[VER]Wanhoop

Moderators: MirandaT, Duhelo, Muiz, Essie73, NadjaNadja, Ods

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
_Lobke_

Berichten: 992
Geregistreerd: 17-07-12

[VER]Wanhoop

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 19-08-12 13:51

Hallo iedereen,
Sinds gisteravond ben ik bezig met een verhaal te schrijven en ik hoop deze keer dat ik het wel kan afmaken. Mijn Nederlands is niet top en als ik de hele avond doorschrijf net zoals ik gister heb gedaan, word ik spontaan dyslectisch. :P Ik heb gekozen voor een proloog, omdat het eerste hoofdstuk niet zo daverend is. Het eerste hoofdstuk is vrij kort maar ik ben blij dat ik in ieder geval iets op papier heb.

Proloog
Langzaam werd ik wakker met het gevoel alsof mijn hoofd elk moment kon ontploffen. Met moeite kreeg ik mijn ogen open, ik realiseerde me dat ik mijn lenzen nog in had. Naast mij lagen Jenna en Thomas, achter het muurtje lag nog iemand ik kon niet zien wie het was. ‘ Jenna, wakker worden!’ fluisterde ik. Ik schudde haar zachtjes heen en weer, nog steeds geen reactie. Ik liet de omgeving op me in werken, aan de muur hingen een aantal foto’s van mensen die ik niet kende, behalve die foto aan de rechter kant op die foto stonden drie kinderen één meisje en twee jongens de middelste jongen kwam me vaag bekend voor. Dit was een soort klein vakantiehuisje, alle meubels stonden erin als de situatie niet zo slecht was, was het hier vast gezellig. Heel langzaam probeerde ik op te staan ik probeerde me vast te houden aan het kleine tafeltje wat voor me stond. Een golf van misselijkheid overviel me. Ik liet me weer vallen op de bank. Mijn blik viel op mijn arm waar een groot blauw plek zat. Wat had ik gedaan waardoor ik zo beroerd was, vroeg ik mezelf af. Zoveel had ik toch niet gedronken? Opeens moest ik denken aan Milan, waar was hij toch, hij was de hele avond al stil en terug getrokken geweest. Ik voelde dat iemand in mijn arm kneep ik keek opzij recht in de ogen van Jenna. ‘Wat is er gebeurd waar zijn we? ’vroeg ze angstig. ‘Ik weet het niet’ stamelde ik. Het gevoel dat er iets niet goed zat werd alleen maar nog meer bevestigd. Het zweet brak me uit ik voelde mijn hart in een hoog tempo kloppen. Zou überhaupt iemand weten dat we hier zaten, wat zouden mijn ouders nu doen? ze waren vast ongerust. Ik hoorde Jenna snikken.
‘Man wat voel ik me slecht’ hoorde ik Thomas zeggen met een schorre stem. Ik zou nog wat zeggen maar slikte mijn woorden uiteindelijk maar in. Uit mijn ooghoeken zag ik dat Jenna een traan weg haalde. Ik probeerde nog een keer op te staan, deze keer met succes. Mijn benen voelden aan als lood met moeite sleepte ik mijzelf naar de deur toe ik voelde mijn hoofd bonken maar ik moest en zou naar die deur toe ik moest hulp halen. Toen ik eindelijk bij de deur was haalde ik de deurklink naar beneden ik trok en sloeg op de deur maar hij ging in geen mogelijkheid open ik voelde alle kracht uit mijn lichaam trekken. Langzaam liet ik me op de grond zakken.

