Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-12 14:18

[VER] Zwart

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 14:18

Zwart

Tja.. Daar zit ik dan. Rechtop in bed. Een kussen in mijn rug en een kussen op schoot voor mijn laptop. Ik moet schrijven. Rillend ben ik uit bed gestapt om in het duister te tasten naar mijn laptop. Ik hoor de regelmatige tik van klok aan de muur. Ik hoor de stilte. Daar zit ik dan. Starend naar een scherm die zoveel licht afgeeft dat het me bijna verblindt. Daaromheen niets dan zwart. Een symbool die ook mijn binnenste uitdrukt. Een vlek die zoveel licht afgeeft dat het me bijna verblindt en daaromheen? Inderdaad, niets dan zwart.
Duizenden gedachten die zich door mijn brein razen. Mijn lijf doet zeer, mijn ogen zijn moe maar mijn hoofd weigert te stoppen. Gedachten komen af en aan. Mijn emoties voelen weer even als een heftige achtbaan. Mijn bed is warm, maar het voelt leeg. Ik voel me eenzaam in dit bed. Groot, stil en verlaten. Ik moet slapen maar mijn hoofd weigert. Morgen een lange dag school en ’s avonds werken maar zelfs deze gedachte helpt me niet om de slaap te vatten.
En dit alles door die ene zin. Die zin die ik las. Die zin die ervoor zorgde dat mijn hartslag verdubbelde en het koud werd van binnen. Had ik het maar niet gelezen. Die ene zin. “De lente is geniaal! En liefde ook!”. Ik las die zin. Het deed pijn. Iets knapte van binnen. Het was al stuk, maar het laatste scherfje wat nog over was, ligt nu aan duizend stukken. Die ene zin…
Het is laat. De klok heeft inmiddels 02.00 geslagen. Maar hier zit ik nog steeds, met mijn laptop in bed. Ik moet het kwijt maar het kan niet meer. Niet nu. Te laat om iemand te bellen, te laat om een berichtje te sturen via Whatsapp. Vriendin neemt niet op. Logisch. Maar ik moet het kwijt. Ik weet niet hoe het anders kan dan zo. Dus ik schrijf..
Het was klaar. Na 4 weken huilen, domweg doorgaan en proberen voelde ik me weer goed. Veel leuke dingen gedaan, spontane acties, stappen, barbecueën met collega’s, ik heb mijn hart opgehaald. Het voelde als een opluchting; ik leidde weer mijn eigen leven, deed wat ik wilde. Na 4 weken heb ik het een plekje kunnen geven dat je mij niet gegeven hebt wat ik al die tijd verdiende. Dat ik beter verdiende dan jij. Dat ik aandacht verdiende. Liefde en aandacht. Het was goed zo. Je wilde vrienden blijven maar ik heb je uiteindelijk verteld dat ik dat op dit moment niet kan. Zeker niet zolang je je eigen aandeel in de situatie niet in wilt zien. Ik heb je een tijdje niet gesproken. Totdat ik het zag staan. Die ene zin..
Je wilde het eerst niet vertellen maar na enig aandringen kwam het hoge woord eruit. Je wilde het liever vertellen dan dat we elkaar tegenkwamen in de supermarkt. Want ja, dat was laatst bijna gebeurd. Met je nieuwe vlam ging je boodschappen doen maar toen zag je mij. Je hebt gewacht. Gewacht tot ik uit het zicht verdween. Je wilde het me vertellen. Ooit. Maar nog niet nu. Had je het maar niet gezegd, want het voelt alsof ik je een schuldgevoel aanpraat dat je al zo snel met een ander bent. Ik heb je gezegd dat dit je eigen interpretatie is. Het is snel maar ik beschuldig je niet. Het doet pijn om dit te weten. Hoe kan je me zo snel vergeten? Het doet pijn om te weten dat je verliefd bent op een ander. Haar de aandacht geeft waar ik ruim 2 jaar naar heb verlangd. Ik ben doorgegaan. Ondanks dat. Ondanks alles. Tegen beter weten in.
Daar zit ik dan. Rechtop in bed. Een kussen in mijn rug en een kussen op schoot voor mijn laptop. Ik moest schrijven. Ik heb geschreven. Alles waar ik nu op hoop, is dat het me rust geeft. De rust om te kunnen slapen. De rust om het te aanvaarden en door te gaan met mijn leven zoals die was vóór 00.00. Mijn nieuwe leven. Ik weet zeker dat het beter gaat zodra ik morgen wakker ben. Maar dan rest mij nog één belangrijke taak. In slaap vallen…

**Geplaatst**: 09-10-12 18:23

Re: [VER] Zwart

Geplaatst: 09-10-12 18:23

Een bijzonder verhaal, erg leuk om te lezen. Ik ben wel benieuwd of er nog een vervolg aan komt eigenlijk - wat mij betreft zou dat niet eens hoeven, het geheel is leuk genoeg zo.
Waar ik me wel aan stoor (maar dat ben ik dan weer

) is de kleine grammaticafoutjes die je maakt, vooral met betrekkelijke voornaamwoorden.

Citaat:
Starend naar een scherm die zoveel licht afgeeft dat het me bijna verblindt. Daaromheen niets dan zwart. Een symbool die ook mijn binnenste uitdrukt. Een vlek die zoveel licht afgeeft dat het me bijna verblindt en daaromheen?

In dit fragment bijvoorbeeld zitten al twee foutjes (vetgedrukt). Als je wilt kan ik de rest er ook nog uithalen, maar ik kan het goed begrijpen als je dat te bemoeierig vind hoor :')

En een verhaal draait natuurlijk niet om de fouten, maar om het verhaal. Goed geschreven!

**Geplaatst**: 09-10-12 18:27

Geplaatst: 09-10-12 18:27

Mooi verhaal, let je er wel op dat je minimaal 1500 woorden moet hebben, anders wordt het topic gesloten

**Geplaatst**: 09-10-12 18:28

Geplaatst: 09-10-12 18:28

Maakt me wel nieuwagierig

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-10-12 18:50

Re: [VER] Zwart

Geplaatst door de TopicStarter : 09-10-12 18:50

Nightingale: dat klopt hoor! Hij is aan één stuk door geschreven. Ik ben ook een enorme taalmuts en als ik het teruglees dan zie ik de foutjes ook, haha. Eigenlijk was het een kort autobiografisch (hier en daar aangedikt, dat wel) stukje dat ik in één adem geschreven heb.

Lobke: sssst

Ik weet het hoor. Hij is van een tijdje terug, kwam 'm tegen en wilde 'm graag even plaatsen.

Zertab: thanks!

Nomineer dit bericht ×