Geplaatst "Suprise!"roep ik luid.De drie en een halfjarige merrie komt vrolijk op me afgegaloppeert.Ik kan nog steeds niet geloven dat ze echt van mij is.Ik was één en een half jaar geleden op slag verliefd op de gevlekte ondeugd geworden.We hebben al veel meegemaakt samen.Wil je weten wat er allemaal gebeurt is?Natuurlijk, ik zal vertellen vanaf het begin.Eén en een half jaar geleden was ik 14 en ging 15 worden.Ik herinner het me nog goed!Het begon allemaal in mei op een mooie dag op school...
"Fenna?"hoor ik iemand zeggen.De stem maakt me wakker uit mijn dagdroom.Ik galoppeerdt met een prachtig paard over een uitgestrekte grasvlakte.Als ik op kijk zie ik dat de stem van mijn mevrouw biologie is."Ja?"vraag ik.Mevrouw Frekels zucht diep."Een antwoord op mijn vraag miss droomkoningin.Waaruit bestaat koolstofdioxide?Dit is herhaling."zegt Mvr.Frekels geïriteerd."Eeeeh..."zeg ik, ik heb echt geen idee.TRINGGG...Klinkt de schoolbel.Pfff, gered door de bel."Zo snel kom je er niet vanaf dametje!De volgende keer heb je niet zo veel geluk!"zegt Mevrouw als ik samen met de rest van mijn klas door de deur storm.Als de lessen nu eens over paarden gingen...Dat is toch veel leuker."Heb jij even geluk zeg!"zegt iemand plots.Het is Tessa, mijn beste vriendin al vanaf de basisschool."Zoveel geluk heb ik niet hoor!"Zegt Tessa.We lachen"Nee, dat weet ik."zeg ik."Als de lessen nu eens over paarden gingen...Dat zou toch veel interessanter zijn?"zeg ik.Tessa grinnikt"Ja!Of over jongens, dat is ook veel interessanter!"zegt ze.We lachen.Tessa rijd ook paard, net als ik trouwens.We zijn beste vriendinnen...Later op de dag sta ik klaar om te vertrekken naar de manege."Ik ben weg!"roep ik."Veel plezier!"roept mijn mama me nog na en daarna fiets ik weg.Op mijn weg kom ik Tessa tegen en samen fietsen we naar de manege."Heey daar!"begroet Mick ons.Mick is mijn beste vriend, maar meestal is dat iets meer als gewoon vriend...Ik ken hem al mijn hele leven lang.Mick heeft een paard Splinter, een zwarte ruin."Hey!Hoe gaat het?En hoe is het met Splinter?"vraag ik.Mick grinnikt"Goed!Met Splinter ook!Hij is nog steeds geweldig!"zegt Mick.Ik stap van mijn fiets en zet hem naast die van Tessa tegen de muur.Samen stappen we naar de stallen."Goedemiddag Fenna,Tessa en Mick."groet Tim ons, Tim is de baas van de manege.Tim geeft ons ook les."Tessa, kan ik je even spreken?"vraagt Tim me.Ik knik"Tuurlijk!"zeg ik en ik volg Tim naar de achterste stallen."Ik heb gisteren deze merrie binnengekregen, ze is zo'n twee jaar.Ze ziet er verschrikkelijk uit en is erg schuw.Ik vroeg me af of jij geen tijd in haar wil steken.De merrie is achtergelaten en mishandeld geweest.Ik denk dat jij de geschikte persoon bent om haar te redden, wil je dat doen?"vraagt Tim."Echt?Super, tuurlijk!"zeg ik enthousiast."Je zult wel geduld moeten hebben."waarschuwt Tim me.Ik knik."Dat komt in orde."zeg ik."Oké ze staat in de grote box achteraan."zegt Tim.Zachtjes ga ik naar de laatste box.De merrie springt direct achteruit en gaat helemaal achteraan tegen de muur staan.Zachtjes praat ik tegen de merrie.De oortjes gaan naar voren"Ze is blijkbaar erg nieuwschierig.Elke dag bracht ik een tijdje door met de merrie en al snel vertrouwde ze me en kon ik al heel veel met haar doen.Ik ontdekte dat onder die vuile vacht een prachtige bruinbonte merrie verstopt zat.De merrie is heel erg intelligente en nieuwschig.Ik noem haar Seprise.Mick helpt me vaak en en we brengen vaak urenlang door in de stal.De meeste tijd is mijn beste vriendin Tessa er ook bij.Met ons drieën brengen we elke dag een paar uur door op de manege en we rijden samen buiten en in de les."Goedemorgen Seprise!"groet ik de merrie op een ochtend maar dit keer krijg ik geen vrolijk gehinnik als antwoord bezorgd kijk in de stal de merrie hinnikt zachtjes.Het klinkt zielig.Ik ga de stal binnen.Haar normaal mooie, glanzende vacht glanst niet meer en de merrie ligt op de grond."Hé, meid...Voel je je niet lekker?"vraag ik.De merrie haar ogen staan dof en droef...Er moet wel iets ergs aan de hand zijn...Plots hapt de merrie naar haar buik en kijkt ze naar beneden."O,nee..."zeg ik zacht.Koliek...Spookt er door mijn hoofd.Ik spring uit de stal en doe hem dicht"Hé, wat is er?"vraagt een bezorgde stem.Het is Mick."Blijf bij haar!Ik haal Tim."zeg ik en ren de trap de hoek om naar Tim."Tim!Seprise is niet goed!Ze ligt op de grond en hapt naar haar buik!Je moet snel komen!"roep ik haastig.Tim laat meteen alles vallen en volgt me naar Seprise haar stal
Gespannen loop ik rondjes met Seprise.De dierenarts komt zo snel mogelijk en in de tussen tijd laat ik Seprise lopen.Tessa is intussen ook aangekomen en staat op uitkijk voor de dierenarts.Het lijkt wel eeuwen te duren voor Tessa eindelijkt roept:"De dierenarts is er!"
