Ik heb gisteren 2 gedichten geschreven, eigenlijk 3, maar de derde
vindt ik niet zo mooi. Eigenlijk zijn ze allemaal niet zo geweldig, maar
wou kijken of ik er nog wat van kon leren..
Ze hebben geen titels. Ik denk omdat ik ze gewoon recht vanuit m'n
gevoel heb geschreven..
Je voelt alweer tranen komen,
Je wilt ze inslikken,
Ze stoppen, tegenhouden,
Maar het lukt je niet,
Alwéér en waarom?
Zullen er ooit dagen zijn..
Waarop ze wegblijven?
Maar dat,
Dat kun je alleen maar hopen,
Alleen hopen, en verder gaan..
Deze heb ik geschreven, omdat ik steeds het gevoel heb dat het
fouter en fouter gaat met mijn verzorgpony.. Ik ben bang dat ze
ooit niet meer kan lopen en dan moeten we afscheid nemen.
Zo zonder jou,
Ik kan het niet,
De eenzaamheid,
Het doet gewoon te veel pijn,
Doorgaan tot het einde,
Je allerlaatste kracht,
Die laatste zucht,
En die laatste blik,
Vaarwel mijn schat,
Ik vergeet je nooit!
Commentaar mag mits dat je ook een rede geeft waar je iets vindt

want kan het zelf niet dus 