Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-10-11 18:25

[verhaal] evi op ponykamp

Geplaatst door de TopicStarter : 28-10-11 18:25

ik weet niet of ik het hie mag plaatsen maar ik doe het maar:
dit is een verhaal die ik heb verzonnen maar ik weet niet of ik door moet. er staan wel veel domme fouten in.:

Ponykamp!
Zaterdag.
Hoi, ik ben Evi en ik ga vandaag voor het eerst op ponykamp. Ik vind het heel erg spannend nu ik in de auto zit. Het is nog ongeveer 2 uur rijden. Ik vind het alleen wel jammer dat ik erg veel buikpijn heb. Alleen durf ik dat niet tegen iemand te zeggen want dan moet ik misschien wel meteen weer naar huis en dat wil ik niet!
2 uur later
We zijn eindelijk aangekomen op het kamp. Wat mij als eerste opvalt is de hele grote ponyweide. Ik zeg mijn moeder en vader gedag en hun gaan weg . ik mag met de leiding Elena meelopen en we gaan naar de slaapzaal. Daar zijn de andere leidingen: Anna, Julia en Fay. Ik mag een bed uitzoeken. Ik kies een onderbed net naast de deur. Op het boven bed zit een meisje en ze zegt: ‘ hoi ik ben Stacy. En hoe heet jij?’ ‘ik heet Evi’ zeg ik haar ‘ben jij ook alleen op het kamp?’ Stacy knikt en we zijn al meteen vriendinnen. Ik ga mijn bed opmaken en Stacy helpt me als we klaar zijn gaan we op mijn bed liggen en praten we nog wat. Stacy is al 3 keer eerder op het kamp geweest. Ook tegen haar durf ik niet te zeggen dat ik me niet goed voel. Ook al worden de buikkrampen steeds erger.er klinkt een bel en Stacy zegt dat we naar de eetzaal moeten. We lopen samen naar de eetzaal en gaan aan tafel zitten voor ons staat een grote berg pannenkoeken. Als ik er maar naar kijk word ik al misselijk. Ik besluit maar niks te eten en te hopen dat niemand het merkt. Iedereen zit rustig te eten dus ik denk dat ik er wel onderuit kan komen. Maar het valt Stacy wel op en ze vraagt : ‘is er iets want je eet helemaal niets.’ Ik wil niets zeggen en hou mijn mond. Maar Stacy vertrouwd het niet en roept de leiding. Ik wil echt niets vertellen en ren naar de wc’s. daar ga ik in een hoekje zitten zodat niemand me vanaf buiten af kan zien. Ik begin te huilen.na een paar minuten zie ik Fay om een hoekje kijken. Ik maak me klein maar ze heeft me al gezien. Ze komt naast me zitten en geeft me een knuffel. Zo zitten we wel 5 minuten tot ze vraagt : ‘wat is er nu eigenlijk. Want Stacy zei dat je niks wou eten en je rent niet zomaar weg.’ En ik begin te vertellen dat ik me niet lekker voel en dat ik bang ben dat ik naar huis gestuurd word. Als ik uitverteld ben zegt Fay: ’maar meisje toch als je je niet lekker voelt moet je dat gewoon zeggen want dan krijg je een paracetamol en ga je nog even naar bed. En we sturen je niet zomaar naar huis toe hoor. Voel je goed genoeg om te gaan rijden?’ ik knik ‘dan ga je nu mee rijden en daarna ga je lekker vroeg naar bed en ga je alvast slapen en dan hopen we dat je je morgen beter voelt.’ Ik knik weer en we gaan naar de eetzaal. Iedereen is uitgegeten en er word druk gepraat. Als wij binnen komen word het stil en Fay zegt: ‘meiden, Evi hier voelt zich niet helemaal lekker. Ze gaat zo wel mee rijden maar gaat daarna direct naar bed. Dus als jullie dan naar de slaapzaal gaan denk er dan aan dat je dat rustig doet. En bestook haar ook niet met allemaal vragen oké?’ en iedereen knikt. Ik ben best wel opgelucht. Iedereen krijgt nu een pony toegewezen. Ik mag rijden op een pony genaamd Blue. Iedereen gaat zijn pony halen. Maar ik krijg eerst een paracetamol. Daarna lopen ik en Fay samen naar de ponyweide en halen we Blue en Mona ( de pony waar Fay op rijd) uit de weide en gaan we poetsen. Als ik met de laatste hoef bezig ben zegt Fay: ‘ kom je mee Evi dan gaan we het zadel en hoofdstel halen en gaan we opzadelen.’ Ik zet de hoef neer en loop achter Fay aan naar de zadelkamer. Ze laat me zien waar de spullen van blue liggen en ik pak ze. Ik neem de spullen mee naar Blue en ga hem opzadelen. Ik heb nu al veel vertrouwen in hem want hij is zo lief en rustig dat ik helemaal niet bang ben als ik me niet goed voel. Net als ik klaar ben mogen we meteen opstappen en gaan we op weg. We rijden alleen maar buitenritten. Ik rijd samen met Fay en Stacy achteraan. We rijden het eerste stuk naast elkaar maar als we een smal paadje opgaan moeten we achterelkaar. Ik ga achter Stacy en voor Fay. We draven rustig aan en het gaat best wel goed alleen word de kamp in mijn buik erger. Ik zeg er niks van want ik wil het niet verpesten voor de rest van de groep. We draven nog een stukje door en dan gaan we weer stappen. Daar ben ik best wel blij mee want dan kan ik lekker blijven zitten in plaats van staan zitten. Na nog wat stappen en stukjes draven gaan we galopperen. Tijdens de galop word ik erg misselijk. En als we weer gaan draven en later geen stappen zeg ik tegen Fay dat ik bijna moet overgeven. En Fay roept : ‘ Anna stop even. Het gaat niet goed met Evi.’ Bijna meteen staan we stil en ik moet overgeven. Anna komt van voor naar ons toe gereden en zegt: ‘rijden we naar huis of moet ik Bo bellen of ze haar kan komen ophalen ( Bo is de eigenaar van het kamp).’ Ik zeg: ‘ik kan nog wel doorrijden naar het kamp’ en Fay knikt naar Anna. Anna gaat weer voorop en ik blijf naast Fay. Ik pak mijn zadel vast en Fay zegt dat ik mijn teugels niet hoef vast te houden en dat Blue wel achter de andere blijft aan lopen en dat hij niet raar zal gaan doen. Als we aankomen bij het kamp hang ik helemaal voorover gebogen in het zadel. Elena komt naar buiten en Anna zegt iets tegen haar en ze komt naar mij toe. Ze vraagt: ‘gaat het een beetje’ en ik schud van nee. Ik begin een beetje te snikken. Ze helpt me van Blue af en ik wil hem perse eerst af
Zadelen en naar de weide brengen. Ik ben tegelijk klaar met Fay en we lopen samen naar de ponyweide. Als we de pony’s hebben vrijgelaten brengt ze me naar de slaapzaal. Ik trek mijn pyjama aan en ga in mijn bed liggen. Fay zegt: ‘ik ga met de andere spelletjes doen in de eetzaal dus als er wat is kan je me altijd komen halen. Ik kom over een uurtje nog even kijken.’ Ik knik en ze loopt weg. Mijn hoofd bonkt en de buikpijn is nog erger geworden maar toch probeer ik te slapen. Maar het wil niet goed lukken. Na een half uurtje hou ik het niet meer uit en net als ik naar beneden wil gaan komt Stacy binnen en ze ziet me met betraande ogen aankijken en gaat meteen Fay halen. Na een paar minuten komen Fay en Bo naar boven. Ik word getemperatuurd en ik heb 38 graden koorts. Ik krijg een extra deken en Fay blijft bij me tot ik slaap. Ze komt op de rand van mijn bed zitten en wrijft nog een tijdje over mijn rug. En langzaam val ik in slaap.
Zondag
Ik word wakker van een warme hand op mijn hoofd. Ik doe mijn ogen open en zie Fay staan en ze zegt: ’ik maak jou eerst even wakker zodat je zo niet schrikt ban de bel. Gaat het al wat beter Evi?’ en ik antwoord: ‘dankjewel. Het gaat we ietsje beter maar ik voel me nog wel beroerd.’ Dat zal wel. Want je bent nog erg warm. Ga je nu met me mee naar de eetzaal. Dan gaan we de bel luiden.’ We lopen samen naar de eetzaal. En ik ga alvast aan een tafel zitten. Fay luid de bel en iedereen komt naar beneden. Stacy komt bij mij zitten. Als iedereen zit mogen we gaan eten. ik heb alleen geen honger en schuif mijn bord weg. Als Fay langs komt met thee ziet ze dat ik niks eet en zegt: ‘ik vind het niet erg als je nu niks eet maar je moet wel je kop thee opdrinken. Ik heb voor jou een speciale gemaakt met wat paracetamol erdoor heen.’ Ik knik en drink hem op. Na het eten halen we de pony’s en gaan we een ritje maken. Het gaat heel goed. Ik voel me nog wel erg slap en beroerd maar blue loopt gewoon achter de andere pony’s aan. Ik rijd zoveel mogelijk naast Fay. Na anderhalf uur ziet Fay dat ik erg moe word en zegt: ‘je word moe he? We gaan zo terug naar het kamp’ ik knik. En na een kwartiertje zijn we weer terug bij het kamp. Ik zadel blue af en zet hem in de wei net als ik naar de poetsplaats wil lopen om mijn cap te halen kom ik Fay tegen en ze zegt: ‘wacht hier even.’ Ik wacht en ze is al snel weer terug. En ze zegt: ‘wil jij nu even een uurtje op bed gaan liggen? Want dat lijkt mij wel even het fijnst voor jou. Als we dan gaan lunchen haal ik je er wel weer uit. Dan kan je vanmiddag misschien wel mee naar het zwemmeer.’ Ik knik. Ik haal eerst mijn cap en daarna breng Fay me naar bed. Als we daar aankomen ligt Stacy huilend op haar bed en Fay gaat even met haar praten. Ik doe mijn jophers uit en ga in mijn bed liggen en ik val al snel in slaap. Na een uurtje word ik wakker gemaakt door Fay. Ook Stacy word wakker gemaakt. Zij was ook niet lekker . maar zij wou niks zeggen omdat ze het niet wilde voor de rest van de groep. Maar het beetje extra slaap heeft haar goed gedaan want ze voelt zich al een stuk beter. We lopen met Fay mee naar de eetzaal. Ik vraag meteen aan Fay of ik nog een paracetamol mag. Ze vind het een goed idee. En ze gaat voor mij nog wat thee zetten. Terwijl de andere kinderen hum boterham eten en melk drinken. Zit ik mijn thee te drinken en krijg ik een appel. Als we klaar zijn met eten moeten we onze zwemspullen gaan pakken. Die leggen we in een karretje en we gaan de pony’s halen. We hoeven alleen maar het hoofdstel in te doen want we gaan naar het zwemmeer toe stappen. Maar ik kan niet op blue want die is een beetje kreupel. Dus mag ik samen met Fay op Mona. Fay gaat eerst op haar zitten en daarna ga ik voor haar zitten. Na een kwartiertje stappen zijn we bij het zwemmeer. Het leuke is dat je ook met je pony mag. Dus ik ga samen met Fay zwemmen met Mona. Maar ik word al snel een beetje moe en we gaan uit het water. Als we net zijn afgestapt komt er een verlegen meisje aan gelopen en ze vraagt: ‘zou ik jullie pony mogen aaien?’ ik knik en Fay zegt: ‘zou je er ook even op willen zitten ?’ er komt een grote glimlach op het gezicht van het meisje en ze knikt hard van ja. Fay tilt haar op Mona en ze loopt een paar rondjes met het meisje en gaat even met haar het water in. Ik loop ondertussen naar het karretje om mijn handdoek te halen. Ik heb er twee meegenomen. 1 om op te liggen en 1 om me aftedrogen. Als ik me heb afgedroogd ga ik op mijn handdoek liggen en doe ik even mijn ogen dicht. Ik wil niet gaan slapen maar uiteindelijk overwint de slaap het toch en val ik in een rustige slaap. Opeens schrik ik wakker. En Fay zegt: ‘kom Evi we gaan terg naar het kamp. Heb je lekker geslapen?’ ik sta op en knik van ja. Ik stap weer op Mona en Fay komt achter me zitten. De buikpijn is weer erger geworden. Waarschijnlijk is de paracetamol uitgewerkt. Ook ben ik weer een beetje misselijk. Ik zie erg tegen het eten op. En ik zeg dat tegen Fay. Ze geeft me een aai over mijn bol en ze zegt: ‘dan eet je vanavond geen warm eten maar dan eet je we een bakje vla is dat goed.’ En ik vind het best.

