Geplaatst: 10-06-06 23:08 
ik heb net een verhaal gemaakt
en ik vraag me af wat jullie ervan vinden.dit is het:
Een nieuw paard:
Hoofdstuk 1:
Langzaam liep ik naar beneden. Ik keek op de klok, het was half twee. Ik kon niet slapen. Ik moest de hele tijd denken aan de rode auto. Wat als hij er niet was geweest? Ik weet het nog precies ik keek toe twee maanden geleden:
Ik was met mijn paard gaan wandelen. Ik liep met haar naar huis. Toen kwamen er twee rotjongens aan. Ze fietsten achter mijn paard. Eentje gooide een steentje op haar mooie witte billen. Ze schrok. Ze rende weg. Ik kon haar niet houden het touw glipte weg. Ik rende achter haar aan maar het was al te laat. Er kwam een rode auto om de hoek. Mijn paard kon niet uitwijken. Rood bloed liep over haar mooie witte vacht. Ik rende naar haar toe. Silver, silver!
Het had heel lang geduurd voor de dierenarts er was. Silver kon niet meer gered worden. Ze moest worden afgemaakt.
En nu dus twee maanden later. Ik kan er nog steeds niet van slapen. Ik moet steeds denken wat er gebeurd zou zijn als die auto niet om de hoek kwam. Tranen lopen over mijn wangen als ik eraan denk. Ik mis silver zo erg. En niemand begrijpt het. Ik was de enige die van haar hield. Iedereen op de manege haatte haar. Alleen maar omdat ze beet als je haar zadel oplegde. Maar als je het rustig deed was er niks aan de hand! En toen kreeg ik haar van mijn vader. Ik was dolblij dat weet ik nog. Mijn vader liet bij ons thuis een stal bouwen. Onze achtertuin die heel groot was daar werd de helft wei van. En rijden kon ik in de manegebak. De manege was maar een paar straten verderop dus dat was makkelijk. En toen ging ik met haar wandelen, en gebeurde het. Silver is er nu niet meer. Haar stal staat leeg. Iedere keer als ik er kom en ik zie haar zadel en hoofdstel hangen en ik ruik haar mooie paardengeur begin ik weer te huilen. Mijn vader zei laatst nog wil je misschien een andere pony? Hij snapt het ook niet! Ik wil geen andere pony! Ik wil alleen silver… en die is er niet meer…
Hoofdstuk 2:
Ik was net naar school geweest. Ik had een proefwerk Duits gemaakt… het ging heel slecht. Eigenlijk gaan alle vakken slecht nu silver er niet meer is, en ik er de hele tijd aan moet denken. ik heb bijna niks opgeschreven bij het proefwerk. De leraar vroeg nog aan me wat er was, maar ik kreeg het niet over mijn lippen… ik wou er niet over praten. Ik rende huilend weg. Ik rende naar huis toe. Ik wou niet langer op school blijven. En nu zit ik thuis. Op me bed in me kamer… ik zit hier maar te huilen.
Mijn vader riep ik moest naar beneden komen hij heeft een verrassing voor me maar ik heb daar helemaal geen zin in. Djamila! Djamila? Djamila kom nou ik weet zeker dat je het leuk vind! Met tegenzin loop ik naar beneden. Mijn vader loopt naar buiten naar de stal. Er steekt een zwartbont hoofd over de staldeur. Nee toch? Nee het kan niet waar zijn! Er staat een vreemd paar in de stal van mijn silver! Pap, begin ik, hoe kun je me dit aandoen… mijn vader staat er verlaten bij. Oh Djamila sorry ik dacht dat je het leuk zou vinden. Je was zo eenzaam zonder silver… ik loop huilend naar boven. Ik wil het paard niet eens zien!
Nu een halfuur nadat ik het bonte paard zag, hoor ik mijn vader de trap opkomen. Djamila? Gaat het weer? Ik dacht dat je het paard leuk zou vinden. Laat maar pap, je bedoelde het goed zeg ik. Hij loopt weer naar benenden.
Het is alweer een paar uur laten. Ik begin toch wel na te denken… Dat paard zal zich wel alleen voelen. Ik ga toch maar even kijken. Ik loop naar beneden. Ik open de achterdeur en loop naar buiten. Het paard staat onrustig over de boxdeur te kijken. Ik geef hem een aai over zijn neus en loop rustig de bok binnen. Het is best een leuk paard een tinker. Hij zal het wel koud hebben denk ik, en ik leg hem de deken op die naast de box ligt. Het is een vreemde deken ik ken het niet. Hij zal wel van het paard zijn… er staat amigo op. Ik aai het paard nog een keer en geef hem een brokje. Het is best een leuk beestje. Misschien hou ik hem wel. Ik ga weer naar buiten. Ik loop rustig het grote mooie bruin stenen huis binnen. Ik zie mijn vader staan. En? Vraagt hij. Is het toch een beetje een lief paard? Hij heet amigo. Ja dat zag ik dat stond op zijn deken zeg ik. Misschien hou ik hem wel ik weet het nog niet ik moet er over nadenken. En ik loop naar boven en ik ga naar bed. Moe van deze gebeurtenis val ik meteen in slaap.
