Geplaatst 
2 Partners,1 Lastige zaak & 1 Keuze.
Welkom!
Bij mijn verhaal. Na mijn andere waargebeurde verhaal,had ik ineens inspiratie voor een politie verhaal. Niet waargebeurd,denk ik
Dus enjoy!Hoofdstuk 1
´Hier ben ik chef,waarom moest ik komen?´ vraag ik en ga op de stoel tegenover hem zitten.
´Van der steen,je werkt nu alweer een tijdje alleen...en ik vraag me af of het niet beter is dat je weer een partner krijgt´,begon de chef te praten. Mijn gedachten gaan meteen weer naar mijn vorige partner. Tamara Ceelen. Lang de tijd heb ik niet om erover na te denken.
´Lijkt u dat iets van der steen?´
´Om eerlijk te zijn,bevalt het alleen werken me prima.´
´Ik weet dat u nog met de dood van u vorige partner zit,maar je moet verder Rick.´
´Dat doe ik ook,maar ik werk liever alleen´, zeg ik en wil opstaan maar de chef houdt me tegen.
´Rick...is het misschien iets om met de psycholoog hier te praten?´
´Nee chef ik red me prima maar toch bedankt. En ik werk liever alleen´,blijf ik volhouden. De chef zucht. Ik blijf hem strak aankijken. Misschien iets brutaal,maarja zo sta ik hier toch al bekend.
´We praten hier later over verder,ik ben het er niet mee eens meneer van der Steen.´
´Dat is goed,dan ga ik nu maar weer aan het werk,de zaak is bijna opgelost chef. Dus ook alleen ben ik net zo goed als dat ik voorheen was´,zeg ik op een spottend toontje.
De chef glimlacht en knikt als teken dat ik zijn kantoor mag verlaten.
´Rick! Ik heb nog nieuws voor je!´, hoor ik een bekende stem roepen. Ik draai me om en kijk in het stralende gezicht van Mathilde.
´Vertel het eens Mathilde.´
´Drie keer raden wie er bekend heeft en nu in verhoorkamer 3 zit?´
´Johnny van der Burcht?´ vraag ik vol ongeloof.
´Jazeker,hij wacht op je´, zegt Mathilde en gaat weer achter haar computer zitten.
Ik ga eerst wat koffie halen en loop dan op een rustig tempo naar verhoorkamer 3. En inderdaad. Daar zit Johnny van der Burcht. Een knaap van 17 jaar dat verdacht wordt van een verkrachting van een meisje van 13. Ik ga naar binnen en ga tegenover hem zitten.
´Zo Johnny wat brengt jou hier?´
´Ik beken. Ik heb haar verkracht. En...en...´ Johnny barst in huilen uit. Ik gebaar naar de andere politieagent of hij even wat drinken voor hem wil halen.
´Waarom heb je het gedaan Johnny?´
´Ik...ik...da-dacht...dat ze het...zelf-zelf wilde...´
´Blijkbaar niet anders had ze geen aangifte gedaan´, zeg ik iets te koeltjes. De andere politieagent komt naar me toe.
´Van der Steen,de chef wil u nu meteen spreken.´
Ik zucht.
´Johnny,we praten morgen verder,voor nu moet je een nachtje hier blijven,en zal iemand ervoor zorgen dat je ouders ingelicht worden. Bedankt voor je bekentenis´, zeg ik en gebaar naar de agent dat hij hem mee kan nemen. Ik loop naar het kantoor,en klop op de deur. Geen antwoord. Dan maar gewoon de deur open maken.
´Chef u wil me weer spreken?´
De chef zat met zijn rug naar me toe,peinzend naar het raam te kijken. Hij draait zich langzaam om.
´Je nieuwe partner komt morgen aan uit Engeland.´
´Chef...uit Engeland?´
´Ja...Emily Houston. Ze is daar geboren en is toen naar Nederland verhuisd. En toen heeft ze weer in Engeland gestudeerd voor recherche´, zegt de chef.
Ik zucht. De chef tegenspreken is niet slim. En het is het proberen waard.
´Het is het proberen waard´, zeg ik.
´Mooi,heb je nog nieuws?´
´Johnny van der Burcht heeft bekend het dertien jarige meisje verkracht te hebben. Hij slaapt vannacht een nachtje hier,en we lichten zijn ouders in. En voor het meisje gaan we morgen psychologische hulp regelen.´
´Goedzo Rick,mooi opgelost´,zegt de chef goedkeurend.
´Danku chef,ik stuur even het rapport op naar de arts,en dan ga ik naar huis.´
´Is goed Rick,je hebt weer goed werk geleverd.´
Ik knik en verlaat zijn kantoor. Snel verzend ik de verklaring van het meisje naar haar arts toe,en rijdt dan snel naar huis. Daar word ik vrolijk begroet door mijn hond. Ik kook wat eten voor mezelf,en hang nog wat voor de tv. Om 22.00 uur ben ik al bekaf van het harde werken,en duik ik mijn nest in. Morgen weer een dag.
