ik. Plots bedacht ik me dat ik mijn pols in het gips had. Of hij nu opnieuw zou breken kon me even niks schelen. Toen er een klein beetje gewicht van me af was gaf ik hard een klap ermee in zijn gezicht. Van de pijn viel hij acherover. Snel greep ik mijn kans, stond op en sprong snel op mijn fiets. In een snel tempo fietste ik naar school...

De hele dag had ik linda nog niet gezien ,,Boe’’ gilde linda plots in mijn oor en ze gaf me een tik op de schouder. ,,Heey, waarom kwam ik je de hele dag niet tegen?’’ vroeg ik wantrouwend. ,,Oh gewoon, ik hing wat rond met Deborah enzo.’’ Antwoordde ze. ,,Oh’’ was het enige wat ik zei. Dat waren dus de populaire kinderen van school. ,,Jouw leven, jouw keuzes’’ antwoordde ik zo normaal mogelijk. Ik kon er gewoon niet tegen als ze met hen omging, bang haar te verliezen. Onhandig opende ik mijn kluisje en legde er de boeken in die ik morgen nodig zou hebben voor school en die ik vanavond bij mijn huiswerk niet nodig had. Opgelucht haalde ik adem. Voor de wintervakantie kregen we gelukkig nooit veel mee. Ik keek uit naar vrijdag. Daarna hadden we namelijk 2 weken lang vrij. Even onhandig als ik mijn kluisje opende sloot ik het weer af...

Buiten adem kwam ik aan en kwakte mijn fiets in een rek. Langzaam, maar toch een beetje snel, liep ik het gebouw binnen. Met mijn armen over elkaar gevouwd liep ik naar de balie en zuchtte even. Meteen werd ik geholpen door een vrouw. Ze wees me waar ik me kon omkleden en hoe ik bij de ijsbaan kwam. Vriendelijk bedankte ik haar en liep naar de omkleedruimte. Ik kwakte mijn boekentas op de grond en haalde mijn schaatsen eruit.Meteen werd mijn humeur beter. Schaatsen gaf me de vrijheid die ik miste bij mij thuis. Vlug deed ik mijn schoenen uit en mijn schaatsen aan. Daarop volgde dat ik naar de baan liep. Toen ik bij het poortje stond keek ik mijn ogen uit. Wat een grote baan was het. Ik kon me goed voorstellen dat ze hier graag les kregen. Voorzichtig stapte ik het ijs op en begon wat rondjes te schaatsen. Na ongeveer een kwartiertje los te hebben geschaatst was de piste gevuld met 15 man en een leraar die naar mijn zeg toch erg knap was. We stelde ons allen op in een rij en wachtte tot hij iets zou zeggen. Even keek ik naar links en rechts. Ik zat bij allemaal beginners van rond de 9 en ik was 15. Maarja, ik was dan natuurlijk ook negen geweest. ,,Vandaag hebben we iemand nieuw in ons midden’’ Kondigde hij aan. Alle blikken werden op mij gericht waardoor ik rood kleurde. ,,Ze is pas nieuw en ik hoop dat jullie een beetje aardig tegen haar doen’’ vervolgde hij daarna met een knipoog op mij. Hij schaatste op me af en stopte pal voor mijn neus. Nerveus keek ik hem aan. ,,Na de les even melden bij mij’’ zei hij met een knipoog waarna hij weer naar het midden schaatste. Wat moest hij ingodsnaam van me? Zonder antwoord bleef ik hem aankijken. ,,Vandaag gaan we aan onze houding en bewegingen werken’’ kondigde hij aan. ,,Iedereen mag schaatsten waar hij wilt, maar let op voor andere.’’ Iedereen splitte zich op uit elkaar waarna ik als laatste volgde. Ik zocht naar een plekje waar niemand was en begon daar te schaatsen. ,,Rug rechter’’ riep hij tegen me. Meteen deed ik wat hij zei en zette mijn handen uit elkaar om me klaar te maken om door te lucht te springen. Ik begon iets sneller te schaatsen, sprong in de lucht en draaide met mijn armen naast me door de lucht bengelend door de lucht. Toen ik neerkwam kwam hij meteen op me af. Wat deed ik nu weer fout? ,,Armen bij elkaar houden op je lichaam.’’ Zei hij. ,,Dan maak je meer snelheid’’. Ik knikte begrijpend en herhaalde hetzelfde nog eens, máár nu op zijn manier. Ik moest toegeven dat het werkte. Glimlachend keek ik hem aan en schaatste op hem af. ,,Bedankt’’ antwoordde ik vrolijk. ,,No problem’’ grinnikte hij waarna hij wegschaatste. Ik begon steeds gekker op hem te worden en begon aan zijn leeftijd te denken. Ik schatte hem in als iemand van 18 of 19. Veel te oud voor mij dus. Ik sprong nog wat rond en gleed in de hoek uit. Ik werd steeds zwakker en wist me net staande te houden. Dat niet eten hield me niet echt fit. Na de les besloot ik even wat ik het bijhorende restaurant te eten. Pech wat mijn moeder er van vond. Hij floot op zijn fluit waarna iedereen de baan verliet en ik even op een bankje ging wachten tot hij kwam. In de verte zag ik hem al komen en ik begroette hem toen hij bij me was. ,,Heey’’ ,,Heey, ik wilde het even over je schaatsen hebben’’ zei hij. Ik knikte. ,,Je hebt talent en ik wilde je eigenlijk nog even met de kleindere mee laten doen. Ze hebben over 2 weken een wedstrijd en ik vroeg me af of je het zou redden om mee te doen eraan met hun ?’’ vroeg hij. Gretig knikte ik. ,,Graag zelfs, maar, ik heb geen pakje of niks?’’ Begrijpelijk knikte hij zijn hoofd. ,,Als je wilt flans ik wel wat voor je in elkaar’’ zei hij met een knipoog. ,,Oh, dat zou fantastisch zijn’’ antwoordde ik blij. Ik had nu echt zo’n moment dat ik hem om de hals wilde vliegen, maar toch deed ik dit maar niet. ,,Maar dan ga ik nu even bij de rest kijken. Als je wilt kun je nog even schaatsen’’ zei hij en liep vervolgens weg. Tja, ik kon natuurlijk nog even gaan schaatsen want nu had ik het ijs voor mezelf. Ik besloot het te doen en stapte binnen no-time het ijs weer op. Vrolijk schaatste ik rond en kreeg een liedje in mijn hoofd. Ik voelde dat iemand een blik op me wierp waardoor ik om me heen keek en als vervolging daarop tegen de wand botste. Ik greep me vast zodat ik niet zou vallen en schaatste rustig verder. Ik merkte dat ik door een rechte rug te houden sneller ging. Nog sneller dan ik al ging sprong ik in de lucht, draaiden met gesloten armen rond en kwam weer met een voet terecht, de andere slingerde nog rond. In een bocht kwam ik tot stilstand. Dit was wat ik wilde, ik wilde van schaatsen mijn ‘cariere’ maken. Een topsporter worden. Vrolijk schaatste ik het ijs af en liep gemakkelijk de kleedkamer in. Daar deed ik mijn schaatsen uit en mijn schoenen uit. Met een vrij gevoel propte ik mijn schaatsten in mijn boekentas en liep naar het restaurant. Onderweg botste ik tegen de leraar aan. ,, Heey’’ groette ik vrolijk. ,,Heey, ik heet trouwens John’’ antwoordde hij. ,,K,kate’’ antwoordde ik nerveus. Fijn zeg dacht ik bij mezelf. ,,ik wist niet dat je je pols had gebroken?’’ vroeg hij toen. ,,Dat komt omdat ik de mouw van mijn vest erover had getrokken.’’ Antwoordde ik netjes. Hij pakte een stift uit zijn broekzak en stroopte mijn mouw op. ,,Mag ik?’’ ,,Ja hoor’’ antwoordde ik glimlachend. Hij opende de dop en zette zijn naam erop. ,,Bedankt’’ zei ik blij. ,,graag gedaan’’ ik glimlachte even en liep toen door. ,,Tot morgen neem ik aan?’’ vroeg ik nog als laatste. ,,Jazeker’’ ,,oke, tot dan’’ Snel ik liep door naar het restaurant en keek op mijn horloge. Half zeven al. Ik besloot maar naar huis te gaan en liep naar buiten. Snel zocht ik mijn fiets op, sprong erop en fietste met een langzame vaart. Rond kwart over zeven was ik thuis. Met een langzaam tempo deed je er best lang over. Bijna durfde ik niet naar binnen maar ik besloot het toch maar te doen aangezien het buiten koud was. Ze onopvallend mogelijk baande ik me een weg naar boven en gooide naar mijn tas in een hoek. Aan huiswerk had ik vandaag totaal geen behoefte als moest ik het toch maken voor mijn cijfers. Ik besloot er rond half 10 aan te beginnen aangezien we over een kwartier gingen eten. Langzaam verliet ik mijn kamer naar beneden en plofte daar in de zetel.

