Bokt.nl

**Geplaatst**: 30-05-13 19:01

[VER] Svenna..

Geplaatst: 30-05-13 19:01

Hoofdstuk 1
Met een behuild gezicht sla ik de kast open. Wat zou ik meenemen? Sowieso kleren, en eten. Misschien is een paar flessen drinken ook wel handig, maar wat nog meer? Tuurlijk, in sommige boeken lopen meisjes weg: maar altijd gaat dat over ruzie, of over vriendjes. En mijn verhaal is toch een stuk echter en moeilijker als in de boeken. Svenna word verkocht.. mijn lieve, allerbraafste, zachte pony. Verkocht! Alsof het een slaaf het is, en dan overleggen ze het niet eens even met mij. Maar, dat laat ik niet gebeuren! Ik loop weg, samen met Svenna.
Met een diepe zucht gooi ik een stapeltje kleren in de roze rugzak. Door het plotselinge gewicht valt die om. Scheldend raap ik hem op, niks werkt mee vandaag!
Uit de keuken haal ik twee flessen cola, een rol met biscuitjes en ik smeer een paar boterhammen. Ik vul twee anderhalve literflessen met koel water: Dan heeft Svenna tenminste ook wat te drinken. Het eten van Svenna is een groter probleem: de biscuitjes zullen we samen moeten delen, en van sta l kan ik nog wel een paar plastic zakjes met biks en een vuilniszak met hooi mee krijgen zonder dat iemand dat merkt. Maar, meer zal nie t lukken én een paard eet veel meer als dat. Ik zal mijn geld mee moeten nemen: Dat is dan wel niet erg veel, maar ik kan er vast wel wat spullen van kopen. Als ik eens in de paar dagen een brood kan kopen, af en toe een zak biks, wortels en melk van de boer en enkele flessen drinken, ben ik al blij. En van het geld wat ik overhoud, kan ik dan nog iets extra’s kopen. Maar daar moet ik nu niet aan denken, ik moet eerst Svenna van stal wegsmokkelen…
Wanneer ik de rugzak van de stoel pak, schrik ik: wat een gewicht! Hoe krijg ik dat meegesjouwd? Misschien kan ik Svenna wel opzadelen en de zadeltassen aan het zadel hangen, dan kunnen er ook wat spullen daarin… In verdachten verzonken loop ik naar de deur, pak mijn portemonnee, ga naar buiten en pak mijn fiets.
Reddingsactie Svenna gaat van start!