Opeens hoorde ik voetstappen ze kwamen van buiten, zou iemand ons komen helpen of was dit degene die dit alles heeft veroorzaakt. Met een klap ging de deur open een zwart gedaante stond in de deurpost ‘dag lieve mensen, hoe gaat het hier?’ hoorde ik hem zeggen met zijn snerpende stem. Ik kromp ineen en ik hoopte dat hij mij niet zou zien, hellaas voelde ik zijn ogen prikken in mijn rug. Langzaam keerde ik me om en deed mijn ogen open. ‘Wie ben jij en wat wil je van ons’ bracht ik stamelend uit. Met een snelle beweging trok hij zijn bivakmuts af. ‘Wat jullie mij hebben aangedaan is afgrijselijk, dachten jullie nu echt dat je er gewoon mee weg kon komen?’ Hij keek me recht in de ogen aan en ineens vielen alle puzzelstukjes op zijn plek. Hij was degene die de rare sms’jes had gestuurd en hij had er voor gezorgd dat ik bang was geworden en hij was degene die achter de bar had gestaan.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hoofdstuk 1 (Iris)
Opeens hoorde ik een geluid het duurde een paar secondes tot dat ik me realiseerde dat het mijn mobiel was. Ik gooide de dekens van mij af en graaide met mijn linker hand naar mijn mobiel die naast mij lag. Voordat ik hem had was het vrolijke deuntje alweer afgelopen. Wie kreeg het nu in zijn hoofd om mij op zo’n idiote tijd te bellen. Ik richtte mijn blik op de klok boven de kamerdeur, ‘oliebol het is al half één, ik had afgesproken met Jenna. Ik sprong uit bed en kleedde me razend snel aan en gooide mijn pyjama op de grond. Ik rende naar de badkamer toe en poetste snel mijn tanden vervolgens rende ik naar de keuken toe om een boterham te smeren die ik dan onderweg wel opat. ‘Zo jij hebt haast, heb je je nu alweer verslapen?’ vroeg mijn moeder. ‘Ja maar ik ga nu weg hoor!’riep ik toen ik voor de voordeur stond. Ik haalde mijn fiets uit de schuur en sprong er op. Gelukkig had ik voor de wind, ik voelde hoe de wind met mijn haren speelde.

Ik kende Jenna al vanaf de peuterschool, toen was ze al mijn beste vriendin we hebben altijd bij elkaar in de klas gezeten. Na ons vmbo diploma kozen we allebei een compleet verschillende richting. Daardoor hebben we elkaar heel lang niet meer gesproken, gelukkig was het nu zomervakantie. Ik fietste langs mijn oude school, waar het nu helemaal verlaten was. Eigenlijk miste ik mijn klasgenoten wel, het was altijd net alsof we een grote familie waren. Ondertussen was ik al gearriveerd bij het huis van Jenna. Ik zette mijn fietst op de standard en liep naar de voordeur. Voordat ik kon bellen, zwaaide de deur open en stond Jenna in de deurpost. ‘Zou je vandaag toch nog wel komen’ grijnsde ze.’ ‘Ja, sorry dat ik zo laat ben, ik had me verslapen’ verontschuldigde ik me. ‘Ach dat kan iedereen gebeuren, kom maar snel binnen’. Ik liep achter haar aan naar de woonkamer. Even later zaten we met een bakje thee op de bank. ‘Weet je wie ik laatst tegen kwam?’ Jenna keek me uitdagend aan. Ik haalde mijn schouders op ‘hoe zou ik nou moeten weten wie jij laatst tegen kwam’. ‘Eer gister kwam ik Milan tegen in de supermarkt’ ‘In de supermarkt ook nog wel’ grapte ik. Milan had bij ons in de klas gezeten de laatste twee jaar, hij was anders dan de andere jongens hij gedroeg zich volwassen. Hij had iets mysterieus over zich, hij zei nooit veel in de klas maar op de een of andere manier trok me dat toch aan. In de derde vonden we hem stiekem leuk maar we hebben nooit wat gezegd, waarom weet ik eigenlijk niet. Hij had van die mooie bruine ogen in gedachte was ik helemaal bij Milan totdat Jenna iets zei.‘Hij ziet er nog steeds erg goed uit, jammer dat hij een relatie heeft met Floor’ grinnikte Jenna. ‘Huh wat zei je nou zonet?’vroeg ik. ‘Dat hij een relatie heeft met Floor.’
Ik werd nu toch wel een beetje nieuwsgierig ‘ Over welke Floor hebben we het?’vroeg ik. ‘Over Floor die bij ons op school zat, je weet wel die met die fluoriderende tas.’ ‘Wat moet hij nou weer met haar’ bracht ik verontwaardigd uit. ‘Dat was ook het eerste wat ik dacht’ zei Jenna. ‘We hadden wel altijd een leuke klas, ik mis dat wel.’ Ja ik ook, weet jij toevallig wat Ronald is gaan doen?’ Ik schudde mijn hoofd, ‘Nee hij wilde toch altijd iets met detailhandel doen, of was dat nou Rik?’ ‘Ik vind het allemaal maar raar, het lijkt wel alsof hij van de aardbodem is verdwenen’. ‘Ach hij zal vast gewoon verhuisd zijn’. Ik nam een slokje van mijn thee die afgekoeld was. Jenna stond op ‘Zullen we dan nu maar naar de stad gaan, anders zijn de winkels al gesloten voordat we aankomen’. ‘Ja je hebt gelijk, ik drink nog snel even mijn thee op en dan gaan we’. Ik zette mijn mok op tafel en liep achter Jenna aan om mijn jas te pakken. Met grote passen liep ik naar de voordeur toe om vervolgens mijn fiets te pakken. ‘Ho wacht even ik moet de sleutel nog even pakken’ Jenna rende weer terug naar de woonkamer om de sleutel te zoeken. Ik moest lachen Jenna was ook altijd alles kwijt. Na een paar minuten kwam ze terug met de sleutel. ‘Ik hem gevonden hoor’, lachte ze. ‘Haha oke, dan gaan we nu weg’. Al kletsend fietsten we naar de stad toe.

