
Een zeer persoonlijk gedicht, na al die strijd. Ik ben trots op waar ik nu ben gekomen.
Accepteer me
Zoals ik ben
Niet meer strijden
Niet meer vechten
Accepteer me
Laat me met rust
Al die tijd
Je gaat niet weg
Accepteer me
Ik ben wie ik ben
Ik ben het waard
Accepteer me
Ik weet het, ik heb wel beter geschreven...
Tips, reacties, commentaar?
Ik wacht geduldig op je volgende werkje 