Door het slechte weer, had ik ineens inspiratie voor een gedicht. Ik dicht eigenlijk haast nooit, weet daarom ook niet zo goed wat ik van dit gedicht moet vinden. Het was best even schuiven met woorden om het mooi lopend te krijgen, en over sommige delen ben ik nog steeds niet zo tevreden.

Dit is hem nu geworden;

Ik leg mijn hoofd in het gras
Maar ik wil graag zand
Kijk vooruit, in de verte
De lucht voorspelt snertweer
Sluit mijn ogen en drijf weg
Naar een plek zonder weerpech
Naar de warmte en de zee
Met een lichtblauwe zweem
Dobber op een luchtbedje af
Naar waar de zon me vriendelijk toelacht
Plots schrik ik uit mijn droom
Haastig duik ik onder een boom
Grijze lucht, gras wordt nat
Maar op mijn strand was het een zomerdag...