Bokt.nl

Citaat:

Hoofdstuk 1. De dag dat ik je ontmoette.

Ik weet het nog als de dag van gisteren toen ik je voor het eerst ontmoete. Het leek zo perfect, maar nu ik dit hier opschrijf wou ik dat die dag nooit gekomen was.

Oke, jullie snappen het waarschijnlijk niet dus laat mij het even uitleggen.
Ik ben Nadine. Ik ben nu 15 maar toen dit verhaal begon toen ik 14 was aan het begin van HAVO 2. Mijn beste vriendin is Marjolein. We steunel elkaar door dik en dun.
Of ik nou naar een honkbalwedstrijd moet, of als ik met haar naar de dokter moet voor haar asma of bij het aanmoedigen bij haar zwemmen.
Wij staan altijd bij mekaar. Die jonen waar ik het over heb is Jake. hij kwam bij mij hier op school. Ik zal het verhaal over hem maar vertellen anders snap je nog steeds niet waarom ik dit schrijf.

Het was een maandag morgen, en we zaten bij wiskunde. Mevrouw Merta was net sommen aan het uitleggen, toen directeur Nickelsen binnen kwam. Hij fluisterde wat aan mevrouw Merta, die knikte en toen draaide hij zich naar de klas. 'jongens en meisjes ik heb een geweldinge mededeling. Julllie krijgen een nieuwe leerling in de klas.'
Hij pauzeerde even om te kijken hoe er werd gereageerd. En ging
toen verder: 'Hij heet Jake en komt uit Friesland. Hij dstaat op de gang te wachten en ik wil dat jullie hem hartelijk ontvangen.'
Hij liep naar de deur en liet Jake binnen.
Wat een lekker ding. Hij had een groot Nike T-shirt aan met een beetje hangende broek. zijn haar was kort, maar ook niet te kort. Het was eigenlijk precies lang genoeg en stond mooi omhoog door z'n gel. Hij had mooie groegrijze ogen met mooie lange wimpers.
Meneer Nickelsen liep de klas uit en mevrouw Merta wees Jake een plaats.
Stiekem keek ik even de klas rond en zag dat Cora Jake ook al op had gemerkt. Oh jee dacht ik dit word niks voor mij.
Cora is namelijk mijn aardsvijand sinds het inccident dat ik zei dat zij alleen maar vrienden had omdat ze popie was en dat Marjo en ik echte vriendinnen waren.
'Nou Jake wil je wat over jezelf aan de klas vertellen?' Vroeg mevrouw Merta aan Jake. hij stond op en zei: 'ik ben Jake ik heb 2 broers en 3 zussen en 2 zusjes. wij zijn net hierheen heen verhuist vanuit Leeuwarden. Nou, zo goed?' 'Ja hoor, prima, ga maar weer zitten.' En dat deed hij. Hierop ging iedereen aan de fluister. Ik dus ook.
'Psst Marjolein.' Ik boog me iets dichter naar het tafeltje naast me zodat ze me beter hoorde. 'Psst Marjo!' 'Ja wat?' 'Is hij niet leuk, die nieuwe?' 'ja, hij is...' Verder kwam ze niet omdat ik Marjo aanstootte en m'n vingers in mijn oren porde. Dat betekende dat mevr. Merta met haar nagels over het bord ging krassen, omdat zij vond dat we te veel lawaai maaakten. Gelukkig vatte Marjolein de hint en deed het zelfde.
"IIIIEEEE" Daar gingen de nagels over het bord. En geheel onverwachts sprong Jake daarvan op en riep: 'Au, stom mens! Dat doet pijn aan m'n oren' Toen hij zag dat iederen hem aan keek ging hij weer zitten en zei heel zachtjes : 'sorry'

Zo heb ik Jake dus ontmoet. En was het een begin van, wat ik dacht, een ware liefde. Maar ik kwam er wel achter dat niet zo was.

Pauze. De mooiste tijd van (in ieder geval) de dag dat ik hem ontmoette. Hij had een kluisje vlak naast mij. Hij haalde een klein skateboard uit z'n kluis. Nu ik hem wat beter bekeek zag hij er ook echt uit als een skater.

Marjo en ik stonden onder het afdakje op het plein en zagen hem best vette moves doen. Net toen ik diep adem haalde om al mijn moed te verzamelen, zag ik dat Cora al op hem af stapte. Marjo zag het ook, ze klopte me op m'n schouder en zei: 'maak je niet druk meid, zo'n verwaand type als zij maakt geen enkele kans bij hem.' 'Alsof ik wel een kans maak!' 'Tuurlijk wel, Je bent slim, aardig, en je staat altijd klaar om voor andere op te komen. Vroeg of laat komt hij naar jou toe.' 'Je hebt heb gelijk, bedankt meid.' En ik omhelzde haar stevig.
En, raad eens, ze had gelijk. Zelfs die zelfde dag kwam hij nog naar me toe. Oke, hij kwam inderdaad naar mij toe maar niet om wat ik wou dat hij naar me toe kwam. 'Umm, Natalie was het toch?' zei hij omdat ik al nerveus was kreeg ik een giegelbui, toen ik klaar was zei ik: 'Nee, Nadine, wat is er?' 'Waar kan ik gaan zitten?' 'Je kan naast Marc zitten.' 'Oke bedankt Nadine, die hou je tegoed.' En hij gaf me een knipoog, ik smold er helemaal van.