Zoals sommige van jullie weten, is mijn vriendin overleden.
Daarvoor heb ik vele gedichten geschreven. Deze staat op een collage, en heb ik grootendeels in de kerk voorgelezen. Het stuke van het meisje heb ik voorgelezen. oja, het zijn er 2, een schuine en een dikke.
Liefste Floor,
Het meisje met die mooie lach,
het meisje, vrolijk, dag op dag.
Het meisje met die rode tas,
Dàt meisje.. die onze vriendin was.
Het lieve meisje, mooi en knap,
het lieve meisje, altijd in voor een grap.
Het meisje, dat altijd zal bestaan..
Het meisje dat in onze harten.....
noooit meer zal vergaan.
Er altijd zijn voor vriendinnen,
er altijd zijn, verdrietig of blij,
er altijd zijn voor iedereen,
er altijd zijn in mij.
Floor, hoe kon dit nou? Hoe kon dit nou?
Ag meid, vergeet nooit, dat ik altijd van je houd!
Floor meid, jij bent de zon, mooi en blij,
jij bent de zon, altijd erbij!
Vergeet nooit dat Floor de zon is..
de mooiste ster..
Het vlindertje, dat voor jou neus vliegt, en even bij je blijft zitten..
De merel, die niet wegvliegt voor je fiets..
Het grassprietje dat beweegt, en de rest niet..
Vergeet nooit, dat Floor altijd bij je is, hangend op je schouder, zittend achterop je fiets....
Titel aangepast.