
Ik heb nog geen perfecte titel gevonden, misschien dat het later nog wel komt.
Let wel op dat dit mijn eerste verhaal ooit is dus hoop wel dat jullie aardig voor me blijven, maar wel rechtvaardig, alles is welkom!
Starend kijk ik uit het raam van mijn lege slaap kamer. Puffend hoor ik mijn vader op de trap om mijn laatste verhuisdoos naar beneden te sjouwen . In mijn gedachte neem ik afscheid van mijn kamer, de vergeelde raamkozijnen, lachend naar de blauwe gordijnen met bruine berenhoofdjes die er al hangen zolang ik me kan herinneren. Ik kijk daarna nog een keer mijn kamer rond waarna ik de deur van de kamer sluit. Wanneer ik naar beneden loop heb ik een dubbel gevoel, ik laat iets achter waar ik ben opgegroeid, waar ik me zo thuis voelde Daar tegenover staat dat ik een nieuw leven begin.
Ik ben Kim, en ik ga mijn favoriete stad Rotterdam inruilen voor Londen, ik woon bij mijn vader samen met mijn tweeling broertjes Mike en Kevin. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik vier jaar was, op de klapdeuren en stampvoetende geluiden en af en toe geluiden van vazen die kapot vielen na herinner ik niet veel meer. Ondertussen stap ik de auto in, Mike en Kevin zitten al klaar en plagen elkaar. Ik ga zitten doe mijn oordopjes met muziek in zodat ik niets hoef aan te horen. Al gauw vallen mijn broertjes in slaap. We rijden eerst naar Frankrijk, daar gaan we met de boot verder. Mijn vader Erik heeft ons al eens foto’s laten zien over ons nieuwe huis, het staat in de wijk Paddington een gewoon gezinswoning met een tuin en aan een van de slaapkamers grenst een balkon met uitzicht op een klein parkje. Erik is al vaker in Londen geweest, voor zijn werk wanneer hij er niet was zorgde ik voor Mike en Kevin. Maar nu mag hij in Londen blijven.
Na drie uur hebben gezeten worden we wakker gemaakt door Erik, ook ik was in slaap gevallen. ‘Jongens worden jullie wakker? We zijn er en we kunnen dalijk van de zee genieten!’ Nog half slapend klimmen Mike en Kevin de auto uit die alvast de boot op rennen. Ik loop samen met Erik de boot op, die me omarmt en mij een kus op mijn hoofd geeft ‘ Ik weet zeker dat je het naar je zin zal krijgen prinses’ fluistert hij erbij in mijn oor. Daarna brengen we samen de koffers naar onze hutten, ik heb mijn eigen hut. Dat had ik speciaal gevraagd aan Erik zodat ik even wat tijd voor mezelf zou hebben. Ik spring even op bed en staar naar het plafond voordat ik in slaap val bedenk ik me dat we met zijn alle hadden afgesproken op het dek-terras. Ik fris me wat op en ga naar boven Mike en Kevin zijn er al kort erna komt ook Erik aan gelopen. Daarna nemen we plaats op het terras en bestellen een drankje, pa neemt een biertje, ik neem een zoette witte wijn en Mike en Kevin willen er ook bij horen en willen graag een non- alcoholische cocktail. Er wordt niet veel gezegd maar er word wel gekeken naar het uitzicht. Als ons drankje op is brengt pa mijn broertjes naar bed. Ze geven me allebei een knuffel en een zoen, ‘Welterusten!’ roep ik ze nog na als ze weg lopen. Ik blijf nog even zitten en genieten van de heldere lucht, felle sterren en de maan die weerkaatst op de zee. Kort daarna loop ik ook terug naar mijn hut. Ik neem nog een douche waarna ik gauw in slaap val.
