omdat mijn opa pas is overleden (afgelopen zondag)
en wij (kleinkinderen) iets in de kist mogen schrijven heb ik *samen met wat andere mensen* een gedicht verzonnen, zou ik het graag met jullie willen delen (al weet ik zelf eigenlijk niet waarom ik dat zo graat wil
) bij deze:hij bloeit zacht paars,
de iris van mijn hart.
Er hangt een waas,
voor het zwart van mijn hart.
Er galmt een lied,
aan het einde van de tijd
in het verschiet,
wacht stil...een eeuwigheid
je bent voor altijd in mijn hart
(maar dat wist je ook al