Ik dacht aan vanmorgen, aan wat gebeurt was toen ik plots ruw verstoord werd door mijn moeder. ,,Waar ben je weer zolang geweest’’ vroeg mijn moeder kwaad. ,,Dat weet je best’’ Na mijn woorden liep ze weer weg. Af en toe zou ik me gewoon een andere moeder wensen. Ik pakte de afstandsbediening en zapte wat rond op de tv. Er was niks bijzonders op dus zette ik mtv aan. Er kwamen een paar liedjes voorbij en net toen ik geroepen werd voor het eten kwam mijn favoriete liedje van Greenday langs genaamd Holiday. Toen ik opstond bleef ik naar de videoclip staren en knalde tegen een kastje aan. Verward keek ik weer voor me en liep naar de eettafel. Ik had echt verschrikkelijke honger aangezien ik al 2 dagen niks meer gegeten had. Ik snoof de geur van het eten op. Voor de zoveelste keer in korte tijd aten we spagetti, walgelijk gewoon. Netjes wachtte ik tot iedereen had opgeschept en wachtte tot ze begonnen met eten. ,,Schep ook wat op’’ beval mijn vader. Ik schudde mijn hoofd. ,, Nee,’’ ,,Ja, en anders krijg je niks meer vandaag’’ ,,Fijn, het maakt toch niks meer uit’’ ,,Dan mag je nu naar je kamer gaan’’ zei hij toen. Verbaasd trok ik mijn wenkbrouw op en opende mijn mond. ,,Waarom?’’ vroeg ik. Ik moest en zou het laatste woord hebben. ,,Omdat je nooit eens luistert, omdat je altijd zo eigenweis bent’’ Ik stond op en leunde tegen de muur. Geen haar op mijn hoofd wat er aan zou denken om naa boven te gaan. Ik zag dat mijn vader opstond en op me af liep. Hij stond twee meter van me af. Angstig keek ik hem aan. ,,En nu ga je naar boven’’ Schreeuwde hij kwaad. Ik vouwde mijn armen over elkaar heen en keek hem kwaad aan. ,,Nu’’ schreeuwde hij nog harder. Eigenweis als ik was bleef ik staan. Als ze begonnen te schreeuwen werd ik helemaal opstandelijk. Hij liep dreigend op me af en ik raakte in paniek. Maar toch bleef ik staan. Toevallig stond ik naast het kastje en ik had niks om me te verdedigen toen ik plots aan mijn pols dacht. Net toen hij met zijn hand uit wilde halen sloeg ik met mijn gips op die hand en stormde vlug naar boven en sloot me daar op. Ik ging met opgetrokken knieen tegen de deur zitten en staarde voor me uit. Ik dacht weer aan vanmorgen en stond op. Even wilde ik mijn bed inkruipen maar ik besloot nog even aan de computer te gaan. Ik startte de computer af en wachtte geduldig af toen ik hard geklop op mijn deur hoorde. ,,Doe open’’ Dat klonk als de stem van mijn vader. ,,Ga weg’’ schreeuwde ik kwaad en pakte een fotolijstje wat ik vervolgens hard tegen de deur smeet. Op die foto stonden we als een ‘gelukkig’ gezin, maar in werkelijkheid lag dat heel anders. Blijkbaar hielp dat gooien want ik hoorde niks meer. Voorzichtig liep ik op de deur af en raapte de foto op. Waarom konden ze nooit eens normaal doen en werden ze om ieder ding meteen kwaad. Ik zuchtte en scheurde de foto doormidden en schoof deze onder de deur. Ik wilde niet meer hier wonen. Snel gooide ik de scherven in de prullenbak en liep weer op mijn computer af. Veel mensen waren niet online. Alleen iemand die ik niet kende en nog wat mensen uit mijn klas. Na een paar minuten ging ik op internet en ging wat rond surfen en ging in een chatbox kijken. Daar barstte het juist van de mensen. Iedereen bezig met zijn ding. Ik typte was maar kreeg geen antwoord terug. Plotseling kreeg ik het gevoel alsof ik moest overgeven en stond snel op, haalde de deur van het slot en rende naar de badkamer. Ik wilde hem openen maar hij was op slot. Zo snel als mogelijk rende ik naar beneden en net voor de wc deur kwam het eruit. Ik voelde me afschuwelijk ziek en keek naar het maagzuur wat over de grond lag. Geen eten of niks zat ertussen, alleen dat vieze maagzuur. Ik zag mijn moeder de gang inkomen en zag dat ze schrok. ,,Ga maar naar boven, ik ruim het wel op’’ Op dit soort punten kon ze aardig zijn bedacht ik me en liep naar boven. Daar kwam ik mijn vader tegen en glipte snel mijn kamer in en draaide hem weer op slot. Langzaam slenterde ik naar mijn bed en liet me er op vallen. Ik voelde me zo misselijk en raar van binnen, alsof ik elk moment flauw kon vallen. Na wat nadenken viel ik met mijn kleren aan in slaap.