De volgende ochtend wordt ik gewekt door Erik. ‘Wakker worden prinses, we gaan ontbijten binnen een uur zullen we in Engeland aankomen.’ Ik draai me om zodat ik hem kan zien. ‘Hoe kom jij binnen pap?’ vraag ik met mijn schorre ochtend stem. Lachend haalt hij een sleutel uit zijn zak. ‘Ik moet mijn kleine Kim toch als een wijze vader in de gaten houden?’ Ik haal mijn kussen onder mijn hoofd vandaan en gooi het naar hem. Ik spring van bed om mijn kleren bij elkaar te rapen en ga douche. Terwijl ik me na het douche in de badkamer aan het opmaken ben hoor ik mijn broertjes binnenkomen. Die twee zijn onafscheidelijk. ‘Kimmie, ben je al klaar’ ze doen allebei hun armen om me heup heen. Je zou ook niet zeggen dat die twee knuffelkonten volgende maand al weer 12 jaar worden. ‘Geef me nog 5 minuten, ga maar alvast aan tafel ik kom eraan’
Ik pak mijn koffer alvast in en maak mijn bed op. Daarna loop ik naar boven naar het restaurant. Eerst hang ik mijn vest over de stoel heen daarna loop ik naar het buffet toe voor mijn ontbijt. We zijn spraakzamer dan de vorige avond. Misschien komt het omdat we nu meer uitgerust zijn. ‘Wat is het eerste wat jij gaat doen in Londen?’ vraagt Erik aan Kevin. Kevin die zijn mond vol heeft gepropt met croissant moet lachen en wacht tot zijn mond leeg is. Je kan duidelijk zien wat hij erop heeft gesmeerd, jam. Het druipt langs zijn mondhoeken naar zijn kin. We moeten er allemaal om lachen. ‘Ik vindt het jammer dat ik maandag meteen weer naar school moet.’ Zegt hij nadat hij eindelijk zijn mond leeg heeft. Mike moet lachen ‘Denk aan de mooie meisjes die je weer kan versieren vanaf maandag’. Een versierder is Kevin zeker wel, hij heeft al meer vriendinnetjes gehad dan ik ooit een vriendje. Ze sluiten een weddenschap alhoewel Mike helemaal geen versierder is. Hij denkt nu al meer aan zijn toekomst. Hij voetbalt graag, en hoopt na onze verhuizing ooit bij de grootste clubs van Londen te kunnen spelen. Maar daarvoor zal hij nog even moeten wachten.
Tijdens het eten zien we Engeland al door het raam, het zal nog maar 20 minuten duren voordat we aan wal staan. Na het eten pakken we alvast onze koffers en brengen die beneden in de garage waar onze auto staat. Daarna gaan we op het dek staan, de boot toetert een paar keer als we binnen komen varen en we zien een aantal mensen zwaaien. Het zullen wel familie of vrienden van de mede reizigers zijn. Ik voel me opeens wat minder blij, ik mis mijn vrienden uit Rotterdam nu al en hoop gauw dat er in ons nieuwe huis internet is zodat ik met hen kan skypen.
Als we aan wal gaan staan we buiten te wachten tot onze auto eruit wordt gereden, ondertussen verteld Erik dat het zaterdag de leukste dag is om naar een van de pubs te gaan. Hij zal dit vast vertellen omdat ik iedere zaterdag avond uit ging met vriendinnen. ‘Ik denk dat ik vandaag liever bij jullie blijf pap, ik wil gewoon even wennen aan onze nieuwe omgeving’ zeg ik terug. Vanaf de boot naar Paddington is het maar een half uurtje rijden, kevin en mike blijven maar zingen, en zijn reuze enthousiast. Ik probeer zoveel mogelijk rond te kijken buiten en te genieten. Erik neemt een stukje van Picadilly Circus mee, ik heb nog nooit zoiets moois gezien! En ik sms een van m’n vriendinnen Emma:
Hi Emstar, wauw we zijn er eindelijk hoor! In Londen, nu onderweg naar ons nieuwe huis ben reuze benieuwd. Ik hoop zo dat je in de zomer nog langs komt! Dikke zoen
