" Weg hier, weg van de drukte". Ze jaagt haar paard in een nog sneller tempo aan, ze moet wel. Haar gekrulde bruine haren raakt in de war door de wind, ze knijpt haar ogen tot spleetjes. Springend over bomen en plasjes raakt ze verder verwijdert van haar ouders huis. Ze noemt het zo omdat het niet als haar huis voelt, ze is gewoon een object tussen een paar muren zit, waar haar ouders ook wonen. Gelukkig heeft ze haar paarden nog, Flits en Bolle, waar ze veel lol mee beleeft. Daarvoor, voor die 2 is ze dankbaar. En haar 6 oudere zus die haar helpt als ze weer ruzie heeft met haar ouders.
Vandaag was het weer zover. Haar zus was op haar werk dus rende ze, alweer, naar flits en Bolle. Zonder hoofdstel en zadel sprong ze op flits naar het bos toe.
Haar ogen zijn rood van de tranen. Ze hoort flits piepend ademen, en ze ziet de damp van het paard afstomen. Ze schrikt ervan en neemt hem terug.
" Oh het spijt me zo flits, ik wist niet wat ik anders kon doen, rot ouders, rot wereld" zegt ze door haar tranen heen. Als ze weer aan de ruzie terug denkt word ze weer verdrietig. Ze waren boos geworden omdat ze erachter waren gekomen dat ze een sigaret had gerookt. " Gewoon om uit te proberen" had ze gezegd, "wat maakt dat nou uit?" Dat sprong in het verkeerde keelgat van haar moeder. Ze zijn gelovig en daar "mag" je niet roken.
Haar ouders raakte in discussie over het roken en drinken en hoe het verder moest als ze "1" keer drugs gebruikte...enz. gewoon hoe ouders door kunne drammen dus.
Ze had er zo'n genoeg van dat ze huilend naar de stallen rende.
"Ho maar Flits, hier kunnen we wel eff rusten, toch?" " huhuhi" hinnikte flits toestemmend.haha, jij maakt me altijd weer aan het lachen jochie, raar paard".
Ze springt van haar paard af en laat hem vrij rondlopen. Flits gaat nooit verder dan ong. 50 m van Ivy vandaan en houdt haar constant in de gaten.
Toen flits 3 was deed hij dat nog echt niet, je kon hem voor geen meter vertrouwen. Als veulen werd hij vaak om zijn speelse gedrag geslagen, en Ivy moest heel langzaam, tergend langzaam, zijn vertrouwen terug winnen.
En Bolle, tja bolle is gewoon een goedaardige dikke shire, die alles goedvind. Aan zijn haren trekken, onder zijn buik kruipen, op hem staan, wat je allemaal wel kan verzinnen. Het mag van hem. Bolle is al 20 jaar, nog niet zo heel oud maar wel oud genoeg om nog meer verwent te worden dan dat ziezo gebeurt. Ivy moest altijd lachen om de kunstjes die hij voor haar deed toen ze klein was, nu nog steeds, maar nu is het anders.
;fwieeeet' "kom dan jongen!" "We gaan weer verder". Flits kijkt op door het geluid, en kijkt naar zijn baasje, hij is blij dat ze weer kan glimlachen en dat hij even heeft kunnen rusten.
Hinnikend en dravend komt hij op haar af. " Kom maar, hier een wortel" vol met liefde kijkt Ivy naar haar mustang. Zijn fijne maar toch wilde hoofd heeft iets strijdlustigs, zijn ogen stralen liefde, trots en zachtmoedigheid uit. "Je bent geweldig flits, maarja elk meisje of jongen vind dat van haar paard toch?" Flits knikt met zijn hoofd, dat dot hij bijna altijd als ze iets aan hem vraagt.
Met haar hand op zijn schoft, lopen ze terug naar het dichte bos.
Haar ouders vinden het daar eng, er kunnen wilde dieren leven. Overal kan wild leven hier in Canada, dat is nou juist het fijne ervan.
De bergen zitten een stukje verder. Bolle kan niet in de bergen leven, daarom leven ze 'plat' met een groot stuk bos ernaast. " Je kunt her beter een oerwoud noemen" zei nicole, haar zus altijd. Maar beiden vinden ze het heerlijk.
