Bokt.nl

Citaat:

Het was al half 2 gepasseerdHet was al half twee geweest, ik keek om me heen en zag hoe de herfstzon de bomen in de straat deed oplichten. De zwoele najaars wind liet de felgekleurde blaadjes zacht wiegen. Hier en daar begaf een nerf het en dwarrelde een eenzaam dor blad naar beneden. Het zou niet lang meer duren eer de bomen er kaal en troostloos zouden bijstaan. Maar momenteel scheen de zon en was het aangenaam warm, warmAfwisseling van lange en korte zinnen. genoeg om geen jas aan te moetenhoeven doen. Ik borstelde de pony nog een laatste keer. Het jonge dier blonk als een spiegel en keek me vragend aan.
"T is goed hoor, knappe meid""Het is goed hoor, knappe meid,"Let op: Enter, aanhalingsteken openen, GEEN afkortingen gebruiken en als er na het stukje spraak 'zei ik' geschreven wordt, dient er voordat de aanhalingstekens sluiten een komma neergezet te worden. fluisterde ik haar toe. Ze bleef geduldig wachten aan het touw waarmee ik haar had vast gemaakt aan een sterke boom.Geen noodzakelijke toevoeging en zorgt in dit geval vooral voor een niet lekker lopende zin. Ik keek nogmaals op mijn horloge. Nu zouden ze toch mogen gaan komen, bedacht ik me. In de verte hoorde ik het zacht gebrom van een auto die de verlaten weg in reed. Aha, dat zullen ze zijn.Zou eventueel cursief kunnen om aan te tonen dat het door de ik-persoon gedacht wordt. Om de hoek verscheen een oude wagen, hij vertraagde bij het zien van de vastgebonden pony die nu onrustig haar hoofd ophief om te kijken wat daar aankwam. De grijze wagen parkeerde zich schuin tegenover de boom waar de pony stond. Het portier sloeg open en de bestuurster stapte uit.
"Hoi""Hoi," klonk het.
"Hé Ina""Hé Ina," Zodra er door een ander persoon gesproken wordt (Bijv. eerst Piet, daarna Henk) komt het tweede citaat (In het voorbeeld dus de zin van Henk) op een nieuwe regel. begroette ik het meisje terug. Ina lachte breed. Ondertussen was ook de passagier uit de wagen gestapt.
"Dit is Anke" "Dit is Anke," zei Ina. Een fijnmooiFijn komt in dit geval al een regel later aan bod en is een bijvoeglijk naamwoord wat vaker wordt gebruikt als synoniem van 'prettig'. Hier zou 'mooi' dus passender zijn. roodharig meisje stak haar hand naar me uit en zwaaide kort.
"Hallo, fijn dat jullie er zijn""Hallo, fijn dat jullie er zijn," beantwoorde ik het gebaar. Rond Anke's hals hing een veel te groot zwart fototoestel. Ze had een bloemig kleedje aan waarvan ik vond dat het daarvoor nu net wel wat te fris aan het worden was. Aan haar slanke voeten droeg ze slippers. Ik kreeg kippenvel bij het aanzien van dit luchtig gekleed meisje. Leuk stukje!

"Zullen we er aan beginnen?""Zullen we beginnen?"Het woordje 'er' doet in dit geval in eerste instantie vermoeden dat er een 'zware taak' gedaan moet worden. De klemtoon ligt dan niet helemaal fijn. stelde ik voor. De meisjes knikten eenstemmig. Ik maakte de pony los en wandelde langs een smal pad door de bomen. De meisjesZeProbeer te voorkomen dat je twee of meer keren een woord kort achter elkaar herhaalt. volgden stil achter mij aanvolgden mij stil/kwamen stil achter mij aan. Het gras onder mijn voeten was kort en er was al zoveel over heen gewandeld dat het een dorre afgeleefde indruk gaf. Naast het pad stond een lange bomen rijrij bomen netjes naast elkaar. Onder de bomen woekerde onkruid.
"Auws, verdomme!!","Shít, auw!"Met een dergelijke woordkeuze schrik je sneller een bepaalde groep lezers af. Daarnaast ligt het ook niet goed in het verhaal dat je schrijft. Er hangt een onschuldige sfeer over het verhaal heen. Zodra een dergelijk woord dan passeert, past dat niet in het geheel. Ik keek om en zag het zuurhet zure gezicht van Ina. "Ik heb me geneteld""Ik heb me geneteld,"Even ter verduidelijking; Voor het citaat van Ina stond er een zin die aangaf dat de aandacht op dat moment op haar gevestigd is. Wat er dus voor zorgt dat er in dit geval geen enter nodig is. verduidelijkte ze bij het zien van mijn vragendvragende gezicht.
"Gelieve armen en benen tijdens de rit niet uit te steken",,"Bijna goed! grapte ik. Ina kon duidelijk niet lachen om mijn grapje en wreef zuur over haar arm. Anke haalde snel haar veel te grote fototoestel uit en maakte een foto van het zure gezicht van Ina.haar gezicht.Zuur is al drie keer in een korte tijd voorgekomen.
"Hé, toe nou","Hè, toe nou,"Hier heb ik ook even 'Hé' verandert in 'Hè'. snauwde Ina.
"Ach, eentje voor later de sfeer terug te kunnen opsnuiven","Ach, eentje om later de sfeer terug te kunnen opsnuiven," lachte Anke. Ik grinnikte, ik mocht die Anke wel.