[ver] Seni seviyorum

Moderators: Essie73, chocobroodje, Ods, Dreamy, Duhelo

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Luna2006

Berichten: 2093
Geregistreerd: 03-04-13

[ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 05-11-13 22:53

Hallo iedereen,
Ik rpg nu al een aantal jaar maar vind het ook erg leuk om zelf verhalen te schrijven. Meestal de cliché dingen die ik toch een speciaal tintje probeer te geven.
In dit verhaal Gaat het over een meisje dat een koppel vormt met een buitenlandse jongen. Zijnzelf zijn stapelverliefd op elkaar maar dat lijken de ouders van Taylor (het meisje) het niet over eens te zijn. Ze willen niet dat ze met deze jongen samen is. Taylor luistert niet en probeert dan ook te bewijzen dat er niets mis is met een buitenlands vriendje maar Fatih (de jongen) heeft helaas geen rooskleurig verleden dat hem vaak parten speelt...



Ik streek een blonde lok achter mijn oor. Onder mijn zwart gemaakte wimpers heen keek ik naar Fatih. Fatih was in mijn ogen de mooiste jongen die ik tot nu toe in mijn leven heb gezien. Technisch gezien waren we een koppel maar nog niemand wist het. Hij begreep dat wel. Mijn ouders waren helemaal tegen het feit dat ik met een buitenlandse jongen samen zou zijn. Al heel zeker geen jongen die zijn jaar moest over doen. Maar Fatih kon er toch ook niet aan doen dat zijn ouders in Turkije waren geboren en dat hij nu toevallig Turkse roots had? Nee dus. Mij maakt het helemaal niet uit. Iedereen zou er vrede mee moeten nemen dat ik verliefd was op hem en hij op mij. Dan konden we tenminste onze relatie openbaar maken.
Fatih keek om en glimlachte. Ik kon een kleine glimlach niet inhouden maar keek al snel weer weg als een verlegen meisje. Ja dat was ik wel. Een grote mond bij de vrienden maar een sukkel in de liefde. In uitgaan ben ik best een beest maar als ik dan een leuke jongen zie durf ik er nog niet eens op af te gaan. De vonk tussen ons twee bleef ook heerlijk tussen ons twee, of dat dacht ik toch. Isaura gaf mij een por in mijn zij. Het altijd zo vrolijke meisje keek mij nieuwsgierig aan. Ik keek in haar bruine ogen en schudde mijn hoofd. Ze zou het nooit begrijpen.
“Oh bevestig het nu maar gewoon, ik ben niet blond hoor.” Grapte ze terwijl ze aan haar bruine haren trok. Ik had het moeten weten dat ze het wist van mij en Fatih. We zijn immers beste vriendinnen en die weten alles van elkaar.
“Maar? Hoe?” Piepte ik. Fatih keek om met een diepe frons in zijn normaal o zo gladde voorhuid. Zijn rechte kaken waren strak op elkaar geklemd en ik zag hoe elke spier in zijn lichaam aanspande. Of nu ja, wat ik ervan kon zien dan toch. Ooh wat zou ik willen dat hij nu langs mij kon zitten en dat hij zijn hand op mijn been zou kunnen leggen. Gewoon een lief gebaar wat mij enorm gelukkig zou kunnen maken op dit moment.
“Ik ben niet blind lieve schat.” Wekte Isaura mij uit mijn vage dagdroom over de zeldzaam lieve handelingen die Fatih uitvoerde. Ik zag hoe hij oplette wat we zeiden dus moest ik het gesprek snel over een heel andere boeg gooien.
“Dat weet ik, ik zei toch dat hij knap was! Daarom dat hij in die film mee gaat spelen.” Ooh wat was ik weer eens origineel in een ander onderwerp te verzinnen. Ik zag hoe een plezier Isaura had in mijn vluchtweg voor de waarheid. Ach wat maakte het ook uit? Alleen zou ik het Fatih straks na school moeten vertellen. Dat zou zo niet goed komen. Ik kende zijn karakter. Ondanks dat hij rustig was hier op school was hij nog steeds dezelfde vechtersbaas als vroeger. Zijn handen stonden vol littekens van gevechten waarschijnlijk was de rest van zijn lichaam ook wel bezaaid, maar dat had ik nog niet gezien. Onze relatie was dan ook nog pril. Het was ook totaal onverwacht gekomen, gewoon op een doordeweekse woensdag net voor hij zijn bus nam. Een boks dat iets te snel voor mijn hersenen een kus werd. Ik had mijn vuist nog maar net tegen de zijne terwijl zijn andere hand mijn kaak vast had en een zachte kus op mijn lippen had gedrukt. Daarna was hij weg geweest.
De bel was gegaan. Nu moest ik zo snel mogelijk naar buiten en wachten op de rest. Het was dagelijkse routine geworden. Mijn moeder wist niet dat ik niet de bus nam. Dat wou ik liefst ook zo houden. Ze moest niet weten dat ik een half uurtje langer bleef en dat mijn vriendje mij naar huis bracht. Niet dat het voor haar zoveel verschil zou maken, ze was toch niet thuis als ik thuis kwam.