Bolle hinnikt, "hallo jongen heb je ons gemist?" Zachtjes zet ze flits terug in de wei en wrijft hem droog. Door het wrijven daalt haar frustratie een beetje.
" Wat was je aan het denken?!, Je had gedood kunnen worden!"De vader van ivy gaat steeds harder schreeuwen. "Als je nou niet terug was gekomen? Net zoals de vorige keer?", "Maar ik 'ben' terug gekomen, ik snap jullie niet!" Gefrustreerd kijkt ze naar haar moeder en vader, "eerst zeggen jullie dat ik nooit meer terug hoef te komen, en nu zijn jullie boos dat ik weg ben geweest!". Stampvoetend rent ze de trap op naar haar kamer en ploft op haar poef. "Waarom Jesper? , Waarom?" Haar border-collie komt opgewekt naar zijn baasje gehuppeld. Hij is er ook als ze boos, blij of verdrietig is. "Ouders snappen ook helemaal niets!"
Een frisse bries strijkt door de manen van de paarden. Flits steekt zijn neus in de lucht en geniet van de late avond. Bolle blaast door zijn neus naar zijn maatje.
" Het is altijd geweldig bij jullie, hè? , Hebben jullie dan nooit ruzie?" Lachend klimt ze op bolle.
"Je bent oud maar echt niet slap" rondjes dravend door de wei met flits ernaast, heerlijk. Galopperend wordt ze weer helemaal rustig.
" Gek eigenlijk" denkt ze "ik word altijd rustig bij dieren en kinderen, maar nooit in een huis of bij volwassenen". Jesper komt blaffend aanrennen om Ivy te waarschuwen voor komend 'publiek'.
" ik dacht al dat je hier was" zei nicole tegen ivy *zucht*
"weer ruzie, ejh" "ja" knikt ivy naar haar zus. "Ach joh, kopop, het gaat allemaal vanzelf over' troostend legt ze een arm om ivy's schouders, boos schuift ze de arm weg "ooh ja" schreeuwt ze "ik geloof er helemaal niets meer van, dat zeg je al vanaf mijn 10e jaar!" Boos loopt ze weg. "Wees nou niet zo’n drama-queen, ik snap best dat je boos bent, maar 'IK' heb het niet verricht". Daarbij staat ivy even stil, "dat klopt, waarom heeft zij toch altijd gelijk?" Denkt ze.
"Kom we gaan naar binnen, iets eten en een filmpje pakken" samen, lopen ze naar het huis. Maar geen thuis.
“Hey, lelijkerd!” “Hey bobbelneus, is je operatie mislukt?”. “niet reageren Ivy, ze zij het niet waard, om je aandacht te krijgen”. Ivy zegt nooit wat terug, ze kijkt niet eens in hun richting, en als z het doet is het altijd met een vieze blik.
Boos loopt ze weg. “Eerst thuis, en nu weer hier” mompeld ze.
Haar beste vriendin, Elvira, helpt haar overal mee, en is ook helemaal paardengek.
Maar Ivy heeft haar niet verteld dat ze gister een sigaret heeft gerookt, daar schaamt ze zich te erg voor.
“Nog maar 2 uurtjes Elvira”darbij glimlacht ze even, “JA, heerlijk dat we maar 5 uur hebben”knikt ze instemmend.
Als ivy thuis is, is er weer niemand thuis,*zucht* , “alweer niemand thuis, hetzelfde liedje, elke dag weer.” Ze gooit haar tas en jas op de grond in de keuken en loopt regelrecht naar de stallen en de wei. “dan word het vandaag weer een lange rit” maar ze vind het helemaal niet erg.
“Kom flits en bolle we gaan naar buiten”, als ze een alnge rit gaat maken neemt ze ze meestal alle 2 mee, want dan kan ze steeds omwisselen.
Als ze al een stuk opweg is neemt ze een rustpauze, “nou ga jullie gang jongens, ik wacht hier wel”. Als ze er al een uur zijn ziet Ivy iets vreemds in de boom, het lijkenwel 2 ogen, 2 mensen ogen!