Geplaatst Maar hier is het begin van mijn verhaal, tips en commentaar zijn welkom maar houd het vriendelijk!
Hoofdstuk 1
Oh, nee niet weer dat irritante ding.. Elke dag wéér die stomme wekker !! Met een zucht stap ik mijn bed uit en zodra ik sta val ik weer half in elkaar , ik kan die stomme school gewoon niet meer aan ! Snel sta ik op als ik voetstappen op de gang hoor , zwart voor mijn ogen .. Te snel op gestaan, ik sta nog steeds met mijn handen voor mijn ogen als mijn moeder de kamer binnen drentelt . “Wat is er met jou aan de hand?” “oh, nee niks, het gaat alweer.” Behalve dan dat die stomme school mijn hele leven verpest , dacht ik . Snel loop ik langs haar heen de gang op , de trap af en de badkamer in . Tien minuten later zit ik in de keuken aan tafel mijn ontbijt te eten . Bij elke hap trek ik een vies gezicht , ik haat jam ! Ik ben zo in gedachten dat ik niet merk dat mijn moeder me al vijf keer heeft gevraagd wat ik op brood wil voor school . “Oh , doe maar wat” antwoordt ik , vanuit mijn ooghoeken zie ik dat mijn moeder me versuft aan kijkt . Wat haat ik ochtenden zeg ! Steeds neem ik me weer voor vroeg op bed te gaan ’s avonds maar dan komt CSI of iets anders en dan heeft de klok weer zestig minuten om laten vliegen . Met een zucht sta ik op , smijt het broodbakje en het flesje drinken in mijn tas en loop richting de kapstok om mijn jas te halen . “Vergeet je niet om te zeggen dat je bijles wilt voor Frans !” hoor ik mijn moeder schreeuwen vanuit de keuken . Met een loom antwoord zeg ik dat het wel goed komt en slenter ik naar mijn fiets . Oh nee , ook dat nog ! Het lijkt wel alsof alles me tegenwerkt deze ochtend . Ik begin binnensmonds te schelden en ineens schrik ik me helemaal de pletter . Gabby, onze kat strompelt de trap af. Hij heet eigenlijk Gabber maar die naam vind ik veel te lang dus noem ik hem Gabby . Ik kijk op mijn horloge , tien voor acht ! En ik moet kwart over acht op school zijn ! Wild zoek ik naar de fietspomp . “Waar ben je nou , jij vervloekt ding !” Nou laat ook maar , dan maar met lekke band naar school . Ik leg mijn tas in de bakkersmand voorop mijn fiets en rijdt hem de deur door . Struikelt kom ik de drempel over . Weer vloek ik , maar nu niet binnensmonds . Ik race de oprit af en zonder uit te kijken steek ik de straat over . Er klinkt getoeter maar ik negeer het . “Wat kan mij het ook schelen ik kom toch te laat” zeg ik hardop tegen mezelf . Ik kijk op mijn horloge , het is vijf voor acht . “Zie je wel” zeg ik weer hardop . Ik praat veel in mezelf , meestal helpt het me want ik schijn zo irritant te zijn dat bijna geen vrienden heb .
Aangekomen op school ben ik veel te laat , de lessen zijn al 10 minuten bezig . Ik loop de trap op naar het lokaal . Dacht ik, want ik weet niet meer waar ik zit . Snel pak ik mijn agenda om te kijken . Oh oliebol ook dat nog ! Ik heb wiskunde van meneer Scheelvis . Hij heet eigenlijk meneer Schelling maar niemand mag hem en hij kijkt altijd heel scheel . Vandaar de naam Scheelvis . Ik snel naar het lokaal toe en duw de deur open , iets te hard want hij knalt volop tegen de kast aan . Meneer Scheelvis kijkt me aan mijn zijn ontzettend lelijke hoofd en vraagt : “Zo zo , daar hebben we mevrouw Manouk Hogeterp .” Ik plof neer op een stoel en smijt mijn tas op de grond . “Kijk eens aan , mevrouw durft ook nog gewoon te gaan zitten alsof ze nog ruim op tijd is !” Zijn hoofd dat al zo lelijk is wordt nu helemaal rood , wat er echt vreselijk uit ziet . “Ga jij eens even heel snel een telaatbriefje halen !” schreeuwt hij door de klas . “Jemig doe even rustig , ik ga al hoor !” schreeuw ik net zo hard terug . Tientallen ogen prikken in mijn rug . Ik haat dat , mensen die je met zo’n doordringende blik aan zitten te kijken . Ik loop sloom de klas uit en gooi de deur achter me dicht . Achter me hoor ik meneer Scheelvis nog uitbundig te keer gaan tegen de hele klas en ik hoor iedereen protesteren . Ik lach in mezelf . Bij de conciërge staan nog twee mensen te wachten op een telaatbriefje . Die vervloekte leraren ook altijd . Ze zijn zelf ook zo vaak te laat en hun worden er niet op gestraft . De andere twee kinderen lopen net weg als ik aan kom lopen . Alsof iedereen voor me op de vlucht is . “Kijk eens wie we daar hebben , mevrouw Hogeterp!” Die conciërges denken echt dat ze grappig zijn door zo te doen . Ik heb altijd het gevoel om ze helemaal in elkaar te slaan maar ik houd me in . Hij geeft me een blauw briefje waar met koeieletters TE LAATBRIEFJE op staat geschreven . “Meneer ? vraag ik “het hoeveelste te laat briefje is dit voor mij?” “Ehm , nou eens even kijken ..” Na een aantal seconden , die trouwens wel minuten leken zegt hij : “dit is je op een na laatste , als je nu nog een keer te laat komt is het inkomen jongedame.” “O, oké .” zeg ik . Terwijl ik de trap in loop begin in weer binnensmonds te schelden . “oliebol oliebol , dat meen je niet , dat kan er ook nog wel bij ! .” Zodra ik weer in de klas ben aangekomen voel ik weer al die ogen . Ik gooi het briefje bij meneer Scheelvis op tafel en zak neer op mijn stoel .
Bedankt voor het lezen!
