23 februari
12 uur Bij deze meld ik u dat mijn leven is verpest. Ik haat mijn ouders. Mijn hele leven is gewoon verpest door hun. Beste dagboek, je zul je nou wel afvragen waarom, kort samengevat: momenteel zit ik in een vliegtuig richting Australië. Nee, geen vakantie maar we verhuizen naar daar. Wat een prachtig idee van mijn ouders vind je niet? Sarcastisch dan. Waarom weet ik niet. Het is moeilijk om alles achter te laten. Ik mocht niet blijven in België van mijn oudjes. Ik wou zelfs op internaat gaan en als het echt moest wou ik wel bij mijn oude tante blijven. Maar nee ze wilden me echt mee. Ze willen daar een boerderij opstarten. Het zal weer wat zijn, 5 koeien en 2 schapen. Ze komen rond met het eten, eens zien of het eten op een vliegtuig echt zo slecht is zoals ze zeggen. Ik schrijf je straks nog wel eens.
Jenda
15 uur Ben ik weer. Binnen een uur landen we. Dan begint het. Mijn ouders komen me ophalen van bij de luchthaven. Ze hebben al wat dingen in orde gebracht. Waarschijnlijk hebben ze 2 kippen gekocht, zo heb ik al gezelschap. Oei, de lampjes van de gordels branden. Het landen zal beginnen en mijn nieuwe saaie leven ook (met heel veel tegenzin).
Jenda
24 februari
9 uur De eerste dag van mijn saaie leven. Momenteel zit ik in de auto op weg naar het boerderijtje waar het aangename gezelschap waarschijnlijk al is want Tok en Kot zitten niet in de auto. Tok en Kot, zo heb ik de kippen genoemd. Ik vraag me al af hoe een gesprek met hun gaat zijn:
Ik: Dag mevrouw Tok. Dag mevrouw Kot.
Tok en Kot: Kottokkot
Ik: Hoe gaat het met jullie?
Tok: Kotkotkedeut (legt een ei)
Ik: Wat een prachtig ei. Als het uitkomt heb ik een speelkameraadje.
Haha.
Ocharme mevrouw Tok en Kot. Volgens mijn moeder is het nog 2 uur rijden. Heel erg leuk natuurlijk want ik heb zo’n leuk landschap (kuch kuch). Beste dagboek, ik moet je nog wat vertellen. Een belofte waar je heel blij mee zult zijn. Ik beloof je dat ik dit dagboek elke dag bijhoud, er is toch niets anders te doen. Ik ga stoppen met schrijven. We rijden nu over een landweggetje met heel veel putten en bulten en ik kan mijn eigen geschrift niet meer lezen
Jenda
15 uur Dagboek, ik ben zo verschoten. Een uurtje geleden ben ik aangekomen op de boerderij. Geen Tok of Kot te zien. De boerderij is heel erg groot en het heeft wel iets. Ik heb een grote kamer, veel groter dan die van thuis. Thuis, wat zou ik nu thuis aan het doen zijn. Misschien voor de tv hangen. Hier heb ik dus geen tv. Ik zie nergens een ander huis, dus geen buren. Moeder roept mij. Ik schrijf je nog.
Jenda
21 uur WE hebben net met de jeep, ja we hebben een jeep, rondgereden op ons terrein. Het is echt onmens groot. We hebben een riviertje met een meer enz. Vader zegt dat dat perfect is voor de dieren. Alleen welke dieren? Thuis hadden we wel een paar koeien. Maar 5 koeien op deze grond, dat zal wat worden. Dan hebben we een week nodig om een koe te zoeken voor melk. Ik ben wel moe. Ik heb vannacht niet zo veel geslapen in dat hotelletje. Het was er zo benauwd. Daarom kruip ik nu vroeg in mijn bed. Morgen weer een nieuwe dag, een dag die ik ga gebruiken voor het zoeken naar Mevrouw Tok, Kot en haar ei (mijn toekomstig speelkameraadje).
Jenda
25 februari
11 uur Een ding is al zeker: Het is hier saai. Ik ben nog maar een uur wakker en ik heb niets te doen. Ik heb gegeten en nu zit ik nog aan de ontbijttafel. Afwassen gaat niet, we hebben nog geen afwasmiddel (pannenkoeken zijn zo vettig). Vader is naar de stad, waar dat ook mag zijn, en moeder is het landschap aan het tekenen. Ik heb al een paar die ik mis uit België: tv, computer, mijn vrienden en natuurlijk Andal. Mijn mooie Andal, ik ga haar zo missen. Andal was mijn huurpaard uit de manege. Het is een mooi Spaanse merrie. Ze is goed in dressuur en springen. Natuurlijk is ze niet perfect, maar ze is goed genoeg voor mij. Het is hier zo stil, volgens mij zijn er niet eens vogels. Ik ben uitgeschreven. Ik ga mijn kamer in orde brengen. Doei!
