Geplaatst _________________________________________________________________________
Hoofdstuk 1.
Ik open mijn ogen, en voor het eerst zie ik het felle licht. Ik knipper een paar keer, voordat mijn ogen aan het licht gewend zijn. Dan zie ik haar. Mijn moeder. Ze duwd zacht haar neus tegen me aan, en likt over mijn wang. Ze briesd zachtjes, en ik bries terug. Mijn moeder staat in één beweging op, en ik kijk haar aan. Wat is ze groot! Ik zet eerst mijn achterbeentjes op de grond, en mijn kont gaat omhoog. Dan probeer ik voorzichtig een voorbeen neer te zetten, maar mijn eerste poging mislukt, en ik val languit terug in het warme stro. Maar ik geef niet op, en probeer het nog een keer. Staan is erg lastig, dus pas na een stuk of zes keer lukt het me om te staan. Eindelijk! Ik ben wat dichter bij mama! Ik kijk om me heen en zie een klein meisje dat me met een grote glimlach aan kijkt. Het meisje is 12, en heet Tessa. Mijn moeder likt me helemaal schoon, en ik doe mijn eerste stapjes. Ik zoek mijn moeder's melkbar, maar kan deze nog niet zo goed vinden. Er komt een man de stal in, en die brengt voorzichtig mijn neusje in de goede richting en ik begin gulzig te drinken. Mijn moeder neemt een hapje stro, en als ik uitgedronken ben, gaat ze uitgeput liggen. Ook ik laat me in het stro vallen en sluit moe mijn oogjes.
De volgende ochtend word ik gewekt door een enorm lawaai. Mijn moeder hinnekt vrolijk en duikt vervolgens met haar neus in de voerbak. Dat harde lawaai, dat was het bix voor mijn moeder. Ik sta voorzichtig op, en begin te drinken. Na een half uurtje, komt de man van gisteravond, weer binnen. Met Tessa aan zijn hand. Mijn moeder krijgt een halster om en ze word mee genomen. Eerst weet ik niet goed wat ik ervan moet denken, en blijf ik verbaasd staan. Mijn moeder hinnekt hard naar me, en ik race de stal uit, om daarna zo dicht mogenlijk bij haar te zijn. Nog meer licht! Ik kijk bang om me heen, en loopt dicht tegen mijn moeder aan. Alles beweegd, alles is druk... Een grote groene vlakte voor mijn neus.. We lopen er recht op af, en zodra we op het grote groene stuk zijn galopeerd mijn moeder ineens heel hard bij me vandaan, vrolijk bokkend en springend. Ik galopeer snel achter haar aan, want ik wil haar niet kwijt raken. De frisse lucht die door mijn neusgaten mijn longen in stroomd, voeld heerlijk aan. De wind wapperd door mijn korte krullende manen, en ik galopeer nog harder. Ik bok vrolijk en maak allemaal gekke sprongen. Als mijn moeder plots stopt, om te grazen, knal ik tegen haar aan, en begin te steigeren en te hinneken. Ik wil nog meer rennen! Ik dartel om haar heen, en bijt in haar staart. Ik steiger tegen haar aan, en hinnek. Als ik merk dat het geen zin heeft blijf ik een tijdje rustig staan. Een vlinder vliegt langs mijn gezicht, en ik begin weer te springen. Ik galopeer een stuk bij mijn moeder vandaan, die toch maar achter mij aankomt. Zo krijg ik haar dus mee! En ik begin heel hard te galoperen. Mijn moeder galopeerd hard achter me aan. Als ik moe word, blijf ik bij het hek staan. Ik blijf voor het meisje staan. Tessa lacht en steekt haar hand uit, waar ik voorzichtig aan snuffel. De dagen vliegen voorbij. Mijn band en vertrouwen in de 12 jarige Tessa word steeds groter. De dagen worden maanden, en als ik 6 maanden oud ben ben ik al flink gegroeid. Ik word te groot om bij mijn moeder te blijven, en moet van haar weg. Die dag zou ik nooit vergeten. Ik lag bij mijn moeder in stal, en knabbelde op wat strotjes en doezelde wat. Ik hoorde voetstappen. Het was de baas, met Tessa. Ik keek op, en toen ik Tessa zag briesde ik zachtjes. Ik stond op, en wandelde op haar af. Ik snuffelde al haar zakken af, op zoek naar een snoepje, en die vond ik. De baas deed mij een halster om, en ik wachte tot mijn moeder volgde, maar dat gebeurde niet. Tessa hield mij vast aan het halster, terwijl mijn baas me een duwtje de stal uit gaf. Wat gebeurde er?! Ik wilde niet weg bij mijn moeder! Ik begon te hinneken en te proesten. Stampen hielp niet. Toen ik een klik hoorde, wist ik dat de doorgang naar mijn moeder verbroken was. Ik kon niet meer terug naar haar toe. Ik