Buiten stonden we met een groepje van 5 personen. 2 rokers en 3 niet rokers. Joris stond naast mij en naast Fatih. Hij was de enige andere persoon buiten Fatih die rookte. Ik, Isaura en Bryan rookten niet. Bryan was het nerdje van de klas. Hij had bruin haar, bruine ogen en was wat molliger. Joris was donkerblond, bijna lichtbruin, en had ogen die bijna even donker waren als die van Fatih. Ik rijkte mijn vingers naar de sigaret die Fatih in zijn handen had en probeerde hem aan te nemen maar wijselijk haalde hij zijn hand weg en porde in mijn zij. Ik slaakte een gil waarbij de rest moest lachen. Oh wat vonden mensen het toch fijn om mij een por te geven. En oh wat haatte ik dit toch.
“Nee Taylor, dat is niet voor kleine meisjes.” Zei Joris. Ik keek hem aan met een pruillip? Ja ik wist dat ik klein was, met mijn meter 60 was ik kleiner dan iedereen die hier stond. Maar Fatih was ook de kleinste jongen van de groep. Dat paste perfect dus.
Een voor een dropen de mensen af tot enkel ik en mijn vriendje over waren. Ik wist dat nu de vragen zouden komen maar voor ik iets kon zeggen had hij mij vast rond mijn middel. Hij trok mij tegen zich aan en zijn lippen raakten dwingend de mijne. Wat voelde dat heerlijk aan. Ze dwongen lichtjes maar smaakten zo zoet. Het leek net snoep te zijn wat je proefde. Ik wist niet hoe hij het deed maar hij deed het elke keer opnieuw. Hij betoverde mij met een brave kus op de lippen. Zijn hand hield hij op mijn onderrug terwijl ik mijn vingers in zijn korte haar verstrengelde in zijn nek. Hij had net zoals veel jongens zijn haar langs de zijkanten opgeschoren en voor de rest iets langer met een soort kuif. Iets anders stond hem ook niet echt. Zijn ogen lagen redelijk diep waardoor hij altijd wel een agressieve uitdrukking maar dat was net wat ik geweldig vond aan hem. Mijn stoer uitziende, speelse teddybeer.
Ik moest lachen. Hij trok voorzichtig terug om mij beledigd aan te kijken. Hij pruilde zijn lip en liet zijn wenkbrauwen trillen. Ik gaf hem lachend een tik tegen zijn buik aan.
“Nee, niet hopen. Je doet enkel je eigen pijn.” Grijnsde hij zelfgenoegzaam. Pijnlijk zwaaide ik met mijn hand. Hij had zijn buikspieren opgespannen. Ik nam zijn hand vast en trok hem vooruit, wat amper lukt. Dus ging ik maar naar hem toe om hem vooruit te duwen. Ook geen beweging. Ik hoorde hem lachen en nu was het mijn beurt een pruillipje te trekken.
“Je kunt echt geen geheimen houden.” Merkte hij op. Ik keek nu echt een beetje droevig. Ik sloeg mijn ogen neer en nam zijn handen vast. Met de top van mijn schoenen ging ik op die van hem staan om hem af te leiden. Zijn ogen bleven priemen op mijn haar waardoor ik wel moest opkijken, recht in zijn donkere ogen.
“Isau wist het gewoon, ik heb niets gezegd.” Ja dat was eerlijk. Ik had ook echt niets tegen haar gezegd. Ze weet altijd alles van mij door maar gewoon op te letten hoe ik kijk naar iemand. Ze weet wie ik leuk vind en wie niet. Tuurlijk moest ze dan ook weer eens zien dat ik verliefd was geworden op de enige buitenlandse jongen uit de klas.
“Ja ja. Nu mag ik het ook iemand vertellen?” Ik zuchtte, ik was bang voor aan wie hij het zou vertellen.
“Hangt er vanaf wie.” Zei ik.
“Nou eigenlijk twee. Oma en mama.” Zei hij met fonkelende ogen. Ik keek hem stomverbaasd aan. Die had ik niet zien aankomen! Nou oké daar kon ik denk ik wel mee leven.
“Gaat ze het niet erg vinden?” oliebol, tuurlijk vond ze dat niet erg. Ze was waarschijnlijk dolgelukkig dat haar zoon van straat was en dat hij later zou gaan trouwen en kinderen krijgen. Of zo zagen die mama’s dat meestal wel.
“Lieve, domme schat. Het zijn jouw ouders die moeilijk doen, niet de mijne.” Zei hij terwijl hij met zijn vinger over mij neus gleed.
“Mag ik mee?” Domme vraag Taylor, dat zal hij liever zelf en subtiel aanbrengen. Het tegendeel van mijn gedachten gaf hij snel. Hij knikte en wandelde naar zijn volkswagen. Ik stapte in de auto en keek hem aan. Hij startte de motor en dan kunnen we vertrekken naar zijn ouders. Oh wat had ik een schrik. Hij merkte het en kneep in mijn bovenbeen en gaf er een klopje op. Daarna richtte hij zijn blik weer op de weg en neuriede mee met de radio. Ik schudde mijn hoofd. Zalig als hij zong. Hij kon het dan ook geweldig. Zijn stem was aangenaam hees en typisch Turks.
Een kwartiertje later stopte de auto. Ik keek Fatih aan. Pfff hier gingen we dan. Het moment van de waarheid. Ik moest zijn ouders maar onder ogen komen. Ik keek even verder de oprit op richting de deur. Fatih stapte uit en opende het portier voor mij. Ik nam zijn hand en stapte uit.
“Geen stress, ze zal je met open armen ontvangen. Haar verloren schaap is eindelijk terecht.” De blos kwam op mijn wangen te staan. Dat was dus echt het liefste wat hij al ooit had gezegd. Ik gaf hem nog snel een knuffel, ik merkte dat hij het nodig had. Soms had hij het wel eens moeilijk met zijn jeugd.



