Geplaatst 
Ik ben al heel erg lang bezig met een verhaal, maar ik kom maar niet goed verder.
Nu heb ik hem weer eens opgezocht en dacht, misschien kunnen jullie kritiseren(?).
Ik ben al bezig met het 2e deel, dus plaats nu even het eerste deel.
Hopelijk vinden jullie het wat..
We hadden op school vorig jaar een opdracht gekregen om een stuk uit een boek te lezen, en vervolgens er zelf een stuk bij te schrijven. Bij mij was er dus dit uit gekomen..
1
'Het is hier niet zo veilig Tessa'. 'Je kan nog niet eens als het donker is ergens heen fietsen, en naar huis is het al helemaal niet veilig met al die smalle steegjes'. ‘NEE! Tessa, dat willen wij niet meer’. ‘We verhuizen naar Roosendaal’. 'Voor gezelligheid en veiligheid'. 'Voor jou ook beter, dan kan je weer een nieuwe start maken op school'. 'Want die Robbert stijgt helemaal naar je hoofd'. 'Op je kamer teken je alleen maar liefdes tekeningen van jou en Robbert'. 'Niet bepaald goed voor je schoolwerk'. 'Want in die tijd hoor je er eigenlijk te werken'. 'In Roosendaal is een goede school, met veel begeleiding'. 'Vast en zeker iets voor jou, zegt haar moeder prekend tegen haar'.’Ja mam’ zegt Tessa. 'Ik begrijp het wel maar alles achter laten is een hele moeilijke en zeker een grote stap voor mij'. Na de preek van haar moeder strompelt ze naar boven. Boven ploft ze op haar bed en probeert haar tranen in te houden. 'Ik vind het niet eerlijk dat ze alles van me afpakken'. 'Echt alles!' 'Zelf mijn lieve konijntje vlekje moet ik achterlaten, omdat er in het nieuwe huis een hondje komt'. 'Bah!' 'Ik haat honden, en dan moet ik er zeker ook op gaan passen'. 'Omdat mijn moeder altijd weg is, moet ik van alles doe, ik was af en ruim de vaatwasser in, ik pas op mijn broertje en waarschijnlijk dan nu ook nog op ons nieuwe hondje, als die er komt..' 'Ik vertrek over een week al, dus over afscheid nemen kan ik nog lang doen'. Maar haar beste vriendin komt morgen om te helpen met inpakken van al haar spullen, niet echt iets om naar uit te kijken. Vol medelijden met zichzelf kijkt ze in de spiegel. Ze ziet een meisje met lange bruine haren, en betraande ogen, die smeken om vergeving. 'Vergeving?' Tessa kijkt nu verbaasd in de spiegel. 'Hoezo vergeving?' Vergeving omdat haar moeder het druk heeft en omdat ze moet opruimen? 'Nee nergens voor'. Weer kijkt ze in de spiegel, ze maar zichzelf groot en spreekt zichzelf moedig toe. 'Het zal vast allemaal goed komen', zegt Tessa met een overtuigende blik tegen zich zelf in de spiegel. Eenmaal als ze daar zou zijn zal het vast allemaal wel mee vallen zei mijn moeder. Als nog vallen er tranen uit haar ogen, en kan ze het moeilijk tegen houden. Hoe kan het nou, dat mijn bloed eigen moeder denkt dat het allemaal zo simpel kan zijn. 'Ik hoop dat ze me kan begrijpen dat ik de komende weken niet naar school ga' denkt ze in zichzelf. 'Met dit oververmoeid hoofd kan ik dus echt niet naar school toe'. 'Iedereen zal me uit gaan lachen en daar heb ik echt geen zin in'. 'Al dat gezeik aan je hoofd, en dan dat er ook nog eens bij!'. 