Ik stop mijn telefoon weer in mijn broekzak en voor we het weten staan we geparkeerd. Het is inderdaad een rijtjeshuis met donker bruine stenen, een vierkant dak en de voorkant zit vol met klimop bladeren. Onze meubelen staan al binnen die had papa twee weken geleden al gebracht. Mijn broertjes mogen als eerste naar binnen, zij mogen een kamer uit kiezen. Het maakt mij niet zoveel uit welke kamer ik krijg, uit eindelijk blijft de kamer met het balkon over. Ik schuif de deur open en kijk het parkje in, er zitten wat mensen. Daarna voel ik dat Erik achter me staat. ‘Mooi he?’ vraagt hij dan. Ik draai me om, en zie hoe hij straalt. Om hem een plezier te doen zeg ik overtuigend ‘Ja, dat heb je goed uitgekozen pap.’ Ik hoop dat het geloofwaardig klonk, ik loop naar binnen en ga even op mijn bed zitten. De verhuisdozen staan al boven en langzaam schuif ik er een naar me toe. Even later loopt Erik ook naar binnen, ‘Wil je dat ik vanavond kook of eten bestel?’ ik moet er even over na denken ‘Bestel maar wat eten, we hebben allemaal een lange dag gehad, boodschappen doen we morgen wel’ Daarna loopt Erik weg, en doet de deur dicht. Met een diepe zucht begin ik met uitpakken en kijk ik nog een keer naar buiten. Morgen ga ik de stad verkennen. En ook opzoek naar een nieuwe voetbal club voor Mike. Ondertussen hangen al mijn kleren in m’n kast, het is en grote kast waar je in kan staan. Vroeger zou het een droom voor mij geweest zijn. Nu vind ik het normaal. Mijn kamer heeft een fraaie kleur. ‘PAAAAAAAAAAAA?!! Geschrokken kom Erik naar boven rennen. ‘Wat is er prinses?’ Ik moet lachen, ‘Ik wilde alleen vragen of ik mijn kamer een andere kleur mag behangen, ik vind hem zo saai beige.’ Hij haalt een diepe zucht om op adem te komen ‘Tuurlijk mag dat, maar dat doen we in je school vakantie, oh en ik heb pizza besteld het is er tussen nu en een half uur.’ Ik heb een leeg gevoel in mijn buik. 'Lekker' antwoordt ik en ga verder met uitpakken. In een halfuur kom ik naar beneden, het verbaasd me hoeveel lege dozen er al staan. Kevin rent naar me toe en omarmt me. ‘Ik heb pa geholpen met het uitpakken!’ Ik knuffel kevin terug ‘Dat is lief van je.’ Daarna rent Kevin terug naar de bank waar hij met mike op de bank ligt. Mike slaapt. De deurbel gaat en ik doe open, stiekem loopt kevin achter mij aan. ‘De pizza’s mevrouw!’ zegt de bezorger terwijl hij zijn helm afzet. ‘Dankjewel!’ en ik reken af. ‘Is dat uw zoon?’ vraagt hij dan. Ik draai me om, om te zien wie er achter me staat. ‘Nee, dat is Kevin mijn broertje’ brullend rent hij weg. Even blijf ik te lang staren in de diep blauwe ogen van de bezorger. ‘Wat een dotje’ zegt hij terwijl hij zijn helm weer op zet. ‘Je pizza’s worden zo koud, eet ze maar gauw op!’ Hij laat me lachen ‘Zal ik doen en nogmaals bedankt!’ ‘Graag gedaan, eetsmakelijk en misschien tot de volgende keer’ Ik blijf nog even kijken tot hij op zijn scooter wegrijd. Opeens trekt Erik de pizza’s uit m’n handen, ik schrok ervan’ De bezorger rijd langs en toetert nog een keer en scheurt daarna weg. Ik doe de deur dicht. En schuif ook aan tafel. ‘Kim heeft een knappe jongen gezien’ zegt Kevin op een wat lacherige toon. Ik geef hem een kleine stomp ‘Laat mij ook eens een keer flirten kleine draak’ zeg ik lachend terug. ‘Ik heb het internet al aangesloten, omdat ik bezig moet voor mijn werk.’ Ik leg mijn laatste pizza punt terug in de doos. ‘Nu al?’ vraag ik. ‘Je bent er nog maar net! Hij moet lachen. Na het eten wil ik de tafel afruimen maar erik wilt dat ik naar boven ga. ‘Je hebt nog zat te doen in dat kamertje van je, ga maar naar boven’ ik geef hem een knuffel ‘dankje pa!’ Ik ga naar boven en maak nog wat verhuisdozen leeg. Daarna ga ik douche en ga slapen.
Echt mijn ding