Geplaatst: 18-05-13 22:05 Fenna verliest haar pony Darla bij het werpen van een veulen. Het veulen lag in een stuitligging en zou nooit natuurlijk geboren kunnen worden. Het veulen leeft echter nog wel, maar Fenna ziet het helemaal niet zitten om de zorg van het veulen op zich te nemen. Maar het moet.. met tegenzin voedt ze het veulen op, en rijd het in om daarna te verkopen. Echter loopt dit heel anders, en krijgt Fenna het niet meer over haar hart om 'haar' zorgenkindje te verkopen.
Hoofdstuk 1. Een triest einde en een nieuw begin.
“Rustig maar, meisje ” Mijn hart bonkt als een gek, maar ik probeer zo kalm mogelijk te blijven. Een voskleurige merrie ligt hijgend op de grond. Onrustig ligt ze te draaien. Ik wist dat het moment zou komen, maar dat het zo snel zou gaan had ik niet verwacht. Mijn pony Darla zou een veulentje krijgen, want ze was gedekt door de grote tinker van de buren. Het was helemaal niet de bedoeling geweest, maar de hengst was uitgebroken en had geroken dat er bij ons een hengstige merrie stond. Door dát stomme paard heeft mijn lieve Darla nu zo’n erge pijn. Het veulen ligt verkeerd, maar een dierenarts laten komen vind mijn vader onzin. “Het is een dier, die redt zich wel. In de natuur komt er toch ook geen dierenarts?” heeft die gezegd. Ik heb huilend geroepen dat er in de natuur dan ook genoeg merries sterven, en ben daarna naar de stal gerend. De dierenarts móét er gewoon bij komen. Met trillende handen pak ik mijn mobieltje en tik het nummer van de dierenarts in. Ik hoor de telefoon een paar keer overgaan, en dan klinkt een stem. “Met Joanna van Wijk” “Joanna, Joanna! Je moet komen, Darla haar veulen ligt verkeerd. Ze krijgt hem er niet uit! Kom nou, alsjeblieft.” Ik huilzowat, en Joanna begrijppt dat het menens is. De telefoon word direct opgehangen. Ik loop terug naar de stal en plof bij Darla in het stro. Ze perst, en ze perst. Er komt allemaal bloed naar buiten, maar geen veulen. Darla haar lichaam begint opeens te schokken. Ik gil angstig, dan is het stil. Mijn meisje beweegt niet meer, ze ligt doodstil in het stro. Geen trillingen meer, geen angst in haar ogen, geen pijn meer. Ze ligt er vredig bij: haar ogen half gesloten. “NEE!” Tranen stromen over mijn wangen. Ik sla mijn armen om Darla’s nek en snik. Een tijdje blijf ik zo liggen. Ik hoor niet eens dat de staldeur open gaat. “Sorry, Fenna. Ik weet dat het niet het juiste moment is om dit te zeggen, maar ik moet toch even kijken of het veulen nog leeft..” hoor ik de zachte stem van Joanna. Ik knik en ga opzij. Joanna trekt een lange, plastic handschoen aan en haar hand verdwijnt in Darla. Ze voelt en trekt er iets uit. Een nat veulentje omhuld met een doorzichtig vlies ligt in het stro. “Hij leeft nog” knikt Joanna. Ze duwt haar vingers door het vlies heen en trekt het uit elkaar. Het veulentje blijft even stil liggen, maar heft dan zijn hoofd. Ik sta op en zet twee stappen naar voren. “Vind je het een mooi hengstje?” Ik bekijk het veulen even goed. Hij heeft een bruine kleur en zwarte, stekelige manen. Hij heeft een witte vlek op zijn schoft die lijkt op een bliksemschicht, en een brede bles tussen zijn twee blauwe ogen. Nee, lelijk is hij niet. Zeker niet zelfs, maar mooi vind ik hem ook niet. Hij lijkt gewoon niet op Darla, maar meer op die stomme tinker van de buren. Darla was elegant en kon prachtig lopen, precies het tegenovergestelde is de hengst: lomp en lelijk. “Nee, ik vind hem niet mooi” beantwoord ik de vraag nors. Ik wil weglopen, maar Joanna houd mij tegen: “Je kan nu niet zomaar weg. Je mag hem dan wel niet leuk vinden, maar zonder jou hulp gaat die het niet overleven.” Ik zucht, Joanna heeft gelijk. Ik zal voor het veulen moeten zorgen, maar of ik er zin in heb is een ander verhaal. Ik kniel bij het veulen neer en aai hem over zijn neus. Hij trekt zijn lip op en begint op mijn vinger te sabbelen. Het kietelt. Joanna is ondertussen de biest van Darla in een flesje aan het doen. “Wil jij het flesje geven?” vraagt ze. Ik aarzel, maar knik dan toch. “Ja, is goed.” Ik pak het flesje van haar over en houd het voor het veulentje zijn mond. Nieuwsgierig duwt hij zijn neus er tegen aan. “Nee, je moet drinken en niet ruiken” mompel ik. Ik duw het flesje iets steviger tegen zijn lippen aan. Hij neemt heel voorzichtig de speen tussen zijn tanden en begint erop te zuigen. Enkele druppeltjes biest druipen uit zijn mondhoeken. Hij stopt even met drinken en kijkt mij vragend aan. Het lijkt net alsof hij wil zeggen: ‘Doe ik het zo goed?’ Ik glimlach en duw de speen weer in zijn mond. Hij begint er weer aan te zuigen, en blijft dit doen tot de laatste druppels uit het flesje zijn verdwenen. Daarna duwt hij zijn achterbeentjes omhoog. Vertederd kijk ik toe. “Ah, wat schattig. Je probeert te staan!” Hij kijkt mij trots aan, en gaat dan ook op zijn voorbeentjes staan. Hij wankelt even en valt dan weer om. Hij probeert het direct nog een keer, deze keer lukt het wel. Zwieberend loopt hij een paar pasjes. Hij blijft staan bij Darla en ruikt aan haar. Dan loopt hij naar mij toe. Hij geeft een lik over mijn arm, maar ik duw hem weg. “Sorry, jochie. Je mag opgroeien bij mij en dan verkoop ik je. Ik hoef geen lelijke pony als jou…”
Hoofdstuk 2. FF chattuh?