'En wat dacht je van Robbert, die moet ik ook achterlaten want een lange afstand relatie vind ik maar niks, denkt Tessa'. 'TRING TRING!' Tessa schrikt zich rot. Ze hoort heel hard de bel gaan en rent de trap af naar de voordeur. 'Hé schat' roept ze naar haar beste vriendin. Gelukkig kon ze vandaag toch nog even langs komen, want van haar al vriendinnen gaat ze haar toch echt het meeste missen. Snel laat ze haar beste vriendin naar binnen en lopen ze samen naar de keuken. 'Wil je wat te drinken?' vraagt Tessa aan Melissa. Melissa antwoord met een verlegen knikje. Ze vind het nooit zo fijn om te spreken als ouders of andere mensen erbij staan. Maar eenmaal alleen met haar, dan is ze een heel druk meisje en kan ze helemaal zichzelf zijn. Tessa schenkt koude ijsthee in voor hun twee en lopen samen de trap op naar boven. Eenmaal boven gaan ze samen op het bed zitten. 'Ik ga je missen Tessa', zegt Melissa hard op. Tessa wil er niet aan denken en begint snel over een ander onderwerp.’ Zullen we samen tijdschriften lezen?’ Vraagt Tessa snel aan Melissa. Melissa kijkt Tessa raar aan. ‘Zei ik wat verkeerd?’ vraagt Melissa met een schrille stem aan haar beste vriendin. ‘Nee’ antwoordt Tessa, ‘maar ik wil er gewoon niet aan denken.’ ‘Jou missen is een van de laatste dingen die ik echt wil mee maken.’ ‘Helaas is het zo, en dat al over één week.’ Ze weet zichzelf echt geen raad, en weet ook niet hoe ze het aan beste vriendin moet vragen. Heel voorzichtig kijkt ze onder het bed en pakt een paar tijdschriften onder haar bed vandaan. Ze laat ze Melissa zien. 'Wauw' zegt Melissa, wat een prachtig meisje op de voorkant. Heel mooi dun en een perfect hoofd. Tessa maakt er een opmerking over, ach ja jammer dat het nep is hé! Ik zou er ook wel zo uit willen zien als ik de kans zou hebben. Maar alles word met de computer veranderd. Samen liggen ze in een deuk. 'BARBIE POPPEN!' Roept Melissa en Tessa begint nog harder te giechelen. 'Wat zal ik dit toch missen', zegt Tessa hard op. 'Ik ken je al zo lang', mompelt Melissa heel zachtjes. Je ziet dat heel haar gezicht betrekt met een droevige blik. Tessa reageert er niet op en bladert snel verder in het tijdschrift. Ze kijkt in het midden van het blad en ziet een gave poster van een knappe jongen. ‘zal ik die in mijn kamer hangen?’ Vraagt Tessa aan Melissa. ‘waarvoor zou je dat nog doen dan, regeert Melissa.’ Tessa kijkt haar raar aan, ‘wat is er nou?’ ‘Ja, sorry melis, ik weet het gewoon niet meer.’ ‘Ik ben al zo lang in een rare bui, en thuis gaat het niet helemaal lekker met mijn zusje, en dan nu ook nog jij die weg gaat.’ ‘Ik trek het niet helemaal meer.’ Snel schuift Melissa dichter naar haar beste vriendin toe. Tessa probeert haar tranen te verstoppen, maar het lukt niet. Melissa probeert haar te troosten door een arm om haar heen te slaan. 'Het komt wel goed met mij' zegt Tessa. 'Ik red me wel, en als jij daar ook voor zorgt, dan ga ik ook niet met een stom gevoel verhuizen'. 'We kunnen altijd nog bellen, en zo ver weg is het niet naar Roosendaal, toch?' Vraagt Tessa met een verbaasde blik aan Melissa. ‘Ik zal mijn best doen!’ antwoord Melissa met een piepstem.
