Bokt.nl

Citaat:

Deel 1:
‘Mam nee!’ met een afgrijselijke gil werd Amy wakker. ‘Amy gaat het wel? Wat is er aan de hand?,’ vroeg Tori bezorgd.
‘Het gaat wel, sorry dat ik je heb wakker gemaakt. Het was gewoon een nachtmerrie, ga maar weer slapen,’ zegt Amy nat van het zweet.
Tori doet het licht weer uit, wetend dat ze Amy maar beter even kan laten gaan.
Amy en Tori zijn beste vriendinnen en wonen in een weeshuis.
Ze zijn precies tegelijk aangekomen in het huis samen met Liz, Damion en Logan.
Ze zijn de oudste van de kinderen in het weeshuis en zijn er ook al het langst.
Samen zijn ze onafscheidelijk. Amy sluit haar ogen weer en ziet het allemaal weer voor haar,
het ongeluk van 7 jaar geleden. Toen haar moeder nog leefde.
Het lijkt wel of ze het muffige zand van de bak weer ruikt en ze ziet haar moeder weer voor haar.
Met moeite komt Amy weer in slaap. Amy, Tori, Liz, Damion en Logan wonen in een bijzonder weeshuis, ze hebben allemaal nog wel 1 of 2 ouders maar die hebben zeer weinig tijd voor ze,
vandaar dat ze in een weeshuis wonen.

Amy word wakker van het felle zonlicht in haar ogen,
‘opstaan kinderen,’ schreeuwt Francine, de directrice van het weeshuis die net de gordijnen ruw had opengetrokken, ‘aankleden en ontbijten daarna corvee en naar school.’
Ze loopt met hard gestamp weer weg. ‘waar hebben wij zo’n vrouw aan te danken?’ kreunt Amy. ‘Francine is niet de aardigste persoon op aarde, maar ze onderhoudt ons wel!’
zegt Tori met haar altijd wijze woorden. Amy wil er nog verder op ingaan maar weet dat het toch geen nut heeft. De meiden stappen uit bed en kleden zich om.
Als ze de eetzaal binnen komen zit Damion al te eten. ‘hee meiden lekker geslapen?’ vraagt hij.
Amy denkt in een keer weer aan haar nachtmerrie en schrikt. ‘Gaat het wel Amy?’ vraagt Damion?
‘ja ja niks aan de hand gewoon een beetje moe.’ Antwoord Amy terug.
Ondertussen komen Logan en Liz er ook bij zitten.
Toen Amy het eten ophad liep ze richting de deur om Luna te gaan voeren.
Luna was het paard van haar moeder die zij heeft gekregen en haar vader betaalt het onderhoud van Luna. Amy wil net de deur openduwen toen aan de andere kant de deur al wordt opengetrokken.
‘hoow sorry,’ hoort ze een diepe jongens stem klinken, ‘alles oke?’
Amy ruikt een heerlijke geur van de buitenlucht die om de jongen heen hangt,
ze kijkt omhoog recht in 2 fel blauwe ogen. ‘ja het gaat wel, d-dankje dat je me opving.’
Stamelde Amy. ‘Geen dank, het was mijn schuld.’ Zei hij op een kalme maar lieve toon.
'eehh ik moet mijn paard gaan voeren.’ zei Amy. ‘ik moet maar eens gaan eten,’
zei de jongen, de woorden klinken kortaf maar op de manier waarop hij het zegt klinkt het zo rustig, kalm en lief. Amy kijkt de jongen nog even na en ziet dan vanuit haar ooghoeken dat Tori en de rest haar allemaal grijnzend aankijken en loopt dan gauw naar de buitendeur toe.
Voordat Amy de deur kan opentrekken wordt ze tegengehouden door Francine, ‘En waar gaan wij naartoe?’ klinkt de koude kille stem van Francine. ‘ik moet Luna gaan voeren!’ zegt Amy.
‘Jij ook altijd met die paarden fratsen van je, je gaat maar eerst je corvee doen anders mag je vanmiddag in “het hok” huiswerk maken!’ zei Francine en ze loopt meteen weer weg.
‘Het hok? Waarom moet ze altijd dreigen met “het hok”?’ denkt Amy bang.
Het hok is de kelder waar geen licht is, enkel een raampje zonder glas met tralies ervoor.
Het is er altijd koud en nat en het is de manier van straf geven van Francine om jouw in dat hok te stoppen, en daar moet je dan minstens 2 uur zitten.

Met een rilling van angst loopt ze gauw naar de corvee lijst en ziet dat ze moet afruimen samen met Jake. ‘Jake?,’ denkt Amy, ‘wie is Jake?’ ze kijkt op de klok en ziet dat het half 8 is,
tijd om af te ruimen dus. Ze loopt op haar gemakje naar de eetzaal en ziet dat iedereen al weg is.
‘mooi dan hoef ik niet te wachten om af te ruimen.’ Denkt Amy hardop.
‘Zal ik je maar helpen?’ klinkt een bekende kalme stem. Amy draait zich om en kijkt weer recht in 2 fel blauwe ogen, en weet eigenlijk niet wat ze moet zeggen. ‘Ik ben Jake,’ zegt de jongen,
‘dus jij bent Amy?’ ‘hoe weet hij dat?’ denkt Amy. En alsof Jake haar gedachten kon lezen…
‘Dat stond op de lijst, dat ik met jouw moest afruimen.’ Zegt hij. ‘owh natuurlijk.’ denkt Amy weer hardop. Terwijl ze afruimen hebben ze een heel fijn gesprek. Als alles is afgeruimd praten ze nog even verder. ‘Owh oliebol,’ zegt Amy in een keer, ‘ik moet Luna nog voeren!’ ‘Wie is Luna?’ vraagt Jake.
‘Luna is mijn paard, ik moet gauw gaan ik zie je later wel.’ en Amy rent weg.
Terwijl Amy naar buiten loopt is ze helemaal in gedachten verzonken.
‘woow die ogen, ik heb nog nooit zulke fel blauwe ogen gezien.’
In een keer bedenkt ze zich iets. ‘oliebol wat stom dat ik niet heb gevraagd op welke school hij zit.’
En ze zag alweer een kans voorbij gaan.
Amy komt bij de stal aan, ze roept Luna al maar krijgt geen reactie terug. ‘Luna?’
roept ze nog een keer wanhopig…