Vermoeid stond ik op uit bed en keek op de wekker. Het was al 9 uur, over een uur zou school beginnen, snel liep ik naar de spiegel en bekeek mezelf. Grote wallen stonden onder mijn ogen en ik zag helemaal bleek. Snel kleedde ik me om voor school en pakte mijn make up doos. Alle oogschaduw was op. Met een humeur waar je liever niets over zei rende ik naar beneden en draaide me halverwegen weer om voor mijn boekentas. Ik sloeg een hand voor mijn mond. Mijn huiswerk, dat was ik helemaal vergeten te maken. Toen ik mijn tas gepakt had stormde ik naar beneden en kalmeerde onder weer en liep langzaam naar mijn fiets. In een veel te zacht tempo fietste ik naar school en keek even op mijn horloge. Kwart voor 10 al. Zuchtend fietste ik door. Waarom konden ze ons nog geen vakantie geven vroeg ik me af..

Om kwart over 10 kwam ik uiteindelijk op het schoolplein aan en zette vlug mijn fiets weg. Wat zou de leraar kwaad zijn, en niet alleen omdat ik mijn huiswerk was vergeten te maken, vooral omdat ik telaat was. Langzaam slenterde ik naar mijn klaslokaal en klopte op de deur. Meteen werd er opengemaakt en werd ik op de gang gesleept door de lerares. Met een duffe blik keek ik haar aan. ,,Mag ik je huiswerk’’ vroeg ze voorzichtig, bang me kwaad te maken. Blijkbaar kon je goed zien dat ik een rot humeur had. ,,Niet gemaakt, vergeten en ziek.’’ Antwoordde ik schor.Begrijpelijk keek ze me aan. ,,Luister, als je naar huis wilt dan’’ Ze had haar zin nog niet af gemaakt of ik onderbrak haar. ,,Ik hoef niet naar huis, ik voel me prima’’ loog ik. Nog humeuriger dan ik eerst was stapte ik de klas aan en liep naar een vrije tafel. Linda zat naast Deborah. Ik keek naast wie ik moest en keek hém geschokt aan. Hij was degene waar ik al heel lang verliefd op was maar we deden nooit iets samen. Ik wierp mijn blik naar Linda die de hele tijd naar hem zat te staren. Volgensmij was ik niet de enige die Craig leuk vond. Voorzichtig ging ik zitten en haalde mijn boek uit mijn tas. Hij tikte me op de schouder en ik keek om. ,,Is er iets?’’ vroeg hij voorzichtig. ,,Nee hoor’’ In een veel te langzaam tempo legde ik mijn boek op dee tafel en klapte hem op de goede bladzij open. Nogmaals viel mijn blik op Linda, ze zat de hele tijd naar hem te kijken. Vervolgens probeerde ik me te concentreren op wat de lerares vertelde. Met veel moeite lukte het. De minuten leken uren te duren eerdat het signaal ging voor de volgende les; Gym. Na het signaal klapte iedereen snel zijn boeken dicht en stormde het lokaal uit, zelfs linda wachtte niet op me. Ik volgde de rest in een rustig tempo en liep de gymzaal in. Vandaag zouden we met nog een groep gym hebben, en twee van die klas zaten we altijd uit te schelden. Ik liep het dames kleed lokaal in en kleedde me om. Iedereen keek me aan, alsof er iets heel raars gaande was. Toch besloot ik er niet op in te gaan en liep de zaal binnen. Toen iedereen zich had omgekleed begon de leraar gym ons het spel uit te leggen en plots stonden de twee meiden voor me. ,,Kijk, daar hebben we mevrouw, ik wil altijd sporten om mijn vet te verbranden’’ zei een van de twee waarmee de ander instemde. ,Houd je klep, je weet niet eens waar je over praat’’ barste ik kwaad uit. Daarvan schrokken ze nogal. ,,Je bent zo, niet dik, we maakte maar een grapje’’ zei een van de twee. ,, is alles oke’’ vroeg de ander. ,,Natuurlijk is alles goed! Ik wil hier gewoon niet op dit moment’’ Met die woorden rende ik de kleedkamer binnen en kleedde me weer om. Zo snel als mogelijk verliet ik de school. Ik wilde hier niet zijn, nooit meer. Ik had zo’n hekel aan die twee. Vanstreek liep ik naar mijn fiets toen ik Craig tegen kwam. Hij was toch aan het gymen ? Verbaasd over het feit dat hij hier was haalde ik mijn fiets van het slot en liep het hok uit. Nu pas merkte hij dat ik ook hier was. ,,Jij ook hier?’’ vroeg hij verbaasd. ,,Ja, dat zie je toch. En over een aantal seconden ben ik weg’’ snauwde ik en stapte mijn fiets op. Oppeens had ik zoveel energie gekregen. Snel fietste ik door, ik wilde binnen een half uur op de schaatsbaan zijn.