2
‘piep piep piep!’ de wekker van Tessa krijst als een speenvarken. ‘Nee, is het al zo laat?’ Ze kijkt naar de klok en ziet wazig een getal staan. Ze draait zich om en doet net alsof ze de wekker niet heeft gehoord. Doezelend dwaalt ze weer verder in haar droom. Een droom met al haar vrienden en vriendinnen, alles op 1 plek.. alles nog goed. In haar droom lijkt het onmogelijke mogelijk. TESSA! Tessa schrikt wakker uit haar droom en gaat recht op in bed zitten. ‘Wat is er?’ Roept ze. ‘Je bent laat, kom nu meteen je bed uit, en kom naar beneden.’ ‘Oke mam’ roept ze terug. Snel springt ze uit bed en trek ze alvast een spijkerbroek aan. Ze stormt de trap af, en gooit de gang deur achter haar kont dicht. ‘oh lekker mam’ zegt ze. Haar moeder heeft een grote kom met Brinta voor haar klaar gemaakt. Ze schuift aan tafel en eet snel haar kom leeg, want echt zat tijd heeft ze niet meer. ‘stomme wekker ook..’ zegt ze tegen haar moeder. ‘het lijkt net een varken’ Haar moeder begint hard te lachen. ‘Wat is het leven toch ook lastig als je puber bent’ zegt ze. ‘Ja eigenlijk wel’ antwoord ze haar moeder sarcastisch. 'nou, hup!' 'Snel naar boven en je verder omkleden, je wil toch zeker niet dat je te laat komt?' 'Nee nee nee.. Dadelijk weer achtste uur melden bij mevrouw de loith, echt vrolijk word ik daar niet van'. Snel neemt Tessa een sprintje naar boven en gaat ze verder met het klaar maken van alles, voor dat ze naar school toe fietst. 'zou ze in roosendaal ver moeten fietsen?' 'nou, dat is hopen van niet, haasten is dus niet me sterkste punt'. Ergens giecheld ze er om. 'misschien kan ze er toch nog wat van maken daar?' 'Tessa, je moet gaan lieverd!' 'Hé oliebol, snel pakt ze een nieuw shirtje uit haar kast, schiet die aan en trek haar makkelijke schoenen aan en ook daar schuift ze in. 'ja, ik kom ik kom' roept ze naar beneden. Haar moeder heeft gelukkig al haar fiets klaar gezet, zoals ze altijd doet. 'dankje mam' zegt ze tegen haar moeder en de geeft haar nog een kus op haar wang voordat ze op de fiets springt en richting school toe fietst. 'wel goed de korstjes opeten in de pauze hé?' Tessa lacht nog even naar haar moeder en fietst snel weg, wat een grapjas is haar moeder toch ook.
Eenmaal bij school aan rennen al haar vriendinnen naar haar toe zodra ze tessa zien verschijnen op het schoolplein. 'wat is er aan de hand?' vraagt tessa met een raar kijkende blik geworpen naar iedereen. 'we gaan met heel de klas over 3 dagen iets voor jou organiseren, je mag niet weten wat, maar we wilden je toch nieuwsgierig maken' zegt Amber tegen haar. hmm, wat gemeen van jullie!' 'doet zelf Robbert eraan mee?' vraagt ze heel voorzichtig aan de groep vriendinnen. 'Robbert?' vraagt Romy aan Tessa. 'ja' antwoord ze terug. 'maar natuurlijk, hij kwam zelfs op het idee om het te doen' verondersteld Romy. Volgens mij vind hij het zelf ook heel erg vervelend dat jij nu echt defenitief weg gaat, en ook al z'n groot stuk ver weg.' Tessa's hart begint sneller te kloppen, en ze word er een beetje rood van. 'ja ja Tessa, het valt niet mee om je crush zo ver weg te hebben, plaagt Lisa. 'maar komen meiden, laat dit ons laatste weekje zijn, dat we met ze allen de school onveilig kunnen maken, let's go!' 'de bel gaat toch zo' zegt Melissa. 'goede reden om dan nu echt naar ons lokaal te gaan' 'zeg dat wel' zegt Amber.
