Bokt.nl

Citaat:

Traag laad ik mijn boeken in. Eén voor één neem ik ze vast en leg ze voorzichtig in de doos. Niet te snel, niet te snel herhaal ik steeds in mezelf. Wanneer deze doos vol is, is het voorbij. Om tijd te winnen kijk ik de kamer nog eens rond. Zonder bed, boekenkast en bureau lijkt hij gigantisch. Ik sluit mijn ogen en haal me mijn kamer voor ogen zoals hij een week geleden nog was. Twee donkere boekenkasten, een houten kastje met de platenspeler en radio op, een zwarte stoel op wieltjes aan een wit bureau en een bed met daarover een rode klamboe tegen de muggen. Aan de muren enkele posters en twee voetbaltruitjes. Een oranjegeel doek vastgenageld in het plafond om het gat dat daar zit te bedekken. Ik hoop dit alles terug te zien wanneer ik mijn ogen open, maar ik zie enkel een lege, kille kamer. Ik richt mijn blik weer op de doos en ga traag verder met inladen.

De doos is nu half vol. Op de vloer liggen nog enkele boeken te wachten tot zij aan de beurt. Ik sta op en loop naar het raam. Dat gaat open met een oh zo bekend geluid. Had ik een jaar geleden geweten dat ik hier weg moest, ik had dit raam alle dagen honderd keer open en dicht gedaan, om zeker te zijn dat ik dit geluid nooit meer zou vergeten. De tuin ligt voor mij, met kwetterende vogels en miauwende katten. Daarnaast de huizen van de buren en achteraan het water. Al zo lang is dit het eerste dat ik zie wanneer ik de gordijnen open. Nu zijn zelfs die gordijnen weg.

Nog twee boeken. Ze lijken me smekend aan te staren maar ik pak ze voorzichtig op en leg ze bovenaan in de doos. Wat ik nu moet doen, zal dit alles definitief maken. Wat ik nu ga doen, betekent het einde van een tijdperk. Een vreselijk geluid weergalmt door de kamer wanneer ik de plakband lostrek. Zorgvuldig plak ik de laatste doos aan alle kanten dicht. Ik besef dat ik nu nog maar één ding kan doen, dat ik simpelweg geen keuze heb. Langzaam sta ik recht, buk mij om de doos op te tillen en loop naar de deur. Ik duw de klink omlaag met mijn elleboog en zet de doos buiten weer neer. Nog één keer kijk ik de kamer door, dan sluit ik de deur. Met een dof geluid valt de klink aan de andere kant op de grond.