Na een tijdje heeft de dierenarts Seprise onderzocht."Nu moeten we alles aan haar overlaten,"zegt hij"Ik heb alles gedaan wat nodig gedaan en het is te hopen dat ze de nacht haalt...Maar ik zou er niet te veel op hopen..."Ik schrik.Even lijkt het alsof mijn wereld gaat instorten."W...Wat?"vraag ik stotterend."He rustig maar..."sust Tessa me."Gaat het?"vraagt Mick.Ik schud mijn hoofd."Kom ga even zitten."zegt hij.Ik knik en zit iets later op een stoel."Wat ben ik blij dat jullie er zijn..."zeg ik bibberend.Mick knikt en gaat op de grond tegen de muur zitten.Ik sta op en ga naast hem zitten en naast mij gaat Tessa zitten."We steunen je altijd."zegt Tessa.Ik kijk naar Seprise haar stal.Tim komt naar ons toe en hurkt voor ons."Gaat het?"vraagt hij aan me.Zachtjes knik ik."Ze ziet er niet goed uit maar ze is een sterk paard, laat de moed niet in de schoenen zakken."zegt hij troostend.Ik knik."Dankje, kan ik deze nacht hier blijven slapen?"vraag ik.Tim denkt na"Wil je dat echt?"vraagt hij.Ik knik"Ja.""Zeker weten?"vraagt Tim nog eens."Ja, heel zeker."zeg ik.Tim knikt"Oké dan maar niet alleen."zegt hij."Wij blijven bij haar natuurlijk!Ik toch in ieder geval!"zegt Mick meteen."Ik ook!"zegt Tessa."Ok dan."zegt Tim."Ik moet terug aan het werk."zegt Tim.Ik knik en sta op en ga naar Seprise haar stal."Hé, niet opgeven meid!"zeg ik bemoedigend en ik ga naast haar in de stal zitten."Je moet echt opstaan!"zeg ik nog eens.De ogen van de elegante merrie glanzen altijd, nu zijn ze dof...Maar ik zie nog een klein sprankje van leven in haar ogen...Ze moet het gewoon halen...Ik had me al zo verheugd om te helpen met haar te inrijden.Om lange dagen met haar door te brengen en veel avonturen mee te maken.Na een tijdje laat ik de merrie weer met rust.Samen met Mick en Tessa gaan we de paarden borstelen.Maar zonder Seprise die de hele tijd mijn aandacht vraagt is er niets aan...Ik ga naar buiten.Het is heel hard aan het regenen.Past bij mijn humeur bedenk ik.Dat ik nat word kan me niks schelen.Ik ga wat stappen en leun tegen dan tegen de muur aan de achterkant van de stallen.Hier zal niemand me snel vinden.Mijn haar is snel niet meer droog."Hé..."zegt iemand ineens.Ik kijk, het is Mick hij komt tegenover me staan.Hij geeft me een kus op mijn mand en daarna knuffelen we voor een tijdje."Het komt wel goed."troost Mick me."Maar wat als het niet goedkomt?"vraag ik droevig."Achter elke donkere wolk schijnt de zon.Het komt goed, ik weet het zeker.Suprise is enorm sterk en heeft al veel meegemaakt in haar jonge leventje.Maar niemand heeft er iets aan dat we hier in de regen staan."zegt hij.Ik knik en samen gaan we naar binnen.Het is al donker.Ik ga nog eens naar Suprise."hé, meid..."groet ik haar.Dit keer groet ze me zelfs niet eens meer...Maar ik zie in haar ogen dat ze blijft vechten."Niet opgeven!Je moet blijven vechten meid!"moedig ik haar aan.Een tijdje blijf ik nog in haar stal en dan ga ik naar de rest.We slapen in de lege stal naast die van Seprise.Tim heeft er Stro in gelegd voor ons.Ik, Mick en Tessa hebben onze slaapzakken in de stal gelegd.Met ons drieën naast elkaar gaan we liggen.Tessa en Mick slapen al snel maar ik kan gewoon niet slapen.Af en toe sta ik op en ga ik aan Seprise haar staldeur kijken.Maar de situatie veranderd niet veel.Om ongeveer 3 uur in de morgend sta ik terug op en ga aan Seprise haar deur staan.Ik hoor geritsel van stro en Mick staat iets later aan de staldeur."Sorry, heb ik je wakker gemaakt?"vraag ik.Mick schud zijn hoofd nee hoor...Samen blijven we nog even staan en dan kruipen we terug in onze slaapzakken"Je moet echt even slapen."zegt Mick.Ik knik en iets later val ik ook in slaap.De volgende morgen word ik al vroeg wakker.De zon is al op.ik ga naar Seprise haar stal.Ze ligt nog steeds neer maar ze leeft nog.Ik doe haar staldeur open en hurk naast haar"Kom op Seprise!Doe het voor mij!Sta op plees!Doe nu!"smeek ik.Ik pink een traan weg.De traan valt op Seprise haar manen en verdwijnt dan...
word vervolgd!
