Gelukkig snapte mijn vader het helemaal dus na twee weken had hij me geholpen een leuke 75-300mm tamron lens op de kop te tikken. Al snel kwam ik er achter dat het niet zo makkelijk was als ik eigenlijk had verwacht, toen ik te horen kreeg dat ik met mijn dyscalculie het nooit zou leren stond ik helemaal verloren
Eigenwijs als ik ben ben ik toch aan de gang gegaan, hoe dan ook ik zou het leren. Met mijn vriend die veel voor me leest en het me daarna uitlegt en een flinke dosis koppigheid word ik steeds een beetje beter. Zoals vast veel andere hobby fotografen heb ik de droom om een klein bedrijfje op te startte om mensen en dieren te fotograferen of misschien wel voor reclame voor het ea.?
Ik hoor van iedereen om me heen och meisje toch jij hebt echt talent wat een prachtige foto`s! Maarja.. tuurlijk zeggen vrienden en familie me dat ze mooi zijn, die vinden iedere foto mooi zolang als ik ze maak. Maar hoe kom ik er nou achter of mijn foto`s goed zijn? Op fotokunst foto`s plaatsen heeft na mijn idee ook weinig nut, veelal reageren er mensen die het gewoon leuke foto`s vinden maar er weinig verstand van hebben.
Hoe kan ik nu beter worden als ieder 'simpel' mens me verteld dat ik mooie foto`s maak? En hoe kom ik aan iemand die er wel verstand van heeft en me op pad kan sturen met tips waar ik aan kan gaan werken?
Op het moment ben ik bezig om een binnen te komen op een fotovakschool, dit zou waarschijnlijk een deel van mijn 'probleem' oplossen maar ik ben bang dat ik vanwege mijn dyscalculie toch vriendelijk verzocht zal worden om te vertrekken.
Ik hoop dat iemand me wat tips kan verschaffen want alleen ga ik er volgensmij nooit komen en wie niet waagt wie niet wint toch?
Ik heb dit bijvoorbeeld met wat "creatievere" foto';s van mij gemerkt, kreeg er heeeeeel positieve reacties op, maar ook een reactie als "bagger foto, was bij mij de prullebak in gegaan" . het blijft een smaak kwestie
Ik weet wat ik het beste bij welke situatie kan gebruiken, dat wel