Ik stopte bij de ingang van de schaatsbaan. Eindelijk kon ik weer schaatsen. Iets vrolijker dan eerst liep ik naar binnen en meldde me bij de balie. Ik voelde me duizelig worden en liep snel naar het kleedlokaal en deed daar mijn schaatsen aan. Snel liep ik op het ijs af en stapte erop. Plots kreeg ik het ijskoud en klampte mijn armen over elkaar heen. Klappertandend schaatste ik rond en begon me weer duizelig te voelen. Ik greep me vast aan de rand en viel toen bewusteloos op het ijs. Ik hoorde stemmen om me heen. ,,Bel haar ouders en haal Spinner’’ riep iemand. ,,We hebben geen telefoon nummer van haar ouders’’ hoorde ik een andere stem zeggen. Het ijs voelde koud aan en ik zag zwart. Na een aantal minuten werd ik door elkaar geschud. ,,Kate, kate’’ hoorde ik een mannelijke stem. Het leek op de stem van de schaatsleraar. Ik probeerde mijn ogen open te maken. ,,Kate’’ riep hij nu. Langzaam opende ik mijn ogen en stond snel op. ,,Gaat het?’’ vroeg hij bezorgd. Ik vroeg me af hoe hij mijn naam wist, ik had me toch niet voor gestelt of wel ?. ,,Ja, ik ben in orde.’’ ,,wanneer at je voor het laatst’’ ,,bemoei je met jezelf, eh, hoe heet je?’’ ,,Spinner’’ ,,nou spinner, bemoei je lekker met jezelf’’ kwaad schaatste ik het ijs af en vluchtte naar de kleedkamer. Ik wierp nog een laatste blik op spinner die me verbaasd nakeek en sloot toen de deur achter me, trok mijn schaatsen uit en deed mijn schoenen aan. Daarna propte ik deze in mijn boekentas en liep snel naar buiten. Ik besloot Linda te gaan bellen of ze langs wou komen als ik thuis was. In een rotvaart sprong ik op mijn fiets en fietste naar huis..

Ik toetste het mobiele nummer van Linda in met mijn mobiel toen ik thuis was en wachtte tot hij over ging. ,,Met Linda’’ ,,Heey, met kate, ik vroeg me af of je zin had om te komen?’’ ,,Ja, gezellig, dan kan ik meteen mijn spullen die je geleend heb even passen om te kijken of ze nog passen’’ ,,oke, kzie je zo, doei’’ ,,doei kate’’ Daarna hing ik op en zette mijn tas in de hoek van de kamer. Ik bekeek mezelf in de spiegel en liep toen naar beneden. Daar smeerde ik me wat boterhammen en begon te eten. Het smaakte goed na 2 dagen niks eten. Snel schrokte ik het naar binnen en smeerde er nog 2. Ook deze had ik zo op. Ik begon te denken aan Craig. Hij was zó knap en zo aardig. Zuchtend smeerde ik nog wat boterhamen en ook deze at ik op. Net toen ik aan de laatste wilde beginnen werd er aangebeld. Het was Linda. ,,Heey linda’’ groette ik haar zo blij mogelijk. ,,Heey,wat was er nou vanmiddag met gym’’ Ze stapte naar binnen en ik sloot de deur. Langzaam at ik de laatste boterham op en slenterde met haar naar boven, benieuw of ze nog verder zou gaan over de gym. Ze plofte op mijn bed en ik pakte haar broek uit mijn klerenkast. ,,Bedankt voor het lenen’’ zei ik met een grijns. ,,No problem, ik moet alleen weten of hij nog past. Kan ik me even omkleden op de badkamer?’’ ,,Ja hoor’’ Ze liep mijn kamer uit naar de badkamer en kwam toen met de broek half aan terug. Het enige wat miste was dat hij niet dicht ging. ,,Hij gaat niet dicht’’ Ze ging op de grond liggen en probeerde nog eens. Grijnzend keek ik toe. ,,Ik ben ook zo dik’’ zei ze kwaad toen het niet lukte. Ik pakte mijn eigen broek uit de kast, liep naar de badkamer en probeerde hem aan te trekken. Deze broek was van mezelf en hij ging niet dicht. Kwaad stampte ik mijn kamer binnen en ging net als haar op de grond liggen. ,,En als we nu eens op dieet gaan? Samen sporten enzo totdat we weer in onze broeken passen’’ en zodat Craig me leuk vind dacht ik stilletjes erachteraan. ,,Goed idee kate’’ zei ze blij. Ik probeerde nogmaals mijn broek aan te doen en trok mijn buik in. Toch kreeg ik hem niet dicht. ,,we wegen ons dadelijk en over vier dagen weer’’ stelde ik voor. ,,is goed’’ ik stond op, ging me omkleden en kwam terug. Linda deed precies hetzelfde en samen liepen we naar de badkamer. Daar ging ze als eerste op de weegschaal staan. ,,50 kilo en ik ben 1.70’’ zei ze chagerijnig. Daarna ging ik op de weegschaal staan. ,,1.70 en 60 kilo’’ zei ik kwaad. We gingen voor de spiegel staan. Ik was iets dikker dan linda, anoewel we allebei wel een beetje slank waren. Vol afschuw bekeek ik mezelf en stapte toen weg. Snel hupste we naar beneden en pakte vanalles uit de kast en schreven de calorieen op. ,,Als we weinig eten, veel hardlopen vallen we veel af’’ zei linda. Ik knikte instemmend en schreef alles nauwkeurig op. ,,Wat vind jij van Craig?’’ vroeg Linda oppeens aan mij. ,,Ik vind hem leuk, wel meer dan dat…’’ antwoordde ik denkend. ,,Als je maar weet dat hij voor mij is’’ vervolgde Linda na mijn antwoord. ,,Nee, hij is voor mij’’ zei ik snel en ging door met schrijven. Een ongemakkelijke stilte viel en om 5 uur waren we klaar met opschrijven. Ze keek op de klok. ,,ik moet gaan, tot morgen’’ verontschuldigde ze zich en liep snel naar deur en verliet het huis. Ik borg verward de potjes, blikken enz. op en liep naar de zetel. Daar liet ik me neerploffen en sloot vermoeid mijn ogen. Wat was ik moe. Ik doezelde ik in slaap en werd rond half acht wakker gemaakt door mijn moeder. ,,We gaan eten’’ zei ze. Rustig stond ik op en liep naar de tafel. Ik zag voor me de gerechten staan. Dat waren meer dan 3000 calorieen op zijn minst. Ik schoof aan tafel en schudde van alles iets op en wachtte af op de rest. Toen zij hadden opgeschept begon ik ongemakkelijk mijn bord leeg te eten. Toen ik het op had voelde ik me heel raar van binnen. Voor de eerste keer in mijn leven had ik het gevoel dat ik niet mócht eten. ,,Ik ben zo terug’’ verontschuldigde ik me bij mijn ouders en liep naar de wc. Daar sloot ik me op en kotste alles eruit. Het zag er zo goor uit, maar het was er tenminste uit. Opgelucht haalde ik adem en trok ik door. Voorzichtig liep ik weer de huiskamer in en ging weer aan tafel zitten. Vandaag kregen me gelukkig geen toetje wist ik. Netjes wachtte ik tot ze klaar waren met eten en ging toen van tafel rechtstreeks naar boven. Daar liet ik me op bed ploffen. Het was zo raar geweest, ik had echt het gevoel gehad nooit meer te mogen eten, alsof het verboden was. Ik stond weer op en trok mijn trainingskleding uit de kast, kleedde me om en verliet het huis. Hard begon ik te rennen naar het huis van Linda. Daar belde ik aan. Na een aantal seconden werd er door haarzelf opengedaan. Ze had een pizza in haar hand. Beschamend keek ze me aan. ,,Ik dacht dat we af gingen vallen?’’ vroeg ik. ,,Uh, ja. Maar kom je om te trainen want dan ga ik me nu even omkleden.’’ Ik knikte en bleef buiten wachten. Na een aantal minuten kwam ze eindelijk naar buiten en begon ik te preeken. ,,We hadden iets afgesproken en weet je wel hoeveel calorieen een pizza bevat?’’ zei ik streng. Ik leek net een leraar zo. ,,Sorry, maar ik moest echt eten van mijn moeder en ik mocht niks anders klaar maken.’’ Ik knikte en begon te rennen. Snel volgde ze me. ,,Welke routen nemen we.’’ Vroeg ze me. ,,We rennen naar het bos, dat is 5 kilometer, rennen er 2 kilometer door heen en draaien dan om en rennen terug’’ zei ik blij. Ongelovig keek ze me aan. ,,dat zijn 14 kilometer en eer we thuis zijn is het 12 uur.’’ Hijgde ze. ,,Wat wil je nou? Wil je afvallen of niet?’’ vroeg ik. ,,kunnen we niet bij het rand van het bos omdraaien en dan terug gaan?’’ dramde ze door. Ik knikte en rende nog sneller door. Ze volgde me in een langzamer tempo. Ik stopte bij een lantaarnpaal even. ,, nu al moe?’’ vroeg ik met een grijns. ,, nee, nog niet’’ antwoordde ze en rende door. Met weinig moeite volgde ik haar op de voet. Het was op dit moment 6 uur. Ik telde vooruit en rond 9 of 10 uur zouden we thuis zijn. We staken een drukke weg over en waren al over de helft heen. Vermoeid van het stuk rennen zonder pauze stopte ik aan de overkant en boog mijn handen op mijn knieen. ,,Moe?’’ vroeg ze hijgend en ging op de grond zitten. ,,ja’’ gaf ik eerlijk toe en stak de weg opnieuw over. ,,kom je? Dan gaan we naar huis’’ zei ik terwijl ik op mijn horloge keek. Snel sprintte ze me achterna..