Hoofdstuk 2
“Svenna! Stilzijn, anders komen ze vast en zeker kijken” In paniek probeer ik de fjordenpony stil te krijgen. “Kom op, dikkerd! Ik weet dat je het niet leuk vind, maar sommige dingen moeten nou eenmaal.” Met moeite kan ik het been vasthouden en met een snelle beweging trek ik de sok over haar hoef heen. Zo, dat was de laatste. “Brave meid, hoor” Ik zucht opgelucht en geef haar een klopje op haar hals. Ze hinnikt nog één laatste keer, en dan is ze stil.
Ik klik het halstertouw los, en sluit de staldeur. “Even wachten, ik moet nog wat doen.”
Stilletjes sluip ik naar de grote biks ton bij de ingang van de deur. Heel voorzichtig doe ik de klep open, maar het klinkt ontzettend door in de stallen. Geschrokken kijk ik om: had iemand het gehoord? Nee, het bleef stil.
Met een boterhamzakje om mijn hand heen graai ik in de voerton. Ik pak het uiteinde van het zakje vast en trek het naar beneden. Het zakje zit vol met groenige korrels. Gelukt!
Ik herhaal dit nog een paar keer, en dan leg ik in elk zakje een knoop. De gevulde zakjes doe ik in mijn rugzak.
Dan loop ik naar de hooibalen. Ik pak een blauwe vuilniszak uit mijn jaszak en vul hem met hooi. Veel kan er niet in, maar Svenna kan er wel een dag of twee mee vooruit.
Ik loop weer terug naar Svenna’ haar stal en haal de deur van het slot.
“Ik zet je op de poetsplaats, maar dan moet je wel heel stil zijn.” Fluister ik. Svenna briest zachtjes, het lijkt net alsof ze beloofd dat ze niet zal hinniken.
Met Svenna aan mijn hand loop ik naar de poetsplaats, ik leg in het touw een stevige knoop om de paal heen en sluip dan weer weg.
Uit het kastje bij Svenna’s stal haal ik haar zadel, hoofdstel, twee reservehalsters, twee dekens en de poetsspullen . Tot mijn verbazing zitten de zadeltassen al bevestigd aan het zadel: dat is handig, dan hoef ik die tenminste niet meer te zoeken!
Ook neem ik voor de zekerheid het kleine EHBO-kistje, een extra paar teugels, een lange longeerlijn en vier lichtblauwe bandages mee. Je weet maar nooit waarvoor je het nodig kan hebben.
Wanneer ik weer bij Svenna ben aangekomen zadel ik haar vlug op en bind de zakjes met biks en hooi met een touwtje aan het zadel vast. In de zadeltas doe ik de spullen die niet heel noodzakelijk zijn: zoals de bandages, de teugels, de longeerlijn, de halsters en de dekens. Het eten, het drinken, het geld en de rest van de belangrijke dingen heb ik in mijn rugzak. Als Svenna op hol slaat, ben ik die tenminste niet kwijt.
“Kom maar, lieve meid. We gaan weg van deze stal. Echt, het is beter zo.” Ik gesp mijn cap op mijn hoofd vast en klim in het zadel. Ik druk mijn hakken zachtjes aan. Svenna stapt vooruit. Ze kijkt even om en hinnikt hard wanneer we het erf af stappen. Volgensmij begrijpt zij ook dat we hier nooit meer terug komen.. Nu het zo serieus word, springen de tranen toch wel in mijn ogen: Nooit meer zal ik Svenna’s drie jaar oude veulentje Garden meer zien, nooit meer zal ik de buurshetlander Roefus meer uit zien breken, nooit meer zal ik de boerderij op fietsen en te horen krijgen: “Doe normaal! Je laat de paarden schrikken met je gecross over het erf.”
Maar nu moet ik dapper zijn: want als ik op die stal gebleven was, zou Svenna verkocht worden.
Ik zwijg de hele weg door het donkere bos, en begin pas weer te praten als we bij onze ‘bestemming’ aan zijn gekomen. “Stop maar, Svennie! We gaan hier slapen. Het is niet zo luxe, maar daar kan ik ook niks aan doen” Ik stijg af en loop met Svenna bij de teugels naar het oude schuurtje. Wanneer ik de deur open doe, piept en kraakt die vreselijk. Svenna deinst geschrokken achteruit. Ik klop het paard geruststellend op de hals. Met kleine stapjes loopt ze met mij mee de schuur in.
Het ruikt er muf én er is lang niks meer aan dit schuurtje gedaan, maar er ligt wel een dikke laag stro op de grond. Daar heb ik voor gezorgd: Gister, na schooltijd. Ik vond het enorm zielig als Svenna op de kale grond zou moeten liggen, en daaarom had ik wat stro meegesmokkeld.
Ik verwissel Svenna’s hoofdstel voor een halster en bind haar vast aan een verroeste ring in de muur.
Ik bekijk het schuurtje even goed: Het bestaat uit twee gedeeltes, die worden gescheiden door een laag muurtje met een deurtje erin. In het éne gedeelte ligt de laag stro en in het andere gedeelte staat niks, behalve een betonnen plaat tegen de muur en een oud, houten kastje dat van ellende haast uit elkaar valt. Svenna gaat natuurlijk in het strogedeelte staan, en mijn spulletjes zouden in het kastje kunnen. Het zadel kan over het lage muurtje gehangen worden, en de halsters kunnen aan een oude spijker in de betonplaat hangen. En ik zelf kan naast het gammele kastje onder één van Svenna’s dekens liggen.
Eigenlijk is het nog niet eens zo verkeerd: Svenna heeft een stal, ik heb opbergruimte voor mijn spullen en ik heb zelf ook een slaapplek. Misschien deed het kraantje buiten het ook wel, dat zou helemaal mooi zijn! Ik loop naar Svenna toe, die nog altijd braaf staat te wachten. Voorzichtig zadel ik haar af en hang het tuig over het muurtje heen. Ik pak het zachte paardendeken uit de zadeltas en leg het over Svenna’s rug. Handig maak ik de riemen vast. Dan zet ik haar in de ‘stal’.
Ik loop naar buiten, mijn ogen moeten even wennen aan het pikkedonker. Waar is dat kraantje gebleven? Ik weet zeker dat er hier ééntje moet zijn. Oh, daar! Naast het beekje dat langs het schuurtje stroomt, staat een ijzeren kraan. Ik loop er naar toe en draai hem open. Het gaat stroef: Je kan merken dat hij al niet meer gebruikt is.
Eerst gebeurt er helemaal niks, maar dan begint er helder water uit te stromen. Ik duw mijn vingers onder de kraan en wrijf het uit over mijn gezicht. Heerlijk!
Snel draai ik het kraantje weer dicht, dalijk ging die kapot en dan zou ik helemaal vanaf het dorp moeten sjouwen met zware emmers.
Ik doe de deur van de schuur weer open, en loop naar binnen. “Ik leen even wat stro van je, Sven” fluister ik. Ik pak een plak stro die in de hoek van de stal ligt en spreid hem uit naast het muurtje. Ik leg het andere deken van Svenna op het strobedje en kruip er onder. “Trusten, lieve meid. Morgen hebben we een lange dag voor de boeg.”
Ik geeuw een keertje, en val vrijwel direct daarna in slaap.

**Geplaatst**: 30-05-13 19:16

Geplaatst: 30-05-13 19:16

Leuk verhaal!! Ga je verder schrijven?

**Geplaatst**: 30-05-13 19:26

Geplaatst: 30-05-13 19:26

Prima verhaal, ook goed geschreven. Leest lekker door. Ik volg

**Geplaatst**: 30-05-13 20:05

Re: [VER] Svenna..

Geplaatst: 30-05-13 20:05

Leuk! Let wel op dat 'dalijk' geen woord is, dat moet dadelijk of straks zijn. En zij wordt.

**Geplaatst**: 30-05-13 20:50

Re: [VER] Svenna..

Geplaatst: 30-05-13 20:50

Erg leuk verhaal!

Ik volg!

**Geplaatst**: 31-05-13 06:11

Geplaatst: 31-05-13 06:11

Ik volg

**Geplaatst**: 31-05-13 06:17

Re: [VER] Svenna..

Geplaatst: 31-05-13 06:17

Ik volg ook, leuk verhaal!

**Geplaatst**: 31-05-13 06:28

Geplaatst: 31-05-13 06:28

Doanique schreef:
Leuk! Let wel op dat 'dalijk' geen woord is, dat moet dadelijk of straks zijn. En zij wordt.

Serieus? dat wist ik niet

Dankje voor de tip.

Ik ga zeker verder schrijven, maar ik ga morgen op ponykamp voor een weekend, dus zal vandaag en morgen/overmorgen niks schrijven.

Nomineer dit bericht ×