Ik ben bezig met een verhaal heb alleen nog maar het begin

Ilse en haar vriend hadden een prachtige boerderij gekocht van 200 ha. Ze waren bezig met de verhuizing en Ilse was in verwachting geraakt. Over 8 maanden was ze uitgerekend. Ze hadden grote plannen met de boerderij, ze wilden er een fokkerij van welsh pony’s beginnen en ook nog 1 haflinger kopen voor Ilse. Ze waren gelukkig bijna klaar met de verhuizing en waren al opzoek gegaan naar een aantal leuke welsh pony’s. Ilse had op de manege waar ze reed gehoord dat Whitney te koop stond, een lieve maar eigenwijze pony! ‘Tim, ik vind dat we Whitney moeten kopen, ik weet niet welk ras het is maar het lijkt een beetje op een welsh’ En we kunnen bovendien Whitney ook nog later als ponymaatje voor ons kindje gebruiken dacht ze. ‘Ja, dat is waar’ en Tim dacht ook na. Er viel een stilte want ze dachten alle twee na over Whitney. ‘Whitney kan later ook als ponymaatje voor ons kindje worden gebruikt’ zij Ilse plotseling. ‘Hoe oud is Whitney dan? Want je moet zeker 3 jaar wachten voordat ons kindje op zo’n pony stapt! En bovendien wil ik ook nog wel dat ie er nog een paar jaartjes plezier aan heeft’ zei Tim. ‘Ja, dat snap ik wel, even denken, Whitney is nu 2 jaar over een jaartje moeten we dan iemand vinden die haar kan inrijden dan is ons kindje ong. 1 jaar als Whitney 3 is. Als Whitney 6 jaar is rijdt ons kindje er volledig op’ ‘Hmmm, ja dat zou wel kunnen dan, ik bel gelijk de manege op dat we Whitney over 3 maand kunnen ophalen’ Ilse werd helemaal blij! ‘O geweldig! Over 3 maand hebben we onze eerste pony!!’ Ze kon wel een gat in de wolken springen.
Paar maanden later was het zo ver Ilse en Tim zaten in de auto met een trailer erachter. Ze waren op weg naar de manege. ‘Ik ben zo blij! Eindelijk de pony van mijn dromen komt bij ons thuis!’ ‘Ja, ik weet het mijn meisje, maar je moet er wel rekening mee houden dat je over 5 manden bent uitgeteld, je mag je nu al niet zoveel meer inspannen!’ ‘Ja, ik weet het Tim, maar ik ben gewoon in de wolken!’ Eenmaal bij de manege aangekomen stapte Ilse gelijk uit de auto en liep in een snelle pas naar de kantine. Ilse wist dat de manege-eigenaar daar altijd overdag te vinden was. ‘Hooi Ilse! Alles goed met jou?’ ‘Ja, met mij gaat het goed, alleen ’s avonds wordt de baby echt onwijs actief!’ “Ach tja dat heb je, toen ik in verwachting was van Tara had ik precies het zelfde ik dacht dat ze later onwijs druk zou worden maar in tegenstelling!’ Tim kwam inmiddels ook boven nadat hij de trailer goed had gezet. ‘Zo dames, lekkere thee?’ En begon een beetje te lachen waarop Gina antwoordde: ‘Ja erg lekker jij ook?’ ‘Nee, ik hoef niet hoor.. Zo zullen we Whitney maar is ophalen en inladen?’ ‘Ja!’ En Ilse liep alvast naar de stal van haar lieveling. ‘Zo meisje, jij gaat met ons mee’ Ze zag dat er een paar meisjes zaten te kijken met tranen in hun ogen. ‘Jullie mogen haar altijd komen opzoeken hoor’ zei Ilse en pakte snel een papiertje en pen om het adres op te schrijven waar ze woonde. ‘O bedankt!’ zei een van de meisjes. Ilse deed Whitney het nieuwe halster om wat ze speciaal voor haar had gekocht, ze had er ook een heel mooi bijpassend halstertouw bij gekocht. ‘Zo Ilse ik zie dat je Whitney al hebt gepakt laad haar maar snel in dan betaal ik Gina ondertussen’ ‘Oké is goed’ en Ilse liep met Whitney naar de trailer. Whitney vertrouwde Ilse volledig omdat Ilse bijna dagelijks wel bij Whitney was. ‘Mogen we Whitney nog even aaien?’ vroeg 1 meisje uit het groepje. Zo te zien was zij de jongste. ‘Ja, is goed ga maar via het kleine deurtje’ en de meisjes liepen naar de trailer en begonnen Whitney uitgebreide knuffels te geven en ze zeiden ook allemaal lieve woordjes. Tim kwam er samen met Gina weer aangelopen. ‘Zo die meiden zijn gek op Whitney!’ zei hij opgewekt. ‘Ja, het is dan nog maar een 2 jarige maar nu al super lief voor kinderen! Daarom is het denk ik voor jullie ook een geschikte pony. ‘Ja, kom we gaan’ zei Tim. En deed de trailer dicht nadat de meiden eruit waren. Ilse stapte ondertussen in de auto en Tim stapte er nu ook in. ‘Zo daar gaan we dan’ zei hij en reed weg.
Groetjes