Vermoeid opende ik de deur en liep meteen door naar boven naar mijn kamer. Daar liet ik me op mijn bed ploffen en zuchtte. Het was vermoeiend allemaal, heel vermoeiend. Ik bedacht me dat ik ook nog mijn huiswerk moest maken van gisteren en dat van vandaag. Eerst zou ik gaan douchen besloot ik en graaide een pyama en ondergoed uit de klerenkast en liep daar mee naar de badkamer. Vervolgens sloot ik me op en draaide de kraan alvast aan zodat ik dadelijk de goede temeparatuur zou hebben. Als vervolg daarop kleedde ik me uit en stapte de douche in. Het warme water ging over me heen. Het voelde heerlijk. Ik pakte een washandje en spoot naar douche gel op. Ik ging met het washandje over mijn huid heen en spoelde daarna de douche gel van me af. Nu was ik tenminste weer zuiver en rook ik weer lekker. Na een half uurtje genieten draaide ik de kraan dicht en stopte de douche weer uit. Vlug pakte ik een handdoek en droogde me zorgvuldig af. Nu pas merkte ik hoe warm het was in de badkamer en deed vlug mijn ondergoed en pyama aan. Ik gooide de handdoek in de wasmand en haalde de deur van het slot. Toen ik mijn kamer binnenkwam keek ik op de klok. Het was half 10. Met een zucht plofte ik op mijn bureau stoel en haalde een wiskunde boek uit mijn boekentas met mijn schrift. Ik schreef de oplossingen op en stortte me daarna op mijn andere huiswerk. Doordat ik het gisteren niet gemaakt had had ik dubbel zoveel, en door mijn arm kon ging het nog trager dan normaal. Slaperig begon ik aan latijn, een van de laatste dingen van mijn huiswerk wat ik moest maken. Vlug raffelde ik het af samen met de rest en keek op mijn wekker. Het was al half 2. Snel ruimde ik mijn boeken op en pakte mijn schaatsen uit mijn tas. Over mijn pyama trok ik een broek en een vest. Vervolgens sloop ik zachtjes mijn kamer uit naar beneden. Ik nam een zaklamp mee en liep toen voorzichtig naar buiten en pakte mijn fiets. Zonder veel geluid te maken stapte ik op en fietste naar het meer. Bij het pad naar het meer zette ik de zaklamp aan. Net voor het meer stopte ik en stapte af. Met enige moeite trok ik mijn schaatsen aan en ging op het ijs staan. Trillend keek ik het ijs rond. Het was best eng zo in het donker. Ik ging met een langzaam tempo over het ijs en maakte wat figuren. Na een dik half uur voerde ik het tempo heel wat op en sprong de draaien de lucht in. Met een soepele beweging kwam ik weer neer, maar niet op het ijs. Mijn adem stokte ik mijn keel en snel ging ik staan. In een handomdraai richtte ik mijn zaklamp op het gene waar ik was opgevallen. Het was een grote steen geweest. Opgelucht haalde ik adem en ging weer op het ijs staan. Ik richtte de zaklamp op mijn horloge en schrok. Het was 4 uur. Over een uur zou mijn vader opstaan voor zijn werk. In een vlug tempo schaatste ik naar de kant van mijn fiets, trok mijn schaatsen uit en mijn schoenen aan en stapte op mijn fiets. Het kon me niks schelen hoe ik fietste, zolang ik maar voor vijven thuis was. Na een half uurtje gefietst te hebben kwam ik thuis. Het was half 5 precies. Zachtjes zette ik mijn fiets weg, opende de deur en sloop naar mijn kamer. Daar trok ik mijn vest en broek uit en dook mijn bed in. Over 2 uur zou ik al weer moeten opstaan. Vlug zette ik de wekker en binnen no time lag ik te slapen.

Toen mijn wekker ging sloeg ik hem kwaad van het nacht kastje af en gooide de dekens van me af. Het was zeven uur. Ik stapte mijn bed uit en griste kleding uit mijn kast en zuiver ondergoed. Daarmee liep ik naar de badkamer en sloot me opnieuw op. Als eerste zette ik de kraan weer aan en kleedde me uit. Vlug kroop ik de douche onder en begon me te wassen. Op dit moment moest het allemaal wat sneller. Na ongeveer een kwartier was ik klaar met douchen en stapte de douche uit. Vliegensvlug kleedde ik me aan, gooide de handdoek in de wasmand en haalde de deur van het slot. Als een speer schoot ik door naar mijn kamer en griste mijn boekentas van de grond. Snel keek ik op mijn horloge. Half acht al. Over een half uur moest ik op school zijn. Beneden trok ik mijn schoenen aan en haastte me naar buiten. Zo snel als ik kon pakte ik mijn fiets en fietste in een zo snel mogelijk tempo naar school.