Vermoeid ga ik op mijn bed liggen. Wat een dag was het vandaag, zeg: één pony minder, maar ook één pony rijker. De RENDAC was Darla net op komen halen, en ik heb ontzettend gehuild. Míjn lieve kampioensmerrie. Míjn leuke, fantastische rijpony. Míjn allesje.. Ze is gewoon weg, en ze komt ook nooit meer terug. Ik sta op en zet de computer aan. Ik ga op de bureaustoel zitten en draai een rondje erop. Als ik door het raam kijk, zie ik geen vrolijke Darla in de wei springen. Een gevoel van leegte gaat door mijn lichaam heen. Ik wend mijn hoofd af , en start internet op. Met trillende vingers ga ik naar Facebook. Mijn hele pagina staat vol met berichtjes over Darla. Ik lees er een paar:
Hee, ik hoorde het over Darla… Sterkte
Awh, gecondoleerd. Gelukkig heb je nog een veulen waar Darla in voortleeft.
Ik vind het zo rot voor je, ik wou dat ik je kon helpen : (
Helemaal onderaan de pagina staat:
Ik hoorde het. FF chattuh?
Het is een berichtje van Fleur, mijn beste vriendin. Ik klik het chatvenster open , maar ik zie Fleur niet tussen de lijst met vrienden staan. Ik typ bij ‘zoek’ Fleur Roosema in. Nu staat haar naam er wel, en ik klik erop.
Fenna Dendelman zegt: Heey,
Fleur Roosema zegt: Hoi, sterkte.
Fenna Dendelman zegt: Dankjewel! Het was zo zielig, echt sneu..
Fenna Dendelman zegt: En nu zit ik met een stom veulen op gescheept, gadver!
Fleur Roosema zegt: Stom? Is die niet schattig dan, veulens horen toch schattig te zijn?
Fenna Dendelman zegt: Schattig? Haha! Schattig misschien wel, maar tegelijkertijd oerlelijk.
Fleur Roosema zegt: Dat moet je niet zeggen, je bent gewoon verdrietig en wilt niet accepteren dat Darla dood is. Dat is begrijpelijk, maar het is niet leuk voor het veulen..
Fleur Roosema zegt: Snappie?
Fenna Dendelman zegt: Zeur niet zo. Als ik hem lelijk vind, vind ik hem lelijk. Kan jou dat wat schelen dan?
Fleur Roosema zegt: Pfff. Als mijn Dash een veulentje zou krijgen, zou ik hem altijd mooi vinden! Ook al was het een kruising met een boerenknol.
Fenna Dendelman zegt: Dat vind jij, ja.
Fleur Roosema zegt: Ja, dat vind ik.
Fenna Dendelman zegt: Doei.
Fleur Roosema zegt: Doei? Waarom doei?
Boos klik ik het scherm weg. Fleur is aardig, maar soms is ze zo’n zeurpiet. Zoals nu, altijd heeft ze het over ‘haar’ Dash en dat Dash zo lief is, en zo leuk is. Oh, wat fantastisch zeg. Tuurlijk, Dash ís ook een Arabisch volbloed: met papieren nog wel! Maar is dat nou echt een reden om zo te doen? Míjn Darla was toch ook een raszuivere Welsh met papieren? Oke, nu ik Darla niet meer heb, heeft ze een rede n om op te scheppen. Ik heb enkel nog een stomme kruising met een tinker. Die kan echt niet tegen Dash op! Hoe heet het veulen eigenlijk? Het is vervelend om over hem te praten met ‘het veulen’. Een naam verdiend elk dier, ookal is het een lelijk veulen. Ik denk even na, en be n er dan uit. Het veulen gaat Derwin heetten. Die naam begint met een D, net zoals Darla’s naam met een D begon. Ik blijf nog even achter de computer zitten, en lucht mijn hart op een paardenforum genaamd Bokt. Direct krijg ik allemaal reacties van: ‘Sterkte’ of ‘Zonde van zo’n mooi dier!’. Helaas krijg ik ook reacties van: ‘Een paard is nooit lelijk, jij verdiend echt geen paard!’ en ‘Wees toch tevreden dat je tenminste nog één paard hebt.’ Ik sluit alles af en zet de computer uit. Ik blijf nog een tijd naar het zwarte scherm staren, en val dan zittend in slaap.
. Vaak word aangeraden na elke lijn die ze zeggen (dus die tussen " en ") staat, een enter te doen.
