Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-06-06 13:41

[Verhaal] Een Topzomer

Geplaatst door de TopicStarter : 27-06-06 13:41

Toen ik wakker werd, dacht ik aan wat voor dag het vandaag zou worden. Ik zou vandaag naar de springstal toegaan waar ik de hele zomer zou blijven om te werken. Pieter, de eigenaar, is een vriend van mijn moeder, en hij had het voorgesteld. Ik vond het wel leuk, aangezien ik mijn eigen paard daar ook mee naar toe kon nemen, en ik wel wat ervaring op wilde doen. Vandaag was het dan zo ver, ik ging er naar toe!

Toen we eenmaal in de auto zaten onderweg, bepakt en bezakt, met paard en al, voelde ik me een beetje raar. Ik zou mijn moeder voor 9 weken niet zien, en al m’n vriendinnen ook niet. Toch had ik er zin in. Ik was zelfs zo vrolijk dat ik begon mee te zingen met een liedje wat ik normaal haat.
“Heb je er zin in?” Het was alsof mijn moeder gedachten kon lezen.
“Jep, absoluut!” antwoordde ik vrolijk.

We kwamen eindelijk aan in Limburg, na een 3 uur durende auto-rit met files. Er kwam gelijk een hond luid blaffend op ons afrennen. Ondanks zijn geblaf zag hij er lief uit. We stapten uit op zoek naar Pieter. Al snel vonden we hem, hij was aan het lesgeven. Toen hij ons zag kwam hij gelijk op ons af lopen.

“Hai, ik ben Pieter! Welkom hier, ik hoop dat je het naar je zin zult hebben!”
“Hoi, ik ben Julia..” antwoordde ik voorzichtig. Hij leek me heel aardig. Volgens mij kreeg ik hier een topzomer!
”Ik zal je even rondleiden hier..” hij liet me voorgaan door een deur die ons tot een enorme stal leidde. “Dit hier is de stal, al had je dat vast wel gezien” zei hij lachend. Ik glimlachte en hij ging verder met zijn verhaal. “Hier links staan de paarden. Hun namen leer je vanzelf wel, die staan op het bord in de gang. Elke box heeft een nummer, op het bord kun je zien in welke box welk paard staat.” We liepen verder door een lange gang, en stopten bij een kamertje. “Dit is de zadelkamer. Meer uitleg is daarbij niet nodig denk ik. Hier rechts is de bak. Voor je eruit gaat even de hoeven krabben in dit gangetje, dan ligt niet al het zand door de hele stal heen.” Ah, het is een geordend mannetje zo te horen. “Hier verderop zijn de poetsplaatsen. De eerste twee hebben koud water en de laatste twee warm. Daarachter is het solarium, maar die gebruiken we niet zo vaak in de zomer. Links liggen alle poetsspullen, en benodigdheden zoals peeskappen, bandages etcetera. Buiten zijn de paddocks en de wei, en in het midden ligt de buitenbak. Hier om het hoekje is de stapmolen.” We liepen nog een stukje door en kwamen nu in een ruimer gedeelte. De boxen waren veel groter, waarom dat wist ik niet. “Dit zijn de veulenboxen. De merries die moeten veulenen komen in deze boxen, en als de veulens afgespeend zijn komen ze in deze boxen.” Ah, daarom waren ze zo groot. “Nou, ik geloof dat ik je het hele bedrijf heb laten zien! Zullen we binnen even een kopje koffie drinken?”
“Nou.. uhm.. Mag ik misschien eerst Trix uitladen?”
”Oh ja natuurlijk! Dat was ik even vergeten. Je kunt hem in box 24 zettten, die is geloof ik vrij.”

Mijn moeder ging alvast naar binnen om wat te drinken. Ik liep door de stal terug naar de trailer. Onderweg kwam ik een meisje met opvallend rood haar tegen. Ze had enorm veel sproetjes en zag er vriendelijk uit.
”Hee, ik ben Jill! Ik werk hier ook de hele zomer, jij ook toch? Gezellig!” Wat zijn ze hier allemaal aardig zeg, dacht ik..
”Hee, ik ben Julia, maar zeg maar Juul. Ik werk hier inderdaad de hele zomer, zal wel even wennen zijn zeg!”
“Ach, dat had ik ook in het begin, ben er nu een week maar al helemaal gewend. Ik help je wel hoor.”
“Dankje.. Maar eh, ik moet even m’n paard halen, die staat nog in de trailer.”
”Oh! Zal ik je even helpen?” Ik zei dat ik dat graag wilde en ze liep mee naar Trix. Hij hinnikte toen ik aan kwam lopen. We haalden hem uit de trailer en ik bracht hem naar box 24, deed zijn transportbeschermers en halster af en liep terug naar de trailer. Ik vroeg aan Jill waar ik al mijn spullen kon laten en ze verwees me naar de zadelkamer. Ik bracht al mijn spullen daarheen, en toen dat klaar was wilde ik wat gaan drinken. Mijn moeder echter, die was alweer van plan om naar huis te gaan. We zeiden gedag en weg was ze. Nu kwam het op mij neer..