Toen ik op school aankwam was het plein zo goed als uitgestorven. Blijkbaar was ik telaat. Ik liep naar het fietsenhok toen ik een groepje mensen hoorde praten. Voorzichtig stapte ik naar binnen en zocht naar een plek die nog niet bezet was. De eerste plek die me opviel was bij het groepje wat aan het praten was. Voorzichtig liep ik er op af met de fiets in mijn hand. ,,Sorry als ik jullie stoor maar ik vroeg me af of ik hier mijn fiets neer mocht zetten’’ vroeg ik onzeker. Het groepje schoot in de lach. ,,Het is niet ons fietsenhok, tuurlijk mag je je fiets er neerzetten’’ sprak een van de jongens. Ik herkende die stem en liet van schrik mijn fiets vallen. Vlug raapte ik hem op en zette hem weg. Ik had zoals gewoonlijk weer een blunder gemaakt. Vlug liep ik het fietsenhok uit en liep het schoolgebouw binnen. Het eerste vak was Latijn van vandaag. Rustig klopte ik op de deur en stapte binnen. Iedereen keek me aan alsof ze een spook gezien hadden. Wat was er nu weer mis. Onzeker door de starende blikken liep ik naar de leraar en gaf hem mijn huiswerk van de afgelopen twee dagen. Daarna liep ik naar een plek die vrij was. Toevallig was het die naast Craig. Langzaam liet ik me op de stoel zakken en kwakte mijn boek op de tafel. Toen ik merkte dat er nog steeds naar me gekeken werd, werd ik behoorlijk kwaad. ,,Waar kijken jullie verdomme naar’’ riep ik kwaad. Meteen begon de hele klas te praten. Craig porde me in mijn zij. ,,Ze kijken naar je omdat je lijkbleek bent en er ziek uitziet’’ verklaarde hij. ,,Maar ik ben niet ziek’’ sprak ik meteen tegen. Toen de leraar het te luidruchtig vond worden sloeg hij hard op zijn bureau. ,,stilte!’’ riep hij. Meteen was iedereen stil, iets wat niet vaak voor kwam. Zuchtend keek ik naar het bord. Hij had het weer goed vol geklad vond ik. Ik werd door hem naar voren geroepen en stond op. In een langzaam tempo liep ik op hem af. Opnieuw werd ik door iedereen aagestaard. Toen ik bij hem was vroeg hij of ik meeging naar de gang. Het enige wat ik deed wat een knik geven en naar de gang lopen. ,,Ik ben zo terug, werk maar rustig door’’ zei hij tegen de rest en liep net als mij het gangpad in. ,,Luister, je ziet er ziek uit. Als je wilt mag je naar huis.’’ Zei ze voorzichtig. ,,Er is niks mis met me, laat me gewoon met rust’’ reageerde ik fel en liep kwaad het klaslokaal weer binnen. Snel liep ik naar mijn plaats. Net toen ik zat ging de bel. Nog kwader dan ik al was pakte ik mijn boek in en stormde het lokaal uit. Ik werd op de voet gevold door Linda. ,,Gaan we vandaag weer rennen?’’ vroeg ze vrolijk. Normaal zou ik nu nee zeggen. ,,Ja’’ snauwde ik en liep in de richting van de Toiletten. Daar keek ik of de kust veilig was en sloot me op in een van de hokjes. Ik hoorde een tweetal binnenkomen en tilde mijn voeten op. ,,Ze deed zo raar, ik vraag me echt af wat er met dat mens is.’’ Zei een stem. Toen ik goed luisterde herkende ik de stem van Linda. Zachtjes haalde ik het slot van de deur af en stormde het hokje uit, in de richting van Linda. Om dit soort dingen kon ik me behoorlijk opfokken. ,,Dat mens heeft ook nog een naam’’ riep ik beledigd. Ik duuwde haar tegen de muur. Met een paniekerig gezicht keek ze me aan. Ik werd bij haar weg getrokken en zelf tegen de muur aan geduuwd. Daarna ving ik een klap op. ,,Doe normaal, ze is wel mijn vriendin hoor’’ schreeuwde linda en ging voor me staan. Ik maakte me los van het hokje en wilde weglopen maar alles begon te duizelen. Vlug greep ik me aan de deur vast van een van de hokjes. Ik begon onregelmatig adem te halen en zakte door mijn benen. Met grote ogen werd ik aangestaard. Na een aantal seconden werd het zwart voor mijn ogen...