[VER] Aimée

Moderators: MirandaT, Duhelo, Muiz, Essie73, NadjaNadja, Ods

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Celiien

Berichten: 12649
Geregistreerd: 10-09-06

[VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 24-08-12 23:39

God, ik ga het dus ook echt doen :=
Vorig jaar begonnen met een verhaal te schrijven. veel geschrapt, e.d. en toen ben ik het vergeten. Nu ik mijn computer op aan het ruimen ben kom ik hem dus tegen :=

Achja, waarom zou ik hem niet plaatsen :') . Tips mag, commentaar mag! houd het wel vriendelijk aub :)

Citaat:
Mijn ogen dwaalden door mijn kamer heen. Ze stonden even stil bij mijn favoriete klok, ,met zijn sierlijke, glazen wijzers, die de tijd weg lieten tikken. Ik stond op en liep naar de balkondeur. Met een snelle beweging deed ik deze open waardoor een zachte wind naar binnen blies. Ik ging het balkon op en rustte met mijn armen op de balustrade en keek naar de rustige, grote weides voor ons, waar onze paarden graasden. Verderop zag ik het dorp liggen, waar ik al een tijdje niet was geweest, en rechts lag het meer, groot met helder water. Plotseling viel mijn oog op een man die de weg naar ons huis insloeg. De schrik sloeg mij om het hart. Terwijl hij steeds dichterbij kwam, bleef ik staan, hopend dat het iemand anders was. Maar terwijl de man steeds dichterbij kwam, vervaagde mijn hoop steeds meer en wanhoop kwam daarvoor in de plaats. Hoe konden mijn ouders ooit denken dat ik deze man, die ik nauwelijks kende, zou trouwen? Hoe kon ik van iemand houden, die mij alleen als een object zag?

Snel draaide ik me om en liep weer naar binnen. Toen ik bij de garderobekast was, koos ik een jurk uit en riep Sara, mijn dienstmeisje. Na een paar minuten kwam ze aanlopen en ze hielp mij met het aankleden. ‘Het korset moest strakker dan normaal’, had mijn moeder de vorige avond nog gezegd. ‘En kies in hemelsnaam een fatsoenlijke jurk’. Sara hing mijn nachtgewaad over het bed heen, alvast voor vanavond. ’Sara?’, vroeg ik. ‘Zou je mij alsjeblieft alleen willen laten?’. Snel boog Sara en verliet ze de kamer. Ik liep naar mijn kaptafel en trok een paar lades open. Langzaam liet ik mijn hand over de juwelen glijden en pakte toen dat ene rode doosje. Ik opende het en vond daar de zilveren ketting, gezet met een grote onyx. Vol walging pakte ik de ketting en deed het om. De ketting was zwaar en voelde als een last aan mijn nek. Ik probeerde de tranen tegen te houden en keek in de spiegel. De zwarte onyx maakte mijn ogen donkerder, mijn haren lichter maar mijn huid flets. Ik weerstond de verleiding om de ketting van het balkon af te gooien en bleef zwijgend naar de spiegel staren. Mijn gedachtes gingen terug naar een paar weken geleden, toen mijn leven nog een gelukkig vooruitzicht had.

Ik had besloten om een lekker stuk te gaan rijden, samen met Liberté, mijn merrie. Ik liet haar opzadelen en wilde net vertrekken richting het meer, toen de staljongen zei:’ Mevrouw, u weet toch hopelijk wel dat het straks gaat stormen?’. Ik keek naar de strakblauwe hemel en vond het maar onzin. Ik liet Liberté weg draven en genoot van het weer. Toen ik voorbij het meer was twijfelde ik even. Zou ik dan toch maar teruggaan? Stel dat de staljongen gelijk had.. Maar ik wuifde die gedachte snel weg. Ik zette Liberté aan tot galop en zo gingen we de hei over, richting het bos. Eenmaal in het bos aangekomen gingen we over tot de stap en liet ik haar even op adem komen. Wat rook het bos toch heerlijk, zo zoet en tegelijk zo fris! Na een halfuur kwamen we op een open plek aan in het bos. Ik schrok, de staljongen had dus toch gelijk gehad! Donkere wolken waren samen gedreven en hingen dreigend boven ons. Snel dacht ik na. Even verderop was een hutje waar we konden schuilen, maar dat was nog zeker een kwartier hiervandaan. In de verte klonk verontrustend gerommel. Ik besloot het er maar op te wagen en zette Liberté weer aan tot galop. Haar humeur was flink gekelderd en ik voelde dat ze dwars werd. Toch galoppeerde ze aan en snel reden we door het bos heen. Ik voelde dikke regendruppels tussen de bomen door komen vallen. Ik spoorde Liberté nog iets aan en voelde haar spieren samenspannen. Ik zag weer een open plek naderen en wist dat aan de overkant van die plek de hut was. Ik liet Liberté halt houden voor de open plek en keek naar de lucht. Net toen ik Liberté weer wilde aansporen, klonk er weer gerommel, maar nu dichterbij. Liberté verstijfde, net als ik. Zenuwachtig keek ik weer naar de lucht en net toen ik haar voor de tweede keer wilde aansporen, schoot er een bliksemschicht door de lucht. Liberté vloog omhoog en ik viel naar beneden, op mijn rug.
Vanaf dat moment kan ik mij niks meer herinneren. Mijn ouders vertelden dat Charles de Bùssy, de rijke edelman van een paar dorpen verderop, mij heeft zien vallen en thuisgebracht. Vanaf dat moment krijg ik sieraden, chocolade en bloemen, elke dag weer. Mijn moeder is in haar nopjes, en mijn vader vindt het ideaal. Ik ben alleen bezorgd over Liberté, die sinds het ongeval niet meer gezien is.

