Wees het dankbaar,
de sterren huilen,
de stenen verharden,
de maan dooft.

Wees het dankbaar,
de zon blijft onder,
het leven is kort,
mensen gaan dood.

Wees eens dankbaar,
de mensheid steelt,
iedereen heeft pijn,
nee, het gaat niet.

Wees het dankbaar,
dat je toch mocht leven,
dat de sterren er zijn,
dat de zon nog schijnt.

Wees het dankbaar,
dat de stenen blijvend,
blijvende hier bij ons.
Was je dankbaar,
dan was het er wel.

Was je net zo egoïstisch,
net zo gemeen,
dan is het de perfectionist,
maar een dankbaar mens,
nee, dat is er geen één.