-Rest zal gelijkmatig komen, telkens als ik 1500 woorden heb. Een reactie zou leuk zijn-

whoever said diamonds are a girl's best friend never owned a miniature horse
[KS-MK] Ieniemienie Marley in de maak


taartjee

Berichten: 1353
Geregistreerd: 10-04-12
Woonplaats: Voorthuizen

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-11-13 19:06

Stipje voor mij!
Vanavond lees ik de rest :)

Corelli

Berichten: 9422
Geregistreerd: 23-07-06
Woonplaats: Deventer

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-11-13 19:09

Citaat:
Fatih keek om met een diepe frons in zijn normaal o zo gladde voorhuid.

Misschien moet je nog eens goed naar deze zin kijken :')

_roodvos_

Berichten: 1048
Geregistreerd: 20-02-12

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-11-13 19:13

Stipperdestip, er leuk!

Laatst bijgewerkt door _roodvos_ op 0 min geleden, in het totaal 1.000.000 keer bewerkt
kennis is weten waar je het op kan zoeken.

Luna2006

Berichten: 2093
Geregistreerd: 03-04-13

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-11-13 18:46

Corelli schreef:
Citaat:
Fatih keek om met een diepe frons in zijn normaal o zo gladde voorhuid.

Misschien moet je nog eens goed naar deze zin kijken :')

Wat is er mis mee?

whoever said diamonds are a girl's best friend never owned a miniature horse
[KS-MK] Ieniemienie Marley in de maak

_roodvos_

Berichten: 1048
Geregistreerd: 20-02-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-11-13 19:01

Eeeeeeh... De "voorhuid" is zeg maar niet het voorhoofd, maar het voorste stuk van een eehm... "ander lichaamsdeel" om het zo maar te zeggen zonder "vieze" woorden te gebruiken. :D

Het voorste stuk van een piemel

Laatst bijgewerkt door _roodvos_ op 0 min geleden, in het totaal 1.000.000 keer bewerkt
kennis is weten waar je het op kan zoeken.