Ik schrok op uit mijn gedachtes door een drie snelle kloppen achterelkaar op mijn deur, waarna mijn moeder binnenkwam. Ze had een glimlach op haar gezicht en was zoals altijd keurig gekapt. Haar glimlach werd nog breder toen ze zag dat ik de ketting droeg samen met mijn mooiste jurk. ‘Kind, wat zie je er beeldig uit’, zei ze tegen me. ‘Wacht maar tot hij je ziet. Maar ik wil niet dat je weer zo gaat lopen pruilen, net als de vorige keer. Wees blij: hij heeft geld, hij is van goede afkomst en hij heeft je bovendien gered!’. Ik zuchtte en keek naar mijn moeder aan. ‘Maar waarom voel ik niks bij hem? Ik zie alleen zijn ogen die zich over mijn lichaam laten glijden, alsof ik een juweel ben. Ik hoor hem spreken over zaken die mij niet interesseren. Ik zie wat hij doet, hoe hij doet, en dat bevalt me niet. Hij praat tegen de bedienden alsof het straatratten zijn. Hij heeft totaal geen respect voor wat ze doen. Ik ben niet verliefd op hem en zal dat ook nooit, maar dan ook nooit, worden’, sprak ik. ‘Verliefdheid’, reageerde mijn moeder verbaasd. ‘waar heb jij die waanzin vandaan? Liefde is voor dwazen of figuren uit boeken. In een goed huwelijk is geen liefde, daar is genegenheid. En nu wil ik er niks meer over horen. Kom, kind, we gaan naar beneden. Charles zal ondertussen wel met je vader aan het praten zijn. We kunnen ze niet langer laten wachten. Een koude rilling ging over mijn rug en ik liep met haar mee de slaapkamer uit. ‘Rug recht, schouders naar achter en hoofd recht op je lichaam; wees trots’, zei ze in mijn oor toen we de lange gang doorliepen. Ik deed zoals gezegd werd en toverde een kleine glimlach op mijn gezicht. Als ze dan toch wilde dat ik mij anders voordeed, laten we dan maar het plaatje compleet maken, dacht ik.