**Geplaatst**: 28-10-11 20:45

Re: [verhaal] evi op ponykamp

Geplaatst: 28-10-11 20:45

Wel leuk

Probeer ''hun'' eruit te laten

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-10-11 21:29

Re: [verhaal] evi op ponykamp

Geplaatst door de TopicStarter : 28-10-11 21:29

oke dankje wel

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-10-11 19:45

Re: [verhaal] evi op ponykamp

Geplaatst door de TopicStarter : 30-10-11 19:45

hier is nog een stukje:

terug op het kamp gaan we meteen eten. ik eet met lange tanden het bakje met vla leeg. Na het eten gaan we spelletjes doen met de pony’s op Ster en Angel. Ik doe niet mee. Maar ik ga wel kijken. Het is heel erg leuk om de andere stoelendans en estafette te zien doen. Na een kwartiertje komt Fay bij me zitten op het hek van de bak. Plots komen alle emoties er uit en begin ik te huilen. Ik kruip naar Fay die me vast pakt en zo huil ik uit. Als ik uit gehuild ban brengt ze me naar bed en ik ben een beetje over me toeren heen. Ik trek mijn pyjama aan en ga in mijn bed liggen. Fay gaat weer naar de bak en ik kruip dip in mijn slaapzak. Na 10 minuten komt Fay naar boven met een huilende Ellen. Ze is van angel afgevallen en is erg geschrokken. Fay gaat met haar naar haar bed en praat een tijdje met haar. Ik luister met een half oor. Als ze uitgepraat zijn lopen ze weer naar beneden en zegt Fay tegen mij: ‘ik ga nu even met Ellen en de rest chocolademelk drinken en daarna moet iedereen naar bed dus waarschijnlijk word het dan even druk op de slaapzaal dus ik denk dat je het beste wakker kan blijven of wil je misschien mee?’ en daarop antwoord ik: ‘mag het ook thee zijn? Want dan ga ik graag nog even mee.’ Het is goed dus ga ik mee naar de eetzaal waar iedereen al zit te wachten op de chocolademelk en Fay gaat voor mij thee zetten. Ik ga naast Stacy zitten en zij vind mij er al een stuk beter uitzien. Na de thee gaan we met z’n alle naar bed. Er word nog een verhaal voorgelezen door Julia. Maar Fay komt ij mij zitten en wrijft me nog een tijdje over mijn rug totdat ik slaap.
Maandag.
Als ik waker word is het nog rustig in de slaapzaal. Iedereen ligt nog te slapen. Ik kijk op de klok en zie dat het pas 7 uur is. Ik probeer nog wat te slapen meer dat lukt niet. Om half acht gaat er een wekkertje af. En Fay tilt haar hoofd op en pakt haar mobiel. Het is haar wekker. Ze zet hem af en staat op. Ze kleed zich aan en gaat naar beneden. Maar als ze langs mij loopt werpt ze nog een blik op mij. Ze ziet dat ik wakker ben en vraagt zachtjes of ik mee kom naar de eetzaal en dat doe ik. Ik help Fay bij het klaarzet van het ontbijt. We dekken samen de tafel en we zetten thee. Ook legt Fay alvast voor mij een paracetamol neer die ze straks door mijn thee heen zal doen. Precies om 8 uur zijn we klaar en ik luid de bel. Binnen 5 minuten zit iedereen aan tafel. Ik zit zo als gewoonlijk naast Stacy en zij zegt: ‘heb je niet lekker geslapen Evi want je bent zo verschrikkelijk wit!?’ ik knik en zeg: ’maar ik voel me ook helemaal niet goed de buikpijn is nog heviger dan de vorige dagen maar ik wil niet zeggen dat het erger is want het houd wel op. En dan wil ik jullie er niet mee lastig vallen.’ Ik vraag mezelf af waarom ik dit heb gezegd. En ik begin geruisloos te huilen. Fay komt net aan lopen en Stacy verteld wat er is en Fay neemt me mee naar de slaapzaal. Ze geeft me een zetpil en ik moet gaan slapen. Fay blijft bij me en na lang vechten tegen de slaap val ik dan toch in slaap.na een tijdje word ik wakker rillend van de kou. Ook ben ik erg misselijk. En ik voel me slap. Ik kijk rond en ik zie niemand. Ik besluit nog even mijn ogen dicht te doen. Ik ga niet slapen maar ik wil gewoon even nadenken wat er de afgelopen dagen allemaal is gebeurd en dat is een hoop. Na een half uur doe ik mijn ogen open. Op dat moment komt net Fay binnen. En ze komt bij me zitten. We praten een hele tijd en ik zit op een gegeven moment zelfs te huilen. Maar dat mag van Fay even de Emoties de vrije loop laten. Als we uitgepraat zijn voel ik me opgelucht. Ik heb eindelijk mijn hart kunnen luchten. Fay zegt: ‘wil je nog iets eten of drinken? Er is nu niemand want iedereen is naar de kermis in het dorp. Maar ik heb jou maar laten liggen want je was zo over je toeren.’ En we gaan samen naar de eetzaal. Maar dat red ik niet en ik ren naar de wc’s en begin daar over te geven. Fay die achter me aan is gesneld komt bij me staan en wacht tot ik klaar ben en ze trekt door. Ze neemt me mee terug naar de slaapzaal en legt me weer in bed want ik stond te rillen als een gek. Ze staat op en loopt weg en even later komt ze terug met Bo. Ze geeft me nog een zetpil en dan begint Bo te praten: ‘Evi ik ga zo je ouders bellen. Maar jij moet zeggen of je wil blijven of dat je naar huis wilt. Als je hier blijft moet je er wel rekening mee houden dat het vaak druk kan zijn. Maar als je je dan wat beter voelt kan je wel mee rijden. Maar het is je eigen beslissing.’ En ik antwoord: ‘als het zou mogen zou ik graag hier blijven.’ ‘natuurlijk mag dat Evi maar ik ga wel je ouders bellen om te zeggen dat je ziek bent en dat je hier wel blijft. Nog even een vraagje blijf jij 1 of 2 weken?’ en ik antwoord: ‘ik zou twee weken blijven waarom vraagt u dat?’ en Bo zegt: ‘dan vraag ik even of je ouders zaterdag op de wissel dag even willen langs komen om te kijken hoe het met je gaat en dan kunnen we ook even rustig afspraken maken over de volgende week want ik denk dat je dan nog niet helemaal bent opgeknapt.’ Ik knik en vraag: ‘zou ik misschien ook even met mijn moeder mogen praten?’ het mag en ik loop mee naar het huis van Bo. Eerst belt Bo en zegt de dingen die ze ook aan mij heeft gezegd en stelt mijn moeder gerust. Daarna geeft ze de telefoon aan mij: ‘hey mam, het is hier echt heel erg leuk. Ja, er word goed voor me gezorgd. Ik mis je wel maar ik vind het hier zo leuk dat ik wel wil blijven. En de leiding Fay zorgt voor me. Ook heb ik al 2 keer op een pony genaamd Blue gereden. Maar ik ga nu ophangen doei mammie.’ En ik geef de telefoon weer aan Bo die nog iets zegt tegen mijn moeder en dan ophangt. Ik ben ondertussen weer bij Fay gaan staan en begin een beetje te snikken. Want ik heb een beetje last van heimwee Fay doet haar armen om me heen en laat me even. Ondertussen zegt ze allerlei lieven woordjes en wrijft over mijn hoofd. Als ik weer rustig ben gaan we naar de eetzaal en doen we een spelletje. Ik heb ondertussen wel even mijn deken gehaald want ik heb het nog erg koud. Maar de zetpil begint wel te werken want ik voel me wel beter. Ook heeft het telefoon gesprekje met mijn moeder me goed gedaan en ik ben weer een beetje vrolijker. Na drie spelletjes memory komen de andere terug van de kermis. Stacy en de leidingen komen naar me toe. De leidingen hadden van Bo gehoord dat ze mijn ouders ging bellen en dat ik misschien naar huis zou zijn als ze terug kwamen en hadden dat ook tegen Stacy gezegd. Maar ze zijn blij dat ik er nog ben. Na een tijdje staat iedereen om mij want ze willen weten wat er aan de hand is. En ik leg het uit met de hulp van Fay. Als ik ben uit verteld moet iedereen aan tafel gaan zitten en gaan we eten. ik mag aan de speciale leiding tafel komen zitten en Fay zegt: ‘wil jij wat eten of drinken? Je hoeft niks maar als je iets wil drinken dan kan ik er nog een paracetamol doorheen doen en dan hoef ik je niet nog een zetpil te geven.’ ‘Dan wil ik wel een kopje thee als dat mag.’ Zeg ik. En Fay gaat een kopje thee voor mij zetten. Iedereen van de kinderen heeft eten en nu komen ook de andere leidingen aan tafel zitten. Alle drie kijken ze met een bezorgde blik naar mij. Even later als iedereen aan het eten is komt Fay terug uit de keuken met een glas dampende thee. En ze geeft hem aan mij. Zelf gaat ze eten halen. Ik drink rustig mijn thee op. Als ik mijn thee op heeft is iedereen klaar met eten en word er gevraagd wie er een toetje wil. Ik kan er geen trek in krijgen en zeg dat ik niks hoef. Als iedereen hun toetje zit te eten vraagt Fay aan mij: ‘zou je straks mee willen rijden? Want dan ben je er even uit en volgens mij gaat het al wat beter. Dan houd ik je wel vast aan een halstertouwtje. Dan kan ik hem onder controle hoeden. Vind je dat goed?’ ik knik van ja. Ik wil heel graag weer op Blue rijden. Hij loopt weer helemaal goed. Fay stuurt mij vast naar boven om me om te kleden want ik loop in mijn pyjama. Als ik mijn rijbroek aan het aantrekken ben komen er nog een paar meiden naar boven om zich om te kleden onder andere Stacy en Ellen. Die nog even bij mij komen zitten en zich daarna gaan om kleden. Ik wacht op ze tot dat ze klaar zijn en daarna lopen ze samen naar de ponyweide. Samen vangen we de pony’s en zetten ze op de poetsplaats. Ik hou de plek naast mij vrij voor Fay. Die iets later er ook aankomt. Na het poetsen en opzadelen gaan we op pad Fay heeft een halstertouwtje aan het hoofdstel van blue gemaakt en heeft die bij haar teugels in haar hand. Ik voel me daardoor wel veiliger. Ook al weet ik dat Blue niks zal doen. De rit gaat heel erg goed. In het begin stappen we heel veel en maken zachte drafjes en na een tijdje roept iedereen : ‘GALOP,GALOP.’ Maar Elena die voorop rijd roept eerst naar Fay: ‘ denk je dat het zal gaan om een galop te doen met Evi?’ en Fay kijkt naar mij en ik knik van ja want ik wil heel graag een galopje maken. En ze roept ‘ga maar vol uit dan maken ik en Evi wel een rustig galopje en wie dat nog meer moet achter mij en Evi komen rijden’ Ellen en Stacy komen achter mij en Fay rijden en de rest gaat een rengalop doen. Wij doen een rustig hand galopje. We raken steeds meer achterop. Na een tijdje gaan we over in draf en gaan we stappen. Even verderop staan de andere te wachten. En we rijden met z’n alle terug naar het kamp. Als we daar zijn zadel ik Blue rustig af en ga daarna meteen naar de slaapzaal. Want dat mocht ik van Fay. Ik trek mijn pyjama aan en net als ik in mijn bed wil gaan liggen komt Fay naar boven. En ze ziet dat ik al om gekleed ben en legt me in bed en laat de andere nog even hun pyjama aan trekken. Zij gaan nog even beneden chocolademelk drinken. Als iedereen op Fay en Ellen na weg zijn. Vraagt Fay aan Ellen: ‘waarom ben jij nog niet klaar is er soms iets?’ en Ellen knikt. Ellen is niet zo’n prater. ‘en’ vraagt Fay ‘wat is er dan?’ en Ellen antwoord ‘ik mis mama zo erg. Ik heb heel erg last van heimwee maar het ging heel erg goed tot ik vanmiddag Evi zag zitten en zij vertelde dat ze met haar moeder mocht bellen. Ik begon haar zo erg te missen. Maar ik wou zo graag mee rijden dat ik het op zij had gezet. Maar toen ik Evi hier zag zitten kwam het weer op.’ En Elena komt naar boven om te kijken of Ellen hier nog was en Fay zegt tegen haar: ‘Ellen heeft last van heimwee wil jij even met haar naar Bo om te vragen of ze even naar haar moeder mag bellen.’ Elena doet het. En Fay komt bij mij zitten en wrijft nog even over mijn rug tot ik in slaap val. Maar dat is maar van korte duur want even later hoor ik de rest van de kinderen en leidingen naar boven komen Fay zegt nog dat ze stil moeten zijn omdat ik slaap maar ik zeg dat ik alweer wakker ben en dat ze niet stil hoeven te zijn. Iedereen moet in bed gaan liggen en Julia verteld nog een verhaal. Fay is weer bij mij komen zitten en aait me rustig over mijn hoofd en zegt: ‘ga maar slapen. Dat zal je goed doen. ’en met die worden val ik in een rustige slaap.