Luna2006

Berichten: 2093
Geregistreerd: 03-04-13

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 08-11-13 19:16

Ooohja :p Oeps, zal het snel even aanpassen :p
Zal het veranderen naar voorhoofd

whoever said diamonds are a girl's best friend never owned a miniature horse
[KS-MK] Ieniemienie Marley in de maak

_roodvos_

Berichten: 1048
Geregistreerd: 20-02-12

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-11-13 19:23

Dat lijkt me een heeeeeel goed idee. :D

Laatst bijgewerkt door _roodvos_ op 0 min geleden, in het totaal 1.000.000 keer bewerkt
kennis is weten waar je het op kan zoeken.

Luna2006

Berichten: 2093
Geregistreerd: 03-04-13

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-11-13 22:18

Canan, zijn mama was enorm lief. Ze had de deur geopend met een brede glimlach en mij omhelsd. Ze had iets gemompeld in het Turks wat ik dus niet had verstaan. Fatih had mij verder naar binnen geduwd en nu zat ik in de zetel. Hun huis was heel anders dan ik mij had voorgesteld. Het was totaal niet ouderwets, eerder normaal. Het was een lichte lederen zetel die heerlijk zat. Ik had mijn ene been over het andere geslagen. Ik voelde de warmte van Fatih aan de linkse kant en die van zijn identieke tweelingbroer , Younes, aan de andere kant. Ze leken zo hard op elkaar dat ik soms moest kijken wie wie was maar ondertussen kende ik mijn vriendje wel al. Ik herkende hun verschillen en nu konden ze mij niet meer pesten met in een keer van plek te veranderen als ik even weg was. Ik keek Fatih aan en hij mij, een glimlach werd op onze gezichten getoverd. Zijn tanden zichtbaar. Ze waren wat gelig gekleurd door het roken. Gelukkig maakte het mij niets uit, ik proefde de smaak van sigaretten al lang niet meer.
“Meisje je weet niet hoe gelukkig je mij maakt.” Vertelde zijn moeder. Meteen hoorde ik Fatih iets in het Turks zeggen. Hij maakte een geluidje tussen zijn tanden door.
“Dank je, Maar dat heb je enkel en alleen aan je zoon te danken.” Vertelde ik haar. Ja dat was de waarheid. Hij was de jongen waarvoor ik glimlachte. De jongen waar ik het grootste plezier mee kon beleven. Hij was niet alleen mijn beste maatje maar ook nog eens de jongen waar ik van hield. Dat mochten zijn ouders weten. Zijn mama stond recht en gaf mij een knuffel. Ik was verbaasd van haar warme gebaar maar omhelsde haar ook. Ik hoorde haar een diepe zucht slaan. Alsof ik haar had verlost van een zware last. Dat kon ik wel begrijpen. Ik wist niets van Fatih’s verleden af omdat hij het zo moeilijk vond om erover te praten. Was het dan werkelijk zo duister en vreselijk dat zijn moeder er zo door ontroerd was dat haar zoon eindelijk een fatsoenlijke vriendin had? Voor mij zou het een raadsel blijven tot wanneer mijn vriendje er meer over zou gaan vertellen. Ik wist dat het tijd zou gaan kosten, we waren dan ook nog maar een maand samen. Al was nu eindelijk het begin gezet. Een heerlijk warm begin.
“Blijf eten, dat is het minste wat ik voor je kan doen.” Sprak zijn mama. Ik keek Fatih aan die een lichte blos op zijn kaken had staan. Zijn jukbeenderen, die redelijk duidelijk in zijn gezicht stonden, waren nu warm rood gekleurd. Dit was de eerste keer dat ik dit zag bij hem. Oh wat was hij schattig!
“Haar ouders weten niets van mij af. Ik ben voor hun maar een jongen van de klas.” Bracht Fatih beledigd in. Ik kon hem wel op zijn kop slaan voor zo een opmerking. Ik beet op mijn onderlip. Misschien kon ik zeggen dat ik met Isaura iets ging eten en dat zij mij naar huis brachten. Mama kwam toch nooit buiten dus dat ging wel.
“Ik zeg wel tegen mijn moeder dat ik met een vriendin iets eten ben. Vind ze vast niet erg.” Stelde ik voor. Ik haalde mijn gsm boven en stuurde haar een bericht. Canan leek in spanning af te wachten op antwoord. Mijn gsm lichtte op met als melding dat ik een bericht had. Ik opende die en zag dat het ok was. Oké, dat was dan geregeld.