Hoofdstuk 3:
Ik word wakker het is nog vroeg maar buiten fluiten de vogels al. Ik kijk op mijn horloge het is acht uur. Ik kleed me eigen aan en ik ga even bij amigo kijken. Hij ligt nog rustig in zijn stal. Zodra hij me in de gaten heeft staat hij op. Hij komt rustig naar me toe. Ik geef hem een paardenbrokje. Hij pakt het rustig aan. Hij heeft hele zachte lippen valt me op. Het is een lief paard. Ik pak een halster. Ik krijg een brok in mijn keel. Ik kijk nog eens naar het halster. Het is het blauwe halster wat ik voor silver had gekocht een week voor ze onder de auto kwam. Ik doe het toch maar om. Ik moet het halster iets groter zetten want amigo heeft een veel groter hoofd dan silver. Nou ja het is niet gek silver was een Arabiertje en Arabieren hebben een fijn hoofdje. Tinkers zijn veel groter en grover bebouwt. Ik verstel het halster en doe hem om. Ik haal hem uit zijn stal en zet hem vast aan het hek van de wei. Ik loop terug om wat borstels te halen. Terwijl ik terugloop zie ik dat amigo ongeduldig met zijn hoef staat te schapen. Zo deed silver ook altijd… Ik loop door en begin amigo te poetsen. Hij staat netjes stil. Zodra ik klaar was, was ik toch wel benieuwd hoe hij zou lopen. Ik pak zijn zadel en hoofdstel dat mijn vader ook had gekocht voor hem. Ik leg zachtjes het zadel op zijn rug. Amigo kijkt om met zijn oortjes vooruit. Blijkbaar heeft hij ook wel zin om te lopen. Ik maak de beugels op maat, en doe het hoofdstel in. Amigo pakt zelf het bit al vast, het is een lief paard. Ik loop rustig met hem naar de wei, ik heb geen zin om naar de manege te gaan. Dan beginnen ze weer over silver dat ze het zielig vinden dat hij onder de auto kwam en daar heb ik nu geen zin in. Ik maak het hek dicht nadat we erdoor zijn en loop rustig naar het midden van de wei. Amigo staat keurig stil terwijl ik opstap. Ik heb al een tijd niet gereden en ben een beetje nerveus, maar toen amigo rustig langs het hek ging stappen werd het al minder. Rustig laat ik hem een aantal rondjes stappen. Er vloog een duif weg. Amigo schok niet eens! Amigo was echt een lieverd dat wist ik al. Rustig geef ik wat beenhulpen en amigo draaft weg. Hij liep heel lekker, lekker rustig en netjes. Ik liet hem even in zijn eigen tempo lopen. Toen gaf ik hem de hulpen voor galop. Hij galoppeerde weg. Het zat super! Net een schommelstoel, echt gaat! Toen zag ik dat mijn vader stond te kijken. Ik liet amigo in draf overgaan, en daarna in stap, ik stapte rustig naar mijn vader toe. Hij stond te stralen. Ik ben blij dat je weer naar vrolijker bent, zegt hij. Het is een leuke pony, antwoord ik. Ik denk wel dat ik hem houd. Mijn vader zegt blij: leuk, ik wist dat ik hem mee moest nemen. Ik kreeg een telefoontje van de manege dat amigo te koop stond bij een vriend van ze. Ze zeiden dat het een goede pony was en ik ben gaan kijken in de hoop dat je van hem wat vrolijker zou worden. Nou dat is dat gelukt, zeg ik. Ik mis silver wel en dat zal altijd zo blijven maar ik wil het wel proberen met amigo. Daar ben ik blij om, antwoord mijn vader.
het is geen lang verhaal vind ik. ik wist niet meer wat ik er precies in kon zetten.
maar ik vind het op zich wel een leuk verhaal geworden...
vrienden van mij op msn vonden het ook wel mooi.
ik vraag me wel af wat andere mensen ervan vinden.
of wat er verandert moet worden ofzo..
groetjes astrid
als je hier toch ben laat even een berichtje achter!