Jill liet me ook nog even de verblijven zien waar de medewerkers sliepen. Ze liet me mijn kamer zien, en ik plantte mijn spullen daar meteen op de grond neer. Eerst maar eens dit inrichten. Toen ik klaar was liep ik naar beneden. Er was een gezellig klein keukentje, waar een soort van huiskamer aan vast zat. Jill zat aan de tafel wat te eten en bood me wat te drinken aan. Ik had ontzettende dorst dus nam het aan. Zo zaten we daar. Ik keek in een van de ontelbare paardenboekjes die in enorme stapels op de grond opgestapeld stonden. Deze was van juni 2006, nieuw dus. Ik sloeg hem open en begon te lezen. Ik was zo verdiept in mijn boekje dat ik de tijd alweer vergeten was. Het was al half 6! Jill was ondertussen weggegaan en had gevraagd of ik ook kwam, waar ik ja op had geantwoord met een vaag knikje. Dit was inmiddels al weer een uur geleden en ik schrok ervan. Snel stond ik op en liep in de richting van de stal. Daar was Jill bezig met een mooie grote merrie op te zadelen. Ik vroeg of ik nog wat moest doen, maar ze zei dat het niet hoefde voor vandaag, ik mocht Trix gaan doen.

“Trixiee!” riep ik. Al snel hoorde ik het o-zo-bekende gehinnik van m’n schimmelruin. Ik liep naar zijn stal en haalde hem eruit. Ik bracht hem naar de poetsplaats, zadelde hem op en ging rijden in de binnenbak. Pieter kwam nog even kijken, en hij gaf me wat aanwijzingen. Ik heb zelfs nog even een sprongetje gemaakt, tot Pieter zei dat het genoeg was.

Toen ik eindelijk ’s avonds in mijn bed lag besefte ik dat dit een heel leuke zomer zal gaan worden. Ik viel met een tevreden gevoel in slaap.

Hoofdstuk 2

Ik opende mijn ogen en besefte dat het best koud was. Ik trok de deken nog even extra over me heen en viel weer in slaap. De wekker ging, wat betekende dat het 7 uur was. Gauw stond ik op en kleedde me aan. Ik had een raar gevoel van binnen. Het zal wel komen omdat ik hier pas ben, dacht ik bij mezelf. Ik liep naar beneden en ging ontbijten.
“Goedemorgen Juul!” zei Jill opgewekt, terwijl ze net een broodje in haar mond deed. Lachend antwoordde ik: “Môge!” en ik vroeg waar de ontbijtspullen stonden. Ze zei dat ik deze keer wel even van haar mocht lenen, maar gewoonlijk zorgt iedereen zelf voor zijn eten. Ik besloot vanmiddag even langs de C1000 te gaan om wat in te slaan.

Nadat ik ontbeten had liep ik naar de stal. Pieter was al bezig met uitmesten, en reek me een hooivork aan. Hij wees naar de overstaande rij stallen en ik begon uit te mesten. Ik begon bij een kleine vosruin, met een enorme bles, die eigenlijk voor het mooie te groot was voor zijn hoofd. Hij had een grappige blik in zijn ogen en er verscheen een glimlach op mijn gezicht. Ik aaide hem over zijn neus en keek de stal rond. Dit paard was schoon, dacht ik bij mezelf. Helaas bleek het tegenovergestelde, want toen ik eenmaal bezig was, kwam er enorm veel stront uit zijn stal.

Toen de stallen uitgemest waren, hoefden we alleen nog de gang te vegen. Ik stond te vegen, terwijl er iemand naar me toe kwam lopen. Hij reikte zijn hand naar me uit en zei; “Hee, ik ben Ruud, ik kom hier ook werken deze zomer.” Ruud was lang en had blond haar. Hij praatte een beetje met een accent, ik gokte dat hij uit Brabant kwam. Ik schudde zijn hand. “Hai, ik ben Julia, maar je mag me Juul noemen.” zei ik verlegen. Ik keek recht in zijn ogen en voelde mijn hart harder kloppen. “Eh, ik ga even verder met vegen..” zei ik tenslotte, want ik voelde dat ik bloosde. “Oke, ik zal je niet verder storen!” hij liep rustig verder. Ik ging verder met vegen, zo goed dat er geen strootje meer te zien was.

Wat vinden jullie ervan? Moet ik doorgaan?

Nomineer dit bericht ×