Geplaatst Dit is mn 3e topic dat ik open voor ximena..
Ik denk gewoon veel aan dr en wil dit totaal mislukte gedicht aan jullie laten lezen.
Heb vooral erin gezet wat ik dacht en voelde enzo, vandaar dat het verreweg van een gedicht is.
______________________________
Lieve xim,
Hier weer een berichtje van mij.
Een klein iets, dat de vorm van een gedicht moet zijn.
Vertel je mijn gevoelens,
Mijn gedachtes, wat ik denk
Sterkte, is wat ik iedereen die jou kende schenk.
Altijd een lach, een mooie glimlach
Twee mooie ogen die altijd vrolijk twinkelden
Tot die ene dag.
Dof en grijs.
Zo ziet de wereld er momenteel uit.
Je bent van ons ontnomen.
Wat waren jou laatste woorden?
Waarom heeft niemand jou kunnen horen?
Waren het mooie woorden,
Of juist woorden die pijn deden?
Ik weet nog heel goed wat je laatste woorden tegen mij waren.
Tot snel melis, we gaan snel weer wat doen!
Roy is een superleuke jongen!
We knuffelden elkaar, en toen fietste je weg.
Het laatste contact dat we hadden,
Waren een paar smsjes..
Melis! Ik zag je in de randstad!
Een paar smsjes naar elkaar
Nu denk ik:
Had ik toch maar...
Spijt dat ik niet vaker meer met je afsprak.
Spijt dat ik de tijd die ik met je kon krijgen
Nooit aan jou heb besteed.
Mijn verdriet is groot.
Dood..
Ik haat het woord.
Dat heb ik altijd al gedaan.
Nu nog meer,
Want het leven is door de dood uit je gezogen...
Woede, angst, spijt, en toch een beetje opgelucht, dat je er niet meer bent.
Woede, en angst
Omdat een of andere gek dit zomaar bij je deed!
Er lopen er nog zoveel meer..
Spijt, dat we niet vaker wat leuks deden..
En opgelucht,
Ik denk dat bijna niemand dit op zou noemen..
Maar ik ben opgelucht, dat je niet verder hoeft te leven met een enorm trauma.
Dat je niet door hoeft te leven, met een angst.
Dat je niet door hoeft te leven, en elke dag naar de littekens hoeft te kijken
En dat je er dus niet elke dag aan herinnerd word.
Lieve Xim, je bent veel te vroeg bij ons weggenomen.
Ik zal je nooit vergeten. Ooit op een dag, vertel ik mijn kinderen, over dat vrolijke meisje, dat nooit echt heeft mogen leven.
Dat nog in het begin van haar leven was.
Een bloem, dat nog moest bloeien, en dat daar nu nog mee bezig was.
Maar de mooiste bloemen, worden het eerst geplukt.
En dat vrolijke meisje, was zo'n bloem
Die veel te vroeg werd geplukt.
Lieve Xim,
Ik hou van je, en zal je nooit vergeten.
______________________
Laten jullie weten wat jullie ervan vinden?
