Bokt.nl

Citaat:

Proloog,
Hardhandig word Fabienne uit haar droomloze slaap opgeschrikt, er wordt hard op de deur gebonkt. Ook Michel is waker geworden, angstig kijkt ze hem aan, "wat is er aan de hand?" vraagt ze aan Michel. "geen idee maar ik wil dat je de hond naar boven haalt die idoot blijft aan het blaffen"
Snel springt ze uit bed en trekt de nacht japon die naast het bed ligt aan. Gelukkig is Tax niet tegenstrijding op dit moment van de nacht en heeft ze hem snel een hals band omgedaan. Ondertussen schijnen er zaklampen naar binnen en blijven ze hard op de deur bonken. Waneer ze Tax mee naar boven wil nemen hoort ze dat er door een portofoon geroepen wordt, even neemt ze de tijd om te luisteren. Ze schrikt op als ze horen wat ze roepen. POLITIE KOM NAAR BUITEN, OF WIJ KOMEN NAAR BINNEN!!!
Ook Michel heeft het gehoort en roept naar Fabienne dat ze onmidelijk naar boven moet komen met Tax. Fabienne staat te twijfelen wat ze moet doen, ze geeft Tax een knuffel en zegt dit is onze kans om hier weg te komen.
Weer hoort ze POLITIE KOM NAAR BUITEN, OF WIJ KOMEN NAAR BINNEN!!!
Ze laat een diepe zucht ontsnappen, en opent de voordeur. Ze stapt met Tax aan de riem naar buiten, haar handen omhoog houden loopt ze het tuin pad af. Er komt een agent aan lopen, hij kijkt vertwijfeld naar Tax, die op zijn beurt heel hard begint te kwispelen. Hij doet niks zegt tegen de agent hij is altijd blij als hij mensen ziet. Een andere agent komt aan lopen en neemt Tax van haar over. Ze wordt en de boeien geslagen, tegen de agent zegt ze "mijn vriend is nog binnen hij weigert naar buiten te komen" Ze wordt in een auto gezet, niet wetend wat ze kan verwachten kijkt ze uit het raam. Uit eindelijk ziet ze dat Michel door de agenten mee naar buiten wordt genomen, hij verzet zich hevig.
Maanden aan hoorzittingen en rechtzaken gaan voor bij. Na de uitspraak, besluit ze naar Austalie te gaan even een vaknatie. Even de afgelopen jaren vergeten.

Hoofdstuk 1
Fabienne loopt door de straten van bondi, onrustig en besluiteloos. Hoe komt ze van die vreemde man af? Al vier dagen wordt ze achtervolgt door een vreemde man, die altijd netjes in een zwarte pak loopt. En dat voor deze hete zomer dagen van austalie. Ze neemt het besluit om even lekker naar het strand te gaan.
Waneer ze zich in haar hotel heeft omgekleed en haar bikini heeft aan getrokken loopt ze over de boulevaart naar Bondi beach, het beroemde strand van australie.
Vijf dagen gelden is ze hier aangekomen. Na jaren lange relatie met haar ex vriend die geweldadig was, en haar hard aan pakte waneer ze niet deed wat hij wou, is ze blij eindelijk de stap te hebben genomen om het uit temaken. Haar voordeel is dat hij nu minimaal 5 jaar vast zit in de gevangenis, anders had ze nooit durven breken. Een eerdere poging om de relatie te beeindigen heeft haar geleert om dat nooit meer bij hem te doen.
Na dat hij haar een aaantal flinke klappen had gegeven, sloot hij haar op in de kelder. Daar heeft ze een week gelegen. Elke dag kreeg ze een schoone emmer met wat cloor en twee flessen water, en drie droge sneetjes brood per dag.
De rellingen lopen over haar rug als ze er aan terug denkt.
Eindelijk komt ze aan bij bondi beach. Tijd voor lol zegt ze tegen zich zelf. Ze zoekt een plekje op het strand en gaat zitten, terwijl ze zich zelf aan het aan het insmeren is ziet ze dat die vreemde man weer vlak achter haar zit, ze raapt haar spullen op en zoekt een ander plekje. Het valt haar op dat ze weer achter volgt wordt, nu is het genoeg! zegt ze tegen zich zelf, ik heb 5 jaar lang in angst geleeft en dat ga ik niet weer doen.
Waneer ze zich om draait krijgt ze de schrik van haar leven, "Michel?" vraagt ze met een piep stemtje, "ja dat heb je goed gezien" zegt hij. wat doet hij hier vraagt ze zich af. "je hoeft niet zo verbaast te zijn, nadat ik ontsnapt ben heb ik je gevolgt, hert was niet zo moeilijk er achter te komen dat je hier heen ging" angstig keek ze om zich heen. "je moet me met rust laten, ik heb jaren in angst geleeft, angst voor jou, maar nu ben ik vrij en ik gaaf die vrijheid niet op" Michel lacht haar met een haatelijke grijns uit, "je bent van mij en je blijft van mij" zegt hij met een boze ondertoon in zijn stem. "nee ik ben vrij en ik kom NOOIT meer bij je terug, nooit meer hoor je me?" Ze draait zich om en rent over het strand. Michel vloekt en rent achter haar aan. Al snel merkt Fabienne dat hij haar op de hielen zit, ze kijkt vlug om zich heen en ziet de toren van de strand wachten. Vlug sprint ze er heen, de trap neemt ze met twee treden te gelijk. Gelukkig ziet een van de strand wachten haar aan komen, hij opent de deur voor haar en trekt hem snel dicht.