Hoofdstuk 2 (Milan)
Ik draaide de sleutel in het slot van de voordeur. Met een piepend geluid ging de deur open. ‘Ik ben thuis!’ riep ik vanuit de hal. Geen reactie dat betekende dat pa niet thuis was. Langzaam liep ik naar de woonkamer en gooide mijn jas op één van de stoelen. Mijn moeder zat of beter gezegd hing op de bank, starend naar de televisie die uitstond. Ik kwam naast haar zitten ‘hoe is het met je?’ vroeg ze en keek me aan met glazige ogen. Ik vertelde haar wat er allemaal was gebeurd op het werk en heel even glimlachte ze. Mijn moeder was al sinds een jaar depressief ze gaat nooit meer de deur uit en heeft niet de energie om dingen te ondernemen. Sinds mijn vader werkloos is, gaat het alleen nog maar slechter met mijn moeder. Ik voel me dan zo machteloos, ze vertikt het om naar een arts te gaan of te praten met een psycholoog. En wanneer je vroeg hoe het met haar was, antwoordde ze dat alles goed ging, maar ik wist wel beter. Wat ruik ik toch vroeg ik mezelf af. ‘Heb je wat op het vuur staan?’ vroeg ik. ‘Oja ik was bezig met koken dat was ik alweer helemaal vergeten.’ Ze stond op en sjokte naar de keuken toe. Na een paar minuten hoorde ik haar gillen vlak daarna viel er iets van glas op de grond. Ik sprong van de bank af en rende naar de keuken.


xmichxrocky

Berichten: 1493
Geregistreerd: 04-02-10
Woonplaats: in de buurt van Arnhem

Re: [VER]Wanhoop

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-08-12 13:28

leuk, ben benieuwd hoe het verder gaat

Quite Real 'n Red Z1 Quasar de Charry (v. Quaterback) x Langata Express xx
Kringkampioen M1 2018 <3
Juliarona M2 Sander x Abrilon
Deifeldt's King van de Landhorst L2 Deifeldt x Abrilon
Instagram: michellebruildressage

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: AhrefsBot, mnka en 11 bezoekers