“Weet je wat, gaan jullie even naar boven, dan roep ik als het eten klaar is.” Stelde ze voor. Ik knikte instemmend en Fatih stond enkel recht. Zonder een woord te zeggen. Ik stond ervan versteld dat zijn ouders zo modern en westers waren. Zijn moeder droeg immers geen hoofddoek. Nee ze had haar lange, grijs wordende, zwarte haren in een vlecht gedaan. Het was ook een mooie vrouw. Ik schatte haar dan ook rond de leeftijd van mijn eigen moeder. Beide normale leeftijden voor moeders.
Zijn bed lag heerlijk. Ik staarde in zijn bruine ogen en hij in mijn blauwe ogen. De vingertoppen van mijn rechterhand rustte op zijn kaak. Zijn hand ging langzaam door mijn blonde lokken heen.
“Je bent mooi.” Zei hij uit het niets. Een blos verscheen op mijn wangen.
“Jij ook.” Dit had ik misschien beter niet gezegd. Zijn ogen veranderden van liefdevol naar pijnlijk. Ik streelde zijn wang om hem te kalmeren. Zijn blik wendde af, het was moeilijk voor hem.
“Nee, dat ben ik niet. Je moest eens weten.” Fluisterde hij. Ik klauterde recht tot ik kon zitten. Ook hij ging recht zitten. Ik schudde mijn hoofd.
“Dat geloof ik niet, ik vind je prachtig.” Hield ik vol. Hij schudde zijn hoofd, nam de rand van zijn shirt vast en trok hem uit. Ik fronste mijn wenkbrauwen. Hij nam mijn hand en legde die op zijn buik. Ik voelde hoe zijn spieren opspannen. Hij was het nog steeds niet gewend dat ik hem onaangekondigd aanraakte.
“Kijk dan, zie en voel de littekens.” Sprak hij kort.
Ik beet op mijn onderlip. Mijn vingers gleden naar een litteken rechts onderaan zijn buik.
“Een mes.” Ik keek geschrokken op. Dit wou ik niet weten, ik zag dat het hem pijn deed. Een kleine zucht verliet mijn mond. Mijn ogen neergeslagen op zijn lichaam. Zijn donkerbruine ogen priemden op mij neer, dwingend om verder te gaan. Ik ging verder naar boven, richting zijn borstkas waar ik enkele oude littekens zag. Ze waren redelijk vaag maar ze waren er nog.
“Straatgevecht in Turkije.” Ik fronste. Ging naar zijn schouder over zijn arm. Stopte bij zijn pols.
“Mes” Ik stopte even, bekeek het eens goed. Hij had geluk gehad dat het zijn slagaders niet had geraakt. Het was er net langs. Ik ging verder naar zijn hand, draaide die om. Ik stopte bij het begin van zijn vingers. Deze zaten allemaal vol littekens. Waarschijnlijk van mensen hun neus over te slaan. Een vinger stond helemaal scheef. Fatih lachte even. Ik keek hem vreemd aan.
“Wat?” Vroeg ik hem. Hij schoot nog harder in de lach.
“Vinger tussen de deur.” Ik maakte een o met mijn mond en grinnikte even. Ja soms was hij wel een beetje onhandig dus ik kon er mij wel iets bij voorstellen. Ik stond recht verplaatste mij richting zijn rug en legde mijn hand weer op zijn schouder. Op zijn rug had hij maar een groot litteken. Ik ging er voorzichtig over met mijn slanke vingers. Ik volgde de vorm van het rodere vlees. Het was een inkeping in zijn huid.
“Gevecht met Younes. Hij liet mij op een glazen tafel vallen, die brak en het glas stak in mijn schouder.” Ik schrok. Ik wist niet dat ze ooit zo hard ruzie hadden gehad. Ik sloeg mijn armen rond zijn hals en knuffelde hem zo. Ik drukte een kus op zijn kaak. Hij zuchtte zachtjes. Nam mijn handen vast en trok mij over zijn schouder heen. Ik hing daar maar te hangen dus ik liet mij maar voorover vallen. Mijn hoofd landde in zijn schoot en mijn benen op zijn bed. Ik grijnsde en krabbelde overeind terwijl hij ging liggen. Ik ging schrijlings op zijn schoot zitten. Ik boog voorover om hem een kus te geven. Ik voelde hoe hij zijn armen om mij heen sloeg. Zijn donkere ogen smekend voor een kus. Ik glimlachte vals. Zette mijn lippen tegen de zijne maar gaf hem geen kus. Hij kreunde, verveeld. Ik streelde mijn tong over zijn lip.
