Bokt.nl

Citaat:

Ik pakte m’n mesje en sneed een kras in mijn arm. Het begon goed te bloeden, ik zuchtte van opluchting. Ik hoorde geklop op de deur. ‘Moment’ riep ik. Ik maakte een lade open en gooide daar het mesje in. ‘Kom erin’ zij ik vervolgens. Niemand mocht hier iets van weten, niemand. De deur ging open en mijn moeder kwam binnen. ‘Tara belde, ze wilde je alleen spreken’ zij ze tegen me. Vervolgens verliet ze de kamer. Ja, Tara kon de pot op. Ze had me belazerd. Ik startte de computer op en keerde mijn blik op de la. Zou ik weer een paar sneeen maken ? Ik bedacht me geen moment en pakte het mesje en sneed noch een paar keer. Het bloed stroomde over mijn arm heen, het gaf me zo’n machtig gevoel. Alsof alle problemen oppeens weg waren. Ik opende de la weer en legde het mesje weg. Ondertussen was de computer al opgestart en klikte ik msn aan. Ik zag dat tara online was en meteen begon ze tegen me te praten.

Tara; Heey Ashley , bel je me straks even?
Ashley; nee , en ik wil niks meer met jouw te maken hebben
Tara; best hoor ! moet je zelf weten.
Ashley; zeker moet ik dat. Fijne avond nog.

Ik klikte met de pijl op het tekentje om te blokkeren en meteen was dat gebeurt. Ik opende mijn inbox en bekeek alle mailtjes die ik had gekregen, niet veel bijzonder zoals gewoonlijk. Ik sloot mijn inbox en besloot de computer af te sluiten. Ik verplaatste de muis naar afsluiten en langzaam sloot het ding af. Ik stond op en keek door het raam. Alweer regen, iets wat de laatste tijd heel vaak was. Ik zuchtte en liep naar mijn bed. Daar liet ik me opvallen en keek op mijn wekker. Het was pas half 3. Ik had best zin om nog even naar de stad te gaan dus besloot ik dat te doen. Ik pakte mijn tas en stopte er mijn beurs in. Ik liep naar onder en griste de sleutels van de tafel. Ik liep naar de voordeur en maakte de deur open. Ik zag mijn fiets staan en sloot deur. Ik keek naar de zon, het was een prachtig weertje. Ik stapte op mijn fiets en startte de rit naar de stad..

Het was best rustig in de stad merkte ik op. Ik zocht naar een fietsstalling en vond er eentje. Ik sleepte de fiets naar binnen en kreeg een kaartje om mijn remmen en een kaartje met hetzelfde nummer om straks mijn fiets op te halen. Ik stapte met mijn fiets een halletje in en zette hem in een rek. Vervolgens sloot ik hem af en liep weer terug naar buiten. Ik stopte het kaartje in mijn tas en liep naar de V&D . Ik had dringend behoefte aan nieuwe kleren. Ik keek naar de grond toen ik plots een gewicht tegen me aan voelde komen. Met een plof viel ik op de grond. Ik keek omhoog om te zien wie de val schuld was. ‘Sorry, ik lette niet op’ hoorde ik hém zeggen. Het bleek dus een hij te zijn. Voorzichtig stond ik op en klopte mijn kleren af. Ik keek hem aan, ‘maakt niks uit hoor’ antwoordde ik. Hij bleef me aanstaren. ‘ik, ehm, ben er eens mee weg. Misschien tot nog eens’ verontschuldigde ik me. Met een snelle pas liep ik door, ik keek nog een keer om. Hij stond nog steeds op dezelfde plaats. Verbluft liep ik door. Ik zag de deuren van de V&D al en duuwde er eentje open. Ik nam de kledinglucht in me op en keek rond. Hier was het wel druk, maar ach. Ik liep naar boven en zocht naar de tiener kleding. Toen ik daarbij uitkwam zocht ik naar een leuke broek en een best open t-shirt. Toen ik die gevonden had haalde ik ze van het rek. Het t-shirt was wit en de broek was blauw, zoals de meeste spijkerbroeken. Ik bekeek de maat; maat 34. Ik liep ermee naar een pashokje en trok de broek en t-shirt opelkaar aan. Ik moest toegeven dat het best leuk opeen stond. Ik bekeek mezelf in een spiegel en trok vervolgens mijn eigen kleding weer aan. Ik liep het pashokje uit en zocht nog een bijpassend petje en nog een paar oorbellen, zo’n grote gouden. Ik had ze gevonden, maar kon geen petje vinden. Ik liep met mijn spullen naar een dichtbijzeinde kassa en rekende af. De prijs bedroeg € 100,-. Ik pakte mijn beurs uit mijn tas en zocht naar mijn pinpas. Ik haalde hem door een automaatje en toetste de code in en het bedrag dat er van mijn rekening af moest. Toen ik dat gedaan had stopte ik de pas terug in mijn beurs en stopte die weer weg in mijn tas. Ik kreeg een draagzak waar mijn spullen in zaten. ‘prettige dag nog verder’ zij de vrouw achter de kassa. ‘hetzelfde’ antwoordde ik. Ik liep terug naar de trap en hopte naar beneden. Daar keek ik nog wat rond en besloot toen maar terug naar huis te gaan. Snel liep ik naar de fietsenstalling en liep naar die ene gang waar mijn fiets stond. Iets rustiger liep ik er naar binnen toen ik diezelfde jongen weer zag. Verschrikt liep ik naar mijn fiets toe, mijn blik op hem houdend. Nu pas drong het tot me door dat hij érg knap was, misschien wel te knap. Hij keek achterom, toen ik dat merkte draaide ik mijn blik op mijn fiets. ‘Hallo’ groette hij mij. ‘Oh ehm hoi’ antwoordde ik. Ik draaide mijn fiets van het slot en haalde hem achteruit. ‘Misschien tot nog eens’ zij ik hem. Ik Liep met de fiets in mijn hand het gangetje uit opweg naar buiten. Voordat ik naar buiten kon moest ik mijn kaartje inleveren. Toen ik dat had gedaan kon ik eindelijk gaan. Ik stapte op mijn fiets en begon te fietsen. ‘Wacht’ hoorde ik achter me roepen. Ik keek achter me, ik zag diezelfde jongen alweer. Ik zuchtte diep en fietste door. Hij haalde mij in en kwam naast me fietsen. ‘Jack’ gaf hij zijn naam. ‘Ashley, aangenaam’ antwoordde ik erop. Stevig fietste ik door, al mijn kracht inzettend. Maar hij bleef goed bij. Ik kon me niet inhouden; ‘Waarom volg je me’ ‘Omdat ik dezelfde kant uitmoet’ antwoordde hij. Ik was blij dat ik vandaag een trui met lange mouwen aan getrokken had, eigenlijk deed ik dat altijd maarja. Ik hoopte dat hij er geen reactie op zou geven. ‘vind je het goed als ik met je mee fiets’ ‘ja hoor’ antwoordde ik. Eigenlijk vond ik zijn gezelschap wel leuk, maar wilde het niet toegeven. Ik keek voor me uit en besloot te zwijgen. We kwamen bij een stoplicht dat meteen groen werd, samen staken we over. ‘doei, zie ik je nog’ vroeg hij aan mij ‘oh, doei Jack’ antwoordde ik afwezig. Hij sloeg een straatje in, eenzaam fietste ik door naar huis...

