ik heb een gedichtje geschreven net ,toen ik dacht aan een super lieve pony waar ik onlangs afscheid van heb moeten nemen hopelijk vinden jullie het leuk , commetaar en tips zijn van harte harte welkom.
dit is hem :

hoe erg de grond ook beefde,
hoe hard het stormde,
hoe onmogelijk het ook was om te blijven staan,
iemand hield me overeind, iemand hield me sterk.
nu is mn hele wereld ingestort,
ik zakten door de grond,
mn hart kon de storm niet overleven ligt in tweeen,
het ene stuk zit vol verdriet en het andere stuk ligt bij een byzonder iemand.
ik had eindelijk iemand gevonden die me speciaal liet voelen,
iemand waarmee ik alles had kunnen bereiken,
iemand die me gellukig maakte,
iemand waar ik van hield,
iemand die voor eewig aan mn zijde wauw blijven.
maar nu is diegene weg voor eewig,
en waarom ? omdat iemand anders meer geld had.
de wereld is gewoon ongeerlijk.
mis haar zo veel....