“Auw!” Ik trok terug met een pruillip. Hij had op mijn tong gebeten. Fatih keek mij triomfantelijk aan.
“Ma dutske toch, zal ik er een kusje op geven?” Vroeg hij. Ik knikte. Hij kwam dichter, ik voelde de spanning tussen ons twee opbouwen. Hij legde zijn hand in mijn nek en dwong mij dichter te komen. Ik voelde zijn lippen op de mijne. Enkele kleine kusjes volgden elkaar op. Hij was mij aan het plagen en hij genoot er duidelijk van. Ik voelde zijn tong. Hij sloeg zijn andere arm rond mijn middel en trok mij dichter tegen hem aan. Ik legde mijn armen achter zijn hoofd en nam zijn haar vast. Ik hoorde hem geluid maken. Ik glimlachte zo ver dat kon. Ik beëindigde onze kus met nog een laatste kusje erachter. Hij glimlachte.
“Lieve schat, geen aardbijenkauwgum meer voor jou. Veel te lekker.” Ik schoot in de lach. Hij hield van dezelfde kauwgum als mij. Dat was een mooi voordeel.
“Nu neem enkel nog maar aardbijen. Gewoon om jou te pesten.” Plaagde ik hem. Fatih stak zijn tong uit. Ik triomfeerde weeral. Ik legde mij neer langs hem, mijn hoofd op zijn borstkas. Ik hoorde zijn hartslag en zuchtte gelukzalig. Dit vond het ik het meest geweldig aan een relatie hebben. Heerlijk samen zijn zonder zorgen te hebben en te genieten van elkaar. Zijn arm lag om mij heen, zijn hoofd naar mij toe gedraaide. Ik sloeg een been over zijn been. Fatih draaide zich een beetje waardoor mijn hoofd van hem af schoof en mijn been tussen zijn benen kwamen te liggen.
“Hey! Ik lag net zo goed.” Klaagde ik.
“Ik nu beter want ik zie jou.” Hij drukte een kus op mijn neus en deed zijn andere arm over mij heen. Hij trok mij tegen hem aan en ik hoorde hem een diepe zucht slaan. Er viel een lange stilte, al was deze niet vervelend. We genoten gewoon van elkaar. Ik had mijn hoofd nog steeds tegen hem aan liggen en hoorde vaag het regelmatige geklop van zijn hartslag. Hoorde hem ademhalen en hij mij. Het was zalig stil in zijn kamer en de geur van eten kwam langzaamaan naar boven. Ik haalde eens diep adem om de geur in mij op te nemen. Hmmm heerlijk.
“Dankje.” Fluisterde hij ineenkeer. Ik opende mijn ogen en keek hem aan.
“Waarvoor?” Hij haalde even zijn schouders op maar leek doodserieus te zijn.
“Gewoon, wat je allemaal voor mij over hebt. Je hebt in de paar maanden dat ik je ken heel mijn leven op zijn kop gezet.” Ik knipperde even.
“Positief of negatief?” Er kwam een klein lachje af bij hem. Hij gaf mij een kus.
“Positief gekkie. Anders lag je hier nu niet.” Dat ik daar niet eerder aan had gedacht. Als het negatief was geweest had hij hier niet eens meer gezeten vrees ik. Hij had nu nog geen strafblad maar dat kon nog komen als hij zo had verder gedaan. Dat waren dingen waar ik allemaal niet aan wou denken. Maar hij zou er wel eens aan moeten denken, hij was immers meerderjarig. Een paar maanden geleden had hij daar niet aan moeten denken maar nu hij 18 was wel.
“Ik hoop dat het positief blijft in ieder geval.” Fatih knikte. Ik gaf hem een kus en ging recht zitten. Fatih volgde mijn voorbeeld en gaf mij een por in mij zij. Ik sprong bijna een halve meter in de hoogte en gaf een gil. Fatih schoot in de lach. Ik keek hem aan met een pruillip en gaf hem een duw.
“Dat is niet eerlijk! Ik kan daar niet tegen, jij wel.” Hij haalde zijn schouders op. Alsof hij zich ooit schuldig zou voelen daarover.

whoever said diamonds are a girl's best friend never owned a miniature horse
[KS-MK] Ieniemienie Marley in de maak

taartjee

Berichten: 1353
Geregistreerd: 10-04-12
Woonplaats: Voorthuizen

Re: [ver] Seni seviyorum

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-11-13 16:02

Leuk!
Ga zeker zo door :D


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 bezoekers