Ik gooide vrolijk de voordeur open en liep naarbinnen. Langzaam liep ik de kamer binnen en plofte neer op de bank. ‘Haaj zussie van me’ riep Stacey, mijn zus. Ze was er altijd voor me, in voor en tegenspoed. Iets waar ik erg blij mee was. ‘Heey stacey’ antwoordde ik. Ze liep op me af en plofte naast me. ‘lekker geshopt?’ vroeg Stacey. ‘ja! Wil je mijn nieuwe kleren zien?’ ‘Graag’ Ik stond op en sleurde haar mee naar boven en liep mijn kamer in. ‘Moment’ zuchtte ik. Snel pakte ik de draagzak en haalde de kleren en oorbellen eruit. ´Ash, ze zijn prachtig, trek ze aan’ riep ze uit. Ik schudde mijn hoofd. ‘ik doe ze morgen naar school aan.’ ‘oke’ antwoordde ze. Ik borg ze netjes op in mijn kast en liep toen weer naar onderen, mijn zus volgde me op de voet. Snel liep ik de woonkamer in, plofte weer op de bank en zette de tv aan met de afstandbediening. Ik zapte wat rond en kwam uit bij een belspel. Ze vroegen welke vakantie landen er in een kolom stonden, het moesten er vijf zijn. Voor elk goedgenoemd land kreeg je 1000 euro. Ik zocht naar de woorden en had ze alle vijf gevonden; Cuba, Spanje, Portugal, Frankrijk en Canada. Ik greep naar de telefoon en belde het nummer. Ondertussen was mijn zus naast me geploft en staarde ze me aan. De telefoon ging over. Lachend keek ik haar aan. Ze lachte terug en porde me in mijn zij. ‘geloof je nu echt dat je in de uitzending komt’ zij ze zich niet meer inhoudend. Ik knikte en wachtte af. ‘U kunt nu ophangen,’ sprak er iemand in de telefoon. Snel hing ik op, gespannen keek ik naar het beeldscherm. Ik werd vaak genoeg gek van dat mens wat altijd door bleef kletsen. ‘We gaan nu een beller terug bellen’ zij de vrouw in de tv. ‘let op, dadelijk belt ze ons’ lachte mijn zus nog steeds. Plots hoorde ik de telefoon overgaan, gespannen nam ik op. ‘Welkom in deze live uitzending, met wie spreek ik’ zij de vrouw achter de telefoon....