Jenda
12 uur Hier ben ik weer. Ik verveel me dood. Ik heb mevrouw Tok en Kot nodig om tegen te kakelen. Misschien hebben zij iets leuks meegemaakt. Mama is nog altijd aan het tekenen. Ik heb heel even over haar schouder gekeken. Er stonden strepen op. Zat zit ze daar nu al een paar uur aan te doen. Volgens mij is een streep een streep. Misschien krijgt zij hem rechter, maar dan gebruik je toch een lat. Oei, ze roept mij. Ik moet zeker een lat gaan halen.
Ik ben weer. Ze vroeg of ik wou gaan wandelen. Ik heb daar niet veel zin in. Ik hoor in de verte een auto. Papa zal daar zijn. Haha, nu kan ik eindelijk afwassen. Och, wat zielig van me, maar dan heb ik wel iets om me mee bezig te houden.
Jenda
17 uur Mevrouw Tok en Kot zijn aangekomen, zonder ei, wel met heel veel vriendjes. Ik heb opeens een groot kakelend gezelschap. Vader ziet het maar positief in. Ik vraag me af waarom we geen 100 mevrouwen Tok’s en Kot’s in België konden houden. Papa heeft nog wat mee. Hij heeft zicht een veewagen aangeschaft, dus daar ging behoorlijk wat meer in dan de Mevrouwen Tok’s en Kot’s. Hij heeft onze 5 koeien mee. Ik heb heel goed gekeken in alle hoekjes en gaten, maar mijn dikke vette kater was er niet bij. Die dikzak mis ik ook wel. Die zal wel bij mijn oude tante zitten. Ik moet nog altijd lachen met dat beest. Hoe hij muizen ving. Het was meer naar de kant van verpletteren. Met een grote sprong, sprong hij op de muis en legde hem er gewoon op. De muis kon piepen hoeveel hij wou, Igor, mijn dikke kater, gaf geen krimp.
Ik heb daarnet een gesprek met mama en papa gehad. Ik wou weten wat ze gingen doen met de boerderij. Er kwam niet veel meer uit dan je zult wel zien. Ik zei dat ik me verveelde en vader zei, je wordt et wel gewoon. Volgens mij wil hij me elke dag als bezigheid de koeien laten zoeken of animator voor onze mevrouwtjes. Ik heb ook eens door alle gebouwen gelopen. Dat zijn er heel wat. Er staan heel rare spullen in. Ook spullen die ik wel ken, zoals het getuig van een paard. Het zag er antiek uit. Misschien kan ik daar mee mijn vliegtuigticket richting België betalen. Wat ik me aan het afvragen ben: moet ik nou eigelijk nog naar school? Volgens mij is de stad heel ver. Misschien is er een rijdende school. Ik heb teveel fantasie als ik me verveel. Ik zit er zo aan te denken wat mijn vader nu van plan is. Het is echt niet leuk. Ik kruip in mijn bed en ga wat lezen voor een paar uur. Morgen wil en zal ik het weten.
Jenda
26 februari
13 uur Hij heeft het mij verteld! En het is zo leuk. Papa wil een fokbedrijf opstarten. Nee, hij gaat geen koeien fokken, maar paarden. En in het bijzonder Fjorden. Papa heeft contacten met Noorwegen, en ze willen het Fjordje naar Australië importeren. Vind je dit nou niet leuk. De eerste fjorden komen al morgen. 6 merries en 1 hengst. Ik heb ook gevraagd voor Andal, maar het enige wat papa zei, was dat Andas geen Fjord was…
Ik heb ook nog gevraagd waarvoor die kippen dan waren. De mevrouwen zijn maar tijdelijke gasten. Ik ga ze zo missen (snik, snik). Het gaat zo spannend worden. Ik weet ook wat mama aan het tekenen was. Ze was de stallen aan het tekenen zoals een echte architect. Alleen heeft ze ondervonden dat ze het niet is. Straks ga ik papa helpen met de stallen in orde maken. We willen de eerste groep eerst leren kennen voor wanneer we ze los laten. Papa wil ook de hekken rond ons domein controleren. Volgens papa zijn contacten uit Noorwegen, zijn de merries de dominanste van heel de groep die gaat komen. Ik vraag me af of ze al namen hebben. Papa wist dat niet. Maar ik ga je laten, liefste dagboek. Vandaag nog die stallen strooien. Ik ga ook zagen voor Andal Die zou het hier zo leuk vinden. Vrijheid, dat heeft ze nodig, zoals vroeger. Andal was een wild paard. En nou is ze zo tam. Echt ongelofelijk. En als de stallen in orde zijn, ga ik naar bed want de fjorden komen heel vroeg.
Jenda
_______________________________________
Beter? Groetjes
psst: nogmaals wat vinden jullie hiervan