begon te springen en te steigeren. De baas pakte mij over, en lokte me mee met wat bix. De geur van eten deed me goed, en mijn neus won het van mijn gedachten. Toen we buiten waren hoorde ik mijn moeder hinneken, en weer kreeg ik de kolder in mijn kop. Weer begon ik te springen en te trekken. De baas nam de tijd voor me, en na een tijdje kalmeerde ik. Hij nam me mee naar de weide, waar nogmeer veulens van mijn leeftijd stonden. Ik briesde zenuwachtig, en rende vervolgens de wei in. Ik begon te springen en te bokken, en de andere veulens kwamen achter me aan. Die dag, is mijn leven veranderd. Ik heb een week op mijn huidige woonplaats met de andere veulens in de wei gestaan. Ik kon mijn moeder een beetje vergeten, en toen werden we een trailer in geladen. Dit was eng, want het was de eerste keer. Tessa mocht me erin zetten. Eerst wilde ik niet. Ik wilde dat donkere gat niet in. Tessa aaide me achter mijn oortjes en fluisterde dat het wel goed kwam. Ik rook de geur van eten, en weer won mijn neus van mijn gedachten. Voorzichtig liep ik stapje voor stapje, de grote trailer in. Vervolgens volgden de andere veulens. In totaal stonden we met zijn zessen. Het gebrom van de zware motor van de trailer (zo'n vrachtwagentrailer) klonk luid in mijn oren, en even briesde ik zenuwachtig, maar al snel vergat ik het geluid, en stond ik aan wat strotjes te knabbelen. Toen we na lang rijden stil stonden en ik de trailer uitstapte, moest ik wennen aan het licht. Overal was gras! Gras, gras, gras! Ik hinnekte, en keek om me heen. Ik was in het paradijs! Ik trok Tessa, die mij vast had, mee naar het gras en begon te grazen. Ik werd met de andere veulens in de wei gezet. Ik was in de opfok beland. De tijd is hier voorbij gevlogen! Lekker spelen met mijn vriendjes, en grazen, en groeien. Dat vooral. Toen mijn baasjes me voor de eerste keer na een paar maanden kwamen opzoeken, was ik al flink veranderd. In de drie jaar tijd dat ik op de opfok heb gestaan, ben ik uitgegroeid tot een prachtige hengst. Niemand had wat op mij in te brengen, behalve mijn baas en Tessa. Tessa, het kleine meisje van 12, bijna 13, waar ik zo'n groot vertrouwen in heb. Tessa, het meisje dat nu op is gegroeid tot een dame van 16. Tessa, die me altijd kwam knuffelen als ze langs kwam. Het laatste jaar, waren ze bijna niet geweest. Het ging slecht met de baas. De dag kwam aan, dat ik terug ging. Terug naar huis, naar mijn moeder, naar de plek waar alles begonnen is. In de verte zag ik de trailer al aankomen. Tessa kwam aan. Ze kwamen me halen. Ik stond al bij het hek te wachten toen Tessa de trailer uit sprong. Ik begon vrolijk te hinneken, en ze geloofde haar ogen niet! Ze kwam naar me toe en legde haar hand op mijn neus. "No Air..?" Fluisterde ze. Ik briesde zachtjes en sloot mijn ogen.
De tijd in de trailer ging heel langzaam. Ik verheugde me op thuis, op het weerzien van mijn moeder. Op het zien van de baas. Maar de realiteit was hard. Toen ik de trailer uitstapte, hinnekte ik vrolijk. Maar de enige die terug hinnekte was een van mijn vriendjes. Ik snoof, maar rook geen spoor van mijn moeder. Tessa liep met me naar de stallen, en tot mijn grote verbazing werd ik in mijn oude stal geplaatst. Ik keek om me heen. Leeg. Alle stallen waren leeg. Waar was mijn moeder? De prachtige super luxe No Fear? Ik hinnekte nog een keer in de hoop toch antwoord van haar te krijgen, en liep onrustig in mijn stal heen en weer. "Ze is er niet meer.." Hoorde ik Tessa zeggen. "Ze is weg. Het geld was op." Ik hoorde een snik in haar stem, en duwde mijn neus tegen haar aan. "Mijn vader gaat dood.. Ik kan je niet betalen Air.." Ik sloeg een zucht, want ik verstond niks van wat ze zei. Alleen mijn naam herkende ik, maar ik voelde dat ze verdrietig was. Het zal vast niks goeds zijn geweest. "Morgen word je grote dag vriendje." Zei Tessa. "Je gaat kennis maken, met het zadel, en met het hoofdstel." Ze aaide me, en ik genoot van haar aanrakingen. Ze sloot de stal en liep naar buiten. Ik viel in een diepe slaap.
_________________________________________________________________________
En is het de moeite waard, om verder te schrijven?