We liepen naar de grote hal, waar mijn vader al met Charles stond te praten. Mijn vader lachte toen hij me zag en ik daalde de trap af om hem te begroeten. Ik kuste hem op de wang en glimlachte even naar hem. Ondertussen was mijn moeder ook de trap afgekomen en kuchte beleefd. Ik draaide mij om en liep naar Charles, om hem te begroeten. Ik maakte een reverence naar hem en hij boog stijfjes voor me. ‘Wat een prachtige ketting draag je, Aimée. Ik wist dat hij je prachtig zou staan’, zei hij. ‘Bedankt Charles’, antwoordde ik, ‘Fijn je weer te zien’. Toen ik mij omdraaide zag ik de waarschuwende blik in mijn moeders ogen en ik sloeg mijn ogen neer. Snel liep ik naar de fauteuil in de hoek en ging zitten. Charles liep naar me toe en kwam op de stoel naast me zitten. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat hij me bekeek, met zijn blik vol nieuwsgierigheid en hebberigheid. Ik voelde hoe hij dichter naar me toe leunde en probeerde mijn geur op te snuiven. Ik leunde van hem weg en keek hem toen recht aan. ‘Hoe was de reis, Charles?’, vroeg ik op een toon die niets verried. Toch werd hij rood toen ik hem aankeek en wist hij even niet wat hij moest zeggen. Ik stond op en vroeg mijn vader of het ontbijt al was geserveerd. Verbouwereerd keek hij mij aan, maar liep toen naar de eetkamer. Mijn moeder bekeek me kritisch en haar blik bleef net te lang op mijn buik hangen. Toen keken haar ogen mij recht aan. Weer sloeg ik mijn ogen neer en staarde ik naar de onderkant van mijn jurk. Ik zag dat haar voeten zich omdraaiden en toen ik opkeek zag ik haar nog net de eetkamer binnen gaan. Voordat ik me kon omdraaien voelde ik al een hand op mijn arm. ‘Geen zorgen’, fluisterde Charles van achteren in mijn oor, ‘Alles gaat gebeuren zoals ik het wil’. Hij pakte een lok van mijn haar en speelde ermee. ‘Binnenkort ben je van mij’, fluisterde hij, en ik voelde hem diep in en uit ademen. De hand die eerst op mijn arm lag, verplaatste hij naar de sluiting van de ketting. Snel draaide ik me om en keek hem aan met een blik van walging. Ik duwde mijn kin omhoog en net toen ik wat wilde zeggen kwam mijn moeder de kamer weer binnengelopen. ‘Het eten is geserveerd’, zei ze, waarna ze weer de andere kamer binnenging. Met een blik vol walging keek ik Charles nog even aan.

Voordat Charles nog meer kon zeggen, draaide ik mij al om en liep ik naar de eetkamer. Halverwege haalde hij mij in en bleef naast me lopen, zijn arm lichtjes tegen mijn arm aanschurend. Eenmaal in de eetkamer aangekomen, werd ik door mijn vader naar de plaats tegenover Charles gewezen, naast mijn moeder. Grijnzend ging Charles tegenover mij zitten en ik voelde mijn eetlust minder worden. Terwijl het eten geserveerd werd, keek ik van onder mijn wimpers naar Charles. Hij zag er best goed uit: grote, bruine ogen en dik, bruin haar. Het waren zijn karaktereigenschappen en gebruiken die mij zo tegenstonden. Zuchtend liet ik mijn ogen over het eten gaan. Gebakken ei met bacon, brood en een kleine salade. Ik begon aan de salade terwijl mijn ouders met Charles over van alles en nog wat praatte. Met mijn ogen volgde ik het gesprek en af en toe knikte ik mijn hoofd, zodat het leek alsof het onderwerp mij echt interesseerde.

A girl from Nashville sings... And the whole world listens <3


Celiien

Berichten: 12649
Geregistreerd: 10-09-06

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 25-08-12 11:46

Niemand -o- ?

A girl from Nashville sings... And the whole world listens <3

xBeauuu

Berichten: 506
Geregistreerd: 09-06-12

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst: 25-08-12 20:43

Oeeeh , leuk verhaal! Ga je verder schrijven of toch niet? Als je verder gaat ga ik het zeker volgen!

Celiien

Berichten: 12649
Geregistreerd: 10-09-06

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 25-08-12 21:51

Wil het wel oppakken jaa :j Moet er alleen even weer inkomen vrees ik :=

A girl from Nashville sings... And the whole world listens <3

Pikkepor

Berichten: 3100
Geregistreerd: 03-11-11
Woonplaats: Noord-Brabant

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst: 26-08-12 22:18

Nou succes met verder schrijven! Ik wacht op een volgend stuk :)

Help jij mij de vroedvrouw te worden die jij graag aan je zijde zou willen hebben? Check de link: https://getfunded.nl/campagne/7872-maak-mij-de-vroedvrouw-die-jij-bij-je-bevalling-zou-willen-hebben

Celiien

Berichten: 12649
Geregistreerd: 10-09-06

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 27-08-12 08:38

Thanks! Upje komt waarschijnlijk eind vd week, heb nu tentamens :')

A girl from Nashville sings... And the whole world listens <3

HoresesLover

Berichten: 1589
Geregistreerd: 26-09-11

Re: [VER] Aimée

Link naar dit bericht Geplaatst: 29-08-12 16:59

Leuk verhaal, ben benieuwd hoe het verder gaat!

An eye for an eye and the world goes blind...


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: bonnielau, henny_w en 3 bezoekers